Δημήτρης Μυστακίδης: Τα ρεμπέτικα της κιθάρας 2.0 στην Τεχνόπολη

Η Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων παρουσιάζει τον Δημήτρη Μυστακίδη σε μία συναυλία με τίτλο «Τα ρεμπέτικα της κιθάρας 2.0»

Η Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων έχει ανοίξει επίσημα τις πόρτες της προσφέροντας φιλόξενη στέγη σε δημοφιλείς καλλιτέχνες και καλώντας το κοινό ν΄απολαύσει τη μαγεία των live συναυλιών στο κέντρο της πόλης. 50 μαγικές βραδιές κάτω από την πιο χαρακτηριστική σκηνή της πόλης, έρχονται για να γεμίσουν με μουσικές, χρώματα και αναμνήσεις το φετινό – αρκετά ιδιαίτερο – συναυλιακό καλοκαίρι μας.

Ανάμεσα σε αυτές τις μοναδικές βραδιές και η συναυλία του Δημήτρη Μυστακίδη, με τίτλο «Τα ρεμπέτικα της κιθάρας 2.0», η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 21 Ιουλίου 2020 στις 21:00.

Σύμφωνα με τους περιορισμούς για την προστασία της δημόσιας υγείας, οι θέσεις είναι.....

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο πατώντας εδώ: www.monopoli.gr...

Αγωνιστές του '21, Κουτσαβάκηδες και Ζεϋμπέκοι

pic: commons wikimedia

Κουτσαβάκης ξαποσταίνει δίπλα στον Πύργο των Αέρηδων. Ίσως η μόνη σωζόμενη φωτογραφία κουτσαβάκη, προέρχεται από τμήμα φωτογραφίας του Πύργου των Αέρηδων από το 1880.

Ι. Το Περπάτημα των αγωνιστών του ’21 και οι Κουτσαβάκηδες

Μεγάλη αναφορά γινόταν παλαιότερα στους Κουτσαβάκηδες της συνοικίας του Ψυρρή (ενίοτε και Ψειρή ή Ψυρή ) στην παλιά Αθήνα, στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Για το ποίοι ήταν οι Κουτσαβάκηδες και τις συνήθειές τους έχουν γραφτεί πολλά και αναπαραχθεί - πλέον -  στο διαδίκτυο ακόμα περισσότερα, οπότε δεν θα τα αναπαράγω και στο παρόν.
Κατ’ άλλους το όνομά τους  προέρχεται από το  «κουτσά + βαίνω», λόγω του ιδιαίτερου γυρτού λικνιστού βαδίσματός τους που έμοιαζε σαν να κουτσαίνουν –  όνομα που προφανώς τους έδωσε κάποιος Λόγιος που τους παρατηρούσε -, ενώ κατ’ άλλους το όνομά τους προέρχεται από το Δημήτριο (Μήτσο) Κουτσαβάκη, υπαξιωματικό του Οθωνικού στρατού, ο οποίος ήταν «παλληκαράς» και ευέξαπτος.

Διαβάστε την συνέχεια πατώντας εδώ: www.huffingtonpost.gr...

Τα κουτσαβάκια στα ρεμπέτικα τραγούδια – Κουτσαβάκι ήμουνα, με πιστόλια έπαιζα!

γράφει ο Πάνος Σαββόπουλος

Λέμε (και λέγανε τότε) «το κουτσαβάκι, τα κουτσαβάκια» και «ο κουτσαβάκης, οι κουτσαβάκηδες». Καμιά φορά λέγανε και «ο κουτσάβακας»! Ούτε δέκα τραγούδια δεν είναι αυτά που αναφέρονται στα κουτσαβάκια κι αυτό είναι λογικό γιατί όταν ξεκίνησαν τα ρεμπέτικα και η δισκογραφία, τέλη του 1800, τότε άρχισαν να "εξαφανίζονται" τα κουτσαβάκια.

