| Τα κουρδίσματα (ντουζένια) του μπουζουκιού και του μπαγλαμά |
Η μακρά ιστορία του ταμπουρά στην Ελλάδα είναι συνυφασμένη, στα νεότερα χρόνια, με την παρουσία κυρίως του μπουζουκιού και του μπαγλαμά. Άλλωστε, ως μέλη της οικογένειας του ταμπουρά τα περιγράφει ο Γάλλος περιηγητής Guillame Andre Villoteau (1759-1839), με τις ονομασίες tambour bouzourg (μεγάλος ταμπουράς, στα περσικά) και baglama tambour (αντίστοιχα, μικρός ταμπουράς)1.
Κατά το 19ο αιώνα, ο ταμπουράς στον ελλαδικό χώρο θεωρείται ένα κύριο όργανο του δημοτικού τραγουδιού, το οποίο αναφέρεται μαζί με το παρεμφερές μπουζούκι σε διάφορες μαρτυρίες περιηγητών, όπως σ’ αυτή του Daniel Sanders (1844) όπου το μπουζούκι περιγράφεται ως όργανο πλησιέστερο κατασκευαστικά προς το λαούτο.





Νέες διαστάσεις δίνουν οι Imam Baildi και ο Κωστής Μαραβέγιας σε ένα κλασικό αριστούργημα του Μάρκου Βαμβακάρη.

Το ρεμπέτικο είναι γι' αυτήν «τρόπος ζωής» και η μουσική η ζωή της.
Γνήσια ρεμπέτισσα αλλά πάνω από όλα γνήσιος άνθρωπος, η Μαριώ
«μπολιάστηκε» από πολύ μικρή ηλικία με μια αυθεντικότητα που τη
συντροφεύει από τα πρώτα βήματά της στο πάλκο, όταν το 1958
πρωτοτραγούδησε ρεμπέτικα στο πλάι του πατέρα της έως σήμερα.

