Τα Ρεμπέτικα της Κιθάρας, με τον Δημήτρη Μυστακίδη στη Ρεματιά.. 🎸

Με Τα Ρεμπέτικα της Κιθάρας, από τον δεξιοτέχνη της λαϊκής κιθάρας και ανανεωτή του ρεμπέτικου Δημήτρη Μυστακίδη, ρίχνει αυλαία το Φεστιβάλ Ρεματιάς 2018 – Νύχτες Αλληλεγγύης την Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου.

Το Φεστιβάλ Ρεματιάς προσφέρει την τέχνη, εμείς την αλληλεγγύη. Προσφέρουμε τρόφιμα, φάρμακα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης για την επιβίωση των συνανθρώπων μας που πλήττονται από την κρίση.

Στο πρώτο μέρος της συναυλίας, παρουσιάζονται προπολεμικά και μεταπολεμικά ρεμπέτικα (από τους δίσκους του Δημήτρη Μυστακίδη 16 ρεμπέτικα με κιθάρα και Εσπεράντο) ενώ το δεύτερο μέρος είναι κυρίως αφιερωμένο σε ρεμπέτικα της Αμερικής (από τον νέο δίσκο του καλλιτέχνη AMERIKA), δηλαδή σε τραγούδια που εκδόθηκαν και παίχτηκαν ζωντανά μόνο στην Αμερική, στο τέλος του 19ου και στις αρχές του 20 ου αιώνα.

ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ τα παρεξηγημένα..

 
Του Πάνου Γεραμάνη από την σελίδα: Ρεμπέτο.Μάνια  

Αν πριν από 50 η 60 χρόνια, έλεγες σε κάποιον ότι σου αρέσουν, τα ρεμπέτικα τραγούδια, εκείνος θα σε κοίταζε με....περιφρόνηση.

 Αυτό συνέβαινε γιατί ο Όρος "ρεμπέτικο", ήταν τότε συνώνυμος του "Υποκόσμου, του Τεκέ, του χασισιού, των φόνων , κλπ" Από τότε μέχρι και σήμερα, τα ρεμπέτικα τραγούδια είναι μονίμως "παρεξηγημένα" Κατ' αρχήν, ο Όρος "παρεξηγημένα", πηγάζει, η αν θέλετε αφορά τους δημιουργούς τους. Οι αιτίες της "παρεξήγησης"; Πολλές.

 

Μερικές από αυτές, έχουν να κάνουν με αρθρογράφους-μουσικοκριτικούς της εποχής εκείνης (1930-1950). Κανένας δεν αμφισβητεί, ότι υπήρχαν τραγούδια του Υποκόσμου μέσα στα ρεμπέτικα. Υπήρξαν όμως και τραγούδια "διαμάντια", τα οποία τα τραγουδάμε ακόμα και σήμερα. Άλλωστε, πολλοί ιστορικοί και μελετητές του ρεμπέτικου, ίσως για να λυθεί η "παρεξήγηση" που στιγμάτισε τα ρεμπέτικα τραγούδια, τα χώρισαν σε ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ, βάσει της θεματολογίας τους.

Τι ακριβώς έγινε με τους στίχους στη θρυλική «Συννεφιασμένη Κυριακή»

Λέγεται ότι στη μουσική δεν υπάρχει παρθενογένεση εδώ και πολλά χρόνια, καθώς λίγο-πολύ όλοι έχουν εμπνευστεί από κάτι που έχουν ακούσει και τους άρεσε. 
Μια μελωδία, ένας στίχος, ίσως και μια λέξη μπορούν να αποτελέσουν το έναυσμα για τη δημιουργία ενός άλλου, νέου τραγουδιού. Επίσης, πολλά από τα τραγούδια που έχουν γίνει τεράστιες επιτυχίες, η πατρότητά τους έχει αμφισβητηθεί έντονα. Το «Stairway to Heaven» που εκτόξευσε την καριέρα των Led Zeppelin είναι ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα διεθνώς.
Στην Ελλάδα υπάρχουν αντίστοιχα παραδείγματα, αλλά αυτό που συμβαίνει με τη «Συννεφιασμένη Κυριακή» ίσως αποτελεί μοναδική περίπτωση, όχι μόνο στη χώρα μας. Γιατί η υπόθεση είναι τόσο μπερδεμένη, που μέχρι και σήμερα το τοπίο δεν έχει ξεκαθαρίσει. Μάλιστα, με έναν… μαγικό τρόπο, μπλέκεται μέχρι και το ποδόσφαιρο στην ιστορία, για την οποία πολλοί έχουν πάρει θέση, αλλά κανείς δεν έχει καταφέρει να πει με βεβαιότητα ότι «έγινε έτσι», βάζοντας το χέρι του… στη φωτιά.

