Ο Ψαραντώνης και οι "Χαϊνηδες" δίνουν άλλη διάσταση στη... συνεργασία!

 

"Πέρα από τα σύνορα" είναι ο τίτλος του νέου cd το οποίο αποτελεί προϊόν της συνεργασίας του Ψαραντώνη, των Χαϊνηδων και των Mode Plagal

Η παρουσίαση θα γίνει στο «Μήλον της Έριδος» αύριο στις 7 το απόγευμα. Στις εποχές της κρίσης  που χαρακτηρίζονται  από κατάθλιψη, ατολμία, εσωστρέφεια και φυλετικό ναρκισσισμό, καταλαβαίνει κανείς καλύτερα το ρόλο της διασκέδασης στη ζωή μας. Η διασκέδαση σαν μέρος της μαζικής κουλτούρας είναι το ναρκωτικό του κατευνασμού, το δηλητήριο της λήθης, το καταπραϋντικό των σκλάβων.

Με λίγα λόγια, η διασκέδαση είναι ο πιο ύπουλος σύμμαχος της συντήρησης, ο πιο πιστός πραίτορας της εξουσίας. Ανάχωμα στην εξάπλωση της διάβρωσης συνειδήσεων, που προκαλεί η διασκέδαση, είναι η αληθινή τέχνη. Αυτή χωρίζεται σε δυο απομακρυσμένες κατηγορίες: στην συνειδητή αστική τέχνη και στη λαϊκή τέχνη (που έχει άλλη μορφή συνειδητότητας).

Αυτός ο δίσκος είναι μια απόπειρα παντρέματος των δύο παραπάνω κατηγοριών.Τα μέλη των ΧΑΪΝΗΔΩΝ και των MODE PLAGAL καθώς και εκλεκτοί φιλοξενούμενοι μουσικοί,  σμίγουν ρυθμούς και ηχοχρώματα από πολλές ηπείρους και αυτά  με την σειρά τους ανταμώνουν τα λόγια παγκόσμιων ποιητών και οικουμενικών δασκάλων μέσα από την ερμηνεία του βιβλικού ΨΑΡΑΝΤΩΝΗ.Την Πέμπτη 8 Μαΐου στις 7 το απόγευμα παρέα με τον Ψαραντώνη, τους Χαΐνηδεςκαι τους Mode Plagal ξεπροβοδίζουμε το «Πέρα από τα σύνορα» με παραδοσιακά κρητικά κεράσματα στο δισκοπωλείο «ΑΕΡΑΚΗΣ», Πλατεία Κοραή.  CretePlus.gr

«Οι Σωφρονιστές»: Ένα ρεμπέτικο για τη δολοφονία Καρέλι

Η δολοφονία του βαρυποινίτη Ιλί Καρέλι έγινε τραγούδι, το οποίο ερμηνεύει ο Αγάθωνας Ιακωβίδης.
Στους στίχους, που έγραψε ο Δημήτρης Πανούσης όπως και τη μουσική, περιγράφονται τα βασανιστήρια που οδήγησαν στο θάνατο του βαρυποινίτη. Τίτλος του «Οι Σωφρονιστές», ενώ το τραγούδι που ερμηνεύει ο γνωστός ρεμπέτης έχει κυκλοφορήσει μόνο στο διαδίκτυο.

Οι στίχοι όπως δημοσιεύονται στο Youtube:

Μεταφέρθηκε για ασφάλεια σε άλλη φυλακή
μα διψούσαν για το αίμα του οι σωφρονιστικοί
Δύο-τρεις ώρες τον χτυπάγανε και νέοι και παλιοί
και μετά ετοιμοθάνατο τον σύραν στο κελί

Το «μυστικό» ταβερνείο του Ψυρρή που τρως με 3,5 ευρώ

Φωτογραφίες: Ασπασία Κουλύρα 

Το «μυστικό» ταβερνείο του Ψυρρή που τρως με 3,5 ευρώ

Είναι κρυμμένο πίσω από ένα τυπικό ψιλικατζίδικο του κέντρου και σερβίρει ένα νόστιμο σπιτικό φαγητό κάθε μέρα.

