Το ρεμπέτικο αλλιώς.

Η νέα έκθεση του ΟΠΑΝΔΑ σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου συνδέει τη σύγχρονη δημιουργία με το μεγάλο νεοελληνικό πολιτιστικό γεγονός

Γράφει η Αστραπέλλου Μαριλένα

---

Είναι «τα άσματα των πληγωμένων, απλών, αγνών και αισθαντικών ψυχών της Ελλάδος» σύμφωνα με τον Ηλία Πετρόπουλο, έναν βασικό μελετητή, ο οποίος έγραψε ένα βιβλίο για να δοξάσει αυτό το «μεγάλο νεοελληνικό πολιτιστικό γεγονός» που λέγεται ρεμπέτικο – σύμφωνα με τον Νίκο Μαμαγκάκη. 

Από τις 10 Φεβρουαρίου, οι εκθεσιακοί χώροι του ΟΠΑΝΔΑ (του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων) θα γεμίσουν με την απόκριση 50 εικαστικών στους ήχους αυτού του μοναδικού μουσικού ιδιώματος. Μη φανταστείτε εικόνες από σεκλετισμένους χορευτές, μεθυσμένα ζεϊμπέκικα και φωτισμένα πάλκα – αν και το βασικό οπτικό γλωσσάρι του ρεμπέτικου θα παρεισφρήσει με πολλούς τρόπους σε αυτό το φιλόδοξο και πρωτότυπο αφιέρωμα.

Η τραγουδίστρια Μαρίκα Νίνου λάμπει στο Θέατρο Τέχνης με ζωντανό ρεμπέτικο, χορό και ακροβατικά

Η Μαριάννα Κάλμπαρη ζωντανεύει το μύθο της σπουδαίας ερμηνεύτριας του αξέχαστου τραγουδιού «Τί σήμερα τί αύριο τί τώρα» -μεταξύ άλλων μεγάλων επιτυχιών- στην παράσταση «Μαρίκα Νίνου - Σαν άστρο».

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΥΣΑ ΠΑΣΙΑΛΟΥΔΗ

---

Ο γοητευτικός κόσμος του ρεμπέτικου τραγουδιού ξεδιπλώνεται μέσα από την σύντομη όσο και περιπετειώδη ζωή της σπουδαίας ερμηνεύτριας Μαρίκας Νίνου, πρώτη ύλη στα χέρια της Μαριάννας Κάλμπαρη που παρουσιάζει από 11 Φεβρουαρίου σε δική της σύλληψη και σκηνοθεσία την παράσταση "Μαρίκα Νίνου - Σαν άστρο" στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν. Η σκηνή της οδού Φρυνίχου πλημμυρίζει από τους ήχους του ρεμπέτικου σε μία παράσταση που συνδυάζει τη ζωντανή μουσική και το τραγούδι με τη δραματοποιημένη αφήγηση, τα ακροβατικά και τον χορό, αναδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο το ξεκίνημα της μεγάλης λαϊκής τραγουδίστριας ως ακροβάτισσα.

Το επιτυχημένο "Μινόρε" μεταφέρεται σε νέο θέατρο.

Προσοχή! Επικοινωνήστε με το θέατρο της επιλογής σας πριν από την έξοδό σας, διότι αρκετές παραστάσεις αναβάλλονται λόγω κρουσμάτων.

Στη σκηνή του Ιλίσια θα συνεχίσει τις παραστάσεις της η sold out θεατρική επιτυχία, που βασίστηκε στην τηλεοπτική σειρά «Το Μινόρε της αυγής».

Η θερμή ανταπόκριση στην παραγωγή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά δικαίωσε τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή, Λευτέρη Γιοβανίδη, στην ιδέα του να συμπεριλάβει στο φετινό ρεπερτόριο μία παράσταση αφιερωμένη στο ρεμπέτικο και τους ρεμπέτες του Πειραιά. Η παράσταση που σκηνοθέτησε ο Τάκης Τζαμαργιάς, με βάση τη θρυλική τηλεοπτική σειρά των Βαγγέλη Γκούφα και Φώτη Μεσθεναίου, "Το Μινόρε της αυγής ", πλημμύρισε τη σκηνή του θεάτρου με αγαπημένες μελωδίες, και οι ιστορίες των πρώτων ρεμπέτηδων του Πειραιά, που πάλεψαν να τινάξουν από πάνω του τη ρετσινιά του περιθωριακού, ευτελούς μουσικού είδους και να του δώσουν τη θέση που του άξιζε, κέρδισαν το χειροκρότημα των θεατών.

