Γιώργος Μαργαρίτης: Ο εθισμός μου με χασίς, τζόγο, ποτό.

Ένα πρωτότυπο μέρος είχε βρει ο Γιώργος Μαργαρίτης για να κρύβει τα χρήματα που έβγαζε από τη δουλειά του ως τραγουδιστής.

Την αποκάλυψη έκανε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Real στα πλαίσια της εξομολόγησής του για την αδυναμία του στα χαρτιά, το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, τον τζόγο... Δεν άφησε και τίποτα που να μην εθιστεί δηλαδή... «Επί 20 χρόνια έπαιζα χαρτιά, μπαρμπούτι, ό,τι έβρισκα. Στις λέσχες, στο καζίνο, παντού... Στη λεωφόρο Βουλιαγμένης, εκείνα τα χρόνια από το πρώτο νεκροταφείο και κάτω, είχα μερικές κρυψώνες. Δυο - τρεις μεγάλες πέτρες, κάτω από τις οποίες έκρυβα λεφτά για να τα έχω καβάτζα σε περίπτωση που τα έχανα όλα στις ζαριές. Η Βουλιαγμένης τότε, ήταν γεμάτη λέσχες και χωράφια - δεν ήταν όπως είναι τώρα. Είχα τρεις πέτρες - κρυψώνες όπου έκρυβα τα κέρδη μου όταν ερχόταν η καλή ζαριά, για να τα έχω στις γκίνιες μου», παραδέχεται μετανοημένος πια Γιώργος Μαργαρίτης.
Πώς κατάφερε όμως, και τιθάσευσε την εξάρτησή του;
«Εμπειρίες ήταν αυτές και βρήκα τη δύναμη και τα πέταξα όλα μακριά μου. Το χασίσι δεν είναι κάτι καταστροφικό, αλλά από εκεί ξεκινάς και καταλήγεις στα σκληρότερα», αναφέρει και συνεχίζει: «εγώ δεν κατέληξα στα σκληρότερα, αλλά η παγίδα μου ήταν το αλκοόλ. Το ποτό δεν το αποφεύγαμε εύκολα. Πέρασα 40 χρόνια που έπινα καθημερινά. Έπινα πολύ. Ένα μπουκάλι ουίσκι την ημέρα, χωρίς νερό, σόδα ή παγάκια. Σκέτο!». 

πηγή: newpost.gr

photo: gazzetta.gr

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ΡΕΜΠΕΤΗΣ

Είναι πολύ σημαντικό κανείς όταν ασχολείται με ένα θέμα να ξεκινάει την ανάλυσή του πρώτα με την βασική έννοια  την ετυμολογία και ερμηνεία μια λέξης για την βαθύτερη κατανόηση της.
Κατά το κορυφαίο εξάτομο λεξικό των Liddell και Scott, τα συγγενικά ρήματα της αρχαίας, μεσαιωνικής και νέας ελληνικής γλώσσας: ρέμβω, ρομβέω, ρυμβέω, ρέμβομαι  ρεμβεύω, ρεμβάζω και ρέμπομαι. έχουν την ίδια ρίζα και το ίδιο νόημα.
Σημαίνουν περιστρέφομαι, περιφέρομαι, περιδιαβάζω, περιπλανιέμαι, τριγυρίζω και ρέμβος, ρεμβόμενος, ρεμβάζων, ρεμβέτης ή ρεμπέτης είναι αυτός που τριγυρίζει, που περιπλανιέται.
Ειδικότερα η λέξη ρεμβέτης ή ρεμπέτης παράγεται ολόκληρη, με τρόπο φυσικό κι αβίαστο, από τη ρίζα: ρέμβ- και την παραγωγική κατάληξη  έτης
Επομένως, ρεμπέτης είναι αυτός που σχετίζεται με την ρέμβη, την περιπλάνηση.
Άλλωστε και η λέξη ρεμπέτ, η οποία προφανώς είναι δάνειο από την ελληνική, εις την τουρκική γλώσσα σημαίνει ο άτακτος, όπως και για παράδειγμα και ρεμπέτ ασκέρ όπου σημαίνει ομάδα ή συμμορία ανταρτών ή ατάκτων.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΥΚΑΣ

(Σπάρτη 1919 - Αθήνα 1972). Γνωστός λαϊκός τραγουδιστής, μπουζουξής και δημιουργός μεταπολεμικών ρεμπέτικων τραγουδιών (τα περισσότερα σε στίχους του και σε ρυθμό ζεϊμπέκικου). Αξίζει να σημειωθεί ότι ορισμένες πηγές τον φέρνουν γεννημένο το 1924.

