
«Μπορεί να το έχουν πλανέψει ακρογιαλιές δειλινά». Όλοι έχουν σιγοτραγουδήσει το τραγούδι του Βασίλη Τσιτσάνη. Πίσω όμως από αυτούς τους στίχους κρύβεται η άγνωστη ιστορία της ποιήτριας Ανθούλας Σταθοπούλου – Βαφοπούλου, που έζησε ως φυματική στο σανατόριο – γκέτο του Ασβεστοχωρίου Θεσσαλονίκης. Την ιστορία της προβάλλει η «Μηχανή του Χρόνου» στο ντοκιμαντέρ για τα Σανατόρια της Ελλάδας.
Η νεαρή ποιήτρια έφυγε νωρίς από την ζωή καθώς νόσησε και στα 23 της εισήχθη στο σανατόριο της Θεσσαλονίκης. Έτσι το έργο της δεν έγινε ευρύτερα γνωστό. Στη μεταθανάτια συγκεντρωτική έκδοση έργων της του 1936, δημοσιεύτηκε σε ενότητα με τον τίτλο «Νέα ποιήματα (1932-1935)», το ποίημα «Μπορεί…»....



Στο βιβλίο του «Το Ελληνικό ρεμπέτικο τραγούδι», ο Μουσικολόγος
Θεόδωρος Ευθ. Ακρίδας αναλύει τις ρίζες του καθαρόαιμου ελληνικού
ρεμπέτικου τραγουδιού καθώς και όλες τις πτυχές του και την ιστορία του.





«…το ρεμπέτικο έχει επιβάλλει τη δύναμή του σε όλους μας. Αυτά τα
τραγούδια είναι τόσο κοντινά σ’ εμάς και σε τέτοιο σημείο δικά μας που
δεν έχουμε νομίζω σήμερα τίποτα άλλο να ισχυριστούμε το ίδιο. Το
ρεμπέτικο κατορθώνει με μια θαυμαστή ενότητα να συνδυάσει το λόγο, τη
μουσική και την κίνηση.