Μιχάλης Παούρης: Tο πιο γρήγορο μπουζούκι... (Ντοκιμαντέρ)

Μιχάλης Παούρης ο άνθρωπος που κατάφερε να εντάξει το μπουζούκι στην Jazz και όχι μόνο, έχοντας αποσπάσει πλειάδα βραβείων και θετικών κριτικών τόσο για την ταχύτητα και τις συνεργασίες του όσο και για το έργο που έχει προσφέρει έως τώρα, παρουσιάζοντας ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι που έχει συνθέσει για κιθάρα.

Βιογραφικό  :

«Ο Μιχάλης Παούρης είναι ο πιο γρήγορος παίχτης εγχόρδων στον πλανήτη Γη»
Έτσι είπε για αυτόν ο μεγαλύτερος κιθαρίστας του κόσμου, ο Al Di Meola.

Ο Μιχάλης Παούρης γνωστός στον χώρο της μουσικής και ως «Το Φαινόμενο» ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία σε ηλικία 10 ετών, παίζοντας με τους μεγαλύτερους συνθέτες της χώρας μας. Σημαντική στιγμή ήταν όταν συμμετείχε σε παραστάσεις του Μίκη Θεοδωράκη σε ηλικία μόλις 15 ετών όπως και όταν έπαιξε ως σολίστας στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών για πρώτη φορά σε ηλικία 17 ετών.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΟΥΡΗΣ: Ο πιο γρήγορος μπουζουξής του κόσμου....!!! (Videos)

Για όσους αναρωτιούνται αν υπάρχει αυθεντικό λαϊκό τραγούδι σήμερα, η απάντηση είναι εδώ. Ο Μιχάλης Παούρης μας παρουσιάζει τη νέα του δισκογραφική δουλειά με τίτλο "Σαν Το Μπουζούκι Μου", με αυθεντικά λαϊκά τραγούδια που θα σας ταξιδέψουν στην εποχή των μεγάλων τραγουδιών!

"Άφησα για λίγο τη Jazz και είπα να μοιραστώ μαζί σας τις επιρροές, τα ακούσματα και τα βιώματα μιας εποχής που μας έμαθαν οι γονείς μας.

Τότε που οι σημαντικοί άνθρωποι ήταν πολλοί και όχι λίγοι. Τότε που τα τραγούδια έμπαιναν μιλώντας στις καρδιές των ανθρώπων... τότε που τα τραγούδια έμπαιναν μέσα στις ρωγμές της κάθε μικρής και μεγάλης κοινωνίας και έκαναν τους ανθρώπους να προβληματίζονται και να αισθάνονται... Εύχομαι ολόψυχα να αγαπήσετε αυτή την αυθεντική δουλειά.

Ο δίσκος αυτός είναι αφιερωμένος στον Μεγάλο Βασίλη Τσιτσάνη."

Συνέντευξη - Μιχάλης Παούρης ... Ο άνθρωπος "φαινόμενο", "ο πιο γρήγορος μπουζουξής του κόσμου"

O άνθρωπος "φαινόμενο",  "ο πιο γρήγορος μπουζουξής του κόσμου" κατά τον Al di Meola, μιλάει για τα "πάντα όλα" σε μια συνέντευξη - συζήτηση διαφορετική απ' όλες τις άλλες...

Θα ήθελα να σε ρωτήσω γιατί διάλεξες το μπουζούκι για να παίξεις  το συγκεκριμένο στυλ μουσικής, αφού σαν όργανο το μπουζούκι πιστεύω δεν είναι και το πιο ευέλικτο από πλευράς ήχου, έχει συγκεκριμένο ήχο ο οποίος δεν «αλλάζει» εύκολα... Δεν είναι όπως η κιθάρα για παράδειγμα που θα μπορούσες να φιλτράρεις τον ήχο με την χρήση κάποιου πεταλιού... Τι πιστεύεις;

To μπουζούκι το επέλεξα επειδή μου αρέσει πολύ περισσότερο από την κιθάρα σαν ηχόχρωμα. Πιστεύω ο ήχος της κιθάρας δεν έχει κατάληξη, τι θέλω να πω ... Το μπουζούκι έχει έναν όγκο και ένα πείσμα στον ήχο, τέλος πάντων, που δεν το βρίσκεις εύκολα σε άλλα όργανα. Αυτό γίνεται επειδή  σαν όργανο το μπουζούκι έχει διπλές χορδές πράγμα που σημαίνει ότι όταν παίζεις η πίεση δεν σταματάει, πρέπει να ασκηθεί δηλαδή στις χορδές μια συγκεκριμένη δύναμη, έτσι ώστε οι νότες να ακούγονται όπως πρέπει να ακούγονται ανάλογα βέβαια και με το είδος που παίζεις. Και εκεί βρίσκεται το όλο point...