Ήρθε στην Αθήνα το 1943 για να σπουδάσει στη Γεωπονική, αλλά τον κέρδισε το λαϊκό τραγούδι. Σύμφωνα με τον Τάσο Σχορέλη, το πρώτο «μαγαζί» που εργάστηκε ήταν το «Υποβρύχιο» (οδός Δεληγιώργη 47) και εκεί έγραψε το πρώτο του τραγούδι, τη «Σεβιλιάνα», που δισκογραφήθηκε το 1945.

Στην Κατοχή επίσης, σύμφωνα με τον Γ. Μανισαλή, εργαζόταν και στους «Φοίνικες», τα μετέπειτα «Μπουζούκια» (γωνία Σόλωνος και Μαυρομιχάλη). Το 1961 έπαιζε με την ορχήστρα του στην «Κομπαρσίτα».

Το 1963 τραγουδούσε με τον Πρ. Τσαουσάκη σε Κέντρο της οδού Βουλιαγμένης. Το 1968 έπαιζε με την ορχήστρα του στο «Χάραμα» της Καισαριανής, κ.λπ. Ώς το τέλος του μετείχε σε λαϊκά Συγκροτήματα και συνέθετε τραγούδια (αρκετά σε στίχους Σ. Τσιλιβερδή).

Οι LP δίσκοι που περιέχουν τραγούδια του: "Κι όμως ζει" (1975), "Το 13 το κελλί" (1975), "Επιτυχίες" (1983), «Οι μεγαλύτερες επιτυχίες» (1987), "Ψεύτρα Κοινωνία" (1994), «Αφιέρωμα 4» (1995). Επίσης ακούγεται ως τραγουδιστής στον δίσκο "Αυτοί που έφυγαν" (1973).

Τα γνωστότερα των τραγουδιών του: "Καημός" (1951), "Το στοιχειωμένο σπίτι" (1954;), "Σκαλί-σκαλί κατέβηκα" (1954;), «Αφού με πρόδωσες», «Ποτέ δεν είναι αργά», «Στο 13 το κελί», «Πεταλούδα», «Αν μ’ αγαπάς θα σε λατρεύω», «Αρρώστησα μανούλα μου», "Θεσσαλονίκη μου μεγάλη" (1963), «Ηλιοβασίλεμα σωστό», «Για μένα μην κλάψεις», «Πέτα τη μάσκα», «Λάθος πίστεψα σε σένα», «Κελί βαρύ και σκοτεινό», «Ο θεός έπλασε τη γυναίκα», «Στους γονείς μου στέλνω γράμμα», «Την πόρτα μη μου κλείνεις», «Το κλάμα», «Ο επισκέπτης», «Έλα, έλα», «Δεν υπάρχει αμφιβολία», «Ξημέρωσε», «Αυτό που μού ’κανες», «Η αγάπη δεν είναι ντροπή», «Η βέρα σου στο χέρι μου», «Άντε στο καλό κυρά μου», «Τσιφτετέλι οριεντάλ» (ορχηστρικό), «Σεβιλιάνες», κ.λπ.

Έφυγε απο τη ζωή στις 18 / 12 / 1972


ΠΗΓΗ.Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001
rempetomania.blogspot.gr 

Συνέντευξη - Μιχάλης Παούρης ... Ο άνθρωπος "φαινόμενο", "ο πιο γρήγορος μπουζουξής του κόσμου"

O άνθρωπος "φαινόμενο",  "ο πιο γρήγορος μπουζουξής του κόσμου" κατά τον Al di Meola, μιλάει για τα "πάντα όλα" σε μια συνέντευξη - συζήτηση διαφορετική απ' όλες τις άλλες...

