Μπάμπης Τσέρτος: «Το ρεμπέτικο τραγούδι είναι κανονικό ρεπορτάζ»

γράφει ο Δημήτρης Μανιάτης

Ο μουσικός και ερμηνευτής μιλάει για τις διαδρομές του στο καλλιτεχνικό τοπίο της Μεταπολίτευσης και εκφράζει τον προβληματισμό του για την αυριανή «συναυλία για την ειρήνη».

Τον βρίσκω στη γωνία Χαριλάου Τρικούπη και Αλεξάνδρας σε ένα καφέ να διαβάζει «ΤΑ ΝΕΑ». Ο Μπάμπης Τσέρτος δεν είναι ο κλασικός τύπος αναβιωτή του ρεμπέτικου ή του λαϊκού ή του αστικού ελαφρού, το είδος που υπηρετεί εδώ και τέσσερις δεκαετίες. Είναι πάνω από όλα ένας πολίτης, όπως του αρέσει να λέει, με έγνοια και άποψη για τα κοινωνικά και διεθνή δρώμενα.

Ρεμπέτισσες του Ντουνιά, του Μάριου Χατζηπροκοπίου στο Δημοτικό Θέατρο Ολύμπια

Ο Δήμος Αθηναίων παρουσιάζει, στο πλαίσιο της έκθεσης Ρεμπέτικο που διοργανώνει μέσω του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων, την περφόρμανς Ρεμπέτισσες του Ντουνιά του Μάριου Χατζηπροκοπίου, στο φουαγιέ του Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας».

Πού συναντιούνται η Chavela Vargas με τη Σωτηρία Μπέλλου; Τι ενώνει τους φουστανοφόρους άντρες που γεννάνε φάλαινες στους πάγους με τους ομιλητές μιας γλώσσας που δεν διακρίνει φύλα και κατάγεται απ’ τα σύννεφα; Τι κοινό έχουν οι σαλοί αδελφοποιτοί της συριακής ερήμου με τον διάσημο ψυχασθενή της Σαξονίας, γιο και γυναίκα του Θεού; Πότε αντιλαλούνε τα βουνά και πώς περιπλανιέται το κορμί; Γιατί έχει χαθεί το σεληνόφως;

Η μουσικότητα της ελληνικής γλώσσας και το λαϊκό αστικό τραγούδι. (του Μπάμπη Μώκου)

Παροιμιώδης, υπέρτατη πιστοποιείται από χρόνους αρχαιότατους συνθετικά η στιχουργική των Ελλήνων δημιουργών. Πέρα από τη λεκτική ευταξία και στιχοπλοκή των ποιητών και συγγραφέων, από τον όμηρο, ως τα σήμερα, ένας και καθοριστικός είναι ο λόγος: Η ελληνική και μόνο γλώσσα εξακολουθεί ως τις μέρες μας, παγκόσμια, να είναι εκφραστικά "εννοιολογική" και όχι μόνο "σημειολογική". 

 

  Γιατί εκφράζει το "σημαίνον"  = τη λέξη και το "σημαινόμενον" = την έννοια, γιατί εμπεριέχει αναγνωστικά το "υπείροχον", δηλαδή υπερτερεί, υπερέχει, είναι ανώτερη και πιο πλήρης από κάθε άλλη γνωστή γλώσσα στον πλανήτη.

 Αυτό που δίνει απεριόριστη ευχέρεια και δυνατότητα και καθορίζει νοηματική ελικτικότητα επιλογής σε κάθε ερευνητή, επιστήμονα, δημιουργό, λόγιο, διανοούμενο ή υπηρέτη των τεχνών (συγγραφέα, ποιητή, ασματογράφο, αοιδό κ.α.) για πλήρη, πολύμορφη, πολύπλευρη αποτύπωση-χρωματισμό, εμφατικότητα των όσων επιθυμεί να εκφράσει, να υποθέσει, να υποδηλώσει, να υπονοήσει, να οροθετήσει ή να σκωπτικογραφήσει.