Ο Λαρισαίος που διεκδίκησε μέρος της επιτυχίας, μέσω μιας ήττας

Η συνέχεια στο: www.newsbeast.gr...

Έκθεση με "Τα ρεμπέτικα" του Αντώνη Μπιφέρνο στο Ναύπλιο ..

Έκθεση ζωγραφικής του Αντώνη Μπιφέρνο θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα του Βουλευτικού από την Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου έως τη Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου, με τίτλο «Τα Ρεμπέτικα»

Στα εγκαίνια της έκθεσης την Κυριακή 16/9, στις 8.30 μμ, θα συνοδεύσει μουσικά η κομπανία “Τρεις και Μία και το Βιολί τους”.

Η έκθεση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του ΔΟΠΠΑΤ.

Πηγή: Αργολικές Ειδήσεις

Σαν σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου 2001 «έφυγε» ο μεγάλος Στέλιος Καζατζίδης (vids)

Πηγή: sansimera.gr

Ο Στέλιος Καζαντζίδης υπήρξε ένας από τους λίγους τραγουδιστές, που κέρδισαν αδιαφιλονίκητα τον τίτλο του λαϊκού ερμηνευτή, αγαπήθηκε φανατικά, μπήκε στις καρδιές και στα σπίτια των ανθρώπων, τραγουδήθηκε όσο λίγοι και χάρισε το αίσθημα της οικειότητας σε όσους ένιωσαν ότι τραγουδά για εκείνους.

Με τη μοναδική υφή της φωνής του κατάφερε να εκφράσει τις αγωνίες, τους φόβους, αλλά και τις ελπίδες μιας ολόκληρης γενιάς ανθρώπων, για τους οποίους η επιβίωση δεν ήταν και τόσο αυτονόητη. Οικονομικά και κοινωνικά αποκλεισμένοι, πρόσφυγες, εργάτες, όλοι αγωνιστές της καθημερινότητας αναζητούσαν στα τραγούδια του παρηγοριά για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν καθημερινά. Και το κοινό του, βέβαια, δεν σταματούσε μόνο σε αυτούς.

Θρήνος για το λαϊκό τραγούδι: Πέθανε η Ευαγγελλία Μαργαρώνη – Ήταν πιανίστρια του Τσιτσάνη

 

Πέθανε η Ευαγγελία Μαργαρώνη η οποία ήταν η πιανίστρια του σπουδαίου Βασίλη Τσιτσάνη σε όλες σχεδόν τις ηχογραφήσεις του από το 1949 και μετά.

Την είδηση έκανε γνωστή από το προφίλ του στο Faceboοk o διακεκριμένος μουσικογράφος και ερευνητής του ελληνικού τραγουδιού Γιώργος Τσάμπρας.

Συγκεκριμένα έγραψε στην ανάρτησή του:
ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΜΑΡΓΑΡΩΝΗ . Όταν έμαθα ότι έφυγε, μου ήρθε στο νου η πρώτη συνάντηση και η πρώτη συνομιλία μαζί της Νομίζω περιγράφεται παραστατικά στον πρόλογο της δημοσίευσής της. Αύριο, θα την αποχαιρετίσουμε από την εκκλησία μπροστά στο σπίτι της,στη Νίκαια. Δεν ξέρω πότε θα βρω το κουράγιο να ξανασκύψω στις καταγεγραμμένες μνήμες της. Τα παρακάτω γράφτηκαν το 1997:

Όταν ένας Γερμανός άκουσε και αγάπησε το ρεμπέτικο [βίντεο]