Πάντως, αυτά τα τραγούδια περιγράφουν χαρακτηριστικά, ένα μέρος από τη ζωή των γραφικών αυτών τύπων. Τα κουτσαβάκια (που τώρα τα λένε και «Κουτσαβάκια της παλιάς Αθήνας»), ήταν κάποιοι δήθεν παλικαράδες, ας πούμε γελοίοι ψευτόμαγκες-νταήδες, (το "νταής" προέρχεται από τo τουρκικό "dayi" που σημαίνει προστάτης, παλληκαράς).

Μετά τον (κ)Όθωνα, μάλιστα, τα κουτσαβάκια ήταν για χρόνια κανονικοί τραμπούκοι των κομμάτων, επί πληρωμή! Τα κουτσαβάκια εμφανίστηκαν γύρω στα 1860-1870 στην Αθήνα, σύχναζαν κυρίως στου Ψυρρή και θεωρούνται ο προάγγελος της μαγκιάς του 1920-30, μόνο που οι μάγκες δεν ήταν καρικατούρες!

Βασίλης Βασιλικός: «Οι ρεμπέτες και άλλες ιστορίες»

γράφει για το diastixo.gr η Ανθούλα Δανιήλ

Ο Βασιλικός έζησε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα, από πολιτικοκοινωνική άποψη, Ελλάδα, επομένως και συγγραφική, όπου λόγω της προσωπικής του συμμετοχής στα πράγματα είχε την αναμενόμενη περιπέτεια, δυστυχώς, και την πρώτη ύλη, ευτυχώς. Είναι ένας πολιτικός συγγραφέας, με αποκορύφωμα το διεθνούς επιτυχίας έργο του, το Ζ (Ζήτα), το οποίο απογειώθηκε και με την κινηματογραφική εκδοχή που μας έδωσε ο Κώστας Γαβράς και το εξαιρετικό καστ ηθοποιών που συμμετείχαν.

Είναι λοιπόν ένας πολιτικός συγγραφέας. Μετά τη μεταπολίτευση είχε την τύχη, λόγω της «Αλλαγής» βεβαίως, να παρουσιαστεί και στην τηλεόραση με το δραματοποιημένο, πάλι με πολύ καλούς ηθοποιούς, Τελευταίο αντίο. Η τηλεόραση τον αγαπά και το κανάλι της ΕΡΤ3 του έδωσε την εκπομπή για τις τέχνες και το βιβλίο, με τον εμβληματικότατο τίτλο «Άξιον Εστί».

Μπάμπης Τσέρτος: «Στις κρίσεις απαιτείται συνεργασία και κατανόηση, όχι διχασμός»

«Γοητεύτηκα με το ρεμπέτικο και σχεδόν αμέσως αφοσιώθηκα σε αυτό.Τώρα απολαμβάνω αυτό το επίτευγμα του Νεοελληνικού Πολιτισμού και το υπηρετώ ακόμη»

«Δεν θα ξεχάσω… την βραδιά στο «ΠΕΡΙΒΟΛΙ Τ’ ΟΥΡΑΝΟΥ» το 2005 για τα 80 χρόνια του Μίκη, την οποία προετοίμασα ο ίδιος και μάλιστα στάθηκα δίπλα στον μεγάλο Θεοδωράκη στο πάλκο. Από την ένταση και την ευχαρίστηση κοιμήθηκα μετά από δύο μέρες…»

Tο ρεμπέτικο ήταν για τον Μπάμπη τον Τσέρτο η αποκάλυψη ενός νέου μουσικού κόσμου, στα πρώτα βήματά του στην Αθήνα της Μεταπολίτευσης. Μαγεύτηκε και σχεδόν αμέσως αφοσιώθηκε σε αυτό το επίτευγμα του Νεοελληνικού Πολιτισμού, όπως το αποκαλεί στην αποκαλυπτική συνέντευξή του στο «Καρφί».