«Η ΡΕΜΠΈΤΙΚΗ… ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ». (Του Μπάμπη Μώκου)

Έγραψαν και αναφέρθηκαν πολλοί για τις γυναίκες του αμερικάνικου νότου και τα πονεσιάρικα μπλουζ που τραγουδούσαν την απόγνωση και τα βάσανα , καθώς και τους αγώνες των γυναικών Nigro.

 

Συμπεριφορά αγωνιστική και τάσεις διεκδίκησης ισονομίας και χειραφέτησης.
Έγραψε και ο Νόρμαν Μέηλερ το «Κατάδικος του Σέξ», όπου τις κατέκρινε και καυτηρίαζε την απαίτησή τους για ελεύθερη έκφραση και διαφορετικότητα τρόπου ζήν. 

 

Μόνο που εκείνος εστίαζε στην ανδροκρατική υπεροχή της σεξουαλικότητας, στρίβοντας υποκριτικά θεματολογικά από την κατ’εξοχήν πραγματική αξίωση και πάλη των γυναικών για κατάκτηση ισονομίας με το άλλο φύλο. Ας είναι…

Ζεϊμπέκικο, μπουζούκι, τζουράς και μπαγλαμάς μπαίνουν στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Μουσικά όργανα συνδεδεμένα με τη λαϊκή παράδοση αλλά και ένας από τους χαρακτηριστικότερους ελληνικούς χορούς -ο ζεϊμπέκικος– εντάσσονται στο Εθνικό Ευρετήριο ‘Αυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, με απόφαση της υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, Λίνας Μενδώνη.

Ειδικότερα, όπως ενημερώνει ανακοίνωση του ΥΠΠΟΑ, στο Εθνικό Ευρετήριο εντάσσονται οι χορευτικές παραδόσεις του ζεϊμπέκικου στην Ελλάδα, το τρίχορδο και τετράχορδο μπουζούκι, ο τζουράς και ο μπαγλαμάς.

Φύσα, ρούφα, τράβα τόνε...

Στους καφενέδες, στις σπηλιές και στα νεκροταφεία φούμαραν οι μάγκες ναργιλέ

Τι συνέβαινε στα πέριξ, όταν έκαιγαν φωτιές; Μα, τι άλλο; Έπιναν οι μάγκες αργιλέ. Στη δύσκολη δεκαετία του 1930, που η ζωή κυλούσε με τις προμήθειες από τα δημοτικά συσσίτια, δεκάδες τεκέδες ξεφύτρωσαν σε όλη τη χώρα. Φαινομενικά επρόκειτο για καφενέδες, που όμως στο δίπλα δωμάτιο φυγάδευαν το ένοχο «μαυράκι». Νοικοκυραίοι, ψαράδες, αραμπατζήδες αλλά και τσιλιαδόροι, παπατζήδες, λαχανάδες, νταήδες, μαχαιροβγάλτες, κουραδόμαγκες, μαχαλόμαγκες, σκυλόμαγκες, ρεμπέτες (που δεν πρέπει να συγχέονται με τους μάγκες) ήταν το κοινό των τεκέδων.

Κάθε τραγούδι και μια ιστορία - 10 μεγάλα ρεμπέτικα & λαϊκά. ♫ ♪

• ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: Κώστας Μπαλαχούτης

Ο Μάρκος Βαμβακάρης διηγείται την ιστορία ενός εμβληματικού τραγουδιού: «Όλος ο κόσμος της Σύρου μ' αγαπούσε πολύ, διότι κι εγώ ήμουν Συριανός και το είχαν καμάρι οι Συριανοί. 

Κάθε καλοκαιράκι με περίμεναν να πάω στη Σύρα να παίξω και να γλεντήσει όλη η Σύρα μαζί μου. Το 1935 πήρα μαζί μου τον Μπάτη, τον αδερφό μου τον μικρό και τον πιανίστα Ροβερτάκη και πήγα για πρώτη φορά στη Σύρο, σχεδόν είκοσι χρόνια αφ' ότου έφυγα από το νησί. Πρωτόπαιξα, λοιπόν, σ' ένα μαγαζί στην παραλία, μαζεύτηκε όλος ο κόσμος. Κάθε βράδυ γέμιζε ο κόσμος το μαγαζί κι έκατσα περίπου δύο μήνες. Εγώ, όταν έπαιζα και τραγουδούσα, κοίταζα πάντα κάτω, αδύνατο να κοιτάξω τον κόσμο, τα έχανα. Εκεί όμως που έπαιζα, σηκώνω μια στιγμή το κεφάλι και βλέπω μια ωραία κοπέλα. Τα μάτια της ήταν μαύρα. Δεν ξανασήκωσα το κεφάλι, μόνο το βράδυ την σκεφτόμουν, την σκεφτόμουν... Ούτε και ξέρω πώς την λέγανε ούτε κι εκείνη ξέρει πως γι ' αυτήν μιλάει το τραγούδι. Όταν γύρισα στον Πειραιά, έγραψα τη Φραγκοσυριανή».