Πώς να πει ένας Γερμανός έστω στα αγγλικά τις λέξεις «μάγκας», «τουμπεκί», «Καίγομαι και σιγολιώνω/ και για σένα μαραζώνω» και μάλιστα να το…τραγουδήσει;
«Τraductor traditor est («ο μεταφραστής είναι προδότης»)» λέει, επικαλούμενος το λατινικό μότο ο Γερμανός επαγγελματίας τηλεοπτικός δημοσιογράφος και εραστής της τέχνης της μουσικής, Christian Ronig, που εμφανίστηκε προ ολίγων μηνών στη δισκογραφία με σειρά ελληνικών ρεμπέτικων, λαϊκών και παραδοσιακών τραγουδιών που μετέγραψε (τους στίχους στα αγγλικά και γερμανικά και τους ήχους σε ένα δυτικότροπο μεν γοητευτικό δε, μίγμα τζαζ, μπλουζ, σόουλ , που «ακούγεται» σαν …γερμανόφωνη μπαλάντα του Λου Ριντ).
Το «Greece is mine» -το πρώτο του άλμπουμ, που κυκλοφόρησε στις αρχές του χρόνου- περιλαμβάνει τραγούδια- ορόσημα, όπως το «Μινόρε της αυγής», το «Είμαι πρεζάκιας (πρέζα όταν πιεις)», την «Προσευχή του μάγκα (Θεέ μου μεγαλοδύναμε)», το «Δεν ξέρω πόσο σ’ αγαπώ», το «Ξημερώνει», την «Γκαρσόνα», το «Σερσέ λα φαμ», το «Ένα αστέρι πέφτει πέφτει», αλλά και τα νεότερα, όπως το «Όταν χαράζει» και το «Όλο ταξιδεύω».
Με αφορμή την κυκλοφορία του άλμπουμ (απ την Violins Productions- με έδρα την Πάρο), ο μουσικός από τη Γερμανία πραγματοποιεί σειρά εμφανίσεων ανά την Ελλάδα «με μία στάση» και συναυλία στο Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών– μεθαύριο Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου.

Ο Αγάθωνας Ιακωβίδης μιλάει στην «Espresso» για τα 46 χρόνια προσφοράς του στο ρεμπέτικο.

Από την ΚΛΑΡΑ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

---

Αυθεντικός, ευθύς, εκρηκτικός, πνευματώδης, ανήσυχος. Έχει χτίσει μια καριέρα, που μετρά ήδη 46 χρόνια, πάνω σε αυτό που αγάπησε πιο πολύ: το ρεμπέτικο τραγούδι. Ο Αγάθωνας Ιακωβίδης δημιουργεί -αν μη τι άλλο- έντονες εντυπώσεις και συναισθήματα. Ή θα τον λατρέψεις ή θα τον αντιπαθήσεις. Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορείς να μην του αναγνωρίσεις το ταλέντο και την επιτυχία σε ένα ομολογουμένως δύσκολο είδος και χώρο.
Πού γεννηθήκατε;
Γεννήθηκα το 1955 στον Ευαγγελισμό Λαγκαδά Θεσσαλονίκης. Εμεινα εκεί μέχρι τα 15 μου και μετά κατέβηκα στη Θεσσαλονίκη.
Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια;
Πολύ καλά! Γεμάτα παιχνίδι, ποδόσφαιρο και πολλή δουλειά. Εκείνα τα χρόνια στα χωριά τα παιδιά βοηθούσαν τους γονείς τους στις δουλειές, στα χωράφια ή όπου μπορούσαν.

Η συνέχεια της ανάρτησης στην: espressonews.gr ....

Χαράματα η ώρα τρεις… (γράφει ο Γιώργος Κόνδης)

…θα ’ρθω να σε ξυπνήσω – κρυφά από τη μάνα σου να σε χαρώ – να βγεις να σου μιλήσω.

Ποιος δεν έχει τραγουδήσει τους στίχους του Κ. Μακρή στο ρυθμό του μπουζουκιού του Μάρκου Βαμβακάρη! Ποια παρέα δεν έχει χαρεί με την «τσάρκα πέρα στο μπαξέ τσιφλίκι» του Βασ. Τσιτσάνη και ποιες γειτονιές δεν τραγούδησαν τη «νύχτα κάτω στο Πασαλιμάνι»!