 Στην οδό Σαρρή βρίσκεται από το 1994 η ιδιότυπη ταβέρνα του Γιώργου Αναστασίου. Μια μεγάλη ταμπέλα γράφει Αναψυκτήριο με πορτοκαλί χρώμα και από κάτω έχει ζωγραφισμένους καφέδες, σάντουιτς και χυμούς. Εικόνα που θυμίζει ταξίδι αναψυχής, μιας που είναι συνυφασμένη με Εθνικές οδούς και μακρινούς προορισμούς. Ακριβώς από κάτω βρίσκεται η ταμπέλα Καπνοπωλείο και η πόρτα του ψιλικατζίδικου. Εφημερίδες, τσιγάρα, παγωτά, ένα λούτρινο μαιμουδάκι κολλημένο στην πόρτα και στο βάθος μια ξύλινη κουρτίνα απ’ αυτές που έχουν συνήθως τα εξοχικά. Η κουρτίνα οδηγεί στο μαγειρείο που σήμερα έχει κοτόπουλο κοκκινιστό και το μαγείρεψε η αδερφή του Γιώργου, Ρίτσα.

Κομπολόι και ρεμπέτης!!!

Στα πλαίσια του ρεμπέτικου δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε το κομπολόι!ένα αντικείμενο που δεν έλειπε σχεδόν ποτέ από το χέρι του ρεμπετά!….Ας μάθουμε την ιστορία του….

Το πιο γνωστό αντικείμενο χειρός στη μαγκιά, αλλά και μέγα σύμβολό της, ήταν σίγουρα το κομπολόι. Πράγματι το κομπολόι ήταν κάποτε το φετίχ του μάγκα. Στα τέλη του 1800 και αρχές του 1900 όλα τα κουτσαβάκια κρατούσαν κι από ‘να κομπολόι το οποίο μαζί με το ζουνάρι, το μαχαίρι, το καπέλο, αλλά και το μουστάκι ήταν τα «σήματα κατατεθέντα» της υπόστασής τους.

Λογικό είναι λοιπόν το κομπολόι να έχει περάσει στα τραγούδια της μαγκιάς, δηλαδή στα ρεμπέτικα. Το διασημότερο απ’ όλα είναι βέβαια ΤΟ ΚΟΜΠΟΛΟΓΑΚΙ του Γιώργου Μητσάκη από το 1946, εμπνευσμένο από ένα πραγματικό περιστατικό που έτυχε στον ίδιον τον Μητσάκη, όταν δηλαδή έχασε το αγαπημένο του κομπολόι. Λόγω της μεγάλης επιτυχίας του τραγουδιού, και την ίδια χρονιά, ο Μητσάκης έγραψε σε δίσκο ΤΟ ΒΡΗΚΑ ΝΑ ΤΟ, χωρίς όμως την επιτυχία του πρώτου. Το 1940 ηχογραφήθηκε το ΚΟΜΠΟΛΟΓΑΚΙ ΑΓΟΡΑΣΑ των Σ. Περιστέρη – Χ. Βασιλειάδη.

Ο ΝΙΚΟΣ ΠΟΡΤΟΚΑΛΟΓΛΟΥ ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΕ ΣΜΥΡΝΑΙΙΚΑ, ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΛΑΪΚΑ

«Σε περιμένω μην αργείς/κάτω στην παραλία/Της μαύρης μου παλιοζωής/να κλείσω τα βιβλία/ Πάρε ναυτάκι, ναυτάκι Συριανό/λοστρόμο Πειραιώτη/ μηχανικό Μυτιληνιό/τιμόνι Καλαματιανό/και καπετάνιο Χιώτη». 

