Προπολεμικά ρεμπέτικα όχι για τζάμπα μάγκες!

Μία μουσική παρουσίαση βιβλίου έκανε ο Καρδιτσιώτης συγγραφέας Ευάγγελος Πετρινιώτης, στο παραδοσιακό ζαχαροπλαστείο Σερεμέτα, για την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου «Προπολεμικό Ρεμπέτικο – Μ. Βαμβακάρης, Α. Δελιάς, Γ. Μπάτης».

Πρόκειται για ένα βιβλίο, που βασίζεται στη μεταπτυχιακή εργασία του Ευάγγελου Πετρινιώτη, για τους τρεις ξακουστούς οργανοπαίχτες, τους Μ. Βαμβακάρη, Α. Δελιά και Γ. Μπάτη, μεταφέροντας στον αναγνώστη την εικόνα που κυριαρχεί στο ρεμπέτικο τραγούδι, λίγο πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο που ήταν ίσως η παραγωγικότερή του.

Johan Papaconstantino: Ο Ελληνογάλλος ''ρεμπέτης'' που διασκευάζει Περπινιάδη..♫ ♪ (vids)

Η μουσική δίνει ψυχή στις καρδιές και φτερά στις σκέψεις μας. Το μότο του Johan Papaconstantino.

O Johan Papaconstantino έχει μπαμπά Έλληνα και μητέρα Γαλλίδα, αποτελεί δηλαδή ένα γνήσιο Ελληνογαλλικό χαρμάνι, πράγμα που φαίνεται και στα ιδιαίτερα τραγούδια που διασκευάζει…

 

Γεννήθηκε στην Μασσαλία και ζει στο Παρίσι. Ο Johan κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο με τίτλο Contre-jour (ελληνιστί η αντηλιά) που αποτελείται κυρίως από μεταμοντέρνα ρεμπέτικα τραγούδια σερβιρισμένα με πολλά στοιχεία ανάμικτα από τις δύο χώρες.

Τραγούδια της φυλακής. (γράφει η Μαρίνα Αγγελάκη)

H Λιζέτα Καλημέρη και ο Θωμάς Κοροβίνης σε ένα ξεχωριστό πρόγραμμα.

Με αφορµή το πρόσφατο πεζογράφηµά του «Ολίγη µπέσα, ωρέ µπράτιµε! - Η τελευταία νύχτα του Οδυσσέα Ανδρούτσου» (κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αγρα), το οποίο διαδραµατίζεται στη φυλακή της Ακρόπολης και παρουσιάζει µια φανταστική δηµόσια εξοµολόγηση του προδοµένου εµβληµατικού οπλαρχηγού του 1821 τις τελευταίες ώρες της ζωής του, ο συγγραφέας και τραγουδοποιός Θωµάς Κοροβίνης επιµελήθηκε και παρουσιάζει στη Θεσσαλονίκη το ερχόµενο Σάββατο (15 Φεβρουαρίου) ένα πρόγραµµα µε ελληνικά τραγούδια της φυλακής. Πρόκειται για µια αντιπροσωπευτική επιλογή από το πλούσιο ρεπερτόριο του είδους µε δηµώδη, ρεµπέτικα και λαϊκά τραγούδια αλλά και συνθέσεις νεότερων δηµιουργών για την «ψειρού» ή «σκολιό» ή «σίδερα» ή «στρουγκού», ή «κολέγιο», ή «στενή», όπως περιγράφουν τη φυλακή οι ρεµπέτες.
Στη συναυλία θα ακουστούν τραγούδια.....

     Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο πατώντας εδώ: www.documentonews.gr ...    

Μια μουσική παράσταση σκιών και ρεμπέτικων για όλη την οικογένεια στο Μέγαρο Μουσικής.

 Ο γνωστός σκιοπαίχτης και σκηνοθέτης Ηλίας Καρέλλας διοργανώνει ένα μουσικό παιχνίδι σκιών για μικρούς και μεγάλους στο Μέγαρο Μουσικής.

Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη και σκιοπαίχτη Ηλία Καρέλλα, διοργανώνουν την ολοκαίνουργια παραγωγή, «Avanti μαέστρο...ρεμπέτικα» για όλη την οικογένεια, η οποία χαρακτηρίζεται ως ένα μουσικό ταξίδι σκιών και λαϊκής ορχήστρας.

