Αφιέρωμα στον Γιάννη Παπαϊωάννου από τον Σύλλογο Φίλων Μουσικής Αλμυρού «ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ»

Ο Σύλλογος Φίλων Μουσικής Αλμυρού «ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ» διοργανώνει μια ξεχωριστή μουσική και πολιτιστική βραδιά αφιερωμένη στον σπουδαίο λαϊκό συνθέτη και τραγουδιστή Γιάννη Παπαϊωάννου, έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 21 Ιουνίου 2026 και ώρα 21:30, στο Κρόκιο Αλμυρού, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Γιάννης Παπαϊωάννου, 3 Αυγούστου 1972...(vid)

Σαν Σήμερα, στις 3 Αυγούστου του 1972 τα ξημερώματα ο Γιάννης Παπαϊωάννου, είχε άδοξο τέλος σε τροχαίο δυστύχημα στη λεωφόρο Βασιλέως Γεωργίου, στο Πέραμα.

Ο Γιάννης Παπαϊωάννου αποτελεί μια πολυδιάστατη μουσική προσωπικότητα στον χώρο του αστικού λαϊκού τραγουδιού με συνεισφορά σε επίπεδο συνθέτη-στιχουργού και τραγουδιστή-οργανοπαίχτη.

Αποτελεί μέρος της νεότερης μουσικής γενιάς του λαϊκού όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Βασίλης Τσιτσάνης και ο Απόστολος Χατζηχρήστος. Γεννήθηκε στην Κίο της ελληνικής Προποντίδος από τον Παναγιώτη Παπαϊωάννου, από την νότια Αττάλεια, και τη Χρυσή Βονομπάρτη, από την Κίο.

Γιάννης Παπαϊωάννου & Μαρίκα Νίνου – Αφιέρωμα στις σπουδαίες μορφές του ρεμπέτικου στο Μικρό Παλλάς

Μ’ ένα αφιέρωμα σε δύο σπουδαίες μορφές του ρεμπέτικου, τον Γιάννη Παπαϊωάννου και τη Μαρίκα Νίνου, ολοκληρώνεται το φεστιβάλ ελληνικής μουσικής στο Μικρό Παλλάς που οργάνωσε Το Ελληνικό Σχέδιο με σημείο επανεκκίνησης το ρεμπέτικο και την επιρροή του στους σύγχρονους δημιουργούς.

Τη Μεγάλη Δευτέρα, 10 Απριλίου, θα παρουσιαστούν στο Μικρό Παλλάς σε πρώτη εκτέλεση, άγνωστα και ακυκλοφόρητα τραγούδια του Γιάννη Παπαϊωάννου τα οποία εμπιστεύθηκε η οικογένεια του στον Δημήτρη Παπαδημητρίου, σε επιμέλεια και ενορχήστρωση του Γρηγόρη Βασίλα.

Η ιστορία του σπουδαίου Γιάννη Παπαϊωάννου στα «Νέα Σαββατοκύριακο»

---

Γιάννης Παπαϊωάννου «Ντόμπρα και σταράτα»

Η αυτοβιογραφία ενός ανθρώπου που σημάδεψε από πολλές απόψεις τη νεότερη μουσική ιστορία.  

Η περιπετειώδης ζωή του μέσα από γνωστές και άγνωστες σελίδες της ρεμπέτικης ιστορίας μας, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό.

«Μούγινε χαβαλές τούτος εδώ νά γράψω τη ζωή μου. Την αυτοβιογραφία μου, όπως τη λέει. «Αμα γράψω, θα τα γράψω στή γλώσσα μου. «Όπως τα είδα και τα έζησα, χωρίς σάλτσες και παραμύθια. Θά γίνει ένα μικρό δικαστήριο για όσα παράξε­να έγιναν και γίνονται στον καλλιτεχνικό κόσμο. Αυτά πού κάνουν πολλές φορές νά φουντώνει τό μυαλό μου. Τριανταπέντε χρόνια στό πάλκο, μέσα στη νύχτα, στη βρωμιά, πού ‘χεις να κάνεις με κάθε καρυδιάς καρύδι, από ανθρώπους του σχοινιού και του παλουκιού, μέχρι μορφωμένους, λεφτάδες και βάλε, είδα τόσα και έζησα τόσα, πού δέν φτάνει όλο τό χαρτί του κόσμου νά γραφτούνε. (..)