 
Για την κρίση της πανδημίας που έπληξε και τον καλλιτεχνικό κόσμο και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, είναι ξεκάθαρος. «Τους Δημιουργούς και τα μάτια μας…»

Πώς βιώσατε την πρωτόγνωρη κατάσταση καραντίνας ως άνθρωπος και ως καλλιτέχνης;

Τα “άγνωστα” δίστιχα της φυλακής. Τα ερωτικά και τα σατιρικά στιχάκια του μπαγλαμά

Τα “άγνωστα” δίστιχα  της φυλακής  Τα ερωτικά και τα σατιρικά στιχάκια του μπαγλαμά  παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο Διαδίκτυο (24grammata.com)

Ο συγγραφέας και λαογράφος Κώστας Φαλτάιτς υπήρξε από τους πρώτους έγκυρους δημοσιογράφους που στα γραπτά του κατέγραψε στοιχεία από τα ρεμπέτικα τραγούδια της φυλακής και του τεκέ κι επισήμανε το ενδιαφέρον και τη σημασία τους για τη λαογραφική έρευνα. 

 Ήδη το 1915, σε διήγημά τους στην εφημερίδα Ακρόπολι, είχε συμπεριλάβει μια σειρά από χασικλίδικα δίστιχα. Επίσης, στο-πρωτοποριακό για τα μέτρα της εποχής- κείμενό του στο περιοδικό Μπουκέτο τον Φεβρουάριο του 1929, παίρνοντας αποστάσεις από την κυρίαρχη καταδικαστική στάση, επισήμανε ότι τα τραγούδια αυτά έχουν αξιοπρόσεκτη ειλικρίνεια και αυθορμητισμό που γοητεύει!

«ΠΩΣ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΟΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ, ΟΙ ΛΩΠΟΔΥΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΧΑΣΙΣΟΠΟΤΑΙ»

«Δεν ξανακάνω φυλακή με τον Καπετανάκη» – Ποιος ήταν επιτέλους ο Καπετανάκης;

Λίγες φορές ένα τραγούδι με τρεις μικρές στροφές (48 λέξεις) μπορεί να σε ταξιδέψει στην ιστορία και να σε φέρει κοντά με την καθημερινότητα άλλων εποχών. Στιχουργός, επίσημα, φέρεται, ο Πάνος Μιχαλόπουλος, αν και όπως θα δούμε ορισμένοι από τους στίχους απαντώνται συχνά στη δημοτική μας ποίηση ή είναι “αδέσποτοι” στίχοι της Φυλακής. 

Το τραγούδι είναι από τα ελάχιστα που δεν ηχογραφήθηκαν προπολεμικά και στην πρώτη ηχογράφηση, δεκαετία του 1950, αποδίδεται στον Πάνο Μιχαλόπουλο.

Οι στίχοι κουβαλούν άρωμα από την Ελλάδα των τελευταίων αιώνων (πρόκειται για συρραφή αδέσποτων στίχων από τη Δημοτική Παράδοση και τη ρεμπέτικη στιχουργία).

Ο φιλομοναρχικός Μάρκος Βαμβακάρης - ΒΙΝΤΕΟ

Ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο πατριάρχης του ελληνικού τραγουδιού, υμνεί το νόθο δημοψήφισμα του 1935.
Ο ύμνος υπέρ του Γεωργίου συγκρούεται με τη λαϊκή φαντασίωση για τους αντικομφορμιστές ρεμπέτες.
Παρόμοιο φιλοβασιλικό ύμνο και από το Ρούκουνα – Μοντανάρι.
“Με το δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 3 Νοεμβρίου 1935 επανέρχεται ο βασιλιάς Γεώργιος . Στο δημοψήφισμα Υπέρ της αποκατάστασης της μοναρχίας ψήφισαν 1.491.992, και κατά μόλις 32.454(;!). Ο Βασιλεύς Γεώργιος Β΄ και ο Διάδοχος Παύλος επέστρεψαν στην Ελλάδα στις 25 Νοεμβρίου του 1935 εν μέσω γενικού ενθουσιασμού. Ο Μάρκος Βαμβακάρης ήταν ανάμεσα σ’ αυτούς που είχαν ψηφίσει ΝΑΙ και δεν είχε κρύψει τα φιλοβασιλικά του φρονήματα…”

Μπάμπης Γκολές (1947 - 2015) (Βιογραφία)

Ο Μπάμπης Γκολές (1947 - 11 Ιανουαρίου 2015) ήταν Έλληνας τραγουδιστής του ρεμπέτικου-λαϊκού τραγουδιού.