 
Είναι όντως ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του Γιώργου Ζαμπέτα (σε στίχους Στέλιου Γεράνη). Οχι μόνο. Είναι ένα από τα κλασικά τραγούδια που επέλεξε ο Νίκος Πορτοκάλογλου για να διασκευάσει. Του αφαίρεσε το μπουζούκι, έβαλε λίγο πιο άγριες κιθάρες, έφτιαξε μια δυνατή ροκ εν ρολ ενορχήστρωση, πρόσθεσε κέφι και τη γνώριμη βραχνή φωνή του και το παρουσίασε προαναγγέλλοντας την νέα του δισκογραφική απόπειρα.

Encardia...Eλληνικό συγκρότημα της ethnic-world μουσικής σκηνής.

OI Encardia η ιδιότυπη και απόλυτα ελκυστική αυτή μουσική κολεκτίβα, αποτελούν την εποχή αυτή ένα από τα πλέον προβεβλημένα και καταξιωμένα στη χώρα και διεθνώς Ελληνικά σχήματα της world μουσικής. 

Προσηλωμένοι στην πλούσια παραδοσιακή και γεμάτη ενέργεια μουσική της Κάτω Ιταλίας, με τον πειστικό τους τρόπο έκφρασης και απόδοσης της μουσικής, μας ταξιδεύουν μουσικά στα απόμακρα χωριά της Καλαβρίας, στις όμορφες περιοχές του Salento και σ’όλα εκείνα τα μέρη που μιλούν ακόμη Γκρεκάνικα κι άλλες τοπικές διαλέκτους. 

Κύριο χαρακτηριστικό του σχήματος η σχέση που αναπτύσσουν με το εκάστοτε κοινό των συναυλιών τους. Το γκρουπ δημιουργήθηκε το 2004 για να διαγράψει μία ζηλευτή πορεία μέχρι σήμερα που περιλαμβάνει περισσότερες από 500 ζωντανές εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα, αλλά και στη Γαλλία, Γερμανία, Αλγερία, Ελβετία, Κύπρο, κυρίως στην ίδια την Ιταλία, καθώς και πέντε εξαιρετικά επιτυχημένους δίσκους. 

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Αρετή Κετιμέ

Γεννήθηκε: 26-07-1989

Βιογραφία

Η Αρετή Κετιμέ είναι μουσικός που παίζει σαντούρι και τραγουδίστρια, ερμηνεύοντας παραδοσιακά τραγούδια, γνωστή κυρίως για το ταλέντο της παρά την μικρή της ηλικία.
Σε ηλικία έξι χρονών ξεκίνησε μαθήματα σαντουριού στην σχολή του Αριστείδη Μόσχου, και το 1999 σε ηλικία εννιά χρονών ξεκίνησε μαθήματα πιάνου και θεωρίας στο Ωδείο Αθηνών. Επίσης το 1999, 2000 και 2003 συμμετείχε στο φεστιβάλ Σύμης παίζοντας σαντούρι. Μετά τον θάνατο του Αριστείδη Μόσχου συνέχισε σπουδάζοντας κλασικό σαντούρι με την Αγγελίνα Τκάτσιεβα.
Το 2002 γνωρίστηκε με τον Γιώργο Νταλάρα και εμφανίστηκε στον Ζυγό με τον ίδιο, τον Γεράσιμο Ανδρεάτο και την Μελίνα Ασλανίδου. Το καλοκαίρι του 2002 τον ακολούθησε σε συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό και συμμετείχε στο άλμπουμ του «Από Καρδιάς» τραγουδώντας το κομμάτι «Μαραίνομ΄ ο Καημένος».

Ο Γιώργος Νταλάρας τραγουδά ρεμπέτικα στην Ευρώπη!

Από τη Σουηδία -στις 26 Απριλίου-ο Γιώργος Νταλάρας ξεκινάει την περιοδεία του σε θέατρα και φεστιβάλ της Ευρώπης.