Το σκέφτηκα, λοιπόν, το ξανασκέφτηκα και αποφάσισα να γράψω τη ζωή μου. Την Αυτοβιογραφία μου, που είναι και η Ιστορία της Λαϊκής Μουσικής. `Ο τίτλος θα μπεί όπως τον γράφω εγώ. Αυτός έδώ:

Η ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΒΕΤΕΡΑΝΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ» (Από τον πρόλογο του βιβλίου) 

www.in.gr

Γιάννης Παπαϊωάννου: η ανόθευτη ψυχή του ρεμπέτικου.

Γράφει η Χαραλαμπία Πνευματικού

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει ακούσει, έστω μία φορά στη ζωή του, ή να μην έχει σιγοτραγουδήσει κάποιο από τα τραγούδια του Γιάννη Παπαϊωάννου, ακόμη κι αν αγνοεί ότι πρόκειται για δική του σύνθεση.

Για τους λάτρεις του ρεμπέτικου, ο Γιάννης Παπαϊωάννου είναι ένα πρόσωπο ιδιαίτερα αγαπητό, ένα πρόσωπο πλήρως ταυτισμένο με το γνήσιο ρεμπέτικο τραγούδι.

Όσοι τον γνώρισαν προσωπικά, μιλούν για έναν άνθρωπο απλό, καθημερινό, με καθαρή καρδιά και ήθος, ενώ όσοι τον γνωρίζουμε απλώς απ' τα τραγούδια του είναι αδύνατο να μη διαπιστώσουμε τα παραπάνω χαρακτηριστικά μέσα απ' τα πονήματά του. Αδύνατο να μην διακρίνουμε στις συνθέσεις του το βίωμα, το λαϊκό χαρακτήρα, την αγνή ψυχή!

Διαβάστε την συνέχεια πατώντας εδώ: www.greekschannel.com...

Παπαϊωάννου: Ο αστυνόμος, το χασίσι και οι ρεμπέτες.

«Για λέγε εσύ Βαμβακάρη, λέει του Μάρκου ο Μουσχουντής. Να σας πω, απαντάει ο Μάρκος: εγώ θέλω λίγο από το ένα και λίγο από το άλλο για να τα κάνω χαρμάνι! Εγώ και ο Στράτος μόλις ακούσαμε έτσι μας καπήκανε τα πόδια…» 

Ο Γιάννης Παπαϊωάννου στην αυτοβιογραφία του «Ντόμπρα και σταράτα», αφηγείται ένα περιστατικό με τον Αστυνομικό Διευθυντή Θεσσαλονίκης Νίκο Μουσχουντή που κυνηγούσε τους κομμουνιστές αλλά λάτρευε τους ρεμπέτες και το τραγούδι τους. Πρωταγωνιστούν ο ίδιος, ο Μάρκος Βαμβακάρης και ο Στράτος Παγιουμτζής.

«Όταν είμαστε στη Θεσσαλονίκη ήρθανε κάτι χωροφύλακες στο μαγαζί ένα βράδυ και μας είπανε ότι μόλις σκολάγαμε ήθελαν να μας δούνε. Πήγαμε στο τμήμα και εκεί μας είπανε ότι την άλλη μέρα θα ξαναπάμε για να μας μιλήσει ο διοικητής… Σκεφθήκαμε ότι θα μας θέλανε για καμιά ιστορία με τεκέδες και τέτοια, γιατί ο Μάρκος και ο Στράτος πήγαιναν κάθε μέρα.

Γιάννης Παπαϊωάννου..Γεννήθηκε σαν σήμερα,18 Ιανουαρίου του 1914..

Ο Γιάννης Παπαϊωάννου ήταν συνθέτης και μουσικός του λαϊκού- ρεμπέτικου τραγουδιού.

Γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1914 στην Κίο της Μικράς Ασίας και πέθανε στις 3 Αυγούστου του 1972 σε τροχαίο δυστύχημα, στην Αθήνα.

Υπήρξε κουμπάρος του Βασίλη Τσιτσάνη. Πρωτοεμφανίσθηκε επαγγελματικά δίπλα στους Μάρκο Βαμβακάρη και Στέλιο Κερομύτη το 1937. Πρώτο του τραγούδι ήταν η “Φαληριώτισσα” που κυκλοφόρησε σε δίσκο και είχε τεράστια επιτυχία.