Γεννήθηκε το 1947 στην συνοικία Ταμπάχανα της Πάτρας.
Ήταν αυτοδίδακτος μουσικός και ξεκίνησε να παίζει κιθάρα και ούτι από την ηλικία των 8 ετών, ενώ από την ηλικία των 12 και μπουζούκι. Είχε βαθιά γνώση του ρεπερτορίου των δίσκων των 78 στροφών και επανέφερε πολλά ξεχασμένα τραγούδια από ένα ευρύτερο φάσμα που περιείχε εκτός από τα διάφορα είδη του ρεμπέτικου, την καντάδα και το δημοτικό τραγούδι, που είχαν ηχογραφηθεί σε λιγοστούς τέτοιους δίσκους και είχαν χαθεί με το πέρασμα των χρόνων.

Ο Κακούργος, (Νίκος Παπάς) από το Δίστομο....Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΓΝΗΣΙΟΣ ΡΕΜΠΕΤΗΣ!!!

pic: mpouzoukimpouzouksides.blogspot.com

Στην προσπάθειά μου να αναδείξω τους Διστομίτες καλλιτέχνες, καταξιωμένους και μη, κι αφού παρουσιάσαμε κάποιους λογοτέχνες και προσωπικότητες, όπως πχ η Καίτη Μανωλοπούλου κι ο Αργύρης Σφουντούρης, ( και θα συνεχιστεί αυτό γιατί ακόμη δεν έχω κάνει το πλήρες βιογραφικό τους ), θα μείνουμε λίγο στην μουσική, στους μουσικούς του Διστόμου.

Πριν αρχίσουμε ρίξτε μια ματιά εδώ, δείτε κι ακούστε το πρώτο μου άρθρο που κι εκεί θα συμπληρώσω πολλά άλλα. Το Δίστομο στο Ρεμπέτικο τραγούδι έχει μεγάλη παράδοση, κι αυτό λόγω του Νίκου του Παππά ( Κακούργου).


Ο Νίκος ο Κακούργος έχει σημαντική συμβολή στο Ρεμπέτικο τραγούδι. Πιστός υπηρέτης του με πολλές συνεργασίες και δισκογραφική εμπειρία. Πρόλαβε εν ζωή πολλούς καλλιτέχνες του Ρεμπέτικου όπως τον Βασίλη Τσιτσάνη.

Επίσκεψη στη ζωή του Μάρκου Βαμβακάρη

Μέσω του διαδικτύου!

Ο Βαγγέλης Περρής έκανε τη διαδικτυακή περιήγηση στη ζωή του Μάρκου Βαμβακάρη χάρη στο κέντρο Πολιτισμού της Σύρου.

Για να βρεις τους παλιούς ρεμπέτες ήταν κομμάτι δύσκολο. Σύχναζαν σε μέρη περίεργα, μυστικά, καθόλου προσβάσιμα σε όσους δεν ανήκαν στον κόσμο τους. Για να γνωρίσεις το Μάρκο Βαμβακάρη ήταν σχεδόν αδύνατο. Ακόμη κι αν τον συναντούσες, ήταν σαν στρείδι, δεν ανοιγόταν, οι περισσότεροι που ζητούσαν λεπτομέρειες για τη ζωή του έρχονταν αντιμέτωποι με ένα βλοσυρό βλέμμα.
Τις ιστορίες που δεν είπε ο Μάρκος, τις διηγούνται τα μπουζούκια του, τα χειρόγραφα του, τα αντικείμενα που συνόδευσαν την διαδρομή του. Βρίσκονται συγκεντρωμένα στην διαρκή έκθεση που φιλοξενείται στον τόπο που τον γέννησε, στον μεσαιωνικό οικισμό της Άνω Σύρου, της «Απάνω Χώρας με τις τις ανηφοριές σου, με τα πολλά σκαλάκια σου και με το ΣαΜπαστιά σου», όπως τραγούδησε ο ίδιος.
Οι συνθήκες για να ταξιδέψεις μέχρι τη Σύρο είναι δύσκολες λόγω των συγκυριών, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να επισκεφθείς τους χώρους που τιμούν τον «Πατριάρχη του ρεμπέτικου».  Εδώ και οι μέρες έχει ξεκινήσει η διαδικτυακή περιήγηση στο μύθο του Μάρκου. Τα όσα μας είπαν από το γραφείο πολιτισμού της του Δήμου Σύρου-Ερμούπολης είναι εξόχως διαφωτιστικά:

Διαβάστε την συνέχεια εδώ: www.athensvoice.gr ...

