Μαρίκα Νίνου: Η φλόγα που κάηκε γρήγορα, αλλά φώτισε το Ρεμπέτικο τραγούδι..

Σαν σήμερα (ή με αφορμή τη μνήμη της), θυμόμαστε τη γυναίκα που δεν τραγούδησε απλώς το ρεμπέτικο, αλλά το σφράγισε με την ψυχή της. 

Η Μαρίκα Νίνου (1922 – 23 Φεβρουαρίου 1957) δεν ήταν μια απλή ερμηνεύτρια· ήταν μια δύναμη της φύσης που εμφανίστηκε σαν διάττοντας αστέρας για να αλλάξει το ελληνικό τραγούδι για πάντα.

7 Ιανουαρίου 1977 - «Το βαπόρι από την Περσία» πιάστηκε στην Κορινθία, η πραγματική ιστορία…

Στις 7 Ιανουαρίου 1977 οι εφημερίδες είχαν βρει την ιστορία που θα τους έδινε ένα θελκτικό πρωτοσέλιδο. Την επομένη κυκλοφόρησαν με τεράστιους τίτλους που συγκλόνισαν το αναγνωστικό κοινό και την ελληνική κοινωνία.

Στα Ίσθμια της Κορίνθου οι λιμενικές αρχές ελέγχουν ένα υπό κυπριακή σημαία καράβι με την ονομασία M/S (μότορ-σιπ) Γκλόρια, το οποίο είχε ξεκινήσει από το Λίβανο έχοντας δηλώσει ότι μεταφέρει κεντήματα.

(Το βαπόρι απ’τη Περσία
πιάστηκε στην Κορινθία)

Ο έλεγχος αποκαλύπτει ότι κάτω απ’τα κεντήματα υπήρχαν 11 τόνοι χασίς, εξαιρετικής μάλιστα ποιότητας, όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ της εποχής.

Μάρκος Βαμβακάρης, έφυγε από τη ζωή στις 8 Φεβρουαρίου 1972 - Markos Vamvakaris, passed away on February 8, 1972

Ο Μάρκος Βαμβακάρης, γεννημένος στις 10 Μαΐου 1905, ήταν καταξιωμένος Έλληνας μουσικός και μια από τις πιο σημαντικές μορφές στο ρεμπέτικο μουσικό είδος.  

Το ρεμπέτικο, που συχνά αναφέρεται ως «ελληνικό μπλουζ», εμφανίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα και αντανακλούσε τους αγώνες και τις εμπειρίες της αστικής εργατικής τάξης στην Ελλάδα. Ο Βαμβακάρης γεννήθηκε στην Άνω Σύρο, μια μικρή πόλη στο νησί της Σύρου, στην Ελλάδα.

18 Ιανουαρίου, ημέρα που γεννήθηκε και έφυγε από τη ζωή ο Βασίλης Τσιτσάνης

γράφει ο Στέλιος Καραγιώργος

18 Ιανουαρίου, ημέρα που γεννήθηκε και έφυγε από τη ζωή ο Βασίλης Τσιτσάνης και με αφορμή αυτό το γεγονός παραθέτουμε αποσπάσματα από κείμενα που γράφτηκαν για τον Τσιτσάνη και έχουν την υπογραφή σπουδαίων ανθρώπων του πνεύματος και της τέχνης:

Χάρη σε αυτόν το Ελληνικό τραγούδι έγινε πλουσιότερο, φωτεινότερο, αγκάλιασε όλη την Ελληνική κοινωνία και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τους νεότερους δημιουργούς.

Χάρη σε αυτόν η πόλη των Τρικάλων έγινε γνωστή πέρα από τα όριά της και πέρα από τα όρια της Ελλάδος.

Δημήτρης Γκόγκος, ένας σπουδαίος ρεμπέτης. Έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα, στις 18 Νοεμβρίου του 1985.

Ο σπουδαίος ρεμπέτης Δημήτρης Γκόγκος, γνωστός και ως «Μπαγιαντέρας» έφυγε από τη ζωή στις 18 Νοεμβρίου του 1985.

Ο Μήτσος (ή μπαρμπα-Μήτσος αργότερα) Γκόγκος χάρισε στο ελληνικό πεντάγραμμο μια σειρά από τα ωραιότερα κανταδόρικα ρεμπέτικα, μοναδικά τραγούδια που έμελλε να είναι διαχρονικά και να μη βγουν ποτέ από το στόμα του Έλληνα.