“Rembetiko Unplugged” είναι ο τίτλος της μεγάλης ευρωπαϊκής περιοδείας του Γιώργου Νταλάρα, που θα παρουσιάσει ένα αφιέρωμα στο ρεμπέτικο τραγούδι.  Το είδος, που ο Γιώργος Νταλάρας  έχει προσεγγίσει όλα αυτά τα χρόνια με συνέπεια και γνώση.

Γνώστης της παράδοσης του ρεμπέτικου ο ίδιος, αναλαμβάνει να συστήσει τα διαμάντια του είδους στο κοινό της Ευρώπης. Θα ακουστούν τραγούδια του Βαμβακάρη και του Τσιτσάνη, αλλά και μεγάλων Σμυρνιών συνθετών όπως ο Βαγγέλης Παπάζογλου και άλλων συνθετών όπως ο Απόστολος Καλδάρας, ο Απόστολος Χατζηχρήστος. Θα τον συνοδεύσουν στη σκηνή, η Ασπασία Στρατηγού συνεργάτη του τα τελευταία χρόνια και τη σχεδόν πρωτοεμφανιζόμενη Αθηνά Λαμπίρη. Μαζί τους τραγουδιστής μουσικός και ο Βασίλης Κορακάκης, γιος του σπουδαίου λαϊκού συνθέτη Βαγγέλη Κορακάκη.

Πετρολούκας Χαλκιάς...μουσικάρα από τους λίγους

Οφείλω να πω ότι ο Πετρολούκας είναι από τους πιο προικισμένους και ταυτόχρονα αφανείς μουσικούς που έχει παράξει η Ελλαδίτσα μας. Ούτε οι μισοί νέοι δεν γνωρίζουν ποιος είναι και τί έκανε ο Πετρολούκας στη ζωή του και για τί βεληνεκούς μουσικό μιλάμε...Γι' αυτό λοιπόν και σας παραθέτω ένα άρθρο βιογραφία από την εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ"

Το όνομά του είναι θρυλικό όσο και οικείο στους απανταχού Ηπειρώτες αλλά και στους λάτρεις της ελληνικής παράδοσης. Ο Πετρο-Λούκας Χαλκιάς, γέννημα-θρέμμα Ηπειρώτης, διαθέτει τέχνη, ύφος, λυρισμό και σπάνια δεξιοτεχνία. Πέρα από το «φυσικό» του χώρο, το πάλκο, στις πλατείες των χωριών δεν δίστασε να παίξει ηπειρώτικους σκοπούς με Ινδούς μουσικούς και Αφρικανούς τζαζίστες, συνοδεία οργάνων με ονομασίες όπως μπανσούρι και μάλι-κόρα, που και ο ίδιος ακόμα δυσκολεύεται να προφέρει.

Με το κλαρίνο του «κεντάει» για τουλάχιστον 60 χρόνια στα πανηγύρια, στις συναυλίες, σε κάθε είδους εκδηλώσεις οι οποίες μετατρέπονται σε ευκαιρία για φαγοπότι και γλέντι μέχρι τα ξημερώματα. Το παίξιμό του ξεχωρίζει, αφήνει τη δική του σφραγίδα, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο για την εποχή μας. Και σήμερα, στα 74 χρόνια του, κουβαλάει στις αποσκευές του μια συλλογή μοναδικών στιγμών και ήχων, με μια μανιώδη προσήλωση στην αυθεντική ελληνική παράδοση, αφήνοντας ωστόσο ανοιχτό το παράθυρο στο καινούργιο και στο διαφορετικό.

Γεννήθηκε το 1934 στο Δελβινάκι της Ηπείρου, λίγα χιλιόμετρα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Εδώ και πέντε γενιές, από πάππου προς πάππου, η οικογένειά του βγάζει απαραιτήτως τουλάχιστον ένα… κλαρίνο. Ετσι και ο ίδιος έβγαλε το γιο του κι αυτός με τη σειρά του τον εγγονό Πέτρο Χαλκιά.

