Κώστας Γεράκης κιθαρίστας: Σε ηλικία μόλις 40 ετών «έφυγε» ξαφνικά από τη ζωή

Κώστας Γεράκης κιθαρίστας: Θα ζει μέσα στις αναμνήσεις των φίλων και στις νότες των αγαπημένων του ρεμπέτικων τραγουδιών

O Κώστας Γεράκης, με καταγωγή από την Αμοργό, έπαιζε ρεμπέτικο δίπλα σε σημαντικούς μπουζουξήδες και ερμηνευτές. Σε ηλικία μόλις 40 ετών «έφυγε» ξαφνικά από τη ζωή ο μουσικός Κώστας Γεράκης. Η είδηση του θανάτου έπεσε σαν κεραυνός στην Αμοργό, που γέμιζε από τους ήχους της κιθάρας του όταν το επισκεπτόταν. Ταλαντούχος, με πνεύμα ελεύθερο, αφήνει με την απώλεια του την Αμοργό φτωχότερη. Ο Κώστας Γεράκης θα ζει μέσα στις αναμνήσεις των φίλων και στις νότες των αγαπημένων του ρεμπέτικων τραγουδιών. Ο Κώστας Γεράκης ήταν εξαιρετικός κιθαρίστας γνωστός για τον προσωπικό του μουσικό ήχο.

«Ο ΞΕΦΤΙΛΗΣ!..». (Γράφει ο Μπάμπης Κ.Μώκος)

Άλλο γνώση, άλλο γνωστικότητα. Ενδείξεις, αμφιθυμίες και μη αποδεδειγμένες θεωρίες  στη μουσική δεν αρκούν. Η γνωστικότητα απαιτεί τεκμηρίωση.

Χωρίς αυτήν γεννάται η αμφιβολία. Στο ρεμπέτικο σαν σύνολο πολιτισμικής κουλτούρας ,ό,τι πεις, ό,τι ισχυρισθείς, ό,τι προβάλλεις, σαν θέση και άποψη χρειάζεται να το αποδείξεις, να το στηρίξεις. Το ρεμπέτικο ήταν και εξακολουθεί να είναι…πολιτισμικό κίνημα!. Ένα κίνημα με σπουδαίους μουζικάντες που σκιαγράφησαν ανεξίτηλα στο νεοελληνικό πολυπολυτισμικό κάδρο.

Ανθρώπους που κατέθεσαν ταυτότητα δημιουργικού μουσικού ανεπανάληπτου ταλέντου και μας κατέλιπαν υποθήκες Λαϊκής Αστικής παράδοσης. Έτσι εξηγείται και η χρονική διαπερατότητα και βέβαια η αντοχή τραγουδιών πάνω από ενάμιση αιώνα, μέχρι τα σήμερα.

Γιάννης Παπαϊωάννου..Γεννήθηκε σαν σήμερα,18 Ιανουαρίου του 1914..

Ο Γιάννης Παπαϊωάννου ήταν συνθέτης και μουσικός του λαϊκού- ρεμπέτικου τραγουδιού.

Γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1914 στην Κίο της Μικράς Ασίας και πέθανε στις 3 Αυγούστου του 1972 σε τροχαίο δυστύχημα, στην Αθήνα.

Υπήρξε κουμπάρος του Βασίλη Τσιτσάνη. Πρωτοεμφανίσθηκε επαγγελματικά δίπλα στους Μάρκο Βαμβακάρη και Στέλιο Κερομύτη το 1937. Πρώτο του τραγούδι ήταν η “Φαληριώτισσα” που κυκλοφόρησε σε δίσκο και είχε τεράστια επιτυχία.

Ακολούθησαν πλήθος άλλων μεταξύ των οποίων και είναι τα: Καπετάν Αντρέας Ζέπος, Μοδιστρούλα, Βαδίζω και παραμιλώ, Πριν το χάραμα, Σβήσε το φως να κοιμηθούμε, κ.ά.