Γιώργος Αμπάτης.....Πέθανε σάν σήμερα στις 10 Μαρτίου 1967

Γιώργος Μπάτης (1890 – 1967)

Από τους σημαντικότερους ρεμπέτες της προπολεμικής εποχής, γνωστός και ως Γιώργος Αμπάτης. Το πραγματικό του όνομα ήταν Γιώργος Τσωρός. Γεννήθηκε το 1885 στα Παλαιά Λουτρά Μεθάνων και σε ηλικία 8 ετών μετακόμισε στον Πειραιά. Στρατεύτηκε το 1908 και υπηρέτησε έως το 1920! Έμαθε μπαγλαμά στις στρατιωτικές φυλακές, όπου τον έκλειναν τακτικά γιατί λιποτακτούσε. Από το 1915 έπαιζε μπαγλαμά και τραγουδούσε στους τεκέδες και τα ταβερνάκια του Πειραιά.

Το 1925 άνοιξε το πρώτο του χοροδιδασκαλείο «Κάρμεν» στη Δραπετσώνα και το 1931 ένα καφενείο - τεκέ, το «Ζώρζ Μπατέ», στα Λεμονάδικα του Καραϊσκάκη (Ακτή Τζελέπη), όπου σύχναζαν όλοι οι μάγκες της εποχής. 

 

«ΤΑ…ΟΥΛΑ ΣΟΥ».- Γράφει ο Μπάμπης Κ.Μώκος

Πρωτοποριακά, αισθαντικά, Ιωνικά, μας…μαθήτευσε μουσικά με τις νωχελικές μελωδίες της η…Σμύρνη, η…γιαγιά μας!.

 Και ενώ για τις «διασκεδαστικές ανάγκες» του περισσότερου κόσμου ηχούσαν στην «παινεμένη πόλη!» τα πάντα,ακόμα και κοντσέρτα με καββαλαρίες και βάλς με χορούς του Μπράμς και σερενάτες, κάποιοι …έστριψαν και…αγκάλιασαν την αλήθεια, την παράδοση.

Μια αλήθεια ενός άλλου κόσμου, του απλού, τη λαϊκή αλήθεια. Και την αποτύπωσαν μουσικά-συνθετικά βασισμένοι σε ακούσματα μέσω-καπαδοκκικά, αραβικά, βαθειά ανατολίτικα, βυζαντινά, πατήματα που υστερότερα κάποιοι στο ρεμπέτικο, τα ονόμασαν …δρόμους.

Βασίλης Τσιτσάνης: Ο άνθρωπος που έκανε το ρεμπέτικο τέχνη, η παράνομη σχέση, όταν ήταν παντρεμένος και το «Ουζερί Τσιτσάνης»

Γράφει η: Σοφία Μαζοκοπάκη

---

Βασίλης Τσιτσάνης: Όλα όσα δεν γνωρίζατε

Ο σπουδαίος Έλληνας μουσικός Βασίλης Τσιτσάνης, ήταν εκείνος που έβγαλε το μπουζούκι από το σκοτάδι των τεκέδων και των χαμαιτυπείων. Τα τραγούδια του Τσιτσάνη έχουν μείνει αξέχαστα και παραμένουν ανεξίτηλα στην ιστορία μας.

Ο Τσιτσάνης τραγούδησε τους πόθους και τους καημούς του Έλληνα όσο λίγοι. Καταπράυνε τη φτωχολογιά και την εργατιά, μίλησε για την προσφυγιά και τον νόστο.