Συνελήφθη η τραγουδίστρια Ελένη Ροδά που μεσουράνησε την δεκαετία του ΄60

Μετά από μια έφοδο της αστυνομίας στο μαγαζί που τραγουδάει, η Ελληνίδα τραγουδίστρια που μάθαμε μέσα από τις ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου οδηγήθηκε στο τμήμα μαζί με τρεις Ρωσίδες που εργάζονταν εκεί.

 

Η Ελένη Ροδά πλήρωσε την αφηρημάδα της, όπως αναφέρει η εφημερίδα Espresso, αφού είχε ξεχάσει την ταυτότητα της και όταν της την ζήτησαν οι άνθρωποι της αστυνομίας εκείνη δεν την είχε για να την υποδείξει. Έτσι, την πήραν μαζί τους στο τμήμα μαζί με τρεις αλλοδαπές από τη Ρωσία, οι οποίες δεν είχαν χαρτιά.

Μουσείο Τσιτσάνη στις παλιές φυλακές των Τρικάλων δημιουργεί η Περιφέρεια Θεσσαλίας

 

Μουσείο Τσιτσάνη στις παλιές φυλακές των Τρικάλων δημιουργεί η Περιφέρεια Θεσσαλίας. Πρόκειται για έργο πνοής στην πόλη των Τρικάλων, το οποίο ενέταξε σήμερα στο ΕΣΠΑ Θεσσαλίας ο περιφερειάρχης κ. Κώστας Αγοραστός. Το έργο «Δημιουργία κέντρου έρευνας Βασίλης Τσιτσάνης» είναι προϋπολογισμού 2.816.109,00 € και η συγχρηματοδότησή του γίνεται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης με ποσοστό 85%.

Όπως ανέφερε ο κ. Κώστας Αγοραστός: «Μετά από μεγάλες και συντονισμένες προσπάθειες με το Υπουργείο Πολιτισμού και την γενική γραμματέα κ. Λίνα Μενδώνη, με τον Δήμο Τρικκαίων, αλλά και τη βούληση τη δική μας ως αιρετή Περιφέρεια, εντάξαμε σήμερα στο Περιφερειακό Πρόγραμμα Θεσσαλίας ένα ξεχωριστό έργο πολιτισμού. Ένα έργο το οποίο αλλάζει μορφή, της αρχιτεκτονικής οπτικής αλλά και του περιβάλλοντος στο κέντρο των Τρικάλων.

Γιώτα Νέγκα...

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ξεκίνησε να τραγουδά αμέσως μετά το Λύκειο. Το 1992 δημιουργεί με μερικούς φίλους το «Έμμετρο» στο Μοσχάτο, μία μικρή μουσική σκηνή στην οποία δραστηριοποιείται η ίδια καλλιτεχνικά έως το 1996.  

Την περίοδο 1997-2000 συνεργάζεται με τους Ν.Δημητράτο, Σ.Λιόση, Α.Ρεπάνη και άλλους, τραγουδώντας λαϊκά και ρεμπέτικα.

Το 2001 συναντιέται με τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο, την Ευανθία Ρεμπούτσικα και την Έλλη Πασπαλά και συμμετέχει στις παραστάσεις τους στην Αθήνα και σε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα.

Το 2003 κυκλοφορεί από τη νεοσύστατη δισκογραφική εταιρεία “Cantini” το cd single με τίτλο «Με τα μάτια κλειστά» που περιέχει το ομότιτλο τραγούδι σε στίχους και μουσική Παναγιώτη Καλαντζόπουλου, ένα δισκογραφικό ντεμπούτο που προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση. Αμέσως μετά εμφανίζεται δίπλα στον Γεράσιμο Ανδρεάτο σε παραστάσεις στη μουσική σκηνή “ZOOM” στην Πλάκα και την άνοιξη του 2004 ξεκινάει τη συνεργασία της με την ορχήστρα Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Μαγνησίας.

Η Ιστορία της Σύρας σαν παραμύθι.