Συνέντευξη με τον Σπύρο Γκούμα.

    «Το μπουζούκι είναι φορέας ελληνικού πολιτισμού»

Ο Σπύρος Γκούμας δε χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Ένα από τα καλύτερα «μπουζούκια» της νεότερης γενιάς, καταρτισμένος μουσικός, καταξιωμένος δάσκαλος, αλλά πάνω απ’ όλα άνθρωπος ευγενής και ειλικρινής, με κατασταλαγμένη άποψη που δε διστάζει να τη μοιραστεί και να την υποστηρίξει με επιχειρήματα.
Η συνέντευξη που, με μεγάλη προθυμία, παραχώρησε στην «κλίκα» εξελίχθηκε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, από εκείνες που σε απορροφούν τόσο ώστε κάποια στιγμή να κοιτάς το ρολόι και να αναρωτιέσαι πώς πέρασαν οι ώρες. Συζήτηση πολυδιάστατη και πολύ-θεματική, περνάει από τις προσωπικές του μνήμες στην ουσία της λαϊκής μας μουσικής, από τις Βυζαντινές σπουδές στη διδασκαλία και από τα σεμινάρια της Σκύρου στη νέα γενιά που αναζητεί σημείο αναφοράς και έκφρασης στα προπολεμικά ρεμπέτικα.

Οικογένεια, μνήμες, ξεκίνημα

Σπύρο, πώς ξεκίνησες με τη μουσική, ποια ήταν τα πρώτα σου ερεθίσματα;

Διαβάστε την συνέχεια στο: www.klika.gr ...

25 Ιανουαρίου 1925: γεννιέται ο ο Γιώργος Ζαμπέτας, λαϊκός συνθέτης και βιρτουόζος του μπουζουκιού.

ΠΗΓΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ: istorika-gegonota.blogspot.gr

Ο Γιώργος Ζαμπέτας, Έλληνας μουσικοσυνθέτης, ερμηνευτής και ένας από τους σπουδαιότερους δεξιοτέχνες του μπουζουκιού γεννήθηκε στο Μεταξουργείο, στις 25 Ιανουαρίου του 1925.

Γονείς του ήταν ο Μιχάλης Ζαμπέτας, που ήταν κουρέας και η Μαρίκα Μωραΐτη, ανηψιά γνωστού βαρύτονου της εποχής.

Από πολύ μικρή ηλικία ο Γιώργος Ζαμπέτας έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη μουσική, αφού παράλληλα με την απασχόλησή του στο κουρείο του πατέρα του ως βοηθός, «σκάρωνε» κρυφά στο μπουζούκι τις πρώτες του μελωδίες. Οτιδήποτε στη φύση παρήγε ήχο, τον συνάρπαζε και τον βοηθούσε στις συνθέσεις του, σύμφωνα με όσα ο ίδιος εκμυστηρεύτηκε στη βιογραφία του, λίγο πριν το θάνατό του.

Γαβριήλ Μαρίνος ή Μαρινάκης..

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1919. Στο πάλκο, σαν τραγουδιστής και μπουζουξής,  ανέβηκε σχεδόν παιδί, το 1936, και γι’ αυτό έγινε γνωστός με το όνομα «Μαρινάκης».

Παράλληλα ασχολήθηκε με το γράψιμο ρεμπέτικων. Σαν τραγουδιστής, μουσικός και συνθέτης ακολούθησε τη σχολή του Μάρκου Βαμβακάρη. Είναι αυθόρμητος και πηγαίος.

Τα τραγούδια του όλα πάνω σε δικούς του στίχους ανήκουν στα κλασσικά δείγματα του ρεμπέτικου. Τραγούδησε με πάθος τους καημούς του λαού μας, τα βάσανα και τους αγώνες του στην Κατοχή, την αγάπη, τον πόθο για μια άσπρη μέρα. Ο Μαρίνος Γαβριήλ είναι χαρακτηριστικός εκπρόσωπος της «λεβέντικης» νοοτροπίας στο ρεμπέτικο.

