Το πρώτο ραντεβού ιστορίας Νικολόπουλου - Καζαντζίδη

 

Τις άγνωστες στιγμές της πρώτης συνάντησης του Χρήστου Νικολόπουλου με τον Στέλιο Καζαντζίδη, που έμελλε να είναι ιστορική για την πορεία του λαϊκού τραγουδιού, προδημοσιεύει το ΑΠΕ-ΜΠΕ από τη βιογραφία του μεγάλου συνθέτη που κυκλοφορούν οι εκδόσεις Αλκυών και παρουσιάζεται την Τέταρτη 17 Φεβρουαρίου στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής, στην οδό Σταδίου13, ώρα 7 μ.μ.

 

Ομιλητές: Ο δημοσιογράφος- στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο τραγουδιστής Γιώργος Νταλάρας, ο δημοσιογράφος και πρώην βουλευτής Γιώργος Λιάνης, ο γενικός διευθυντής του ραδιοφώνου Βήμα FM Βασίλης Χιώτης, ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής του Βήμα FM Νίκος Θρασυβούλου και ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Ανδρέας Ανδρεόπουλος.

Στέλιος Καζαντζίδης, ο υπηρέτης του λαϊκού τραγουδιού..

Ο Στέλιος Καζαντζίδης υπήρξε ένας πραγματικός, ανόθευτος λαϊκός ερμηνευτής. 

Τραγουδήθηκε όσο λίγοι και εξέφρασε μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων για τους οποίους η επιβίωση δεν ήταν αυτονόητη. Οικονομικά και κοινωνικά αποκλεισμένοι, πρόσφυγες, εργάτες βρήκαν νόημα στους στίχους και τη μουσική του, χωρίς το κοινό του να σταματά σε αυτούς. Το κοινό του ήταν ολόκληρη η Ελλάδα. 

Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1931 στη Νέα Ιωνία. Η μητέρα του ήταν πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία. Πρώτη του δασκάλα στη μουσική η γιαγιά του από την οποία, όπως ο ίδιος υποστήριζε πήρε την τεχνική και στην οποία απέδιδε το «κλάμα» που αβίαστα έβγαινε στη φωνή του. Αργότερα τον ανέλαβε ο μεγάλος δάσκαλος, Στέλιος Χρυσίνης.

Τι κρατάμε σήμερα από τον Στέλιο Καζαντζίδη; (γράφει η: Γεωργία Δρακάκη)

Είκοσι χρόνια και μία νύχτα από το σβήσιμο της ανεπανάληπτης φωνής

Το μαρτυρούν οι μνήμες που μας απέμειναν: ο Στέλιος Καζαντζίδης ήταν πολύ αγαπητός και δημοφιλής στους ανθρώπους.

Αυτό το χάρισμα δεν το έχει ο καθένας. Είναι κάτι μεγαλύτερο από μια καλή, από μια άριστη φωνή. Είναι αυτό που μπολιάζει την φωνή με άρωμα οικειότητας, αυτό που την κάνει άξια να εκπροσωπήσει χιλιάδες, εκατομμύρια άλλες φωνές.

Στις μέρες μας, η αποδοχή του δεν είναι όσο καθολική ήταν κάποτε. Θεωρείται τραγουδιστής της γκρίνιας και της κλάψας, με ξεπερασμένη τοποθέτηση και όχι-και-τόσο-καλό ρεπερτόριο (τουλάχιστον σε σχέση με άλλους, όπως ας πούμε τον Διονυσίου).

Σαν σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου 2001 «έφυγε» ο μεγάλος Στέλιος Καζατζίδης (vids)

Πηγή: sansimera.gr

Ο Στέλιος Καζαντζίδης υπήρξε ένας από τους λίγους τραγουδιστές, που κέρδισαν αδιαφιλονίκητα τον τίτλο του λαϊκού ερμηνευτή, αγαπήθηκε φανατικά, μπήκε στις καρδιές και στα σπίτια των ανθρώπων, τραγουδήθηκε όσο λίγοι και χάρισε το αίσθημα της οικειότητας σε όσους ένιωσαν ότι τραγουδά για εκείνους.