Οι ευαίσθητοι και ρομαντικοί στίχοι του ύμνησαν προπολεμικά τον έρωτα όσο λίγοι, αν και όταν θα ερχόταν ο Β’ Παγκόσμιος και η Κατοχή, ο αριστερός Μπαγιαντέρας θα μετατρεπόταν σε πολιτικοποιημένο καλλιτέχνη που θα υμνούσε τον αντιστασιακό αγώνα κατά του βάρβαρου κατακτητή!

Στράτος Παγιουμτζής 1904 – 16/11/1971

Στις 16 Νοεμβρίου 1971 «έσβησε» πάνω στο πάλκο, σε ηλικία 67 ετών

Εμβληματικός τραγουδιστής της κλασσικής εποχής του ρεμπέτικου. Είπαν χαρακτηριστικά γι' αυτόν ότι «στο λαιμό του είχε φωλιές από αηδόνια».

Γεννήθηκε στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας το 1904. Ήλθε στην Ελλάδα πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή και εγκαταστάθηκε στον Πειραιά. Από παιδί μπήκε στο μεροκάματο, αλλά το μεγάλο πάθος του ήταν το τραγούδι.

Γρήγορα γνωρίστηκε με την πειραιώτικη παρέα του ρεμπέτικου.

Σωτηρία Μπέλλου: Η τραγουδίστρια που καθιερώθηκε ως μία από τις μεγαλύτερες ρεμπέτισσες.

Η μεγάλη ερμηνεύτρια του λαϊκού και ρεμπέτικου τραγουδιού, Σωτηρία Μπέλλου, έφυγε από τη ζωή σαν χθες, στις 27 Αυγούστου 1997. 

Γεννήθηκε το 1921 σε ένα χωριό της Χαλκίδας, υπήρξε από τις πρώτες γυναίκες τραγουδίστριες που ανέβηκαν στο πάλκο, ξεχώρισε γρήγορα λόγω της ιδιαίτερης ερμηνευτικής της ικανότητας και καθιερώθηκε ως μία από τις μεγαλύτερες ρεμπέτισσες. Η Μπέλλου ήταν πάντα αντισυμβατική, στη ζωή της αντιμετώπισε δυσκολίες και  διωγμούς, συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση και ξεχώρισε ως λαϊκή τραγουδίστρια στο πλευρό του Βασίλη Τσιτσάνη.

Βίκυ Μοσχολιού, 16 Αυγούστου 2005

Η Βίκυ Μοσχολιού (23 Μαΐου 1943 – 16 Αυγούστου 2005 ) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια, ερμηνεύτρια του λαϊκού τραγουδιού.

Ξεκίνησε την καριέρα της το Πάσχα του 1962 στην «Τριάνα» του Χειλά δίπλα στον Γρηγόρη Μπιθικώτση και τη Δούκισσα. Καθιερώθηκε το 1964 τραγουδώντας το «Χάθηκε το φεγγάρι» του Σταύρου Ξαρχάκου στην κινηματογραφική παραγωγή «Λόλα» και συνέχισε σε συνεργασίες, μεταξύ άλλων, με τον Γιώργο Ζαμπέτα, τον Μάνο Ελευθερίου, τον Γιώργο Κατσαρό, τον Άκη Πάνου, τον Σταύρο Ξαρχάκο, τον Δήμο Μούτση, τον Μίμη Πλέσσα, τον Λουκιανό Κηλαηδόνη και τον Σταμάτη Κραουνάκη.

Γιάννης Παπαϊωάννου, 3 Αυγούστου 1972...(vid)

Σαν Σήμερα, στις 3 Αυγούστου του 1972 τα ξημερώματα ο Γιάννης Παπαϊωάννου, είχε άδοξο τέλος σε τροχαίο δυστύχημα στη λεωφόρο Βασιλέως Γεωργίου, στο Πέραμα.

Ο Γιάννης Παπαϊωάννου αποτελεί μια πολυδιάστατη μουσική προσωπικότητα στον χώρο του αστικού λαϊκού τραγουδιού με συνεισφορά σε επίπεδο συνθέτη-στιχουργού και τραγουδιστή-οργανοπαίχτη.

Αποτελεί μέρος της νεότερης μουσικής γενιάς του λαϊκού όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Βασίλης Τσιτσάνης και ο Απόστολος Χατζηχρήστος. Γεννήθηκε στην Κίο της ελληνικής Προποντίδος από τον Παναγιώτη Παπαϊωάννου, από την νότια Αττάλεια, και τη Χρυσή Βονομπάρτη, από την Κίο.