«Το σπίτι μου ήταν φτωχό κι έτσι αναγκάστηκα από πολύ μικρός να μπω στη βιοπάλη. Τότε έμενα στην οδό Κανελλοπούλου, στη συνοικία Καλοκαιρινού, λίγο παραπάνω από τα Βούρλα.  Ήμουν δεν ήμουν δέκα χρονών όταν άρχισα τη δουλεία.  Σαν γίνηκα 15 χρονών, δούλευα σ ένα χοντροχασάπη, τον Γιάννη Φάνη, που ήταν και ο πρώτος δάσκαλός μου.»

«ΣΠΥΡΟΣ ΓΚΟΥΜΑΣ» (Ένας ευπρεπής ρεμπετοπαίχτης!)

Γράφει ο Μπάμπης Κ.Μώκος

---

Εξάρχεια 1989. «Φραγκοσυριανή» - Το απόλυτο ρεμπετάδικο. Ναός όπου ευλαβικά και χωρίς κεντίδια και στολίδια αναβιώνει με πιστότητα και γνήσια η ρεμπέτικη λειτουργία. Ιδιοκτήτης του μαγαζιού ο Νίκος Αργυρόπουλος με τον αδελφό του τον Γαβρήλο.

Στο πατάρι ο Θανάσης Σύρος –κιθάρα, ο Βασίλης Βασιλειάδης ακορντεόν, ο Σωτήρης ο Αναστασόπουλος, και στα μπουζούκια  και τη φωνή  ο Αντώνης ο Αινίτης, η Κωνσταντία  και ένα παλικάρι από τα καμίνια του Πειραιά, ο Σπύρος  ο Γκούμας.

Τρία χρόνια κρατάει το σχήμα και πότε μεγαλώνει πότε μικραίνει. Κάθε βράδυ μουσική πανδαισία. Έξη μέρες τη βδομάδα ακατάπαυστα. Μεράκια και…μπερεκέτια!.

Η Σκάλα του Μιλάνου. Ο Κάρολος και ο Νίκος. Το ρεμπέτικο της Επαρχίας. Ο Βόλος. Μια ιστορία. Μια ζωή.

Σαν σήμερα 4 Μαΐου 2007 έφυγε σε ηλικία 75 ετών ο Κάρολος Μιλάνος..

Η κάπνα είχε αρχίσει να γίνεται ενοχλητική. Στον τοίχο είχε τρία μπουζούκια. Με ποιο θα παίξουν άραγε; Με τα πολλά πήγε έντεκα, αρχίσανε, ο Κάρολος στο μπουζούκι (ξεκρέμασε το πιο άθλιο εμφανισιακώς απ' όλα), ο Νίκος στην κιθάρα και ένας που δεν τον ήξερα τότε (γεια σου Στέφανε Τακτικέ) στα κουτάλια.  
Τραγουδάγανε ο Νίκος και ο άλλος. Χωρίς ρεύματα και μικρόφωνα. Αυτό ήταν: χάζεψα με την όλη φάση. Τι «παπάδες» παίζανε τούτοι δω; Ηχόχρωμα βγαλμένο κατευθείαν από τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, το μπουζούκι εντελώς «τσιτσανέικο», η κιθάρα σε ανάλογο επίπεδο... Έχασα την μπάλα!
Άσε το ρεπερτόριο: από τα πενηντατόσα τραγούδια που είπανε, ζήτημα ήτανε να ήξερα καμιά δεκαπενταριά. Πολύ κακό σκορ για έναν ψαγμένο -υποτίθεται- ακροατή, τη στιγμή μάλιστα που όλο το μαγαζί τα ήξερε πολύ καλά και τα τραγουδούσε. Βέβαια το ρεπερτόριο ήταν αρκούντως διευρυμένο, όπως κάνουν κάθε φορά οι Μιλάνοι, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία.
photo: volosmagnisia.wordpress.com

Δείτε εδώ τη συνέχεια…

Αντώνης Αινίτης: Οργανοπαίχτης του τρίχορδου μπουζουκιού, τραγουδιστής, συνθέτης

Ο Αντώνης Αινίτης γεννήθηκε στη Λαμία στις 14 Σεπτεμβρίου 1966.
Ο πατέρας του είχε καταγωγή από τη Μικρά Ασία και η μητέρα του κατάγεται από ένα χωριό κοντά στη Λαμία.