Μαρίκα Νίνου - Σαν άστρο.

ΓΡΑΦΕΙ: ΤΩΝΙΑ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥ

Η ζωή και η προσωπικότητα της Μαρίκας Νίνου δίνει το έναυσμα σε μια παράσταση που ζωντανεύει με δωρικότητα, αρχοντιά και πάθος το «μύθο» της σπουδαίας τραγουδίστριας, καθώς και του ρεμπέτικου.

Έχει μια δωρικότητα και μαζί μια λαϊκή αρχοντιά και μια φλόγα η παράσταση που υπογράφει η Μαριάννα Κάλμπαρη, καθώς και πάθος και συναίσθημα, όπως η μουσική και τα τραγούδια των ρεμπετών. Ο "μύθος" της Μαρίκας Νίνου δίνει το έναυσμα για μια σκηνική αναμέτρηση μαζί του, όχι για να ψάξει τι είναι αλήθεια και τι ψέμα, αλλά για να φέρει κάτι από αυτόν στο δικό μας τώρα, μαζί με τους μύθους των άλλων μεγάλων του ρεμπέτικου, του Βασίλη Τσιτσάνη, της Σωτηρίας Μπέλλου.

Τα παιδικά χρόνια του Μάρκου Βαμβακάρη.

Κείμενο:Μάρκος Βαμβακάρης

---

«Θυμάμαι το θέρο στο χωριό όταν ήμουνα παιδί. Aπέναντι στο χωριό ήταν η χωράφα, ένα μεγάλο χωράφι. Mας χώριζε ο ποταμός ο Πλατύς. Eίχε ένα αλώνι εκεί. Xαρά στ’ αλωνίσματα! O ποταμός έφευγε από την Πηγή, πιο πάνω ακόμα, και είχε την ονομασία Πλατύς στο μέρος αυτό. Mετά όσο κατέβαινε ο ποταμός δε θα μπορέσω να ξέρω πώς τον λέγανε. O ίδιος θα ήτανε. Kαι πέρναγε από τα Σαντορινέικα που λέγαμε και πήγαινε και χύνονταν στη θάλασσα.

Tα Σαντορινέικα ήταν γειτονιά. Yπήρχαν πολλοί Σαντορινιοί εκεί όπου καθόντουσαν και πηγαίναμε κει και παίζαμε στα ποτάμια με τα νερά. Eκάναμε βαποράκια ψεύτικα από χαρτόνια, από τενεκέδες. Eίχε κάτι γούβες στις οποίες εσταμάταγε το νερό και κει παίζαμε διάφορα παιδάκια, εγώ, κάποιος άλλος Πέτρος Δελασούδας, ένας άλλος Πέτρος Προβελέγγιος, ένας άλλος Δημήτριος Δελασούδας, πολλά παιδάκια δηλαδή της συνοικίας του Σκαλιού. Tο ποταμάκι αυτό τότε είχε πάντα λίγο νερό ακόμη και το καλοκαίρι απ’ την πηγή, και παίζαμε.

«Εδώ τα καλά τραγούδια!» Νέος δίσκος για τον Γιώργο Μαργαρίτη. ♪ 🎙🎤 ♫

Σέρβικα και κάντρι, ρέγκε και καμηλιέρικα ζεϊμπέκικα, όλα ηχογραφημένα ζωντανά στο στούντιο

Τι να αποδείξει πια ο Γιώργος Μαργαρίτης; Ότι είναι απ’ τους «Μοϊκανούς» του λαϊκού τραγουδιού; Ότι η φωνή του ανήκει σε όλους, είναι βαθύ στοιχείο του δικού μας εαυτού; Ότι είναι ανοιχτός στο παιχνίδι και στις παράξενες συνεργασίες;

Όλα αυτά τα έχει αποδείξει και με το παραπάνω.

Ο Βαμβακάρης είχε άποψη για τον Τσιτσάνη και την είπε!

Με αφορμή την παραμονή του στα Τρίκαλα προπολεμικά ο Μάρκος γνώρισε την οικογένεια του Τσιτσάνη.