Αυτό που έγινε στη Σύρο πριν από 1 αιώνα δεν έγινε πουθενά αλλού. Στη Σύρο
ξαναγεννήθηκε η Ελλάδα…είπε κάποτε ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Αυτή η φράση τα λέει
όλα.
Εδώ, στο βραχονήσι των 84 τετραγωνικών χιλιομέτρων άνθισε ένας πολιτισμός,
όμοιος μ’ αυτών των μεγάλων ελεύθερων Ευρωπαϊκών πόλεων. Ο περιηγητής Θεόφιλος
Γκοτιέ που επισκέφτηκε την Σύρο στις αρχές του περασμένου αιώνα θα γράψει:
«Ουγγρική ορχήστρα έπαιζε αποσπάσματα από Ιταλικά μελοδράματα. Η εντύπωση ήταν
έξοχη. Η Σύρος είναι περίπου ο ομφαλός της Ελλάδας, πρωτεύουσα της κομψότητας
και της αρχοντιάς. Ποιος αλήθεια θα φανταζόταν ότι θα συναντούσε τον κόσμο αυτό
φυτεμένο σ’ ένα βραχονήσι του Αιγαίου!»
Αυτός ο πολιτισμός δημιουργήθηκε και άνθισε σε 11 μόλις χρόνια από τότε που οι
πρώτοι πρόσφυγες έφτασαν στις ακτές του νησιού.
Ήταν το 1822 όταν έγινε η σφαγή της Χίου από τους Τούρκους. Ακολούθησαν τα ψαρά,
η Κρήτη, η Κάσσος, η Ιωνία.
Το Αιγαίο δονήθηκε από κραυγές ξεριζωμένων ανθρώπων. Αυλακωνόταν από πλοία με
πρόσφυγες, που αναζητούσαν μια νέα πατρίδα. Όλη η Ελλάδα ήταν γεμάτη ερείπια και
φωτιά.
Και τότε ανακαλύφτηκε το καλλίτερο καταφύγιο. Η Σύρος! Ήταν ιδανικός τόπος. Το
νησί δεν το άγγιζε ο πόλεμος. Ήταν ελεύθερο και προστατευμένο από μια μεγάλη
Ευρωπαϊκή δύναμη, τη Γαλλία.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: Φεύγει από την ζωή ο Μανώλης Αγγελόπουλος

Ποιο το ιατρικό λάθος που του στοίχισε τη ζωή 

Ο Μανώλης Αγγελόπουλος γεννήθηκε στην Καβάλα το 1939 από τσιγγάνους γονείς, οι οποίοι ξεκίνησαν από τις Ινδίες, πέρασαν από Αίγυπτο και Ρουμανία και κατέληξαν στην Ελλάδα.
Ο πατέρας του, που ήταν πολύ καλός μουσικός, έπαιζε μπουζούκι και κιθάρα, λεγόταν Ηλιακός Αγγελόπουλος, η μητέρα του Ερασμία, κι ο μικρότερος αδερφός του Λεύτερης.
Από την Καβάλα, πηγαίνει με την οικογένεια του στον Αγ. Αθανάσιο Δράμας και το 1947 βρίσκεται στο Ηράκλειο της Κρήτης, στα τσαντίρια!Στα 13 του χρόνια ο Μανώλης μένει ορφανός από τον πατέρα του , και με τη μανά και τον αδερφό του έφτασε στην Αθήνα και εγκαταστάθηκε στα κάτω Πετράλωνα.
Έτσι αναγκάστηκε να βγει στη βιοπάλη κι έκανε διάφορες δουλείες.Πουλούσε κιλίμια, κουβέρτες κι αλλά εμπορεύσιμα είδη, δούλεψε γανωτής, δούλεψε στη λαχαναγορά, έκανε το λούστρο και γυάλιζε παπούτσια στον Πειραιά, δούλεψε σε στιλβωτήριο, δούλεψε και γκαρσόνι σε μαγαζιά.
Αργότερα, συνδέθηκε στενά με το Λευτέρη Ιωαννίδη, που ήταν γιος του νονού του Μανώλη, και ο οποίος έγινε κατά κάποιο τρόπο ο  κηδεμόνας' του!