Στην Αθήνα εργάστηκε για πρώτη φορά στο μαγαζί "Φραγκοσυριανή" στα Εξάρχεια, που είχε και την επιμέλεια της ορχήστρας. Εν συνεχεία εργάστηκε στα κέντρα "Αλεξανδριανή", "Στοά των Αθανάτων", "Μισιρλού", "Πίκο", "Οντά της Κωνσταντίνας",, κ.ά.

Παράλληλα, τις καλοκαιρινές περιόδους έπαιζε για χρόνια σε μαγαζί στη Θάσο, αλλά και σε άλλα μέρη ανά την Ελλάδα.

« Ο ΙΟΡΔΑΝΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ …ΠΡΟΛΑΒΑ!». (Γράφει ο Μπάμπης Κ.Μώκος)

Καιρό τώρα ήθελα να πάω στη Χαλκίδα. Εκεί  στο «Πίκο»,  στο  Μπούρντζι, έμαθα  θα έπαιζε ο Ιορδάνης. Πάσχισα  να τα καταφέρω , μα  το  όνειρο-η επιθυμία , έμειναν  ανεκπλήρωτα.

Το’ χα …καυμό να τον ακούσω . Δυστυχώς δεν πρόλαβα. Μερικά χρόνια αργότερα. Μάρτης  του 2006.
«Ελευθεροτυπία: «Εφυγε» χθες   1η   του  μήνα  ο  Ιορδάνης  Τσομίδης , μυστήριος-ονομαστός  βιρτουόζος  μπουζουκντζής  στα  73  του ».
Υπογραφή: Ναταλί  Χαντζηαντωνίου.

Ο Ιορδάνης υπήρξε μοναδική περίπτωση. Προσφυγικής καταγωγής, από πατέρα τσαγκάρη, γεννήθηκε  στα  1933  στην Κοκκινιά.

Σαν σήμερα γεννήθηκε 20 Ιανουαρίου 1922 ο Θεόδωρος Δερβενιώτης ..(1922-2004)

 

Ο Θεόδωρος Δερβενιώτης γεννήθηκε στην Ζαγορά Πηλίου στις 20 Ιανουαρίου 1922, γιος του Δημήτρη και της Ιφιγένειας Δερβενιώτη.
Από μικρό παιδί δείχνει μεγάλη αγάπη για την μουσική κληρονομώντας πιθανόν το μουσικό ταλέντο του παππού του Θεόδωρου Δ. Δερβενιώτη, ο οποίος υπήρξε παραδοσιακός μουσικός παίζοντας λαούτο σε γάμους και πανηγύρια της εποχής.
Οι επιρροές της μουσικής του παππού του, καθώς και οι εξαιρετικές γνώσεις του μέλους της κομπανίας του παππού του Γιάννη Βισβίκη ενισχύουν την μεγάλη αγάπη του μικρού Θεόδωρου Δερβενιώτη και τελικώς τον βοηθούν να μυηθεί πιο εύκολα στην παραδοσιακή μουσική.
Το πρώτο μουσικό όργανο που έπιασε στα χέρια του ο μικρός Θόδωρας ήταν ένα λαούτο φτιαγμένο από κολοκύθα με τρεις συρμάτινες χορδές. Ο ανερχόμενος μουσικός όλη την μέρα σύμφωνα με μαρτυρίες του ίδιου γρατζουνούσε τις συρμάτινες χορδές της κολοκύθας.

Γιώργος Μητσάκης Όπου Γιώργος και μάλαμα.