Ο Βαμβακάρης αναφέρει στην αυτοβιογραφία του: «Στα Τρίκαλα επήγα προπολεμικά και κάθισα κάπου είκοσι, είκοσι πέντε μέρες, κι εκεί έγραψα τους Ρεμπέτες. Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά εμένα μ' αγαπούνε.

Στο φρούριο το οποίο το είχαν κάνει κέντρο εκεί το έγραψα και το λανσάρισα. Αλλά δεν πήγα μία φορά στα Τρίκαλα προπολεμικά. Πήγα τρεις φορές, ένα μήνα, δεκαπέντε μέρες, είκοσι μέρες».

Μια περιήγηση στην έκθεση για το "Ρεμπέτικο": Σκέψεις και εντυπώσεις.

Εξακολουθεί να τρέχει ως τις 3/4 στην Πινακοθήκη του Δήμου των Αθηναίων, στο Κέντρο Τεχνών και στο Θέατρο Ολύμπια (με δωρεάν είσοδο), φιλοξενώντας 125 έργα από 50 εικαστικούς.

Ενενήντα χρόνια μετά την κλασική του εποχή, το ρεμπέτικο φαίνεται ότι εξακολουθεί να μας απασχολεί. Πλέον, βέβαια, ως ηχητικό σύνολο, στο οποίο εμπεριέχεται και η προγενέστερη σμυρνέικη παρακαταθήκη και τα πρώτα βήματα του τραγουδιού που ονομάσαμε λαϊκό. 

Στο θέατρο Ιλίσια, ο Τάκης Τζαμαργιάς με τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη αναβιώνουν το θρυλικό σίριαλ "Το Μινόρε της Αυγής" (1983-1984). Στο Θέατρο Τέχνης η Μαριάννα Κάλμπαρη αναζητά τη Μαρίκα Νίνου. Και ο Δήμος Αθηναίων στήνει μια Έκθεση για το ρεμπέτικο σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, με την Πινακοθήκη του, το Κέντρο Τέχνης του και το Θέατρο Ολύμπια να φιλοξενούν 125 έργα από 50 εικαστικούς (ως τις 3/4, με δωρεάν είσοδο).

Ο Σπύρος Γραμμένος και ο Κωνσταντίνος Πουλής στον Ορφέα.

Χωρίς να ξεφεύγουν από τη σάτιρα και την κωμωδία που τους βασανίζει, ο Σπύρος Γραμμένος και ο Κωνσταντίνος Πουλής ετοίμασαν ένα ταξίδι από το ρεμπέτικο και το παραδοσιακό, μέχρι τον «Κουκουλοφόρο», το «Ω Να Σου» αλλά και μέχρι την «Ψυχή» και το «Το όνομά μου ειν’ το δικό σου», φτιάχνοντας κείμενα, δημιουργώντας εικόνες, με μοναδικό στόχο να περάσουν αυτοί καλά, αλλά να μην φύγει και το κοινό με άδεια χέρια.

Από την Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου και κάθε Παρασκευή και Σάββατο θα μας περιμένουν στο καλλιτεχνικό στέκι «Ορφέας» στην κλασική οδό Φωκίωνος Νέγρη στην Κυψέλη! Στην παρέα τους ο ταλαντούχος τραγουδοποιός Γιάννης Ταυλάς, ο οποίος θα σκαλίσει κιθάρες, μπουζούκια, λαούτα, μαντολίνα και ό,τι άλλο χρειαστεί για να φτάσουν στον προορισμό τους.

Κάθε Παρασκευή και Σάββατο έως ότου να τσακωθούν!

Κώστας Ρούκουνας - Το ..."Σαμιωτάκι"...!" (Γράφει ο ο Μπάμπης Μώκος)

"Αυτό το αχ δεν είν'φωτιά να πιώ νερό να σβήσει,
μον'είναι πόνος στην καρδιά και θα με τυρανίσει...!".

Σε ηγεμονικό καθεστώς και στην παρακμή της Οθωμανικής αυτοκρατορία,ς γεννιέται το 1904 στην Αγία Κατερίνα μέσα σε ένα ...λαχανόκηπο στο Νέο Καρλόβασι Σάμου, ο Κώστας Ρούκουνας. Είναι η εποχή που η Σάμος έχει τεράστια ανάπτυξη σε βιομηχανία και εμπόριο στο Βαθύ με τις καπνοβιομηχανίες και στο Καρλόβασι με τα βυρσοδεψεία.