Ακολούθησαν πλήθος άλλων μεταξύ των οποίων και είναι τα: Καπετάν Αντρέας Ζέπος, Μοδιστρούλα, Βαδίζω και παραμιλώ, Πριν το χάραμα, Σβήσε το φως να κοιμηθούμε, κ.ά.

Αφιέρωμα στον Γιάννη Παπαϊωάννου στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο

Γιώργος Π. Τσάμπρας

Ο Γιάννης Παπαϊωάννου , ο θρύλος του ρεμπέτικου γεννήθηκε στην Κίο της Μικράς Ασίας, στις 18 Ιανουαρίου του 1913. Το Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, την Τετάρτη 18 Ιανουαρίου, ημέρα των γενεθλίων του, ετοίμασε, ένα μεγάλο αφιέρωμα στον πρωτεργάτη του «κανταδόρικου» ρεμπέτικου τραγουδιού, με την στήριξη της οικογένειάς του συνθέτη.

Την Τετάρτη 18 Ιανουαρίου θα θυμηθούμε το μεγάλο συνθέτη, τον ανοιχτόκαρδο δεξιοτέχνη, τον μοναδικό ερμηνευτή.

Θα τον τιμήσουν και θα τραγουδήσουν oι
Βιτάλη Ελένη
Παπαδοπούλου Πίτσα
Χαλκιάς Λάκης
Κοντογιάννης Δημήτρης
Δάντης Χρήστος
Ανδρεάτος Γεράσιμος
Παπάζογλου Σοφία
Βελεσιώτου Φωτεινή
Δουμουλιάκας Κώστας
Ριτσώνη Λίλυ
Βεργόπουλος Φώτης
Παπαβασιλείου Ι. Σεμέλη

Καθώς και ο γιος του συνθέτη, Αντώνης Παπαϊωάννου.

Θα συνοδεύσουν τους τραγουδιστές αλλά θα ερμηνεύσουν και εξαιρετικά soli του συνθέτη οι βιρτουόζοι μπουζουξήδες:

Διαβάστε την συνέχεια στο : www.culturenow.gr

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ • Ο «θρύλος» του λαϊκού

pic: greekschannel.com

Ένα μεγάλο μουσικό αφιέρωμα στον «θρύλο» Γιάννη Παπαϊωάννου, που ως συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής ήταν ένας από τους θεμελιωτές και κύριους εκφραστές του λαϊκού και ρεμπέτικου τραγουδιού, φιλοξενεί αυτό το Σάββατο η «Εspresso weekend». 

 Για πρώτη φορά κυκλοφορεί μία διπλή συλλογή με 35 από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ερμηνευμένες από σπουδαίες φωνές, όπως οι Στέλιος Καζαντζίδης, Σωτηρία Μπέλλου, Πόλυ Πάνου, Μανώλης Αγγελόπουλος, Ρίτα Σακελλαρίου, Μάρκος Βαμβακάρης, Πρόδρομος Τσαουσάκης, Πάνος Γαβαλάς, Οδυσσέας Μοσχονάς, Πασχάλης Τερζής, Γιάννης Κυριαζής, Μπάμπης Γκολές, Νίκος Γιουλάκης, Δημήτρης Κοντογιάννης, Παναγιώτης Μιχαλόπουλος, Οπισθοδρομική Κομπανία, Στράτος Κύπριος, Αλεξάνδρα, αλλά και από τον ίδιο τον δημιουργό.

Γιάννης Παπαϊωάννου 1913-1972

Ο Γιάννης Παπαιωάννου σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα τα χαράματα της 3ης Αυγούστου 1972

Ο Γιάννης Παπαϊωάννου υπήρξε ένας από τους θεμελιωτές και κύριους εκφραστές του λαϊκού μας τραγουδιού. Γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1913 στην Κίο της Προποντίδας. Σε ηλικία δυο ετών ορφάνεψε από πατέρα κι επτά χρόνια αργότερα έζησε τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Αρχικώς εγκαταστάθηκε με τη μητέρα και τη γιαγιά του στη Σαμοθράκη και λίγο αργότερα μετακόμισαν στον Πειραιά, στις Τζιτζιφιές, όπου ζούσαν οι θείοι του και η υπόλοιπη οικογένεια. Στη δουλεία μπήκε από μικρός. Εργάστηκε ως ψαράς, ως μαραγκός, σε συνεργείο αυτοκινήτων και σε οικοδομές. Η σκληρή βιοπάλη του απαγόρευσε να συνεχίσει το σχολείο.