Την μουσική παράσταση έκπληξη θα ηγηθεί ο πιο γνήσιος εκφραστής του ρεμπέτικου τραγουδιού Αγάθωνας, σε συνεργασία με την ερμηνεύτρια Κατερίνα Τσιρίδου, με θέμα την συνομιλία του Καραγκιόζη με τους Βαμβακάρη, Χατζηχρήστου, Νίνου, Τσιτσάνη, Εσκενάζυ και Παπαϊωάννου, οι οποίοι και διηγούνται στιγμιότυπα και γεγονότα από την ζωή και την καριέρα τους.

     Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο πατώντας εδώ: www.lifo.gr ...    

Η Ιουλία Καραπατάκη έκανε το ρεμπέτικο να «ανθίσει» ξανά στην Ελλάδα.♫

Όταν ήταν μικρή, περνούσε τα καλοκαίρια της στο Πόρτο Ράφτη με την αδερφή της, τον παππού και τη γιαγιά. Όλοι της οι φίλοι ήταν εκεί. Κάμποσα χρόνια μετά, η Ιουλία Καραπατάκη είναι ακόμα εκείνο το κορίτσι που βουτούσε ξέγνοιαστα στο νερό.
Απλώς τότε δεν φανταζόταν ούτε καν ως παιδικά αφελή σκέψη ότι θα γίνει αυτό που είναι σήμερα: μια από τις ωραιότερες λαϊκές φωνές της χώρας.
Τα τελευταία δύο χρόνια τραγουδάει μαζί με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου και κυρίως τον Σωκράτη Μάλαμα. Ήταν μια ανακάλυψη του πρώτου και σίγουρα εμείς ως κοινό του οφείλουμε κι αυτό του Θανασάρα.
Πριν από μερικούς μήνες η Ιουλία Καραπατάκη συμμετείχε σε..........

         Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο πατώντας εδώ: menshouse.gr...        

Τα λογοκριμένα τραγούδια και η ιστορία τους

Την Τρίτη 11 Φεβρουαρίου, στις 20:30, ο Κώστας Μακεδόνας, ο Γιάννης Μπέζος, η Ρίτα Αντωνοπούλου και η Ελένη Καρακάση συναντούν το Εργαστήρι Ελληνικής Μουσικής Δήμου Αθηναίων στο Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας», στη μουσική παράσταση «Τα λογοκριμένα», μία αναδρομή σε τραγούδια που υπέστησαν λογοκρισία από το 1937 μέχρι τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης.

Την ιδέα, τα κείμενα και την καλλιτεχνική επιμέλεια της παράστασης έχει ο Δημήτρης Χαλιώτης, ο οποίος στο προσωπικό του σημείωμα προς το Ogdoo.gr αναφέρει:

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ: www.ogdoo.gr ...

---

Το «Προπολεμικό Ρεμπέτικο» στο Μουσείο Τσιτσάνη

Η οργανοποιία Αναστάσιος – Luthieros music instruments, ο Οργανισμός Πολιτισμού Seikilo, οι εκδόσεις Iwrite και ο συγγραφέας Ευάγγελος Πετρινιώτης παρουσιάζουν το νέο του βιβλίο με τίτλο «Προπολεμικό Ρεμπέτικο – Μ. Βαμβακάρης, Α. Δελιάς, Γ. Μπάτης».

Η παρουσίαση θα γίνει το Σάββατο 8 Φεβρουαρίου στο Μουσείο Τσιτσάνη, στις 19:30.

Για το βιβλίο, εκτός από τον συγγραφέα, θα μιλήσει η μουσικολόγος Δέσποινα Ψαθά.
Θα ακολουθήσει μικρή συναυλία.

Avanti μαέστρο…ρεμπέτικα...

Ημερομηνίες παραστάσεων: 19/02/2020, 26/02/2020, 04/03/2020, 11/02/2020

Ένα µουσικό ταξίδι σκιών και λαϊκής ορχήστρας για όλους!
 
Ο γνωστός σκιοπαίκτης και σκηνοθέτης Ηλίας Καρελλάς επιστρέφει µε µια ολοκαίνουργια παραγωγή για όλη την οικογένεια.

