Μια φωνή που έσπαγε στη μέση σαν κύμα κι ύστερα ξανάρχονταν πιο βαθιά, πιο μαύρη, πιο αληθινή — αυτή ήταν η φωνή του Αντώνη Διαμαντίδη, του ανθρώπου που η Σμύρνη και η Πόλη βάφτισαν Νταλγκά.
Στο Μέγα Ρεύμα του Βοσπόρου, στις παρυφές μιας Κωνσταντινούπολης που άκουγε ταυτόχρονα τζαμιά, εκκλησίες και ταβερνεία με σαντούρια, γεννήθηκε το 1892 ένα παιδί που δεν θα μάθαινε ποτέ να ζει χωρίς μουσική. Ο Αντώνης Διαμαντίδης μεγάλωσε ανάμεσα σε ήχους που δεν χωρίζονταν εύκολα σε «δικούς» και «ξένους» — η ανατολίτικη μουσική παράδοση κυκλοφορούσε ελεύθερα στα σοκάκια της Πόλης, και το παιδί αυτό την απορρόφησε σαν σφουγγάρι, πολύ πριν καταλάβει πως θα γινόταν η ζωή του.
.jpg)