Στο Πασαλιμάνι, στη Σπηλιά του Παρασκευά (στα Βοτσαλάκια), στη Γούβα του Βάβουλα, στις Τζιτζιφιές…. σε τόσα άλλα μέρη που ακούστηκαν οι φωνές, οι πενιές και τα λαϊκά τραγούδια τα γραμμένα με αγάπη, με αίσθημα, με δάκρυα και κόπο από τους ρεμπέτες, τους λαϊκούς τροβαδούρους και από χιλιάδες ανθρώπους που μεγάλωσαν με αυτά.

"Το ρεμπέτικο του Έβρου", του Πάνου Λαζίδη 🎤

''Το ρεμπέτικο του Έβρου΄΄
Ένα τραγούδι σε σύνθεση και εκτέλεση του Εβρίτη Πάνου Λαζίδη, το οποίο συνδυάζει το ροκ με παραδοσιακά και λαϊκά όργανα και δρόμους και δημιουργεί ένα αποτέλεσμα ιδιαίτερο.
Μουσική, στίχοι: Πάνος Λαζίδης
Φωνητικά, κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα: Πάνος Λαζίδης
Έπαιξαν οι μουσικοί:
Γκάιντα: Τριαντάφυλλος Κωνσταντινίδης
Μπουζούκι: Κώστας Βελλιάδης
Ενορχήστρωση, μίξη, editing, mastering: Babis Chalkidis Studio Lyrikon
Παραγωγή video clip: mediadesign // e-evros.gr

«Ας μην ξημέρωνε ποτέ…»

ΛΑΡΙΣΑ: ΡΕΜΠΕΤΙΚΕΣ ΚΑΝΤΑΔΕΣ ΣΤΟ ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ

«Ας μην ξημέρωνε ποτέ…», μια βραδιά μαγική, στους δρόμους των λαϊκών βάρδων, που με τα τραγούδια τους, κατατρεγμένα και παρεξηγημένα πολλές φορές, τραγούδησαν τους πόθους, τους καημούς, τις προσδοκίες των Ελλήνων, και γέννησαν το γνήσιο λαϊκό τραγούδι.

Μια βραδιά μεθυστική, στο «Μπαχτσέ τσιφλίκι», στην «Αραπιά», στης «Ζέας το λιμάνι» που «φυσάει ο μπάτης», παρέα με την «Αρχόντισσα» τη «Φραγκοσυριανή» και την «Αχάριστη».

Το είπανε «ρεμπέτικο», περιθωριοποιημένο, παρεξηγημένο, κατατρεγμένο, αμαυρωμένο από κάποια τραγούδια, ακραία για το κοινό αίσθημα, τους κρατούντες, αλλά και τους προοδευτικούς της εποχής. Κι όμως, μέσα απ’ το ρεμπέτικο ξεπήδησαν τραγούδια που περιέχουν αλήθεια, έμπνευση, ευγένεια, υπέροχη ανάπτυξη της μελωδικής γραμμής και αφοπλιστικά απλή, μα μεστή ποιητική γραφή.

Σωτηρία Μπέλλου: Η μούσα του ρεμπέτικου.... 22 Αυγούστου 1921 - 27 Αυγούστου 1997

Σαν σήμερα, 27 Αυγούστου 1997 και σε ηλικία 76 χρονών, η Σωτηρία Μπέλλου εξασθενημένη από τον καρκίνο του φάρυγγα που την ταλαιπωρούσε άφησε την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο «Μεταξά» του Πειραιά.

Μποέμισα, δυναμική, επαναστάτρια, η μούσα του Τσιτσάνη και άλλων συνθετών υπήρξε μία από τις κορυφαίες τραγουδίστριες του λαϊκού και ρεμπέτικου ελληνικού τραγουδιού.Το μεγαλύτερο από τα παιδιά της εύπορης οικογένειας του Κυριάκου και της Ελένης Μπέλλου, η Σωτηρία, γεννήθηκε στο χωριό Χάλια κοντά στη Χαλκίδα στις 22 Αυγούστου 1921. 