Σαν σήμερα σίγησαν Μητροπάνος και Παπάζογλου.

 
Δύο μεγάλες αυθεντικές φωνές με γνησιότητα

Σαν σήμερα πριν ένα χρόνο, άφησε την τελευταία του πνοή στα 64 του χρόνια, ο μεγάλος τραγουδιστής μας Δημήτρης Μητροπάνος. Ακριβώς σαν σήμερα πριν δύο χρόνια, η Ελλάδα αποχαιρέτησε άλλη μία μεγάλη φωνή το Νίκο Παπάζογλου.

Ο Δημήτρης Μητροπάνος «έφυγε» αφήνοντας πίσω μία σημαντική διαδρομή στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού. Τα τελευταία χρόνια είχε δώσει σκληρή μάχη για να αντιμετωπίσει σοβαρότατα προβλήματα υγείας.

Ο Δημήτρης Μητροπάνος γεννήθηκε στην Αγία Mονή, μια συνοικία έξω από τα Τρίκαλα -από την οποία καταγόταν η μητέρα του- στις 2 Απριλίου του 1948. Μεγάλωσε χωρίς τον πατέρα του, τον οποίο γνώρισε στα 29 του χρόνια.

Νότης Μαυρουδής: "Είμαστε ξανά στη φάση μιας ανίχνευσης ιδανικών"

"Είμαστε ξανά στη φάση μιας ανίχνευσης ιδανικών» λέει ο συνθέτης Νότης Μαυρουδής, που θα βρεθεί την σήμερα στην Καλαμάτα, για την παρουσίαση του βιβλίου του "Περί ελληνικού τραγουδιού το ανάγνωσμα. Με δανεικά ιδανικά" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Γαβριηλίδη". Η εκδήλωση θα γίνει στο εστιατόριο "Kαννάς" (Ποσειδώνος 12, μαρίνα Καλαμάτας) στις 8.30 μ.μ.

- Μιλήστε μας λίγο για τον τίτλο του βιβλίου σας.

«Ο τίτλος του βιβλίου: “Περί ελληνικού τραγουδιού το ανάγνωσμα” μου επιτρέπει να επεκταθώ σε διάφορα θέματα περί ελληνικού τραγουδιού. Θέματα που έχουν ριζώσει στις συνειδήσεις των Ελλήνων που από παλιά έχουν επιδείξει πάθος και εμμονές γύρω από την ευρύτατη γκάμα του τραγουδιού. Το βιβλίο μου θεωρώ πως έρχεται να προστεθεί σε μια απαραίτητη προσπάθεια να δημιουργηθεί βιβλιογραφία γύρω από το ελληνικό τραγούδι που τόσο λείπει».

- Ο κάθε λαός, είναι τα τραγούδια του;

«Θα έλεγα ναι! Με βάση την ελληνική ιστορία, αν παρατηρήσει κανείς την πορεία-εξέλιξη του ελληνικού τραγουδιού, υπάρχουν σαφέστατα σημάδια πως υπάρχει μια ακολουθία θεμάτων του ελληνικού τραγουδιού. Βλέπε το δημοτικό τραγούδι, το ρεμπέτικο, πολλά από τα θέματα του λαϊκού τραγουδιού, τα τραγούδια του Μίκη, του Μάνου, του Σαββόπουλου - Λοΐζου.

Κώστας Βίρβος. Γεννήθηκε σάν σήμερα 29 Μαρτίου 1926 στά Τρίκαλα..

Ο Κώστας Βίρβος είναι γνωστός συνθέτης και στιχουργός κυρίως του λαϊκού τραγουδιού.