 

Tourlou The Band: Η μπάντα από την Πάτρα που μαγεύει

Από: Βασιλική Ευαγγέλου Παπαθανασίου

Η Tourlou The Band αποτελείται από τους

Νικολής Κουτσοσπύρος        –  Κιθάρα και φωνή 

Παναγιώτης Βασιλόπουλος   –  Κρουστά

Γεράσιμος Κολοβός               –  Μπουζούκι και φωνή

Περικλής Σιούντας                 –  Ακορντεόν και φωνή

Λεωνίδας Σπυράτος              –  Μπάσο

Γιώργης Βασιλόπουλος         –  Κιθάρα 

και είναι από την Πάτρα. Νέα παιδιά με όνειρα και φιλοδοξίες είναι σήμερα μαζί μας και μοιράζονται με μας τα  νέα τους και τους ήχους τους.


–Tourlou Band. Πώς προέκυψε το όνομα της μπάντας σας; Τίνος ιδέα ήταν;

Η ιστορία του Σακαφλιά που τραγούδησε ο Βασίλης Τσιτσάνης

«Στα Τρίκαλα στα δυο στενά, σκοτώσανε τον Σακαφλιά». Το τραγούδι αυτό αποτελεί ένα από τα κλασσικά τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη, το οποίο ηχογραφήθηκε το 1939 από την «His Master Voice» Ελλάδος .
Στην ηχογράφηση συμμετέχουν ο Τσιτσάνης και ο Στράτος Παγιουμτζής και φυσικά γράφτηκε για έναν εγκληματία που δολοφονήθηκε στις φυλακές Τρικάλων.
Ουσιαστικά ο συνθέτης ακολουθεί τη λαϊκή παράδοση, που πολλές φορές δημιουργούσε δημοτικά τραγούδια με πρωταγωνιστές ήρωες της υπαίθρου ή κακοποιά στοιχεία.
Μέσα από το τραγούδι του Τσιτσάνη, ο Σακαφλιάς έγινε πασίγνωστος σε όλη την Ελλάδα. Στην πραγματικότητα δημιουργήθηκε ένας θρύλος γύρω από τη ζωή και τις περιπέτειές του.
Ο διαβόητος κακοποιός Γιώργος Σακαφλιάς καταγόταν από την Αθήνα και έμενε στο Θησείο. Το πραγματικό του όνομα ήταν Χαρίλαος Χαραλάμπους και το «Σακαφλιάς» ήταν το παρατσούκλι του. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες ήταν ωραίος άντρας και ξεχωριστό κουτσαβάκι της εποχής.

Πέντε μάγκες στον Περαία.♫ ♪

γράφει στο fosonline.gr  ο Eνενηντάλεπτος

Μάγκες, νταήδες, πόρνες, κοντραμπατζήδες, τεκέδες, «κοκορομαχίες» και φονικά στον Πειραιά του μεσοπολέμου. Η ψυχή μιας πόλης που γέννησε το ρεμπέτικο.

Βαθιά ψυχή

Στις αγκαλιές του προπολεμικού Πειραιά γεννήθηκε το ρεμπέτικο, γαλουχημένο από εκείνη την άγρια εποχή των τεκέδων και της άδολης αλητείας. Οι νταήδες και τα κουτσαβάκια της εποχής, πιστοί στο πνεύμα της κοκορομαχίας έπαιρναν όρκο μαγκιάς κι έβγαιναν στο κουρμπέτι για να δείξουν την αξία τους.