Η αγάπη της για το τραγούδι άρχισε να ξετυλίγεται σε μικρή ηλικία, όταν λόγω του αγαπημένου της παππού, Σωτήρη, άρχισε να ψέλνει στην Εκκλησία.

3ο Φεστιβάλ Ρεμπέτικου «η Σύρα του Μάρκου Βαμβακάρη» | Πρόγραμμα (29.8-2.9.2018)

Το 3ο Φεστιβάλ Ρεμπέτικου «Η Σύρα του Μάρκου Βαμβακάρη» ανοίγει και φέτος την αυλαία του από 29/8/2018 έως 2/9/2018, μετά από την περυσινή επιτυχημένη διοργάνωσή του, που πραγματοποιήθηκε στο νησί μας, με τη συνεργασία του Δήμου Σύρου - Ερμούπολης και της Εταιρείας Ανάπτυξης και Προόδου του Επιμελητηρίου Κυκλάδων.

Το Φεστιβάλ Ρεμπέτικου καθιερώθηκε ως θεσμός στα πολιτιστικά δρώμενα της Σύρου, καθώς τιμά την μνήμη και το έργο του μεγάλου και πρωτοπόρου Συριανού λαϊκού συνθέτη, του Μάρκου Βαμβακάρη και παράλληλα αξιοποιεί τη μουσική μας παράδοση, προβάλλοντας το νησί μας στην Ελλάδα και το εξωτερικό. 

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι o θεσμός αυτός στοχεύει να διαφυλάξει, αλλά κυρίως να διατηρήσει ζωντανή την αστική λαϊκή μουσική, η οποία αποτελεί μέρος της πολιτιστικής ταυτότητας και της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Σύρου, γενέτειρας του Πατριάρχη του ρεμπέτικου Μάρκου Βαμβακάρη.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΥΚΑΣ (Βιογραφία)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΥΚΑΣ (Σπάρτη 1919 - Αθήνα 1972). Γνωστός λαϊκός τραγουδιστής, μπουζουξής και δημιουργός μεταπολεμικών ρεμπέτικων τραγουδιών (τα περισσότερα σε στίχους του και σε ρυθμό ζεϊμπέκικου). Αξίζει να σημειωθεί ότι ορισμένες πηγές τον φέρνουν γεννημένο το 1924.

Ήρθε στην Αθήνα το 1943 για να σπουδάσει στη Γεωπονική, αλλά τον κέρδισε το λαϊκό τραγούδι. Σύμφωνα με τον Τάσο Σχορέλη, το πρώτο «μαγαζί» που εργάστηκε ήταν το «Υποβρύχιο» (οδός Δεληγιώργη 47) και εκεί έγραψε το πρώτο του τραγούδι, τη «Σεβιλιάνα», που δισκογραφήθηκε το 1945.

Στην Κατοχή επίσης, σύμφωνα με τον Γ. Μανισαλή, εργαζόταν και στους «Φοίνικες», τα μετέπειτα «Μπουζούκια» (γωνία Σόλωνος και Μαυρομιχάλη). Το 1961 έπαιζε με την ορχήστρα του στην «Κομπαρσίτα».

Αύγουστος και Μνημεία: Σήμερα στην Ασίνη οι Vamos Ensemble με την Ιωάννα Φόρτη

Ξεκινά σήμερα το πολιτιστικό μας ταξίδι μέσα από μουσικές που αναδύονται από τα ιστορικά μνημεία του Δήμου Ναυπλιέων.
Ταξιδεύοντας στην γραμμή «Αύγουστος και μνημεία» δένουμε απόψε στο λιμάνι της Αρχαίας Ασίνης, όπου συναντάμε στις 9 το βράδυ τους Vamos Ensemble και την Ιωάννα Φόρτη, να παρουσιάζουν μουσικές του κόσμου με εξαιρετικές ενορχηστρώσεις δημιουργώντας απροσδόκητες διασκευές ,έτσι το λυρικό τραγούδι συναντά το ρεμπέτικο, το Ιρλανδέζικο φολκλόρ την παραδοσιακή ελληνική μουσική, και ο Βαμβακάρης τους Rolling Stones
Για τη δωρεάν μεταφορά των επισκεπτών στις εκδηλώσεις, « Αύγουστος και Μνημεία» διατίθεται το κόκκινο ανοιχτό λεωφορείο με αφετηρία το σημείο «Π» του λιμένος του Ναυπλίου στις 20:00.
Όλες οι εκδηλώσεις είναι με ελεύθερη είσοδο 