Με τη μοναδική υφή της φωνής του κατάφερε να εκφράσει τις αγωνίες, τους φόβους, αλλά και τις ελπίδες μιας ολόκληρης γενιάς ανθρώπων, για τους οποίους η επιβίωση δεν ήταν και τόσο αυτονόητη. Οικονομικά και κοινωνικά αποκλεισμένοι, πρόσφυγες, εργάτες, όλοι αγωνιστές της καθημερινότητας αναζητούσαν στα τραγούδια του παρηγοριά για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν καθημερινά. Και το κοινό του, βέβαια, δεν σταματούσε μόνο σε αυτούς.

Στέλιος Καζαντζίδης: Η ζωή του όλη στο Θέατρον

Ένα έργο-αναφορά στον «μύθο» του μεγάλου Έλληνα τραγουδιστή Στέλιου Καζαντζίδη και στη ζωή των μουσικών της εποχής του.

Ένα προσφυγόπουλο, γιός του Χαράλαμπου Καζαντζίδη από τον Πόντο και της Γεσθημανής από την Μικρασία, ξεκινάει την ζωή του με αντίξοες συνθήκες και γίνεται ο μεγαλύτερος τραγουδιστής της σύγχρονης Ελλάδας. Πρόκειται για μια μυθιστορηματική αφήγηση της ζωής του μέσα από τα μάτια των δικών του ανθρώπων, αλλά και μια τοιχογραφία των μουσικών της εποχής.

Οι μεγάλοι συνθέτες, ο Παπαϊωάννου, ο Χιώτης, ο Τσιτσάνης, ο Πάνου, ο Χατζιδάκις, ο Θεοδωράκης, τα διάσημα κέντρα, όπως η «Τριάνα» του Χειλά, καθώς και οι μεγάλες δισκογραφικές επιτυχίες όλων τους περνάνε μέσα από το έργο και φωτίζουν γνωστές και άγνωστες πτυχές της εποχής. Ακούγονται οι μεγάλες επιτυχίες του Στέλιου που αγάπησαν γενιές και γενιές Ελλήνων και δημιούργησαν τον «μύθο» του Καζαντζίδη.

«Στέλιος Καζαντζίδης- Η ζωή του όλη»

«Ο Καζαντζίδης ήταν ένα φαινόμενο φωνής και ήθους. Δεν μπορώ να τον συγκρίνω με κανέναν» δηλώνει η Μιμή Ντενίση, η οποία, μετά το πολύ επιτυχημένο «Σμύρνη μου αγαπημένη», επέλεξε να σκηνοθετήσει ένα έργο - αναφορά στο «μύθο» του μεγάλου Έλληνα τραγουδιστή και στη ζωή των μουσικών της εποχής του.

 

Η ίδια μάλιστα, υπογράφει μαζί με την Κωνσταντίνα Γιαχαλή το κείμενο της παράστασης με τίτλο «Στέλιος Καζαντζίδης- η ζωή του όλη», η οποία ανεβαίνει από τις 25 Δεκεμβρίου στο «Θέατρον» του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος». Πρόκειται για μία παραγωγή του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού και της Stefi productions.

Βαμβακάρης, Ζαμπέτας, Καζαντζίδης & Δανάη «ξαναζούν» στις Αθηναϊκές σκηνές

Τέσσερις τεράστιες προσωπικότητες που διέπρεψαν στο λαϊκό πάλκο, τέσσερις διαφορετικές θεατρικές παραστάσεις αυτή τη σαιζόν στην Αθήνα.

Μπορεί να πέρασαν αχεδόν μια ζωή ολόκληρη στο λαϊκό πάλκο, αυτή τη σαιζόν, όμως, θα «ξαναζήσουν» μέσα από τα τραγούδια τους στη θεατρική σκηνή. Βαμβακάρης, Ζαμπέτας, Καζαντζίδης και Δανάη είναι οι τέσσερις τεράστιες προσωπικότητες του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού γίνονται τα πρόσωπα αντίστοιχων θεατρικών παραστάσεων οι οποίες ανεβαίνουν στα: «Στοά», «Αλίκη» «Θέατρον Ελληνικός Κόσμος» και  «Κνωσσός», αντίστοιχα.