Μπάμπης Γκολές: Ο σύνδεσμος με την πηγή του ρεμπέτικου. ♪ ♫

 Γράφει ο  Άγγελος Σφακιανάκης

Μπάμπης Γκολές - 7 χρόνια από τον θάνατό του: Η διαδρομή του από την Πάτρα στην Αθήνα, η ρεμπέτικη φωνή του και τα λαϊκά τραγούδια του.

Δεν μιμούταν τους παλιούς. Κουβαλούσε το φορτίο τους. Ήταν ο χαμένος κρίκος του χθες με το τώρα

Την Καθαρά Δευτέρα του 1982 με παρασύρει ο Λάμπρος Καρελάς, που τότε ήταν «Οπισθοδρομικός» και κατεβαίνουμε στην Πάτρα για να δω «ιδίοις όμμασι» ένα σπάνιο φαινόμενο. Μια μουσική ύπαρξη που δεν του φτάνουν τα λόγια για να μου την περιγράψει.

Το κέντρο λέγεται «Χάραμα» και είναι των αδελφών Οικονόμου. Ένα υπόγειο διακοσοπενηντάρι στην Οβρυά. Στο πάλκο ο Δεληκούρας, ο Παπαγεωργίου, ο Μανωλάκος που παίζουν ρεπερτόριο του «Τζούκμποξ» του 1960. Λαϊκά, σχεδόν «παρεξηγήσιμα». Αυτή η φοιτητοπαρέα θα διευρυνθεί αργότερα και θα γίνουν «Τα παιδιά από την Πάτρα». 

 Διαβάστε εδώ την συνέχεια...

---

 

Ο Rodehihi από τους Pyramidos «Ξαναχτυπά» - Τραγουδά «Ένας μάγκας στο Βοτανικό»

«Ξαναχτύπησε» ο Rodehihi, από το ιαπωνικό συγκρότημα «Pyramidos» που έχει γίνει γνωστός στην Ελλάδα με τις viral εκτελέσεις ελληνικών τραγουδιών.

Μετά τα «Καγκέλια», το «Βρε μελαχρινάκι», τον παραδοσιακό «Ικαριώτικο» και το «Του Βοτανικού ο Μάγκας», ο Ιάπωνας κιθαρίστας επέστρεψε με ένα ακόμη παλιό ρεμπέτικο τραγούδι. Αυτήν τη φορά πήρε την κιθάρα του και ερμήνευσε , με τον δικό του μοναδικό τρόπο, το «Ένας μάγκας στο Βοτανικό».

Δείτε το βίντεο... 

Η Γιαπωνέζα που λατρεύει το ρεμπέτικο.

Η ελληνική μουσική, το ρεμπέτικο και ο ήχος των μπουζουκιών, βρίσκουν το δρόμο τους ως το μακρινό Κόμπε στην Ιαπωνία, χάρη στην αγάπη μιας Γιαπωνέζας γι αυτά.

Η σκηνή μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από κάποια ελληνική ταινία εποχής, με τη γαλανόλευκη να ξεπροβάλλει από μια αφίσα στον τοίχο, το καρό τραπεζομάντιλο στρωμένο στο στενόμακρο τραπέζι, τον ήχο της Φραγκοσυριανής να βγαίνει από το μπουζούκι και τα ποτήρια να σηκώνονται «εις υγείαν».

Μόνο που διαδραματίζεται στο κατάστημα ελληνικών προϊόντων της Νομπούκα Σουνοχάρα, στο Κόμπε της Ιαπωνίας, και τα οχτώ μπουζούκια παίζουν Ιάπωνες, μεταδίδοντας live στο facebook τη μουσική τους συνάντηση.

«Το περασμένο Σάββατο, ο δάσκαλός μας, ο οποίος ζει στο Τόκιο και παίζει μαζί μας διαδικτυακά στα μαθήματα, “έριξε” την ιδέα γι’ αυτό το live στο facebook», εξηγεί στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η Νομπούκα Σουνοχάρα, η οποία μπορεί να είναι παντρεμένη με Έλληνα αλλά το μπουζούκι είναι καθαρά προσωπική υπόθεση, αφού ο σύζυγός της δεν ασχολείται μ’ αυτό.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ...