Θα ήθελα να σε ρωτήσω γιατί διάλεξες το μπουζούκι για να παίξεις  το συγκεκριμένο στυλ μουσικής, αφού σαν όργανο το μπουζούκι πιστεύω δεν είναι και το πιο ευέλικτο από πλευράς ήχου, έχει συγκεκριμένο ήχο ο οποίος δεν «αλλάζει» εύκολα... Δεν είναι όπως η κιθάρα για παράδειγμα που θα μπορούσες να φιλτράρεις τον ήχο με την χρήση κάποιου πεταλιού... Τι πιστεύεις;

To μπουζούκι το επέλεξα επειδή μου αρέσει πολύ περισσότερο από την κιθάρα σαν ηχόχρωμα. Πιστεύω ο ήχος της κιθάρας δεν έχει κατάληξη, τι θέλω να πω ... Το μπουζούκι έχει έναν όγκο και ένα πείσμα στον ήχο, τέλος πάντων, που δεν το βρίσκεις εύκολα σε άλλα όργανα. Αυτό γίνεται επειδή  σαν όργανο το μπουζούκι έχει διπλές χορδές πράγμα που σημαίνει ότι όταν παίζεις η πίεση δεν σταματάει, πρέπει να ασκηθεί δηλαδή στις χορδές μια συγκεκριμένη δύναμη, έτσι ώστε οι νότες να ακούγονται όπως πρέπει να ακούγονται ανάλογα βέβαια και με το είδος που παίζεις. Και εκεί βρίσκεται το όλο point...

Πέθανε η Τζένη Βάνου.....Τη «νίκησε» ο καρκίνος

 

Τις τελευταίες μέρες νοσηλευόταν στο νοσοκομείο «Μεταξά» και σήμερα το πρωί άφησε την τελευταία της πνοή

 

Την τελευταία της πνοή άφησε σήμερα, στο νοσοκομείο «Μεταξά» του Πειραιά, στα 75 της χρόνια, νικημένη από τον καρκίνο, η μεγάλη ερμηνεύτρια Τζένη Βάνου.

Το «αηδόνι» του ελληνικού τραγουδιού, η κατά κόσμον Ευγενία Βραχνού, γεννήθηκε το 1939 στην Αθήνα. Αρχικά σκόπευε να σπουδάσει στη Φυσικομαθηματική Σχολή, αλλά μετά τη γνωριμία της με τον συνθέτη Μίμη Πλέσσα, τον οποίο θεωρούσε μέντορά της, έδωσε εξετάσεις στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1959 σαν τραγουδίστρια ελαφράς ορχήστρας στον ραδιοφωνικό σταθμό της ΕΡΤ.

Του αιώνα η παράγκα στο Νίκο Χατζηνικολάου 17 χρόνια πριν (Βίντεο)

1996. 17 χρόνια πριν. Η ελληνική δισκογραφία ευημερεί. Ο μέχρι πρότινος Υπουργός Πολιτισμού της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου, μετά από 2ετή θητεία, απαλλάσσεται των υπουργικών του καθηκόντων και ξαναγυρίζει στη μουσική γράφοντας έναν από τους σημαντικότερους δίσκους των τελευταίων δεκαετιών.

 
Είναι ο συνθέτης Θάνος Μικρούτσικος και γράφει «Στου αιώνα την παράγκα» (MINOS-EMI, 1996)». Μελοποιώντας κείμενα των: Άλκη Αλκαίου, Κώστα Λαχά, Γιώργου Κακουλίδη, Λίνας Νικολακοπούλου και επιλέγοντας έναν από τους σπουδαιότερους λαϊκούς ερμηνευτές, τον Δημήτρη Μητροπάνο, δημιουργούν μαζί μερικά από τα πιο διαχρονικά τραγούδια τους, τραγούδια που συντροφεύουν τον ερμηνευτή σε κάθε ζωντανή του εμφάνιση από τότε μέχρι το τέλος αλλά και τον Θάνο Μικρούτσικο, μέχρι σήμερα: Ρόζα, Λούνα Πάρκ, Πάντα γελαστοί, Πατησίων και παραμυθιού γωνία, Ο τυμβωρύχος κ.ά.