Ο Αγάθωνας, ο πιο γνήσιος εκφραστής του ρεµπέτικου τραγουδιού, συναντά στη σκηνή την µοναδική ερµηνεύτρια Κατερίνα Τσιρίδου και µας προσκαλούν σε µια µουσική παράσταση έκπληξη! Στον φωτισµένο µπερντέ του Ηλία Καρελλά, ο Καραγκιόζης συνοµιλεί µε τον Βαµβακάρη, τον Χατζηχρήστου, τη Νίνου, τον Τσιτσάνη, την Εσκενάζυ, τον Παπαϊωάννου και παρέα µάς αφηγούνται σπαρταριστά στιγµιότυπα από τη ζωή και την καριέρα τους.

Παναγιώτης Κουνάδης: «Το αρχείο είναι τα τσιγάρα που δεν κάπνισα, οι καφέδες που δεν ήπια»

Μια κουβέντα με τον συλλέκτη και ερευνητή του ελληνικού τραγουδιού. 

της  Εμυ Ντούρου

---

Επισκέπτομαι τον Παναγιώτη Κουνάδη στο σπίτι του στο κέντρο της Αθήνας, όπου στεγάζεται το περίφημο αρχείο του. Αφορμή γι’ αυτή μας τη συνάντηση είναι ο διαδικτυακός τόπος του Εικονικού Μουσείου Αρχείου Κουνάδη, ο οποίος εδώ και λίγες μέρες είναι ανοιχτός στο κοινό. Το εικονικό μουσείο, το οποίο υλοποιήθηκε με την υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και την ερευνητική υποστήριξη του Πανεπιστημίου Αιγαίου, προσφέρει στον επισκέπτη σπάνιους θησαυρούς με κοινό σημείο αναφοράς τη μουσική των Ελλήνων εντός κι εκτός της χώρας, με έμφαση στα πρώτα εξήντα χρόνια του 20ού αιώνα αλλά και με αναφορές σε παλιότερες ιστορικές περιόδους. 

Με ένα κλικ στο vmrebetiko.gr γίνονται προσβάσιμα περισσότερα από 6.000 τεκμήρια, όπως δίσκοι 78 στροφών, παρτιτούρες, συνεντεύξεις (ήχος και απομαγνητοφωνήσεις), φωτογραφίες, καρτ ποστάλ, μηχανήματα αναπαραγωγής ήχου και μουσικά όργανα. «Για κάθε ντοκουμέντο που έχουμε υπάρχουν μέχρι 25 συμπληρωματικές συνιστώσες τεκμηρίωσης οι οποίες περιλαμβάνουν στοιχεία στην ετικέτα του δίσκου, τα ονόματα των δημιουργών, των ερμηνευτών, την εταιρεία, την ημερομηνία και τον τόπο ηχογράφησης και άλλες εκτελέσεις που μπορεί να έγιναν» λέει ο Π. Κουνάδης.
Καθώς συζητάμε για όλα αυτά βλέπω πάνω στο τραπέζι τη θήκη ενός εγχόρδου. Μου λέει ότι πρόκειται για το όργανο του Γιοβάν Τσαούς και στο μυαλό μου παίζει το «Πέντε μάγκες στον Περαία».

     Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο πατώντας εδώ: documentonews.gr...    

Ο Ρεμπώ συναντά τα ρεμπέτικα: Οι Μιχάλης και Παντελής Καλογεράκης στην Αγγλικανική Εκκλησία

Οι Μιχάλης και Παντελής Καλογεράκης παρουσιάζουν στην Αγγλικανική Εκκλησία την μουσική παράσταση «Ρεμπώτικα», όπου ο ρεμπέτικος κόσμος του Ρεμπώ συναντά τον ποιητικό κόσμο του ρεμπέτικου.

Ο Μιχάλης και ο Παντελής Καλογεράκης καλωσορίζουν τη νέα δεκαετία με μια μουσική παράσταση που μας παρουσιάζουν για πρώτη φορά την επικείμενη δισκογραφική τους δουλειά με τίτλο «Ρεμπώτικα».
Τα αδέλφια Καλογεράκη παρουσιάζουν τη θυελλώδη σχέση του ποιητή Άρθουρ Ρεμπώ με τον Πωλ Βερλαίν μέσα από τις ερωτικές επιστολές που αντάλλαξαν, ενώ ταυτόχρονα σχολιάζουν μουσικά ερμηνεύοντας ρεμπέτικα τραγούδια.
Η μουσική αφήγηση επιχειρεί να αναδείξει τα αόρατα νήματα που συνδέουν τον «ρεμπέτικο» τρόπο ζωής του Ρεμπώ με τον έντονο ποιητικό κόσμο του ρεμπέτικου τραγουδιού δίνοντας τον τίτλο «Ρεμπώτικα».
Μια μουσική παράσταση στον ιστορικό χώρο της Αγγλικανικής εκκλησίας Αγίου Παύλου.