Η πόλη, όπως κάθε πόλη, άσθμαινε κυνηγώντας τον επιούσιο αλλά στο περιθώριο της καθημερινότητας ένα ασύντακτο σκηνικό από καταγώγια, οίκους ανοχής, χασισοποτεία, από κοντραμπατζήδες, αγαπητικούς, κακοποιούς, πόρνες και ντερβισόπαιδα στροβιλιζόταν σαν μαγικό καρουζέλ. Στους συνοικιακούς καφενέδες κρέμονταν στους τοίχους μπουζούκια και μπαγλαμάδες για τους μερακλήδες.

Γιώργος Κλεφτογιώργος: Ρεμπέτικα και λαϊκά, ένα καταφύγιο στις δύσκολες στιγμές

Ο Αγρινιώτης, Γιώργος Κλεφτογιώργος, ένας από τους σημαντικούς στιχουργούς μας και συγγραφέας του μυθιστορήματος «Κράτησε κανένας για ταξί» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη, καταθέτει την εμπειρία του από την καραντίνα και αναφέρεται στη δύναμη που αντλούσε την περίοδο αυτή από το ρεμπέτικο και λαϊκό τραγούδι. 

«Μένοντας στο σπίτι το διάστημα της καραντίνας είχα την ευκαιρία να ακούσω πολλά από τα τραγούδια που αγάπησα και με σημάδεψαν. Διαπίστωσα και πάλι τη δύναμη που έχουν στη ζωή μας τα λαϊκά και τα ρεμπέτικα. Αυτά δημιούργησαν το «δέσιμο» του Έλληνα με το τραγούδι. Αυτό το δέσιμο που τον έκανε να βρίσκει στο τραγούδι ένα καταφύγιο και μετά από την περίοδο του ρεμπέτικου και της κορύφωσης των λαϊκών.

Διαβάστε την συνέχεια εδώ: www.newsit.gr ...

Τα ρεμπέτικα της Μπέλλου.

Του Σπύρου Καραχρήστου

Μια μοναδικότητα στο χώρο της δισκογραφίας συνδέει τη μεγάλη ερμηνεύτρια των ρεμπέτικων τραγουδιών Σωτηρία Μπέλλου με τον χαράκτη Α. Τάσσο. 

Η ιστορία ξεκινάει το 1965 από το δαιμόνιο Αλέκο Πατσιφά, ιδρυτή ένα χρόνο πριν και διευθυντή της δισκογραφικής εταιρείας ΛΥΡΑ. Η νέα αυτή εταιρεία δίσκων, που από το ξεκίνημά τους συγκεντρώνει γύρω της τους διανοούμενους και της καλλιτέχνες της εποχής, ανασύρει έπειτα από μακρόχρονη απουσία τη μοναδική λαϊκή τραγουδίστρια Σωτηρία Μπέλλου και ηχογραφεί τους δύο πρώτους δίσκους της μακράς διάρκειας (LP), με ρεμπέτικα της ίδιας και των Ροβερτάκη, Παπαϊωάννου, Μπακάλη, Μητσάκη, Χιώτη, Τσιτσάνη και Μπαγιαντέρα.

Τα φυματικά ρεμπέτικα – «Μάνα μου το στήθος μου πονεί»

Στα ρεμπέτικα, βρίσκουμε αρκετά τραγούδια τα οποία μιλάνε για αρρώστιες, γιατρούς και φάρμακα. Βέβαια δεν θα ήταν δυνατόν να μην περάσει και η φυματίωση στα ρεμπέτικα, η αρρώστια που θέρισε πάρα πολύ κόσμο, τότε! Μου ήρθε να σας γράψω για τα φυματικά ρεμπέτικα, επειδή περνάμε την περίοδο του κορονοϊού και κάποια συμπτώματα είναι κοινά στις δύο νόσους, αλλά και πολλές αντιδράσεις του κόσμου.

Το μεγαλύτερο ποσοστό των ρεμπέτικων που αναφέρονται σε αρρώστιες έχουν να κάνουν με τη φυματίωση ή φθίση. Ως γνωστόν η φυματίωση οφείλεται σε βακτήριο το οποίο καταστρέφει τα πνευμόνια, προκαλεί πυρετούς, συνεχή βήχα με αιμοπτύσεις, απώλεια βάρους και γενικότερη κατάρρευση του οργανισμού. Ο λαός, τη φθίση, την έλεγε σαράκι, χτικιό ή και φτίση. Η φθίση δε γνώριζε όρια γεωγραφικά και τάξεις κοινωνικές. Θέρισε τον Σοπέν, την Έληνορ Ρούσβελτ, τον Μόζαρτ; (ίσως και έλλειψη D)…

     Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο πατώντας εδώ: slpress.gr...    