Μάρκος Βαμβακάρης: Ο ιερός βράχος της ελληνικής λαϊκής μουσικής και του ρεμπέτικου.

Στις 10 Μαΐου του 1905 γεννήθηκε στην Άνω Χώρα της Σύρου ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο «ιερός βράχος» της ελληνικής λαϊκής μουσικής και του ρεμπέτικου.

Όταν σε ηλικία 12 ετών αφήνει τη Σύρο και εγκαθίσταται στον Πειραιά, δεν έχει ανακαλύψει ακόμα το πεπρωμένο του, τον δρόμο του στη μουσική.

Μοναδικό του μέλημα ο βιοπορισμός. Εργάζεται ως αχθοφόρος στο λιμάνι και ως εκδορέας (γδάρτης) στα σφαγεία. Είχε εξάλλου από πολύ μικρός δουλέψει, μεταξύ άλλων, ως λούστρος, εφημεριδοπώλης και χασαπάκι (βοηθός σε χασάπικο).

Γιώργος Μπάτης 1885 – 10 Μαρτίου 1967

Γεννήθηκε το 1885 στα Παλαιά Λουτρά Μεθάνων - Πέθανε στις 10 Μαρτίου 1967

Από τους σημαντικότερους ρεμπέτες της προπολεμικής εποχής, γνωστός και ως Γιώργος Αμπάτης. Το πραγματικό του όνομα ήταν Γιώργος Τσωρός. 

Γεννήθηκε το 1885 στα Παλαιά Λουτρά Μεθάνων και σε ηλικία 8 ετών μετακόμισε στον Πειραιά. Στρατεύτηκε το 1908 και υπηρέτησε έως το 1920! Έμαθε μπαγλαμά στις στρατιωτικές φυλακές, όπου τον έκλειναν τακτικά γιατί λιποτακτούσε. Από το 1915 έπαιζε μπαγλαμά και τραγουδούσε στους τεκέδες και τα ταβερνάκια του Πειραιά.

Το 1925 άνοιξε το πρώτο του χοροδιδασκαλείο «Κάρμεν» στη Δραπετσώνα και το 1931 ένα καφενείο - τεκέ, το «Ζώρζ Μπατέ», στα Λεμονάδικα του Καραϊσκάκη (Ακτή Τζελέπη), όπου σύχναζαν όλοι οι μάγκες της εποχής. Έξι χρόνια αργότερα, του το έκλεισαν και αναγκάστηκε να κάνει άλλο στο Γιουσουρούμ του Πειραιά, όπου συνέχισε να διδάσκει το μπουζούκι.

Ο Μάνος Χατζιδάκις για το ρεμπέτικο..

Σαν σήμερα, στις 31 Ιανουαρίου 1949 ο Μάνος Χατζιδάκις έκανε τη γνωστή του ομιλία για το ρεμπέτικο τραγούδι στο «Θέατρο Τέχνης»

  EΡΜΗΝEΙΑ ΚΑΙ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ (PEΜΠΕΤIKΟ)

Θα ήθελα προκαταβολικά να σας πληροφορήσω, πως μ’ όλη μου την καλή διάθεση, δεν είμαι σε θέση να πω, ούτε καινούργια πράγματα, ούτε κι όσα μιλήσω απόψε να τα δώσω με σοφία. Θα προσπαθήσω όμως κι όσο μπορώ πιο καλά, να σας μεταδώσω αυτό που με κάνει να ζω και να βλέπω την αξία του μέχρι σήμερα περιφερόμενου λαϊκού σκοπού της πόλης.

Τώρα αν τούτη η πανηγυριώτικη ομιλία για το ρεμπέτικο, γινόταν πριν δυο χρόνια, ίσως να ’χε κάπως διαφορετικό χαρακτήρα, δηλαδή να ’ταν, πιο μεροληπτική –μπορούμε να πούμε – και συγχρόνως πιο ενθουσιαστική για το θησαυρό που κλείνουν οι ρυθμοί του ζεϊμπέκικου και του χασάπικου. 

Διαβάστε την συνέχεια... 

Μπάμπης Γκολές: Οκτώ χρόνια από τον θάνατό του. Έφυγε στις 11 Ιανουαρίου 2015.

Μπάμπης Γκολές / Από το αρχείο του Ιωάννη Βαγενά

Μπάμπης Γκολές - 8 χρόνια από τον θάνατό του: Η διαδρομή του από την Πάτρα στην Αθήνα, η ρεμπέτικη φωνή του και τα λαϊκά τραγούδια του.