Η γειτνίαση με την Σμύρνη και τα απέναντι Μικρασιατικά παράλια εμπορική, αλλά και πολιτιστική (διασκέδαση, μουσικές, σχήματα, αυτοσχέδιοι μουσικοί κομπανίες κ.λ.π.).

Η έκθεση-ύμνος στο «Ρεμπέτικο» στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων.

Για τη νέα έκθεση του ΟΠΑΝΔΑ που συνδέει τη σύγχρονη εικαστική δημιουργία με το ρεμπέτικο τραγούδι, με στόχο να εμπλουτισθεί με μια φρέσκια ματιά η εικονοποιία αυτής της σημαντικής έκφανσης του νεοελληνικού λαικού, αστικού πολιτισμού, μίλησε στον Αθήνα 984, ο ιστορικός τέχνης και επιμελητής εκθέσεων του Οργανισμού Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων, Χριστόφορος Μαρίνος.

«Πενήντα καλλιτέχνες από διαφορετικές γενιές και με ξεχωριστά εικαστικά ζητούμενα, ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση με 125 έργα, ώστε να μπορέσει να πραγματοποιηθεί αυτή η φιλόδοξη διοργάνωση σε 3 χώρους, από έναν δημόσιο οργανισμό όπως ο ΟΠΑΝΔΑ» επισημαίνει στη Μαργαρίτα Μυτιληναίου.

Rebetikon - Δωρεάν εφαρμογή με τους λαϊκούς δρόμους, ρυθμούς και συγχορδίες στο Μπουζούκι

 

Όταν παρουσιάζουμε εφαρμογές που έχουν να κάνουν με το σύνολο της εκπαίδευσης, ενθουσιαζόμαστε πολύ και περισσότερο όταν αυτές οι εφαρμογές είναι εντελώς δωρεάν και οι δημιουργοί τους απλά θέλουν να επικοινωνήσουν αυτό που ξέρουν πολύ καλά! 

Έτσι και με το Rebetikon, μια δωρεάν ελληνική εφαρμογή για Android και iOS συσκευές που στην ουσία πρόκειται για όλη την Ελληνική λαϊκή και ρεμπέτικη μουσική σε μία εφαρμογή. Μέσω του Rebetikon, μπορείς να μάθεις τους βασικούς λαϊκούς δρόμους στο μπουζούκι (τρίχορδο και τετράχορδο) καθώς και τους λαϊκούς ρυθμούς βλέποντας και ακούγοντάς τους. Τελευταία προστέθηκαν και τα Ακκοπανιαμέντα, δηλαδή οι συγχορδίες με οπτικοακουστική εκμάθηση. 

Όπως γράφει και ο δημιουργός, με την εφαρμογή αυτή σου δίνεται η ευκαιρία να ακολουθήσεις τρεις βασικούς κανόνες: 

Ανοιχτή Τέχνη - Μικρασιατική καταστροφή ► Η Σμύρνη δεν καίγεται στην καρδιά μας!

Η Σμύρνη δεν καίγεται στην καρδιά μας

Η Ανοιχτή Τέχνη συμμετέχοντας στις εκδηλώσεις για την Μικρασία και τιμώντας στρατιώτες και αμάχους που έπεσαν στην προσπάθεια απελευθερώσεως των Ελλήνων της Μικρασίας, τους αιχμάλωτους που χάθηκαν στα τάγματα εργασίας και στις πορείες θανάτου, τους ξεριζωμένους πρόσφυγες που κατόρθωσαν να ξεφύγουν απ’ την σφαγή, αλλά και τους πρόσφυγες που αντηλλάγησαν, διοργανώνει την διαδικτυακή διημερίδα:

Η Σμύρνη δεν καίγεται στην καρδιά μας

την Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου  (18:00-21:00) και την Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου (18:00-21:00) με ομιλητές, καθηγητές και φίλους της Ανοιχτής Τέχνης.

Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου (18:00-21:00)

18:00: Αλέξανδρος Ασωνίτης: Ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια για την Μικρασία