www.argolikeseidhseis.gr

«Άντε κουφάλα Πολίτισσα, πάλι σου ήρθε η έμπνευση». Η ατάκα του Χιώτη στον Μητσάκη όταν σημείωνε σε έναν τεκέ τους στίχους του τραγουδιού. «Όταν καπνίζει ο λουλάς»...

To τραγούδι «Όταν καπνίζει ο λουλάς» είναι από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Γιώργου Μητσάκη. Γράφτηκε το 1946 με αφορμή τον ξακουστό εκείνα τα χρόνια τεκέ του Μάνθου, στην Ομόνοια.
Ο Μητσάκης ποτέ δεν είχε σχέση με χασίσι και τεκέδες. Εκείνη τη μεταπολεμική εποχή όμως βρέθηκε στον συγκεκριμένο τεκέ, παρακινούμενος από τον Μανώλη Χιώτη και άλλους κοινούς τους φίλους. Ο Μητσάκης το 1945 δούλευε σε ένα μικρό κέντρο στην Ομόνοια, στου Μπουχιούνη.
Εκεί ένα μεσημέρι καθώς έβγαινε από το μαγαζί συναντήθηκε με τον Μανώλη Χιώτη. Στην παρέα του βρίσκονταν οι μουσικοί Ανδρέας Σπαγγάδωρος και Σταύρος Τζουανάκος ο Κίμων Καπετανάκης, ο θεατρικός συγγραφέας που σύστησε την Μπέλλου στον Τσιτσάνη και ο ηθοποιός Γιάννης Σπαρίδης.
Ο Μητσάκης τους είπε ότι πάει στο δωμάτιο του να ξεκουραστεί. Τότε ο Χιώτης τον τράβηξε από το μανίκι και τον παρακίνησε να ακολουθήσει την παρέα....

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ: www.mixanitouxronou.gr ...

​​​3ο Φεστιβάλ Ρεμπέτικου – «Η Σύρα του Μάρκου Βαμβακάρη» ♫ ♪

Το​ ​​Φεστιβάλ Ρεμπέτικου ξεκίνησε το 2016 από τον Δήμο Σύρου – Ερμούπολης, σε συνεργασία με την Εταιρία Ανάπτυξης και Προόδου του Επιμελητηρίου Κυκλάδων, και καθιερώθηκε ως θεσμός στα πολιτιστικά δρώμενα της Σύρου.

To 3ο Φεστιβάλ Ρεμπέτικου «Η Σύρα του Μάρκου Βαμβακάρη» διεξάγεται στη Σύρο, από Τετάρτη 29/8 έως και Κυριακή 2/9. Το Φεστιβάλ πραγματοποιείται με τη συνεργασία του Δήμου Σύρου – Ερμούπολης και του Επιμελητηρίου Κυκλάδων, υπό την αιγίδα και την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και περιλαμβάνει ένα πλήρες πρόγραμμα εκδηλώσεων (συναυλίες, σεμινάρια, έκθεση λαϊκών μουσικών οργάνων κλπ) με θέμα τη λαϊκή μας μουσική το «ρεμπέτικο», υπό το πρίσμα της σχέσης του Μάρκου Βαμβακάρη με τη Σύρο.

Στη φετινή διοργάνωση γίνεται για πρώτη φορά ένα «άνοιγμα» στο εξωτερικό, με συμμετοχή σχημάτων από την Ιταλία και την Κύπρο, κάτι που προσδοκούμε να συνεχιστεί και στο μέλλον, ώστε να ενισχύσει τη «διεθνή» διάσταση του Φεστιβάλ.