Του Κώστα Μπαλαχούτη
Στο χώρο του ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού, λίγοι είναι εκείνοι που ασχολήθηκαν με όλες τις πτυχές της καλλιτεχνικής έκφρασης και κυμάνθηκαν ταυτόχρονα σε υψηλές στάθμες δημιουργίας.
Ο Γιώργος Μητσάκης, στην πρώτη μεταπολεμική περίοδο, όπου έκανε το ντεμπούτο του στην δισκογραφία ξεχώρισε αμέσως για την δύναμη των στίχων του, την πολυποίκιλη μουσική του φλέβα, την σωστή ερμηνεία του και την μαστοριά του στο μπουζούκι.
Άλλοτε στιβαρός και δωρικός κι άλλοτε αρχοντορεμπέτης και περιπαικτικός, ο Μητσάκης είχε το χάρισμα να διαφοροποιείται από τους ομότεχνους του.

Ακόμα και σαν προσωπικότητα αλλά και σαν φιγούρα πάνω στο πάλκο «πέρασε» το δικό του ύφος και στυλ. Χωρίς υπερβολή πέρα από τον κοινότοπη αλλά εύστοχη ετικέτα «Δάσκαλος» που του απένειμαν πολλοί, ο Μητσάκης θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως ένας πηγαίος εστέτ του λαϊκού πενταγράμμου.

Συγκίνηση στην Ομογένεια για τον θάνατο του Λινάρδου Βαμβακάρη.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Ο Λινάρδος (Λίλος) Βαμβακάρης, ο δεξιοτέχνης του μπουζουκιού που διασκέδασε τους ομογενείς τη δεκαετία του ’60 και του ‘70 δεν είναι πια ανάμεσά μας.

Τον πρόδωσε η καρδιά του στις 11 Σεπτεμβρίου και άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 59 ετών.

Ο πρόωρος θάνατός του έχει βυθίσει στο πένθος την σύζυγό του Ειρήνη, τα παιδιά του Αρετή και Αργύρη, την μητέρα Κυπαρισσία (Σούλα) Βαμβακάρη, τα αδέλφια του Νικολέτα και Αθανάσιο Κουτσοθανάση, Μαρία-Ελπίδα και Δημήτριο Καντάρη, τα ανίψια Αργυρώ και Νικόλαο Μάσσιο, Κυπαρισσία-Σούλα και Ριχάρδο Γουίλντ, Φραντσέσκα και Κώστα Κουρμούση, Ιωάννη και Ειρήνη Καντάρη, Κατερίνα και Δημήτριο Μπεγνή.

Πέθανε ο Κώστας Τσιατάς (video)

Ο Ρεμπέτης και βιρτουόζος του μπαγλαμά Κώστας Τσιατάς δεν είναι πια στη ζωή. Ο άνθρωπος που συνέδεσε στην πρωτεύουσα της Αχαϊας και όχι μόνο,  την παρουσία του με το ρεμπέτικο και τον μπαγλαμά και με την ερμηνεία μοναδικών κομματιών έφυγε από τη ζωή.

Ο Κ. Τσιατάς (από την Πάτρα γνωστός και με το παρατσούκλι "Πρεζάκιας") είχει κάνει συνεργασίες-φίλιες με πολλούς μεγάλους του ρεμπέτικου!.

Με τον Ιορδάνη Τσομίδη, από Αμερική οπού είχε πάει. (τον φιλοξενούσε & στο σπίτι του στην Πάτρα). Σε ένα σόλο του Τσομίδη τον σιγοντάρει με μπαγλαμά οΤσιατάς!

Θέλετε να μάθετε μπουζούκι online?

