| Γιώργος Κάρλας |
Γεννήθηκε στο Μαραθόκαμπο της Σάμου το 1922. Από το 1936 ασχολήθηκε με το ρεμπέτικο τραγούδι. Παίζει μπαγλαμά και μπουζούκι. Αν και έχει γράψει πολλά τραγούδια, λίγα έχουν γραμμοφωνηθεί.
Χαρακτηριστικός τύπος ρεμπέτη, δε δούλεψε ποτέ πάνω στο πάλκο, αλλά σαράντα χρόνια γυρνάει από ταβέρνα σε ταβέρνα με τον μπαγλαμά του και τη «σφουγγάρα» του.
Και σήμερα ακόμα τον συναντάς στα ταβερνάκια του Πειραιά και της Κοκκινιάς παίζοντας και τραγουδώντας ρεμπέτικα όπως στον «παλιό καλό καιρό».
«…Στον Πειραιά ήρθα το 1932. Ήμασταν 7 αδέλφια. Τον ένα τον χάσαμε στο μπλόκο της Κοκκινιάς. Τον κάρφωσαν οι προδότες γιατί ήταν πατριώτης. Πιτσιρικάς ακόμα, με τον Παναγιώτη τον Καμπούρα, τον Κόντη που λέγαμε, το Χρήστο το Δημόπουλο γυρνούσαμε μέσα στους τεκέδες.
Και με άλλους που δεν τους θυμάμαι. Δεν πα να μας κυνήγαγε ο αδελφός του Χρήστου, ο Νίκος, εμείς δεν καταλαβαίναμε τίποτα.
…Στην αρχή έπιασα στα χέρια μου ένα μαντολίνο. Κάθε μέρα στην αστυνομία. Γιατί τούτο, γιατί τ’ άλλο. Στα ’37 με ’38 τσάκωσα ένα γραμμόφωνο στην πλάτη για να σταματήσουν οι τσαμπουκάδες. Το ’39 έπιασα τον μπαγλαμά. Θα τον αφήσω όταν πεθάνω. Αργότερα, έκλεψα ένα ακορντεόν από τους Ιταλούς…
.jpg)