Γιώργος Ζαμπέτας: 28 χρόνια χωρίς τον δεξιοτέχνη στο μπουζούκι

Σαν σήμερα πριν από 28 χρόνια, στις 10 Μαρτίου 1992, έφυγε από τη ζωή ο βάρδος του λαϊκού τραγουδιού και δεξιοτέχνης στο μπουζούκι Γιώργος Ζαμπέτας.
Ο Γιώργος Ζαμπέτας γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 1925 στην Αθήνα. Τα πρώτα μαθήματα στο μπουζούκι τα πήρε από τον κουρέα πατέρα του και από το 1950 άρχισε να εργάζεται επαγγελματικά σε λαϊκά κέντρα. Στη δισκογραφία μπήκε το 1953.

Το 1959 ο Μάνος Χατζιδάκις τον έκανε «σολίστ» στις συνθέσεις του. Τα επόμενα χρόνια, ο Γιώργος Ζαμπέτας «κέντησε» με τις πενιές του τις εισαγωγές και τα τραγούδια των Θεοδωράκη, Ξαρχάκο, Πλέσσα, Μαρκόπουλο, Μαρκέα, Καπνίση και πολλών άλλων συνθετών.

Διαβάστε την συνέχεια εδώ: www.newsbeast.gr ...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΩΡΟΣ Ή ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΤΗΣ - ΑΜΠΑΤΗΣ (Βιογραφία)

Έφυγε σαν σήμερα, 10 Μαρτίου του 1967

Ο μεγάλος ρεμπέτης του Πειραιά Γιώργος Τσωρός, γνωστός ως Γιώργος Μπάτης ή Αμπάτης ήταν από τους πρώτους μάγκες και ρεμπέτες του Πειραιά που έπαψε νάχει εδώ και πολλά χρόνια.

Γιατί, πώς να το κάνουμε, στον Πειραιά « ανδρώθηκε» το μπουζούκι, στον Πειραιά βγήκαν οι πρώτοι  «μπουζουξήδες», και δημιουργήθηκε το πρώτο λαϊκό συγκρότημα. Στον Πειραιά γεννήθηκαν οι πρώτοι αριστοκράτες μάγκες, ο Γιώργος Αμπάτης ή Μπάτης, ο Μήτσος Γκόγκος ή Μπαγιαντέρας ο Στέλιος Κερομύτης και άλλοι που δίδαξαν το μπουζούκι και το λαϊκό ή «αλανιάρικο» τραγούδι.

Ο Γιώργος Αμπάτης ή Μπάτης, ψευδώνυμο του Γιώργου Τσωρού,  γεννήθηκε στα Μέθενα - στη Μούσκα - το 1886.

"Αυτό το ...Αχ!.." Η ...ΚΡΕΜΜΥΔΑΡΟΥ (του Μπάμπη Μώκου)

 "Αυτό το ...αχ, δεν είν’ φωτιά

                                           να πιώ νερό να σβήσει.

                                           Μον’ είναι πόνος στην καρδιά

                                           και θα με...  τυραγνίσει!.."

                                                             (Σαμπάχικος Μανές)
του Μπάμπη Μώκου

Σωτήριον έτος 1926. Αν η Κοκκινιά της προσφυγιάς θεωρείται η ...βυζομάνα του Σμυρνέικου, μια άλλη πειραιώτικη περιοχή, η Δραπετσώνα (η Κρεμμυδαρού), αναδεικνύεται σε ...μήτρα του ...καθαρού, του "Πειραιώτικου Ρεμπέτικου" τραγουδιού. Εδώ, κάτω απ’ τη γέφυρα, τα κλαρίνα, τα ούτια και τα σαντουροβιόλια σιγά-σιγά παύουν, τελειώνουν.