Ρεμπέτικο: Μια ξενάγηση στην πρώτη μεγάλη έκθεση του 2022. (γράφει η Αργυρώ Μποζώνη)

Πάνος Χαραλάμπους, ΑBSTRACT ZEYBEK (video stills from PSYCHAGOGIA I, Artio Gallery, 1993)

Ποια από τις καλές τέχνες στον τόπο μας σήμερα μπορεί να περηφανευτεί ότι κράτησε τη βασική αυτή ελληνικότητα –τη μοναδική άξια κληρoνoμιά που έχουμε πραγματικά στα χέρια μας– για τη σύνθεσή της; 

Ποια μουσική μας μπορεί να ισχυριστεί σήμερα ότι βρίσκεται πέρα απ’ το βυζαντινό μέλος, πέρα απ’ το δημοτικό τραγούδι και στη χειρότερη περίπτωση πέρ’ απ’ τις σπασμένες αρχαίες κολόνες του Παρθενώνος και του Ερεχθείου, ότι βρίσκεται εκεί που όλα αυτά βρεθήκανε στην εποχή τους; Το ρεμπέτικο τραγούδι είναι γνήσια ελληνικό, μοναδικά ελληνικό», έλεγε για το ρεμπέτικο ο Μάνος Χατζιδάκις στην ιστορική του διάλεξη στο Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν το 1949.

Στις αρχές Φεβρουαρίου, ένα αεράκι θα φυσήξει στην Αθήνα για να συνοδεύσει το «μεγάλο νεοελληνικό πολιτιστικό γεγονός», το ρεμπέτικο, όπως πολύ ωραία το έχει χαρακτηρίσει ο συνθέτης Νίκος Μαμαγκάκης. 

Θα ξεκινήσει η πρώτη μεγάλη έκθεση του ΟΠΑΝΔΑ για το 2022 «Ρεμπέτικο», για να κοιτάξουμε προσεκτικά μέσα στο πλαίσιο της εποχής μας την αξία του, να γνωρίσουμε ή να αγαπήσουμε ξανά την αλήθεια και τη δύναμη που περιέχει.

Διαβάστε την συνέχεια.....

---

 

Ο Γιώργος Νταλάρας έρχεται με «Ωραία παρέα» στο Christmas Theater

Με τη μαγευτική δύναμη μιας αξεπέραστης μουσικής διαδρομής, ο Γιώργος Νταλάρας έρχεται στο Christmas Theater για μια σειρά συναυλιών με ωραίες παρέες και ανεξάντλητες ιδέες. 

Προσκαλεί φίλους από τον χώρο του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού με τους οποίους συναντιέται εντός κι εκτός σκηνής. Είναι οι ταλαντούχοι τραγουδοποιοί, ερμηνευτές, μουσικοί που αγαπάει και θαυμάζει και του αρέσει να τραγουδάει παρέα.

Μαζί τους και με οδηγό τραγούδια, γνωστά και ανείπωτα, ο Γιώργος Νταλάρας επιδιώκει να μεταμορφώσει το κοινό της κάθε βραδιάς στο Christmas Theater, σε μια ωραία παρέα.
Είναι ωραία να είμαστε παρέα.

Σωτηρία Μπέλλου: Η μεγάλη ρεμπέτισσα που «κουβάλησε» στη φωνή της όλη την Ελλάδα.

Φωτογραφία: Wikipedia

Αν μια φωνή έχει ταυτιστεί με το ρεμπέτικο τραγούδι, αλλά και τη μεταπολεμική Ελλάδα  αυτή είναι της Σωτηρίας Μπέλλου.

Με τη δωρική της ερμηνεία, ντυμένη πάντα αυστηρά, έγινε η πρώτη γυναίκα που «έπιασε» καρέκλα στο λαϊκό πάλκο -πράγμα που μέχρι τότε ήταν αποκλειστικά ανδρικό προνόμιο- και πάντα με το τσιγάρο στο χέρι τραγούδησε τον πόνο ενός ολόκληρου λαού, που προσπαθούσε να επουλώσει τα τραύματά του.

Καλή εβδομάδα !!

🎵🎶 🎵🎶 🎵🎶 🎵🎶 🎵🎶 🎵🎶 🎵🎶 🎵🎶

Καλή Πρωτοχρονιά - Χρόνια πολλά!

pic: viralhub24.com

Καλή Πρωτοχρονιά σε εσάς και την οικογένειά σας. 

Εύχομαι φέτος η φλόγα της αγάπης να καίει για να ζεσταίνει και να μαλακώνει τις καρδιές όλων. Υγεία, ευτυχία, ελπίδα και Καλή Χρονιά.