Την Καθαρά Δευτέρα του 1982 με παρασύρει ο Λάμπρος Καρελάς, που τότε ήταν «Οπισθοδρομικός» και κατεβαίνουμε στην Πάτρα για να δω «ιδίοις όμμασι» ένα σπάνιο φαινόμενο. Μια μουσική ύπαρξη που δεν του φτάνουν τα λόγια για να μου την περιγράψει. Το κέντρο λέγεται «Χάραμα» και είναι των αδελφών Οικονόμου. Ένα υπόγειο διακοσοπενηντάρι στην Οβρυά. Στο πάλκο ο Δεληκούρας, ο Παπαγεωργίου, ο Μανωλάκος που παίζουν ρεπερτόριο του «Τζούκμποξ» του 1960. Λαϊκά, σχεδόν «παρεξηγήσιμα».

«Ρεμπέτικη Ιστορία»: Πόλεμος, Κατοχή & Εμφύλιος.(ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ Θανάσης Γιώγλου)

Αφιέρωμα στα Ρεμπέτικα του Πολέμου, της Κατοχής, του Εμφυλίου, της Ξενιτιάς...

 

Η «Ρεμπέτικη ιστορία» της «Κατοχής»

Στα μεγάλα ιστορικά γεγονότα του περασμένου αιώνα, το λαϊκό τραγούδι ήταν πάντα παρόν… Πώς θα μπορούσε λοιπόν να λείπει από τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του ’40, την Κατοχή, την Αντίσταση, τον Εμφύλιο;

Μπάμπης Τσετίνης (15/2/1941 — 29/9/2007)

Πέθανε σαν σήμερα, στις 29 Σεπτεμβρίου του 2007 /pic: youtube.com

Ο Μπάμπης Τσετίνης (Δράμα, 15 Φεβρουαρίου 1941 — 29 Σεπτεμβρίου 2007) ήταν λαϊκός τραγουδιστής από τη Μακεδονία και θεωρείται σαν ένας από τους γνησιότερους και αντιπροσωπευτικότερους εκπροσώπους του.

 

Γεννήθηκε στη Δράμα και έζησε στη Θεσσαλονίκη μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '60. Την ίδια περίοδο ανέβηκε για πρώτη φορά στο πάλκο.

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη δισκογραφία με το τραγούδι «Το κορίτσι μου χορεύει» του Βασίλη Καραπατάκη σε στίχους Χρήστου Κολοκοτρώνη. Τα επόμενα χρόνια γνώρισε την επιτυχία με τραγούδια όπως «Ίσως», «Μπορεί», «Αμφιβολία», «Κι ενώ το ήξερα» των Δερβενιώτη και Βίρβου, «Στο παλιό το μονοπάτι» του Βαρτάνη, «Με ποιο δικαίωμα» των Βασιλειάδη-Πυθαγόρα, «Να χαρείς τα μάτια σου, καλέ», «Η φτωχολογιά θα ζήσει».

10 Μαΐου γεννιέται ο μεγάλος ρεμπέτης Μάρκος Βαμβακάρης.

Ρεμπέτης, από τους ακρογωνιαίους λίθους της λαϊκής μουσικής. Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1905 στον συνοικισμό Σκαλί της Άνω Χώρας της Σύρου από οικογένεια καθολικών και ήταν ο πρώτος από τα έξι παιδιά του Δομένικου και της Ελπίδας Βαμβακάρη. 

 

Η οικογένειά του ήταν φτωχή, έφερε όμως το «μικρόβιο» της μουσικής. Ο πατέρας του έπαιζε γκάιντα και ο παππούς του έγραφε τραγούδια.

Πριν καλά - καλά ξεκινήσει το σχολείο, ο Μάρκος αναγκάστηκε να διακόψει, διότι πήραν τον πατέρα του στο στρατό, και έπιασε δουλειά με τη μητέρα του σε ένα κλωστήριο. Τα επόμενα χρόνια δούλεψε ως χασάπης, εφημεριδοπώλης, οπωροπώλης, λούστρος, και το 1917, σε ηλικία 12 ετών, έφυγε για τον Πειραιά. Αρχικά, εγκαταστάθηκε στα Ταμπούρια κι έπιασε δουλειά ως γαιανθρακεργάτης. Δούλεψε ακόμα ως λιμενεργάτης και ως εκδορέας στα σφαγεία, ενώ τα βράδια σύχναζε στους τεκέδες, όπου το 1924 άκουσε για πρώτη φορά στη ζωή του μπουζούκι.