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 29 Μαρτίου 1926. Ο πατέρας του, πλούσιος τυρέμπορος, τον στέλνει στην Κοργιαλένειο Σχολή. Τελειώνοντας το γυμνάσιο το 1943 κατεβαίνει στην Αθήνα και φοιτά στην Πάντειο. Ο ίδιος σύμφωνα με διηγήσεις του έγραφε στιχάκια από νωρίς, αλλά ήθελε να γίνει σκηνοθέτης μιας και του άρεσε ιδιαίτερα το θέατρο.

Το 1943 περνάει στις γραμμές της Εθνικής Αντίστασης ως μέλος του ΕΑΜ.
Τον Μάρτη του '44 συλλαμβάνεται και βασανίζεται, γιατί έγραφε συνθήματα στους τοίχους για την τότε κυβέρνηση του βουνού. Ο πατέρας του με 800 χρυσές λίρες τον απελευθερώνει και έπειτα φεύγει για το βουνό, όπου εκεί συναντά και τον Άρη Βελουχιώτη.

Εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος απ' το 1954 έως το 1985. Έχει δυο κόρες.

Στην Υγειά Μας Ρε Παιδιά Επεισόδιο 22-Αφιέρωμα Στο Ρεμπέτικο Τραγούδι

photo: www.happytv.gr

Οι Θέμης Ανδρεάδης, Αντώνης Αινίτης, Θοδωρής Μέρμηγκας, Ειρήνη Tουμπάκη, Μαρία Σταφυλοπάτη, Δημήτρης Γιώγος, Έλενα Βασιλειάδη, Αντωνία Αδαμαντίδου και Παναγιώτης Διαμάντης ,ερμηνεύουν μερικά από τα πλέον διαχρονικά τραγούδια του είδους όπως: 
 «Μες της πόλης το χαμάμ», «Όμορφη Πειραιώτισσα», «Τα ζηλιάρικά σου μάτια», «Πέντε μάγκες στον Περαία», «Μισιρλού», «Τα παιδια της γειτονιάς σου», «Χαράματα η ώρα τρεις», «Παξιμαδοκλέφτρα». Μαζί τους, οι Σπύρος Ορνεράκης, Σπήλιος Ζαχαρόπουλος, Θεόδωρος Κατσαφάδος, Κώστας Φλωκατούλας, Ηρώ Μουκίου, Κατερίνα Τσάβαλου, Λεωνίδας Κακούρης, Μαρία Σπυριδάκη, Νατάσα Μποζίνη, Νίκος Βαφειάδης, Αμέλια Αναστασάκη και Kατερίνα Δημητρόγλου συμπληρώνουν τη ζεστή παρέα
 

Πηγή ανάρτησης www.videogr.gr

Το βίντεο είναι από www.youtube.com

Ο Δήμος Πειραιά τιμά το ρεμπέτικο τραγούδι!

 

Το ρεμπέτικο τραγούδι τραγούδι τιμά ο Δήμος Πειραιά, σήμερα Παρασκευή 21 και αύριο Σάββατο 22 Μαρτίου 2014 στις 20:30 στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά Φίλωνος 29 (κτήριο Παλαιού Ταχυδρομείου).

Ο Πειραιάς δεν είναι ένα απλό λιμάνι.
Είναι ένα σημαντικό πέρασμα που συνεχώς μεταβάλλεται αφομοιώνοντας όλα τα στοιχεία των αλλαγών και των ανακατατάξεων που συντελούνται.
Χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται από όλες τις κοινωνικές τάξεις σαν σημείο αναφοράς, είναι δηλαδή όντως ένα λιμάνι, αλλά με πολύ ευρεία διάσταση: κοινωνική, εμπορική, πολιτισμική.
Σαν ένα ελάχιστο φόρο τιμής γίνεται μια προσπάθεια να ανιχνεύσουμε τα αποτυπώματα που άφησαν οι ρεμπέτες και η μουσική τους στις γειτονιές του Πειραιά.