Συντελεστές:

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ: www.culturenow.gr ...

Βασίλης Τσιτσάνης. 100 χρόνια απο την γέννησή του..(Βίντεο)

Βασίλης Τσιτσάνης, ο μεγαλύτερος Έλληνας δημιουργός του λαϊκού τραγουδιού.

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα από γονείς Ηπειρώτες. Τσαρουχάς ο πατέρας του, είχε ένα μαντολίνο με το οποίο έπαιζε σχεδόν αποκλειστικά κλέφτικα τραγούδια της πατρίδας του. Αυτά ήταν τα πρώτα ακούσματα του μικρού Βασίλη μαζί με τις βυζαντινές ψαλμωδίες που άκουγε στην εκκλησία. Στα 11 χρόνια του χάνει τον πατέρα του και μόνον τότε πέφτει στα χέρια του το μαντολίνο – το οποίο στο μεταξύ έχει μετατραπεί από κάποιον ντόπιο οργανοποιό σε μπουζούκι.

Στα γυμνασιακά του χρόνια στα Τρίκαλα μαθαίνει παράλληλα βιολί, συμμετέχοντας με αυτό σε τοπικές εκδηλώσεις. Το μπουζούκι όμως, αν και χωρίς κοινωνική καταξίωση στη μικρή τοπική κοινωνία, τραβάει περισσότερο το ενδιαφέρον του. Τα πρώτα του τραγούδια τα γράφει σε ηλικία 15 χρονών. Στα τέλη του 1936 φεύγει από τα Τρίκαλα για την Αθήνα με σκοπό να σπουδάσει νομικά.

Σπύρος Ταραπόσος ο λατερνατζής..Ένας απο τους λίγους που κρατάει την παράδοση..

Σπύρος Ταραπόσος ο Μακεδόνας λατερνατζής (από την Αλεξάνδρεια Ημαθίας) που προσπαθεί να ζήσει την οικογένεια του με την λατέρνα, αφού μετά από πολλές προσπάθειες και  αιτήσεις για δουλειά, ακόμη και στον τόπο του δεν καρποφόρησαν.

Και του ήρθε η ιδέα να χρησιμοποιήσει την κληρονομιά από τον παππού του, την λατέρνα, η οποία είναι πολύ παλιά, κατασκευής του 1942. 

 
Όπως μας είπε ο κύριος Σπύρος, ο παππούς του με την λατέρνα είχε γυρίσει σε πολλά μέρη πηγαίνοντας σε γάμους, πανηγύρια, βαπτίσεις και με τα λίγα χρήματα που έβγαζε ζούσε την οικογένεια του αξιοπρεπώς.

Ο κύριος Σπύρος μας λέει για το επάγγελμα του λατερνατζή πως δεν είναι καθόλου εύκολο και δεν μπορεί να το κάνει ο καθένας.

 
Χρειάζεται μαεστρία, να εμπνέεις στον άλλον φιλικότητα, να τον κερδίσεις με το παίξιμο σου και με το χαμόγελο σου.

Τα τελευταία χρόνια συνήθως γυρίζει  τα στενά  της Αθήνας, θα τον ακούσεις στην Βουκουρεστίου, Ερμού, Μοναστράκι, Κολωνάκι, εκτός και τον καλέσουν εκτός Αττικής για κάποια εκδήλωση.

(ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ  ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ, ΣΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ,ΣΤΟ ΓΑΜΟ, ΣΤΑ ΒΑΠΤΙΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΚΑΛΕΣΕΙ ΤΟΝ Κο ΣΠΥΡΟ ΜΕ ΤΗΝ ΛΑΤΕΡΝΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΕΙ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΚΠΛΗΞΗ ΤΟΥΣ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ. 
Τηλ Επικοινωνίας 6931080272)

Στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης θα διδάσκεται η ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού..

Την εισαγωγή ενός νέου μαθήματος στο πρόγραμμα σπουδών του, ανακοίνωσε το πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης (NYU), που θα ασχολείται με τις απαρχές του ελληνικού ρεμπέτικου τραγουδιού και των αμερικανικών μπλουζ.