M is for Markos ...

 

Οι «SupeRembets» είναι μια ομάδα που αποτελείται από σπουδαίες φιγούρες του ρεμπέτικου τραγουδιού. 

 
Ο γραφίστας και graffiti artist Πάρις Ξινταριανός, πιστός στην φιλοσοφία των σούπερ ηρώων, έδωσε ταυτότητα και σούπερ δυνάμεις στους Μανώλη Χιώτη, Βασίλη Τσιτσάνη, Μάρκο Βαμβακάρη και Γιάννη Παπαϊωάννου.

Ο «Χ» (Μανώλης Χιώτης)

Η περίφημη ομιλία του Μάνου Χατζιδάκι: Το Ρεμπέτικο, θεμέλιος λίθος της λαϊκής μουσικής

Στις 31 Ιανουαρίου του 1949 ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις δίνει την περίφημη διάλεξή του για το Ρεμπέτικο στο «Θέατρο Τέχνης» του Κάρολου Κουν.

 
Με τη διάλεξή του ο Μάνος Χατζιδάκις επαναπροσδιορίζει τη θέση του ρεμπέτικου. Εκείνη την περίοδο, το ρεμπέτικο εξαπλωνόταν στις λαϊκές γειτονιές και σταδιακά σπάει τα όρια τους. Η εξουσία και οι αρχές το κυνηγούσαν. Οι αστοί και οι διανοούμενοι το περιφρονούσαν. 

Σε αυτό το πλαίσιο, Μάνος Χατζιδάκις, νεαρός τότε συνθέτης, τόλμησε να δώσει μια διάλεξη για την ανάδειξη του ρεμπέτικου ως θεμέλιου λίθου της σύγχρονης ελληνικής λαϊκής μουσικής. Παρουσιάζει τον Μάρκο Βαμβακάρη και τη Σωτηρία Μπέλλου, οι οποίοι τραγούδησαν μπροστά στο έκπληκτο κοινό του Θεάτρου Τέχνης. Η διάλεξη προκαλεί αντιδράσεις. Μέχρι που αστυνομία ειδοποιεί τη μητέρα του Χατζιδάκι να προσέχει για λίγο καιρό ο γιος της όταν κυκλοφορεί στη γειτονιά τους, στο Παγκράτι.
 

Η διάλεξη του Μάνου Χατζιδάκι

Πέντε Έλληνες στον Άδη...

 

Είναι ο τίτλος του ρεμπέτικου τραγουδιού του Γιάννη Παπαϊωάννου, που περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Βάσου Πτωχόπουλλου, «Περιπλανώμενος Δυστυχισμένος - Ιστορίες με τραγούδια», που μόλις κυκλοφόρησε…

 Ενός βιβλίου σπαρακτικού, σημαδεμένου από την απαρηγόρητη νοσταλγία για τη χαμένη Γιαλούσα του… ενός βιβλίου σαν αυτά του Τσαρλς Μπουκόφσκι (Charles Bukowski), τα γεμάτα με οδύνη κι απελπισία, σκληρό χιούμορ και ανελέητο αυτοσαρκασμό, ενός βιβλίου που μυρίζει ποτό και τσιγάρο και ξαναμμένες γυναίκες και κάθε απαγορευμένη μυρωδιά… δηλαδή ενός συναρπαστικού βιβλίου, που μου έκανε μια όμορφη παρέα την Κυριακή που πέρασε.

Ξεχωρίζω, για σήμερα, μια από τις αυτοβιογραφικές ιστορίες του Βάσου, που σχεδόν όλες ξεκινούν με ένα παλιό, αγαπημένο ρεμπέτικο, ή λαϊκό τραγούδι του Καζαντζίδη, του Τσιτσάνη, του Μπιθικώτση και άλλων - λιγότερες ιστορίες ξεκινούν με folk ή rock τραγούδια, που ο συγγραφέας άκουγε μετανάστης στην Αγγλία, πριν επιστρέψει στη Λευκωσία και ανοίξει το θρυλικό «Αιγαίον», στην παλιά πόλη.

ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ.-ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ

Φωτογραφία με ρεμπέτες τραβηγμένη στην πλατεία Καραϊσκάκη στον Πειραιά το 1933. Ανάμεσά τους διακρίνονται ο ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ και ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΤΗΣ. .

 

Πηγή youtube.com/anastassiou100

ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΗΣ ΕΡΤ ΓΙΑ ΜΑΡΚΟ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗ & ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ

Πρόσωπα του στενού τους περιβάλλοντος, φίλοι και συνεργάτες, μιλούν για τους δύο μεγάλους ρεμπέτες, το ξεκίνημα και την πορεία τους στο τραγούδι και τη σύνθεση, τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν, τις δουλειές με τις οποίες ασχολήθηκαν προκειμένου να επιβιώσουν. 

Γίνεται αναφορά στα νυχτερινά κέντρα της εποχής ενώ παράλληλα παρακολουθούμε ρεμπέτικη κομπανία να ερμηνεύει τραγούδια τους. Η εκπομπή εστιάζει ιδιαίτερα στη βιογραφία του ΜΑΡΚΟΥ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗ και του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ, ακριβώς για να υπογραμμίσει τη σχέση των βιωμάτων τους με τη μουσική και την κουλτούρα του ρεμπέτικου τραγουδιού.

Φωτογραφία με ρεμπέτες τραβηγμένη στην πλατεία Καραϊσκάκη στον Πειραιά το 1933. Ανάμεσά τους διακρίνονται ο ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ και ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΤΗΣ. . Συνεχίζεται η αφήγηση του ΜΙΧΑΛΗ ΓΕΝΙΤΣΑΡΗ. Αναφέρεται σε περιστατικό με αστυνομικούς που έλαβε χώρα στο μαγαζί του ΜΠΑΤΗ στον ΠΕΙΡΑΙΑ, όπου έπαιζε μπουζούκι ο ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ κι άλλοι ρεμπέτες της εποχής, εφόσον το ρεμπέτικο και το μπουζούκι θεωρούνταν παράνομα και απαγορευμένα. Επίσης, κάνει λόγο για την για την εμφάνιση του ΜΑΡΚΟΥ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗ στην μάντρα του ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ.

 video by anastassiou100

Οι πρώτοι μπουζουξήδες…

Ο Γιάννης Παπαϊωάννου μιλά στον Λευτέρη Παπαδόπουλο.

 

Λ. Π.: Πώς μπήκες στο ρεμπέτικο τραγούδι και πώς έμαθες το μπουζούκι;

Γ.Π.  Άκουσα το «Μινόρε του τεκέ». Έτσι το λέγανε. Το ’χε γράψει ένας από την Αμερική, Ελληνοαμερικάνος, ο Χαλκιάς. Από κει και πέρα, γράψανε κι άλλα μινόρε, πολλά. Πάντως αυτό το πρώτο ήτανε που μ’ έκανε και έπιασα το μπουζούκι. Έπαιζα κιθάρα εγώ τότε… Το «Μινόρε» το άκουσα εδώ, σε μια ταβέρνα. Γύριζαν τότε με τα γραμμόφωνα οι γραμμοφωνατζήδες γύρω-γύρω στα μαγαζιά και βάζανε δίσκους. Κι ερχόντουσαν εκεί που τρώγαμε τα μεσημέρια, στην εργατιά, και βάζανε πλάκες.

 Εργάτες ήμασταν όλοι… Τ’ άκουσα, λοιπόν, και είπα, αυτό το όργανο, το μπουζούκι, είναι πιο γλυκό απ’ την κιθάρα… Παλληκαράκι ήμουνα τότε, 16-17 χρονώ, και δούλευα σε οικοδομή, εργάτης. Κουβάλαγα λάσπη. Έτσι έγινε η αρχή. Μετά από πολύ καιρό, άκουσα πάλι μπουζούκι από τον Μάρκο. Το τραγούδι «Ήθελα να ’ρχόσουνα, ρε μάγκα, στον τεκέ μου».