Πιστεύατε ότι είναι ακατόρθωτο να μάθετε μπουζούκι μέσω του διαδικτύου;
Για την ταχύτερη και σωστή πρόοδο στην εκμάθηση ενός οργάνου χρειάζονται 3 στοιχεία:
1) Κατάλληλο όργανο
2) Θέληση, υπομονή και χρόνος
3) Σωστή καθοδήγηση (ειδικά στα πρώτα βήματα) από δάσκαλο
Η ομάδα του bouzoukigreek έρχεται να σας προσφέρει την καλύτερη δυνατή καθοδήγηση από υπομονετικό αυθεντικό επαγγελματία διδάσκαλο.

“Θεωρώ ότι οι πιο βασικές αρχές για να μάθει κάποιος μπουζούκι είναι η υπομονή, η επιμονή και η θέληση!”

Rast(Instructor)

Η ιστοσελίδα www.bouzoukigreek.com προσφέρει μεγάλο αριθμό βίντεο μαθημάτων για το τρίχορδο και τετράχορδο μπουζούκι. Τα μέλη έχουν πρόσβαση σε πάνω από 300 βίντεο μαθημάτων που περιλαμβάνουν:
– Λαϊκά και ρεμπέτικα τραγούδια

Η ελληνική παραδοσιακή μουσική κατακτά την Αυστραλία..

Ο κλαρινίστας Βαγγέλης Ματσιας θα δώσει σειρά συναυλιών

Η ελληνική παραδοσιακή μουσική κατακτά την Αυστραλία. Για ακόμη μια χρόνια ο κλαρινίστας Βαγγέλης Ματσιάς θα δώσει μια σειρά συναυλιών σε μεγάλες πόλεις της ηπείρου με έμφαση στην παραδοσιακή Ηπειρώτικη μουσική.
Οι Έλληνες ομογενείς σε ένα μοναδικό ελληνικό φεστιβάλ θα φιλοδοξούν να σκορπίσουν μουσικό ελληνικό άρωμα στην χώρα των καγκουρό.
Ο Βαγγέλης Ματσιάς θα βρεθεί για δεύτερη φορά στην Αυστραλία για δύο μοναδικές εμφανίσεις στην Μελβούρνη και στο Σίδνεϊ. Πέρυσι πάνω από 2.000 άτομα απόλαυσαν μουσικές γεμάτες Ελλάδα, με το κλαρίνο να γίνεται ο καλύτερος πρεσβευτής μας.
Ο κλαρίνιστας Βαγγέλης Ματσιάς έχει διαγράψει μια λαμπρή καριέρα στο δύσκολο χώρο της παραδοσιακής μουσικής. Έχοντας δώσει συναυλίες σε 4 ηπείρους ενώ λίγο έλειψε να δώσει το παρών στα «εγκαίνια» του Σκορπιού παρουσία του νέο ιδιοκτήτη Ντιμίτρι Ριμπολόβλεφ!

ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΟΥΡΗΣ: Ο πιο γρήγορος μπουζουξής του κόσμου....!!! (Videos)

Για όσους αναρωτιούνται αν υπάρχει αυθεντικό λαϊκό τραγούδι σήμερα, η απάντηση είναι εδώ. Ο Μιχάλης Παούρης μας παρουσιάζει τη νέα του δισκογραφική δουλειά με τίτλο "Σαν Το Μπουζούκι Μου", με αυθεντικά λαϊκά τραγούδια που θα σας ταξιδέψουν στην εποχή των μεγάλων τραγουδιών!

"Άφησα για λίγο τη Jazz και είπα να μοιραστώ μαζί σας τις επιρροές, τα ακούσματα και τα βιώματα μιας εποχής που μας έμαθαν οι γονείς μας.

Τότε που οι σημαντικοί άνθρωποι ήταν πολλοί και όχι λίγοι. Τότε που τα τραγούδια έμπαιναν μιλώντας στις καρδιές των ανθρώπων... τότε που τα τραγούδια έμπαιναν μέσα στις ρωγμές της κάθε μικρής και μεγάλης κοινωνίας και έκαναν τους ανθρώπους να προβληματίζονται και να αισθάνονται... Εύχομαι ολόψυχα να αγαπήσετε αυτή την αυθεντική δουλειά.