Στον κύκλο μαθημάτων με τίτλο «Τραγούδια των περιθωριακών: Τα αμερικανικά μπλουζ συναντούν το ελληνικό ρεμπέτικο», θα εξετάζεται η ιστορία και η σχέση μεταξύ των δύο ειδών. Το μάθημα θα ξεκινήσει για πρώτη φορά στο εαρινό εξάμηνο του 2020, υπό την αιγίδα του γενικού προξενείου της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη.
Ο συνθέτης Περικλής Κανάρης θα διδάσκει το μάθημα, σε συνεργασία με το πρόγραμμα ελληνικών σπουδών Αλέξανδρος Σ.Ωνάσης του NYU και τη Μουσική Σχολή Steinhardt School of Music. «Είναι ένα ταξίδι στις ρίζες τραγουδιών των λαών, των δύο χωρών μου. Είναι μεγάλη τιμή και εξίσου μεγάλη ευθύνη», σχολίασε ο κ. Κανάρης στο Facebook.

Ρεμπέτικο τραγούδι: Ύμνος ή μήπως Αφορισμός;

Ρεμπέτικη Κομπανία. Πηγή εικόνας: mousikes-diadromes.gr

Η ρεμπέτα, οι ρεμπέτες και το ρεμπέτικο

Είναι δύσκολο να προσεγγίσεις χωρίς παραλήψεις και ανακρίβειες ένα τόσο μεγάλο κομμάτι της μουσικής μας κληρονομιάς όπως είναι το ρεμπέτικο τραγούδι. Θα επιχειρήσω απλά να δώσω ένα  στίγμα, ελπίζοντας να προσφέρω μια μικρή γεύση.

Ξεκινώντας από την προέλευση των λέξεων «ρεμπέτης, ρεμπέτικο» κατά τον Ν. Σαραντάκο και μετά από μια εκτενή έρευνα που έκανε προέρχονται από τη «ρεμπέτα». Αυτή με τη σειρά της από τα τούρκικα, μάλλον από τη λέξη rabιta (που σήμαινε ‘στρατιωτικός καταυλισμός, ιδίως μεθοριακός’ αλλά στη συνέχεια, στην ανατολική Μεσόγειο του 19ου αιώνα είχε πάρει τη σημασία «ξενώνας, καραβανσεράι» και «τεκές, άσυλο»).

Οι περίοδοι του ρεμπέτικου

Καλή Χρονιά - Ευτυχισμένο το 2020!!

Χαρούμενη, δημιουργική, γεμάτη όνειρα  Νέα Χρονιά με όμορφες! 
Χρώματα, ήχοι, μουσικές να ομορφαίνουν την κάθε μας μέρα! 

Γιώργος Γυρνάς

ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ – ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ, ΣΤΙΧΟΙ, ΙΣΤΟΡΙΑ

23 Ιανουαρίου 2020, ώρα 19:00

Παρουσίαση του βιβλίου Ma che vita è questa? 85 canzoni rebetike della crisi της Gaia Zaccagni
Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο, Αθήνα
H εποχή του ρεμπέτικου μέσα από την ανάλυση των στίχων των τραγουδιών, της ιστορικής συγκυρίας που το γέννησε και της ζωής των πρωταγωνιστών. Όλα αυτά σε ένα βιβλίο. Η παρουσίαση θα συνοδεύεται από ζωντανή εκτέλεση ορισμένων κομματιών, με ανάλυση των στίχων και των συνθηκών μέσα από τις οποίες προέκυψαν.
Με τους Gaia Zaccagni, συγγραφέα του έργου, τραγούδι και ζίλ(λ)ια 
Γιάννη Παξιμαδάκη, τραγούδι και μπουζούκι·
Νίκο Σταυράκη τραγούδι και κιθάρα.

Είσοδος: Ελεύθερη

Πληροφορίες

Ημερομηνία : Πεμ 23 Ιαν 2020
Ωράριο: Στις 19:00
Διοργανώνεται από : Istituto Italiano di Cultura, Ambasciata d'Italia in Grecia
Σε συνεργασία με : ETP Books di Atene
Είσοδος : Ελεύθερη

Τόπος: Ιταλικό Μορφωτικο Ινστιτούτο Αθηνών 28ης Οκτωβρίου 47, Αθήνα 104 33

Ευλογημένα Χριστούγεννα - Χρόνια πολλά!!

Οι μέρες των Χριστουγέννων ας μεταφέρουν την μαγεία τους στο σπίτι σας και ο … Άγιος Βασίλης ας εκπληρώσει τις ευχές όλων σας.