28 & 29/1 Ο Χρήστος Νικολόπουλος στο Μέγαρο

Με τίτλο «Της ζωής μου τα τραγούδια» θα παρουσιαστεί στο Μέγαρο Μουσική Αθηνών, ένα αφιέρωμα στον Έλληνα λαϊκό δημιουργό και βιρτουόζο στο μπουζούκι Χρήστο Νικολόπουλο. Το κοινό θα παρακολουθήσει μία αναδρομή στην πορεία του στην ελληνική δισκογραφία με τραγούδια που σημάδεψαν την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού, από την πρώτη του εμφάνιση στη μουσική μέχρι τις πρόσφατες συνθέσεις του.
Το Χρήστο Νικολόπουλο τιμούν με την παρουσία τους οι φίλοι του, σπουδαίοι ερμηνευτές: Γλυκερία, Μελίνα Ασλανίδου, Κώστας Μακεδόνας, Δημήτρης Μπάσης, Γιώτα Νέγκα αλλά και ο Πασχάλης Τερζής, ο οποίος εμφανίζεται για πρώτη φορά ύστερα από τρία χρόνια απουσίας.
Τη σκηνοθετική επιμέλεια της παράστασης έχει η Πέμη Ζούνη.
Mουσική επιμέλεια – μπουζούκι ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
Μαζί του 15μελής ορχήστρα με επικεφαλής 5 σολίστ του μπουζουκιού
Επιμέλεια ορχήστρας ΑΝΤΩΝΗΣ ΓΟΥΝΑΡΗΣ
28 & 29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2014 ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ – ΑΙΘΟΥΣΑ ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη
ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ : 20:30
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΖΩΝΗ: 75€ | A ΖΩΝΗ: 55€ | Β ΖΩΝΗ: 35€| Γ ΖΩΝΗ: 20€ | ΦΟΙΤΙΗΤΙΚΑ/ΑΜΕΑ/ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ: 10€
Πηγή: www.musicpaper.gr

MEA CULPA ΑΥΡΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΓΕΝΑΡΗ (14:30)

Συνεχίζουμε...... Επιμένουμε...... Γουστάρουμε......... Συμπράξεως συνέχεια..... Το "Στέκι του Θανάση" βρήκε τη Κυριακάτικη στέγη του στο MEA CULPA!!!! Για ένα μεσημέρι εντεχνορεμπετοκαταστάσεων !!!!!!! ένα μεσημέρι μεζεδοαπολαύσεων !!!!!!! ένα μεσημέρι μέθεξης και αναζήτησης !!!!! Καλά μας ξίδια και ταξίδια ......

ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ ΚΑΙ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ - Ρεμπέτες και στέκια των ρεμπέτηδων

astrosparalio.gr

Πολλά έχουν λεχθεί και έχουν γραφτεί για τους διάφορους ρεμπέτες.
Λίκνο των ρεμπέτηδων ήταν η περιοχή του Πειραιά, πρώτα η Δραπετσώνα και μετά η Τρούμπα.
Στις περιοχές αυτές γεννήθηκε το ρεμπέτικο τραγούδι γύρω στα 1920.
Απέναντι από τον Αγιο Διονύση είναι η γέφυρα του Ρεμπέτη, η γέφυρα που ενώνει τον Πειραιά με τη Δραπετσώνα, που από κάτω περνούσε το τραίνο της Λαρίσης.
Για να γίνει κανείς ρεμπέτης έπρεπε να περάσει τη γέφυρα.
Στη Δραπετσώνα έγιναν μετά το 1922 τα πρώτα μπουζουκτσίδικα που συγκέντρωναν τους μάγκες της εποχής
Ο ρεμπέτης Νίκος Μάθεσης ή Τρελάκιας –γιος ψαρά από τη Σαλαμίνα - αναφέρει σε μια αφήγησή του:
« Η Δραπετσώνα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα στέκια της μαγκιάς. Στους τεκέδες της και στα Βούρλα σύχναζαν κάθε καρυδιάς καρύδι. Στους τεκέδες οι μάγκες κάπνιζαν ναργιλέ».

Από τον Ένα Μάγκα στο Βοτανικό στη Σβετλάνα και πάσης Ελλάδος

Η πατρότητα του τραγουδιού Ένας μάγκας στο Βοτανικό είναι αρκετά μπερδεμένη ιστορία. 

Άλλοι αποδίδουν τη μουσική του σε τουρκικό χαβά των αρχών του 1930, άλλοι σε παλαιότερη ακόμα παραδοσιακή μελωδία και άλλοι στον Σπύρο Περιστέρη.

Μία απ' τα ίδια και για τους στίχους του: Σε κάποιες εκδοχές φαίνεται το όνομα του Μάρκου Βαμβακάρη και σε άλλες αυτό του Χαράλαμπου Βασιλειάδη ή Τσάντα.