Ο δίσκος αυτός είναι αφιερωμένος στον Μεγάλο Βασίλη Τσιτσάνη."

Γεράσιμος Κλουβάτος..

Κατάγεται από τη Νάξο και γεννήθηκε στην Αθήνα, στο Μεταξουργείο, το 1914. Με το λαϊκό τραγούδι ασχολείται από το 1932, όταν άρχισε να παίζει μπουζούκι και να γράφει.

Ο Κλουβάτος είναι άριστος μουσικός και δεξιοτέχνης μπουζουξής. Σ’ όλη την ζωή του στάθηκε συνεπής λαϊκός δημιουργός και γνήσιος εκπρόσωπος της ανόθευτης λαϊκής μουσικής.

«… Οι πιο ωραιότεροι άνθρωποι, οι πιο αισθηματικοί, οι πιο ανθρώπινοι ήσαν οι παλιοί και δεν θα ξαναγεννηθούν τέτοιοι.»

Κάποτε ο Κλουβάτος αναγκάστηκε να «σκολάσει» τον Καζαντζίδη. Αυτός πήγε και ήπιε και γύρισε να ζητήσει συγνώμη. Μάρτυρας ο Ρούκουνας. Ο Κλουβάτος πάντοτε ήταν μεγαλόψυχος και τον συγχώρησε. Στην αναμνηστική φωτογραφία, κείνης της στιγμής, ο μικρός τότε Καζαντζίδης, αγκαλιάζει τον Κλουβάτο.

Του Γιώργου Παντάκη 

Γιώργος Θεολογίτης (Κατσαρός) 1888-1995

Ο Κατσαρός γεννήθηκε το 1895 στην Αμοργό και το πραγματικό του όνομα ήταν Γιώργος Θεολογίτης. 
Το παρατσούκλι Κατσαρός του το κόλλησαν στην Αμερική, εξαιτίας της χαρακτηριστικής σγουρής κόμης του, την οποία διατηρούσε πλούσια μέχρι το θάνατό του.
Το 1907 η φτώχεια τον αναγκάζει να κατέβει στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται για λίγα χρόνια και κατόπιν μεταναστεύει στην Αμερική.
Εκεί εγκαταστάθηκε στη Φλόριντα και απετέλεσε τον σημαντικότερο ρεμπέτη δημιουργό του πρώτου κύματος της μετανάστευσης. Ο Κατσαρός έχαιρε μεγάλης εκτίμησης όχι μόνο από τους Έλληνες της Αμερικής, αλλά και από όλο τον κόσμο.
Οι μοναδικές ερμηνείες του, τον έκαναν να ξεχωρίζει, ενώ το καταπληκτικό παίξιμο της κιθάρας του, τον έκανε ξακουστό σε όλη την υφήλιο. Μερικές μόνο από τις προσωπικότητες που πήγαιναν να τον ακούσουν είναι ο Κλαρκ Γκέιμπλ, ο Αλ Καπόνε, ο Αντρέας Σεγκόβια, ενώ ο ίδιος ο πρόεδρος Ρούσβελτ τον είχε καλέσει στο Λευκό Οίκο το 1942.

Ναπολέων Σαριπανίδης..(vid)

Ο Ναπολέων Σαριπανίδης είναι ένας καλλιτέχνης με ξεχωριστή παρουσία. 

Από μικρός ανέπτυξε το ιδιαίτερο ταλέντο του στη μουσική και έκτοτε, τραγουδάει, παίζει μπουζούκι, τζουρά και μπαγλαμά.

Συμμετέχει στο μουσικό συγκρότημα «Άποροι Άρχοντες» σε συνεργασία με τον ηθοποιό Νίκο Καλογερόπουλο. Έχει εμφανιστεί σε πολλές συναυλίες μαζί με επώνυμους τραγουδιστές.

Συμμετέχει σε θεατρικές μουσικές παραστάσεις με την θεατρική «Ομάδα Χρώμα».