Εύχομαι Καλά Χριστούγεννα σε όλους, υγεία πάνω απ’ όλα και αγάπη.

Γιώργος Γυρνάς

Το ρεμπέτικο στο στόχαστρο της ελληνικής πολιτικής σκηνής.

Μπορεί σήμερα το ρεμπέτικο τραγούδι να έχει κατακτήσει τη θέση που του αξίζει στην ελληνική κοινωνία, αποτελώντας, μαζί με το δημοτικό, τους σταθερούς πυλώνες στήριξης της μουσικής μας παράδοσης, όμως στα μέσα του προηγούμενου αιώνα η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική.

Τότε, υποστηρικτές του είναι αποκλειστικά οι λαϊκές τάξεις που το τραγουδούν, οι δημιουργοί του και οι δισκογραφικές εταιρίες που βγάζουν χρήματα, ενώ απέναντι βρίσκεται όλο το πολιτικό φάσμα. Από την Ακρα Δεξιά και τα δικτατορικά καθεστώτα της περιόδου μέχρι το Κέντρο και την Αριστερά, με τις αντιδράσεις στον χώρο της οποίας θα ασχοληθούμε σήμερα. Μετά την αμηχανία απέναντι στην εμφάνιση, την εξάπλωση και τη μετέπειτα κυριαρχία του ρεμπέτικου στα λαϊκά στρώματα, στα οποία θεωρεί ότι έχει κυρίαρχο ρόλο, η Αριστερά περνά στην αντεπίθεση.

Χρησιμοποιώντας ως «Δούρειο Ιππο» τα χασικλίδικα τραγούδια, που αποτελούν ένα μικρό κομμάτι του ρεμπέτικου χώρου, ως απαίτηση μάλιστα των εταιριών και όχι των δημιουργών, ταυτίζουν το νέο μουσικό είδος με πορνεία και χαρτοπαιχτικές λέσχες, ενώ χαρακτηρίζουν τους υποστηρικτές του ως λούμπεν.

     Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ: www.eleftherostypos.gr ...    

"Θέλω να είναι Κυριακή". Το τραγούδι που έγραψε ο Τσιτσάνης για την απώλεια της Μαρίκας Νίνου. Πώς μελοποίησε τις τελευταίες λέξεις της..

Το τραγούδι «Θέλω να είναι Κυριακή» είναι γραμμένο από τον Βασίλη Τσιτσάνη για τη Μαρίκα Νίνου, τη γυναίκα που έγινε θρύλος στο λαϊκό τραγούδι μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, στην οκταετία 1948- 1956.

Η συνεργασία άλλωστε Τσιτσάνη- Νίνου έμεινε ιστορική. Η Μαρίκα Νίνου υπέφερε από καρκίνο τα τελευταία χρόνια της ζωής της. Η ασθένεια άρχισε να την ταλαιπωρεί από τον χειμώνα του 1953. Ο Τσιτσάνης της συμπαραστάθηκε και την πήγε στον γιατρό, ο οποίος της συνέστησε να νοσηλευτεί στην Αμερική. Η Νίνου τότε ζήτησε από τον Τσιτσάνη να κάνουν περιοδεία στην Αμερική και συγχρόνως να κάνει τη θεραπεία της, αλλά εκείνος αρνήθηκε.

Ρόζα Εσκενάζυ: ''Έφυγε'' σαν σήμερα στις 2 Δεκεμβρίου του 1980.

Κορυφαία ερμηνεύτρια του ρεμπέτικου και του σμυρναίικου τραγουδιού. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ των ετών 1883 - 1890... 

Η Ρόζα Εσκενάζυ γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ των ετών 1883 - 1890 από γονείς Εβραίους, σεφαρδίτικης καταγωγής (Ισπανοεβραία). 
Το πραγματικό όνομά της ήταν Σάρα Σκενάζι. Γύρω στο 1900 η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Δέκα χρόνια αργότερα και παρά τις αντιρρήσεις των γονιών της, η Ρόζα ξεκίνησε την καλλιτεχνική της πορεία ως χορεύτρια σε θέατρα και κέντρα διασκέδασης, ενώ σύντομα άρχισε και να τραγουδά, ελληνικά, τούρκικα και αρμένικα τραγούδια. Στα μέσα της δεκαετίας του '20 κατέβηκε στην Αθήνα κι έπιασε δουλειά ως τραγουδίστρια στα στέκια των μουσικών της προσφυγιάς.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ: www.sansimera.gr ...