Γιώργος Γυρνάς

---

Ο Έλληνας που «μαθαίνει» ρεμπέτικα στους Μοσχοβίτες: Χορεύουν μέσα στο χιόνι τη «Φραγκοσυριανή»

© Φωτογραφία : Youtube.com/Dimitris Katsiouras Bouzouki (Official Channel)

Ο 34χρονος Δημήτρης Κατσιούρας, φέρνει το ελληνικό ρεμπέτικο τραγούδι στην καρδιά της χιονισμένης Μόσχας, κάνοντας τους Ρώσους να το ρίχνουν στο χορό.

 

Ένας Έλληνας ρεμπέτης, ο Δημήτρης Κατσιούρας, φροντίζει με τα τραγούδια του να ζεσταίνει τους κατοίκους της χιονισμένης Μόσχας καθώς δεν διστάζει να παίζει με το μπουζούκι του στη ρωσική πρωτεύουσα, με διερχόμενους συχνά να «το ρίχνουν» στο χορό.

 

Ο 34χρονος, δηλώνει στο ΑΜΠΕ πως «στους Ρώσους αρέσει πάρα πολύ το μπουζούκι αλλά και τα τραγούδια μας».

Στο σταυροδρόμι της ζωής.

Υπέροχο ρεμπέτικο του 1946 ή του 1947 που φέρει την υπογραφή στη μουσική και στους στίχους της σπουδαίας και ως ερμηνεύτριας -αρχόντισσα του πάλκου ήταν ένα από τα προσωνύμιά της- Ιωάννας Γεωργακοπούλου. Το τραγούδησε σε πρώτη εκτέλεση μαζί με τον Στελλάκη Περπινιάδη.

Πολλοί ερευνητές του ρεμπέτικου ισχυρίζονται πως αρκετά από τα τραγούδια που της αποδίδονται τα έγραφαν άλλοι συνθέτες (κυρίως ο Βασίλης Τσιτσάνης) και τα παραχωρούσαν στη Γεωργακοπούλου. Για το συγκεκριμένο λέγεται ότι το έγραψε ο Τσιτσάνης στην Κατοχή και της το χάρισε. 

Δώρα Σελλά / www.efsyn.gr

---

 

Καλά και ευτυχισμένα Χριστούγεννα!🎄🎅🎁

 Εύχομαι η γέννηση του Κυρίου να γίνει η αφορμή για μια καλύτερη, πνευματική ζωή, γεμάτη αλήθεια και φως.

 

Καλά και ευτυχισμένα Χριστούγεννα!

Γιώργος Γυρνάς.

---

«Καημομπούρια»: Του Δημήτρη Καρρά σε μουσική Νίκου Γύρα. «Ένα ρεμπέτικο παραμύθι και τα τραγούδια του»!

«Τα ρεμπέτικα είναι μικρά απλά τραγούδια που τραγουδούν απλοί άνθρωποι. Αν και καταρχήν ερωτικά, τα ρεμπέτικα είναι στο βάθος, μάλλον κοινωνικού περιεχομένου τραγούδια», Ηλίας Πετρόπουλος.

Δέκα τραγούδια σε στίχους του Δημήτρη Καρρά και σε μουσική Νίκου Γύρα και ένα ορχηστρικό συγκροτούν το soundtrack του ρεμπέτικου παραμυθιού, δια χειρός του Δημήτρη Καρρά στην πρώτη συγγραφική του απόπειρα. Καθώς διαβάζουμε την ιστορία συναντάμε τους στίχους των τραγουδιών που σε απόλυτη αρμονία συμπληρώνουν το κυρίως κείμενο.

Ακούγοντας τα τραγούδια μεταφερόμαστε στην εποχή που γεννήθηκε και ενηλικιώθηκε το ρεμπέτικο τραγούδι. Οι φωνές, των σύγχρονων πρεσβευτών του είδους, δένουν τόσο με τις μελωδίες του Νίκου Γύρα και ακούγοντας το αποτέλεσμα δημιουργείται η αίσθηση ότι ακούς υλικό εκείνης της εποχής και όχι νέα τραγούδια.

Το «ρεμπέτικο, η ιστορία του και οι πρωταγωνιστές του» έγιναν κόμικ και κυκλοφορούν (ΦΩΤΟ)

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ελυζέ το νέο κόμικ του Νίκου Κουφόπουλου με τίτλο «Ρεμπέτικο: Η ιστορία του και οι πρωταγωνιστές του» σε συνεργασία με 14 ζωγράφους και σκιτσογράφους.