Γιάννης Λεμπέσης, γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου .

Ο Γιάννης Λεμπέσης γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1956 σε ένα μικρό ορεινό χωριό της Εύβοιας τον Κρεμαστό.

Ο Γιάννης μελετηρός και πειθαρχημένος ήταν άριστος μαθητής και αθλητής και στο δημοτικό και στο γυμνάσιο. Έτσι το 1975 μπαίνει με εισαγωγικές εξετάσεις στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και τον Ιούνιο του 1981 παίρνει πτυχίο.

Στο αίμα του όμως κυλούσε η μουσική. Από πολύ μικρός σκάρωνε μόνος του αυτοσχέδια όργανα και προσπαθούσε να παίξει. Από 8 χρονών ήταν ψάλτης και τα Βυζαντινά ακούσματα ριζώθηκαν μέσα του. Παράλληλα με τις σπουδές του γνώρισε από τους παλιούς τα μυστικά του μπουζουκιού και του λαϊκού τραγουδιού και όσα χρόνια φοιτούσε, έπαιζε παράλληλα και τραγουδούσε σε ταβερνάκια της Αθήνας και του Πειραιά.

Γρηγόρης Ασίκης. ''Έφυγε'' σαν σήμερα στις 7 Οκτωβρίου 1967.

photo: youtube

Τραγουδοποιός του ρεμπέτικου και δεξιοτέχνης στο ούτι. Γνώρισε επιτυχία στα χρόνια του μεσοπολέμου.

 

Ο Γρηγόρης Ασίκης γεννήθηκε το 1890 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν το τρίτο παιδί του Βίκτωρα Ασίκη από τη Λέσβο και της Μαριάνθης Ασίκη από το Κοντοσκάλι της Κωνσταντινούπολης. Στα 15 του άρχισε να παίζει ούτι και να ξεχωρίζει για τη φωνή του. Τελείωσε το Ελληνικό σχολείο, έμαθε πολύ καλά την Τουρκική γλώσσα και ασχολήθηκε επαγγελματικά με την κατασκευή μπρούτζινων μεταλλικών κρεβατιών.

Επαγγελματική καριέρα στο τραγούδι ξεκίνησε στα τέλη του 1922, όταν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή βρέθηκε στην Αθήνα με τη σύζυγό του Ειρήνη Σωτηριάδου και τα δύο παιδιά τους Θανάση και Βίκτωρα.

Σπύρος Ζαγοραίος (23 Ιουνίου 1928 - 20 Οκτωβρίου 2014)

Σπουδαίος λαϊκός ερμηνευτής, στιχουργός και συνθέτης.

Ο Σπύρος Ζαγοραίος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Ιουνίου 1928 και μεγάλωσε στον Άγιο Αρτέμιο (Γούβα) του Παγκρατίου. Πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια, που σημάδεψαν ανεξίτηλα τη ζωή του. Στη διάρκεια της κατοχής έχασε το ένα του χέρι, καθώς περιεργαζόταν μία χειροβομβίδα που βρήκε στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης.

Γράμματα δεν έμαθε, αλλά η καλή φωνή του τον οδήγησε κατευθείαν στο λαϊκό τραγούδι. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1952 από την Αθήνα και μετά ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 άρχισε να τον συνοδεύει στο τραγούδι η σύζυγός του Ζωή και μαζί δημιούργησαν ένα από τα δημοφιλέστερα ντουέτα του λαϊκού τραγουδιού.

O άρχοντας του ρεμπέτικου Μάρκος Βαμβακάρης..(10 Μάιου 1905 - 8 Φεβρουαρίου 1972 )

Η αυθεντική φωνή που έβαλε τον θεμέλιο λίθο στη λαϊκή μας κληρονομιά!

«Τώρα όλα αυτά βέβαια ανήκουν στο παρελθόν, και την παλιά μου ζωή τη θυμάμαι σαν ένα κακό όνειρο που όταν θα το ιδείς τινάζεσαι από το κρεβάτι σου. 

 

Έτσι περίπου τινάζομαι όταν αναπολώ την περασμένη μου ζωή και θυμηθώ τις κακές στιγμές της. Τώρα πια η ζωή μου είναι στρωμένη», έλεγε ο «πατριάρχης» του ρεμπέτικου στην αυτοβιογραφία του, εννοώντας προφανώς τα δύσκολα χρόνια που πέρασε ως ρεμπέτης.