Πολλοί επίσης οι τραγουδιστές που τραγούδησαν τον Μάγκα του Βοτανικού σε κάποια από τις προαναφερθείσες βερσιόν του, από τον γλυκόλαλο Ζαχαρία Κασιμάτη και τον Στράτο Παγιουμτζή μέχρι τον Δημήτρη Τζιμ Αποστόλου και τον Στέλιο Καζαντζίδη.

Σταύρος Ξαρχάκος και Ελένη Βιτάλη σε ένα αφιέρωμα στον Τσιτσάνη, στην Ιερά Οδό

Η μουσική σκηνή Ιερά Οδός θα φιλοξενήσει μια από τις πιο σημαντικές μουσικές συνεργασίες της χρονιάς, αφού ο Σταύρος Ξαρχάκος θα συναντήσει την εξαιρετική Ελένη Βιτάλη , σε ένα πρόγραμμα με τίτλο "Νυν και αεί... Τσιτσάνης", αφιερωμένο όπως γίνεται αντιληπτό, στον αξέχαστο  Έλληνα λαϊκό συνθέτη.
 Είναι η μουσική είδηση του καιρού μας.
 Τριάντα χρόνια απ’ τον θάνατο του κορυφαίου λαϊκού συνθέτη Βασίλη Τσιτσάνη («Η μόνη απόδειξη πως έχουμε πολιτισμό» κατά Γιάννη Τσαρούχη) ο Σταύρος Ξαρχάκος, αυτή την φορά , επέλεξε από το περιβόλι της δημιουργίας του μεγάλου λαϊκού συνθέτη, αθάνατα κομμάτια.
 Τα έβαλε  σε σειρά.

Το δράμα του Κώστα Φέρρη

Του Κώστα Χαρδαβέλλα

Η απίστευτη σκληρότητα, ο κυνισμός και η απανθρωπιά ενός κράτους, που αφήνει έναν από τους πιο γνωστούς και επιτυχημένους Έλληνες σκηνοθέτες –τον Κώστα Φέρρη- να πεινάει και πλέον να μην μπορεί να ζήσει, σηματοδοτούν τα νέα πολιτικά ήθη στην εποχή μας.

Ο βραβευμένος πολλές φορές σε Ελλάδα και εξωτερικό για τις κινηματογραφικές του ταινίες Κώστας Φέρρης, αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να ζήσει, δεν έχει ούτε ένα ευρώ για τα στοιχειώδη, γιατί ενώ το ελληνικό κράτος του χρωστάει πολλές χιλιάδες ευρώ για ταινίες του που έχουν παιχτεί στην κρατική ΕΡΤ, δεν του παρέχει τη δυνατότητα να πάρει φορολογική ενημερότητα, για να μπορέσει να εισπράξει αυτό το ποσό από τη ΔΤ για να ζήσει.

Γρηγόρης Μπιθικώτσης: Ό ένας και μοναδικός «σερ» του ελληνικού τραγουδιού.

ΦΩΤΟ catisart.gr

Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, λαϊκός τραγουδιστής που αγαπήθηκε απ' όλους τους Έλληνες και η φωνή του συνδέθηκε με ιδιαίτερα σημαντικές στιγμές της νεότερης ελληνικής μουσικής ιστορίας γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1922, στη φτωχογειτονιά του Περιστερίου.

 
Παιδί οκταμελούς, πολύ φτωχής οικογένειας, άρχισε από τα παιδικά του χρόνια να ασχολείται με τη μουσική και, ενώ τα αδέλφια του, το 1940 έφυγαν για το ελληνοαλβανικό μέτωπο, εκείνος έμεινε πίσω, ασκούσε το επάγγελμα του υδραυλικού και μάθαινε κιθάρα

Εκείνος έκανε τα πρώτα του βήματα σ' ένα ταβερνάκι της γειτονιάς του, τραγουδώντας με μία κιθάρα, ευρωπαϊκά. Όλα άλλαξαν, όταν μια κρύα νύχτα του χειμώνα του 1937 πήγε ν' ακούσει τρεις μουσικούς που έπαιζαν με τα μπουζούκια τους σ' ένα κουτούκι. Ήταν ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Μανώλης Χιώτης και ο Στράτος Παγιουμτζής. Ο μικρός Γρηγόρης ενθουσιάστηκε κι από τότε ασπάστηκε το ρεμπέτικο και το λαϊκό.

