Καραβάν Σεράι: Ένα έντεχνο-ρεμπέτικο συγκρότημα από την Αμφιλοχία (ΦΩΤΟ)

Από:agriniovoice.gr

Ξεχωρίζουν για το ιδιαίτερο ταλέντο τους και το αμείωτο κέφι που ξεσηκώνει το κοινό τους. Ο λόγος για το συγκρότημα Καραβάν Σεράι εξ Αμφιλοχίας ορμώμενο!
Ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 2009 και αποτελείται από 5 άτομα: κιθάρα και μπαγλαμά ο Νίκος Πρεβεζάνος, ηλεκτρικό μπάσο και φωνητικά ο Αντώνης Πρεβεζάνος, μπουζούκι ο Γιώργος Τσούμας, φωνητικά, κρουστά και ντραμς ο Νίκος Τρομπούκης και πλήκτρα ο Γεράσιμος Χαρίτος.
Η μουσική που παίζουν έχει μια ευρεία γκάμα από έντεχνο κάλπικο μέχρι ρεμπέτικο. Τον προηγούμενο χειμώνα εμφανίστηκαν σε διάφορα μαγαζιά στο Αγρίνιο και στην Αμφιλοχία. Εν συνεχεία πήγανε σε φεστιβάλ στη Σερβία για 15 μέρες, στην πόλη Jagodina και σε Φεστιβάλ Χορευτικών στην πεδιάδα της Μεσσαράς στο Ηράκλειο Κρήτης.

Η κομπανία Φα Τριάς αναδεικνύει τον πλούτο του ρεμπέτικου

 

Χρησιμοποιώντας τη λέξη Ρεμπέτικο ως πρώτο συνθετικό του ονόματός της, η κομπανία Φα Τριάς πρωτοεμφανίζεται το καλοκαίρι του 2015 με σκοπό να μελετήσει και να προωθήσει με σεβασμό το ρεμπέτικο, αλλά και άλλα είδη όπως σμυρναίικα, πολίτικα, μουρμούρικα και άλλα αδέσποτα τραγούδια που δεν έχουν στενή μουσικολογική σχέση μεταξύ τους.
 
Οι εμφανίσεις της στην πόλη πολλές, τόσο σε μαγαζιά όσο και σε φεστιβάλ, με τον κόσμο που αγαπά το ρεμπέτικο να τη στηρίζει με την παρουσία του σε κάθε περίσταση.
Μια κουβέντα με τη Ρεμπέτικη Φα Τριάς ήταν αρκετή για να μάθουμε περισσότερα για το σχήμα που τιμά δεόντως την προγενέστερη λαϊκή μουσική (αρχές του 1900), αναδεικνύοντας τον πλούτο της σε διάφορα στέκια στην πόλη!

Προς τι το λογοπαίγνιο με το Φα Τριάς; Ποιανού έμπνευση ήταν και τι σημαίνει ακριβώς;

 

ΔΕΙΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ...

Ποιος ήταν ο Βαγγέλης Περπινιάδης (1/9/1927 - 12/5/2003)

Πριν από λίγα χρόνια συνομιλώντας με τον Μάκη Μάτσα μου είχε πει: «Μεγάλος τραγουδιστής. Μην κοιτάς που σήμερα οι νέοι δεν το ξέρουν. Αν δεν ήταν αυτός η Minos δεν θα είχε σταθεί σαν εταιρεία. Ο Περπινιάδης με τις επιτυχίες του στήριξε την Odeon / Parlophone στα πρώτα χρόνια του '60 και καταφέραμε να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και να έχουμε τη μετέπειτα διαδρομή που όλοι γνωρίζουμε».

