Σπύρος Ταραπόσος ο λατερνατζής..Ένας απο τους λίγους που κρατάει την παράδοση..

Σπύρος Ταραπόσος ο Μακεδόνας λατερνατζής (από την Αλεξάνδρεια Ημαθίας) που προσπαθεί να ζήσει την οικογένεια του με την λατέρνα, αφού μετά από πολλές προσπάθειες και  αιτήσεις για δουλειά, ακόμη και στον τόπο του δεν καρποφόρησαν.

Και του ήρθε η ιδέα να χρησιμοποιήσει την κληρονομιά από τον παππού του, την λατέρνα, η οποία είναι πολύ παλιά, κατασκευής του 1942. 

 
Όπως μας είπε ο κύριος Σπύρος, ο παππούς του με την λατέρνα είχε γυρίσει σε πολλά μέρη πηγαίνοντας σε γάμους, πανηγύρια, βαπτίσεις και με τα λίγα χρήματα που έβγαζε ζούσε την οικογένεια του αξιοπρεπώς.

Ο κύριος Σπύρος μας λέει για το επάγγελμα του λατερνατζή πως δεν είναι καθόλου εύκολο και δεν μπορεί να το κάνει ο καθένας.

 
Χρειάζεται μαεστρία, να εμπνέεις στον άλλον φιλικότητα, να τον κερδίσεις με το παίξιμο σου και με το χαμόγελο σου.

Τα τελευταία χρόνια συνήθως γυρίζει  τα στενά  της Αθήνας, θα τον ακούσεις στην Βουκουρεστίου, Ερμού, Μοναστράκι, Κολωνάκι, εκτός και τον καλέσουν εκτός Αττικής για κάποια εκδήλωση.

(ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ  ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ, ΣΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ,ΣΤΟ ΓΑΜΟ, ΣΤΑ ΒΑΠΤΙΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΚΑΛΕΣΕΙ ΤΟΝ Κο ΣΠΥΡΟ ΜΕ ΤΗΝ ΛΑΤΕΡΝΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΕΙ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΚΠΛΗΞΗ ΤΟΥΣ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ. 
Τηλ Επικοινωνίας 6931080272)

Σπύρος Ταραπόσος:''Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο'' Aπό τούς τελευταίους λατερνατζήδες..

 ''Γαρύφαλλο στ' αφτί και τσαχπινιά στο μάτι'' ήχος ενός παλιού γνώριμου τραγουδιού που ακούμε στα δρομάκια της Αθήνας από την λατέρνα του κυρίου Σπύρου.

 Έναν από τους λίγους λατερνατζήδες που απέμειναν δυστυχώς στην Ελλάδα.(τον βρήκα στην οδό Βουκουρεστίου να διασκεδάζει τον κόσμο γυρίζοντας την μανιβέλα, γεμίζοντας τα γύρω στενά με ωραίες μελωδίες)

Λατέρνα, φτώχεια και Πειραιάς του 1957 ..

Το Ζάννειο Νοσοκομείο Πειραιώς σε μια εξαιρετικά σπάνια απεικόνιση το 1957

Του Στέφανου Μίλεση

Ο Πειραιάς στον κινηματογράφο, έχει αποτυπωθεί σε δεκάδες ταινίες και πλήθος αφιερωμάτων έχουν γίνει κατά καιρούς, ενώ μέχρι και ειδικά λευκώματα έχουν κυκλοφορήσει. 

Όμως ο Πειραιάς δεν βρίσκεται μόνο σε ταινίες που έχουν φανερά πειραϊκό περιεχόμενο όπως η Τρούμπα, το λιμάνι, το ρεμπέτικο, τη θάλασσα και τα πλοία. Ο Πειραιάς υπάρχει αποτυπωμένος σε πλήθος άλλων ταινιών, έστω και στιγμαία, που εκ πρώτης φαίνεται πως ουδεμία σχέση έχουν με αυτόν, χαρίζοντάς μας μοναδικές εικόνες. 

Τέτοια είναι και η περίπτωση της ταινίας "Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο" μια ταινία της Φίνος Φίλμς του 1957. Το σενάριο και η σκηνοθεσία ήταν του Αλέκου Σακελλάριου με πρωταγωνιστές τους Τζένη Καρέζη, Βασίλη Αυλωνίτη και τον Μίμη Φωτόπουλο. Τον Απρίλιο του 1957 που πρωτοανέβηκε η ταινία σημείωσε τεράστια επιτυχία. Ήταν το δεύτερο μέρος ή η συνέχεια αν θέλετε της ταινίας "Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο" που είχε γυριστεί δύο χρόνια νωρίτερα. Σε αυτήν ο Βασίλης Αυλωνίτης (ο Παυλάρας στην ταινία) εμφανίζεται μαζί με τον φίλο του Πετράκη (Μίμη Φωτόπουλο) να παίζουν με τη λατέρνα στο Τουρκολίμανο.