---

Αναλυτικό πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσης μπορείτε να βρείτε εδώ:  Φεστιβάλ Ρεμπέτικου 2018 στην Σύρο – Το πρόγραμμα

 
ΠΗΓΗ: culturenow.gr
 

Έφυγε από τη ζωή ο ποιητής Μάνος Ελευθερίου

Υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες ποιητές, στιχουργούς και πεζογράφους

Ο σπουδαίος Έλληνας ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος Μάνος Ελευθερίου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών, τα ξημερώματα της Κυριακής.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ερμούπολη της Σύρου. Ο πατέρας του ήταν ναυτικός. Σε ηλικία 14 ετών έρχεται με την οικογένειά του από την Σύρο στην Αθήνα και τα πρώτα επτά χρόνια κατοικούν στο Χαλάνδρι. Το 1960 μετακομίζουν οικογενειακώς στο Νέο Ψυχικό. Το 1955 γνωρίζεται με τον Άγγελο Τερζάκη ο οποίος τον ωθεί να παρακολουθήσει μαθήματα στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου ως ακροατής. Το 1956 γράφεται στο τμήμα θεάτρου της Σχολής Σταυράκου με καθηγητές τον Χρήστο Βαχλιώτη, Γιώργο Θεοδοσιάδη και Γρηγόρη Γρηγορίου.

Πέθανε o θρυλικός χορευτής του Ζαμπέτα..

Ένας ακόμη από τους χορευτές του Ζαμπέτα που άφησαν εποχή έφυγε απ’ τη ζωή.

Ο Δήμος Αμπατζόγλου, ο μεγάλος αδερφός από τα αδέρφια που έλαμψαν χορεύοντας συρτάκι και χασάπικο και θαυμάστηκαν από προσωπικότητες σε όλον τον πλανήτη έφυγε απ’ τη ζωή.

Η είδηση έγινε γνωστή από τον δημοσιογράφο, Νίκο Νικόλιζα, ο οποίος έγραψε χαρακτηριστικά στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook: «Καλό ταξίδι στον χορευτή που έμαθε Συρτάκι την υφήλιο...».

Ήταν μια ζωντανή ιστορία για μια περίοδο μεγάλη. Έμαθαν συρτάκι στον Άντονι Κουίν, ήταν λατρεμένοι του Αριστοτέλη Ωνάση, της πριγκίπισσας Σοράγιας και πολλών διεθνών αστέρων.

Ο Δήμος και ο Ιορδάνης έζησαν όλα τα χρόνια στο πατρικό τους στο Αιγάλεω

Η κηδεία του Δήμου Αμπατζόγλου θα γίνει την Τετάρτη από το 4ο Νεκροταφείο.

Video 📼

Αναδημοσίευση: www.ogdoo.gr 

«Η ΧΗΡΑ,ΤΟ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ και οι …ΚΛΑΡΙΝΟΓΑΜΠΡΟΙ…!». Γράφει ο Μπάμπης Κ.Μώκος.

 Πέρα από την  χρονογραφικότητα που σαν βασικό στοιχείο ολοφάνερα και πιστοποιημένα αναδεικνύεται στα ρεμπέτικα, αυτό που ιδιαίτερα και χαρακτηριστικά τα διαπερνά κατά το ύφος εκφοράς και στιχουργικά είναι η αναφορά τους στις διαπροσωπικές κατά καιρούς ανθρώπινες σχέσεις. Η πολυποίκιλη θεματολογία της αστικής λαικής μουσικής παραδοσιακότητας σε ό,τι αφορά την κοινωνικότητα ,είναι απόλυτα ενδεικτική του πως το ρεμπέτικο από το 1987 μέχρι και το 1950 την σεβάστηκε ,την αντιμετώπισε και την κατέγραψε.

Ο ελληνισμός κατά τον εικοστό αιώνα, πέρασε από 40 κύματα. Βαλκανικοί πόλεμοι, Μικρασιατική καταστροφή, εμφύλιος, μετέβαλαν δημογραφικά τα στοιχεία στην Ελλάδα.

Τό κόστος σε ανδρικό πληθυσμό δυσθεώρητο. Στα αστικά κυρίως κέντρα η λειψανδρία ευδιάκριτη και οι κοινωνικές μεταβολές ανατρεπτικά πρωτόγνωρες.