Η Ρόζα η «ναζιάρα» Τριάντα τρία χρόνια από το θάνατό της..

Επιμέλεια: Νάνσυ Φαφούτη

Τριάντα τρία χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το θάνατο της κορυφαίας ερμηνεύτριας του ρεμπέτικου και του σμυρναίικου τραγουδιού Ρόζας Εσκενάζυ.

Η Ρόζα  Εσκενάζυ, ή αλλιώς Σάρα Σκενάζη ή Ζαρντινίδη, όπως λέγεται ότι ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ των ετών 1883-1890 από γονείς Εβραίους, σεφαρδίτικης καταγωγής (Ισπανοεβραία). Γύρω στο 1900, η οικογένειά της μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη. Αρχικά ξεκίνησε ως χορεύτρια στον Πειραιά (γύρω στο 1910) αλλά σύντομα άρχισε επίσης να τραγουδά ελληνικά, τουρκικά και αρμενικά τραγούδια. Στα μέσα της δεκαετίας του '20 κατέβηκε στην Αθήνα κι έπιασε δουλειά ως τραγουδίστρια στα στέκια των μουσικών της προσφυγιάς. 

ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΤΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΑ

Αν πριν απο 50η60 χρόνια, έλεγες σε κάποιον ότι σου αρέσουν,τα ρεμπέτικα τραγούδια, εκείνος θα σε κοίταζε με....περιφρόνηση. Αυτό συνέβαινε γιατί ο Όρος "ρεμπέτικο", ήταν τότε συνώνυμος του "Υποκόσμου, του Τεκέ, του χασισιού, των φόνων ,κλπ" Από τότε μέχρι και σήμερα, τα ρεμπέτικα τραγούδια είναι μονίμως "παρεξηγημένα" Κατ' αρχήν, ο Όρος "παρεξηγημένα", πηγάζει, η αν θέλετε αφορά τους δημιουργούς τους. Οι αιτίες της "παρεξήγησης"; Πολλές.Μερικές από αυτές, έχουν να κάνουν με αρθρογράφους-μουσικοκριτικούς της εποχής εκείνης (1930-1950). Κανένας δεν αμφισβητεί, ότι υπήρχαν τραγούδια του Υποκόσμου μέσα στα ρεμπέτικα. Υπήρξαν όμως και τραγούδια "διαμάντια", τα οποία τα τραγουδάμε ακόμα και σήμερα. Άλλωστε, πολλοί ιστορικοί και μελετητές του ρεμπέτικου, ίσως για να λυθεί η "παρεξήγηση" που στιγμάτισε τα ρεμπέτικα τραγούδια, τα χώρισαν σε ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ, βάσει της θεματολογίας τους.

Πίτσα Παπαδοπούλου: «Ο νταλκάς βγαίνει μόνο από το λαϊκό τραγούδι»

Συνέντευξη στην Άννα Τσιάλτα
 Απλή προσιτή και πολύ ευγενική, ως γνήσια σταρ, μιλάει για όλους και για όλα. Η πιο αυθεντική λαϊκή φωνή, με πολύ μεγάλη ιστορία, η Πίτσα Παπαδοπούλου, σχολιάζει εκείνα τα χρόνια της καριέρας της δίπλα στον Γιώργο Ζαμπέτα, τον άρχοντα όπως τον αποκαλεί, αλλά και για το σήμερα της ελληνικής μουσικής, όπως εκείνη μοναδικά το έχει ζήσει. Μια συνέντευξη απλή, προσιτή, χωρίς σταριλίκι και πάνω από όλα Αληθινή και ανθρώπινη. Όπως ακριβώς είναι και η Πίτσα Παπαδοπούλου Αληθινή και Αυθεντική! Απολαύστε την!

 Μετά από δισκογραφική απουσία έχετε ετοιμάσει μια νέα δουλειά και έχετε συνεργαστεί και με νέους καλλιτέχνες, πείτε μας λίγα λόγια για αυτήν τη νέα δουλειά.

Ναι, ήθελα να κάνω έναν δίσκο με νέους δημιουργούς, γιατί πιστεύω στα νέα παιδιά και ξέρω ότι έχουμε πολύ καλούς δημιουργούς, βέβαια σ’ αυτόν τον δίσκο υπάρχουν και τραγούδια μεγάλων καταξιωμένων δημιουργών.
 