Μάρκος Βαμβακάρης

Διαβάστε την συνέχεια στο: www.thetoc.gr

Στέλιος Καζαντζίδης, γεννήθηκε σαν σήμερα στις 29 Αυγούστου του 1931. (BINTEO)

Ο Στέλιος Καζαντζίδης γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1931 στη Νέα Ιωνία, στην οδό Αλαείας 33. Ο πατέρας του ήταν ποντιακής καταγωγής και η μητέρα του προσφυγοπούλα από τα μέρη της Τουρκίας. 
Από μικρό παιδί αναγκάζεται να βγει στην βιοπάλη. Μένει ορφανός από πατέρα σε ηλικία 14 ετών. Δουλεύει σκληρά, κάνοντας διάφορα επαγγέλματα (οικοδομή, εργοστάσια και άλλα), για να ζήσει την οικογένεια του.
Τον Ιούλιο του 1952 ηχογραφεί το πρώτο του τραγούδι στην Columbia, με τίτλο "Για μπάνιο πάω", του Απόστολου Καλδάρα, το οποίο δε γνώρισε επιτυχία. Με το επόμενο, όμως, το "Δεν θέλω το κακό σου", του Γιάννη Παπαιωάννου, κάνει ένα από τα πιο γνωστά κι επιτυχημένα σουξέ και προκαλεί αίσθηση. Από τότε, η μία επιτυχία διαδέχεται την άλλη.
Ο Καζαντζίδης σύντομα καταξιώνεται στο χώρο του τραγουδιού, γίνεται είδωλο και εκφραστής των προβλημάτων και των παράπονων της λαϊκής τάξης. Το 1957 γνωρίζει στη Θεσσαλονίκη τη Μαρινέλλα και γίνονται καλλιτεχνικό ζευγάρι. Γνωρίζουν τεράστια απήχηση από τις πρώτες κιόλας ηχογραφήσεις τους

Στέλιος Καζαντζίδης: Η συνέντευξη που μιλά για τα λεφτά που έχασε στο καζίνο, τις πικρίες του και γιατί θεωρεί το ρεμπέτικο «μουσική μπερδεμένη με φυλακές και χασίς»...

Ο δημοσιογράφος Δημήτρης Γκιώνης τον Ιούλιο του 1988 συνάντησε τον Στέλιο Καζαντζίδη, για μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη για την εφημερίδα Ελευθεροτυπία. 

Η συνάντηση έγινε στο σπίτι του τραγουδιστή στην Άνω Πεύκη. Εκτός από τον ίδιο, παρόντες ήταν η σύζυγός του, Βάσω και ο κουμπάρος του Ν. Τζανιδάκης. «Είχε προηγηθεί το πρωί της ίδιας ημέρας συνάντηση στο στούντιο, όπου γινόταν η εγγραφή μερικών τραγουδιών του δίσκου.

Εκεί φαινόταν η κυριαρχία του, ο σεβασμός των συνεργατών, η τελειομανία του. «Αυτό βγήκε κακομοίρικο, θα το ξανακάνω», «εδώ η φωνή μου βγήκε παξιμάδι, στεγνή». Κατά τη συνέντευξη αναλώθηκε σε βολές κατά του Μάκη Μάτσα, του αφεντικού της Μίνως και του συνθέτη Χρήστου Νικολόπουλου, με τον οποίο είχε συνεργαστεί, τσακωθεί, ξανασυνεργαστεί, ξανατσακωθεί. «Ορκίζομαι στα κόκαλα της μητέρας μου, ότι δεν θα ξαναναφερθώ», είπε κάποια στιγμή, χωρίς ωστόσο η συνεργασία τους να σταματήσει εκεί.