Ένα “ταξίδι” στο ρεμπέτικο τραγούδι και στους πρωταγωνιστές του.
Στα μουρμούρικα τραγούδια της φυλακής.
Στους τεκέδες του Πειραιά. Στους σμυρνέικους αμανέδες. Στα Καφέ αμάν.
Στα ζεΐμπέκικα της Τρούμπας. Στα Βούρλα. Στo Βόλο. Στα Χανιά.

Charles Howard: Ο Άγγλος που έσωσε το ρεμπέτικο.

Η ιστορία ενός Άγγλου ζωγράφου που επέλεξε να ζήσει στην Ελλάδα και έγινε ένας από τους σημαντικότερους μελετητές του ρεμπέτικου, αφήνοντας πίσω του μεγάλο έργο.

Ο Charles Howard γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1936 και ήταν το μοναχοπαίδι μιας οικογένειας με παράδοση στο θέατρο. Και οι δυο γονείς του ήταν πετυχημένοι ηθοποιοί, όπως και ο παππούς του, που έπαιζε σε μιούζικ-χολ και χόρευε κλακέτες. Επειδή οι γονείς του έλειπαν συχνά, ο Τσάρλι μεγάλωσε με τη γιαγιά του, που ήταν μοδίστρα και έφτιαχνε και κοστούμια για το θέατρο. Η παιδική του ηλικία ήταν αρκετά περιπετειώδης.

Μόλις ξέσπασε ο πόλεμος, μετακόμισαν οικογενειακώς στο Κεντ, αλλά δεν έμειναν για πολύ. Όταν ήταν πέντε ετών, η μητέρα του τον πήρε και πήγαν στην Αμερική, στο Hudson Valley, έξω από τη Νέα Υόρκη, σε μια φίλη της, την Helen Hayes, η οποία ήταν τότε διάσημη Αμερικάνα ηθοποιός. Φεύγοντας, η μητέρα του τον άφησε στο σπίτι της Heyes στην εξοχή, να τον φροντίσει μαζί με τον συνομήλικο γιο της.

Πέρασαν χρόνια για να μάθει ο Τσάρλι ότι στη διάρκεια του πολέμου η μητέρα του ήταν κατάσκοπος, γι’ αυτό τον πήγε στην φίλη της πριν φύγει για Σιγκαπούρη ‒ για να τον προστατέψει. Ο πατέρας του αιχμαλωτίστηκε από τους Ιάπωνες και έμεινε για χρόνια φυλακισμένος σε στρατόπεδο.

Ο Τσάρλι έμεινε στην Αμερική μέχρι τη λήξη του πολέμου και όταν επέστρεψε στο Λονδίνο βρήκε μια πόλη βομβαρδισμένη. Ο πατέρας του, από τον οποίο δεν είχε καμία ανάμνηση, ήταν ακόμα αιχμάλωτος στην Ιαπωνία και ουσιαστικά τον είδε για πρώτη φορά όταν απελευθερώθηκε. «Έπαιζε στον δρόμο και ξαφνικά σταματάει ένα ταξί και κατεβαίνει ένας ξένος άνθρωπος, ταλαιπωρημένος απ’ τον πόλεμο, που ήταν ο μπαμπάς του» λέει η κόρη του, Rachel Howard.

Όταν ήρθε στην Ελλάδα, γνώρισε την ελληνική μουσική και από την πρώτη στιγμή είχε επαφή με τα ρεμπέτικα. Τη δεκαετία του ’70 και του ’80 πηγαίναμε κάθε Κυριακή στο Μοναστηράκι με το τρένο, οικογενειακώς, κι εκείνος, με ένα συριανό ταγάρι για τσάντα, πήγαινε να ψάξει για δίσκους. Τους ήξερε όλους τους παλαιοπώλες.

«Ο πατέρας μου ήταν πανέξυπνος, αλλά παράτησε το σχολείο πολύ μικρός. Επειδή οι γονείς του έλειπαν λόγω δουλειάς, τον έβαλαν σε ένα οικοτροφείο, ένα πολύ προχωρημένο σχολείο για την εποχή, το οποίο άφησε στα δεκαπέντε του. Ήταν ένα από τα πρώτα μεικτά οικοτροφεία, αρκετά μποέμ. Στην ίδια τάξη με τον πατέρα μου ήταν η θεία μου, η αδελφή της μητέρας μου, έτσι γνώρισε τη μαμά μου και ερωτεύτηκαν, από πιτσιρίκια.