Είστε μια γυναίκα που ερμηνεύει με πάθος. Τι σκέφτεστε κάθε φορά που ερμηνεύεται ένα κομμάτι;

Η εξομολόγηση του Χρήστου Νικολόπουλου: «Ήρθα αντιμέτωπος με το θάνατο»!

«Επί δύο χρόνια βίωσα εξαιρετικές δυσκολίες»...

Ο σπουδαίος Χρήστος Νικολόπουλος μιλάει στο περιοδικό ΕΓΩ και τον Γιάννη Βίτσα για τις δυσκολίες που έχει περάσει στη ζωή του και για πρώτη φορά αποκαλύπτει το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε...

Τα δύσκολα χρόνια που βίωσε

Πέρασα πολύ δύσκολα, τόσο εγώ όσο και η οικογένειά μου, όπως και όταν πρωτοήρθα στην Αθήνα. Επί δύο χρόνια βίωσα εξαιρετικές δυσκολίες. Υπήρχαν ημέρες που δεν είχα να φάω. Μοιραζόμουν με φίλους ένα πιάτο...
Πηγή www.newsit.gr

Έφυγε από τη ζωή, η Αντιγόνη Βαλάκου Σε ηλικία 83 ετών

 
 Έφυγε από τη ζωή, η Αντιγόνη Βαλάκου  σε ηλικία 83 ετών
Η Αντιγόνη Βαλάκου, μία από τις σημαντικότερες πρωταγωνίστριες της ελληνικής δραματικής σκηνής του θεάτρου αλλά και του κινηματογράφου, απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών.

Η σπουδαία ηθοποιός γεννήθηκε το 1930 στην Καβάλα και σε ηλικία 16 ετών πήγε στην Αθήνα. Την περίοδο που σπούδαζε στις δύο τελευταίες τάξεις του γυμνασίου, παράλληλα, φοιτούσε και στο «Θεατρικό Σπουδαστήριο» του Βασίλη Ρώτα.

Στη σκηνή εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1946,  με τον θίασο του «Ρεαλιστικού Θεάτρου» του Αιμίλιου Βεάκη στο έργο «Νυφιάτικο τραγούδι» του Περγιάλη, στο ρόλο της  Τριανταφυλλιάς. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τον θίασο της Κατερίνας και αργότερα με τον θίασο Μανωλίδου - Αρώνη - Χατζίσκου (1951 - 1952).

Τα νησιά και το ρεμπέτικο...

Να ένα θέμα που δεν το έχει αγγίξει κανείς!! Η καταγωγή των πρωταγωνιστών του ρεμπέτικου και η σχέση των νησιών με τη δημιουργία του νέου αυτού μουσικο-κοινωνικού είδους και ιδιώματος.

Με πρώτο το Γιώργο Θεολογίτη τον επονομαζόμενο και Κατσαρό που γεννήθηκε το 1888 στην Αμοργό και στη συνέχεια τη Μαρίκα Παπαγκίκα που γεννήθηκε το 1890 στην Κώ, δεν είναι καθόλου άστοχο να διαπιστώσουμε ότι οι περισσότεροι από τους πρώτους ρεμπέτες και καθοριστικούς παράγοντες και προσωπικότητες του νέου αυτού είδους, είχαν καταγωγή από νησιά. Ο Μανώλης Καραπιπέρης ήταν από τη Σάμο ενώ οι πρόδρομοι του ρεμπέτικου, αιχμάλωτοι στο Γκέρλιτς το 1917, Καλαμαράς και Παπαδιαμάντης, ήταν από τη Σύρο και τη Σκιάθο αντίστοιχα.

5+ ωραία μέρη για ρακή και ρακόμελο στην Αθήνα

 

 Ένας οδηγός γιά τσιπουράδικα και ρακομελάδικα στην Αθήνα και τα πέριξ, γιά όσους ενδιαφέορνται... αλλά και μιά καταγραφή της επικρατούσας τάσης ή μόδας, που εμάς δεν μας χαλάει...

δείτο το άρθρο εδώ

Τα στέκια στό άρθρο (δείτε και στα σχόλια) είναι:

Μπιέλα
Κορυτσάς 14 & Πέλλης 22, Βοτανικός 

Κρίκος
Γενναίου Κολοκοτρώνη 49, Κουκάκι