Μετά ο πατέρας μου έφυγε, πήγε στο Warwickshire, στο Royal Shakespeare’ Company, και έγινε ηθοποιός. Και επειδή ήταν μικρός, κουβαλούσε σπαθιά και έπαιζε ρόλους παιδιών. Βρέθηκε όμως στη σκηνή με τον Λόρενς Ολίβιε, με τεράστια ονόματα που σήμερα είναι θρύλοι. Συχνά έπαιρνε το τρένο για να πάει να δει τη μαμά μου στο Dartington, στο Devon, και κοιμόταν στους κήπους του σχολείου για να μην τον πάρουν είδηση οι καθηγητές. Την έβλεπε για λίγο και μετά επέστρεφε. Ήταν ένας μεγάλος έρωτας, που διήρκεσε όλη τους τη ζωή.

Διαβάστε την συνέχεια πατώντας εδώ: www.lifo.gr...           

 

 

 

 

Η Ορχήστρα Βασίλης Τσιτσάνης και η Μάρθα Φριντζήλα στον Σταυρό του Νότου.🎤 🎵 🎶

 Η Ορχήστρα Βασίλης Τσιτσάνης και η Μάρθα Φριντζήλα μας προσκαλούν στην κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου για περιορισμένες εμφανίσεις για να απολαύσουμε τα τραγούδια του κορυφαίου δημιουργού που όλοι έχουμε αγαπήσει!

Η Ορχήστρα Βασίλης Τσιτσάνης, με την καθοδήγηση του Μανώλη Πάππου, δεξιοτέχνη του μπουζουκιού και ουσιαστικού γνώστη του έργου του μεγάλου δημιουργού, μαζί με εξαίρετους μουσικούς και ερμηνευτές, παρουσιάζει τα τραγούδια του σημαντικότερου δημιουργού της ελληνικής λαϊκής μουσικής, τα οποία διατηρούν αμείωτη τη δύναμη και την απήχησή τους και εξακολουθούν να μας συναρπάζουν.

Εσύ πόσες ξέρεις; 5 λέξεις που μας έμαθε το ρεμπέτικο και δεν έχουμε ακόμα ιδέα τι σημαίνουν.

Το ρεμπέτικο είναι μια ιστορία γραμμένη στο χρόνο. Το ρεμπέτικο είναι ένα παρελθόν που μέχρι και σήμερα προκαλεί ρίγος, δημιουργεί μια ψυχική εκτόνωση. Ένα από τα στοιχεία που του δίνει αυτή τη διάσταση, είναι η κατάργηση των γλωσσικών κανόνων.

Είναι αυτό το άγνωστο στην γλωσσική καταγωγή. Καθώς το ρεμπέτικο προέρχεται από τη Μικρά Ασία, είναι γεμάτο με ανατολίτικα ιδιώματα. Κατά την παρουσία του στο ελλαδικό χώρο όμως, εξελίχθηκε σε μια νέα διάλεκτο, καθώς οι ρεμπετάδες ήθελαν να καμουφλαριστούν από τους μπάτσους και εφηύραν δικές τους λέξεις.

Ο Μπάτης οδοντίατρος και η «κουφάλα» του Αστυνόμου.

Κι αρχίζει να φωνάζει ο Μπάτης: «Περάστε κύριοι, ελάτε να δείτε μια κουφάλα. Ξέρετε πόσο χρονών κουφάλα είναι αυτός;»

Στα απομνημονεύματά του ο Ζαμπέτας ανασύρει μια ιστορία από την ηρωική περίοδο του ρεμπέτικου που του την διηγήθηκε ο Στράτος Παγιουμτζής.

«Μια φορά πριν από τον πόλεμο είναι ο Μάρκος, ο Στράτος και ο Μπάτης κι έχουνε πάει στην Κρήτη. Έχουνε πάει στην Κρήτη μήπως και βρούνε να παίξουνε πουθενά. Κάτι κάνουνε αλλά ξεμένουν πάλι και σε ένα χωριό ο Μπάτης έχει αγοράσει ένα μόνιππο, αμαξάκι με άλογο, φοράει κι ένα ημίψηλο καπέλο με τα παπιγιόν και κάνει το γιατρό για να βγάλουν μεροκάματο. Γυρνάει με το αμαξάκι, εδώ ο καλός γιατρός, ελάτε εδώ ο καλός γιατρός, οδοντογιατρός.