Βαγγέλης Περπινιάδης - Βιογραφία

Ο Βαγγέλης Περπινιάδης υπήρξε μία από τις κορυφαίες προσωπικότητες στον χώρο του ελληνικού τραγουδιού. Πολύπλευρος χαρακτήρας (ερμηνευτής, συνθέτης, στιχουργός και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού) με εκατοντάδες τραγούδια και δυνατές επιτυχίες, χάραξε για περισσότερο από 50 χρόνια την δική του ξεχωριστή ιστορία στο μουσικό μας στερέωμα.
Γεννήθηκε την 1/9/1927 στην Κοκκινιά Πειραιώς. Πατέρας του ήταν ο θρυλικός τραγουδιστής Στελλάκης Περπινιάδης. Από μικρό παιδί ψέλνει στην Οσία Ξένη της Κοκκινιάς και το 1943 χειροτονείται αναγνώστης.
ΔΕΙΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ

Άννα Χρυσάφη 6 Δεκεμβρίου 1921 – 1η Σεπτεμβρίου 2013 (sansimera.gr)

Από τις μεγάλες κυρίες του κλασικού λαϊκού τραγουδιού, που έλαμψε στο πάλκο και τη δισκογραφία.

Η Άννα Χρυσάφη γεννήθηκε στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου του 1921 (πέθανε την 1η Σεπτεμβρίου 2013), από γονείς μικρασιατικής καταγωγής. Ξεκίνησε να δουλεύει ως μοδίστρα της υψηλής κοινωνίας της Αθήνας (έραβε μάλιστα και τη Σοφία Μινέικο-Παπανδρέου, μητέρα του Ανδρέα Παπανδρέου), αλλά γρήγορα την κέρδισε το τραγούδι.
Το 1949 το άστρο της άρχισε να λάμπει, όταν τραγούδησε τη μεγάλη επιτυχία του Μανώλη Χιώτη Πεταλάκια και εμφανίστηκε στην αθηναϊκή κοσμική ταβέρνα Ροσινιόλ δίπλα στον Γιώργο Μητσάκη, με τον οποίο συνεργάστηκε στο μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του '50. Το μεγάλο της παράπονο ήταν ότι ενώ τραγουδούσε τραγούδια στο πάλκο και τα έκανε επιτυχίες, όπως Το δαχτυλίδι του Μητσάκη, ο συνθέτης τα ηχογραφούσε με άλλες τραγουδίστριες.
Υπήρξε η πρώτη λαϊκή τραγουδίστρια που εμφανίστηκε σε ελληνική ταινία, στην κωμωδία του Νίκου Τσιφόρου Ο Πύργος των Ιπποτών του 1952, με το τραγούδι Μια γυναίκα, δύο άντρες του Γιώργου Μητσάκη.

ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΠΕΛΛΟΥ: Η τελευταία ρεμπέτισσα (29 Αυγούστου 1921 - 27 Αυγούστου 1997)

Η Σωτηρία Μπέλλου αναγνωρίζεται ως μία από τις κορυφαίες τραγουδίστριες του λαϊκού και ρεμπέτικου ελληνικού τραγουδιού.

Γεννήθηκε στο χωριό Δροσιά κοντά στη Χαλκίδα στις 29 Αυγούστου 1921. Τα τραγούδια της όπως «Συννεφιασμένη Κυριακή», «Τα Καβουράκια» και «Όταν πίνεις στην ταβέρνα» του Βασίλη Τσιτσάνη, την καθιέρωσαν ως κορυφαία λαϊκή τραγουδίστρια.

Παντρεύτηκε μόλις σε ηλικία 17 ετών, ενάντια στις επιθυμίες των γονιών της. Ο άντρας της ήταν μέθυσος, άπιστος και την κακοποιούσε. Κατά τη διάρκεια ενός από τους ξυλοδαρμούς, η Σωτηρία έριξε βιτριόλι στο πρόσωπό του και καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση από τα οποία τελικά εξέτισε μόνο τέσσερις μήνες. Μετά την αποφυλάκιση της αποφασίζει να πάει στην Αθήνα το 1940. Συμμετέχει στην Αντίσταση, οργανώνεται στο ΕΑΜ αλλά συλλαμβάνεται, βασανίζεται και φυλακίζεται.

Βούρλα, ένα τεράστιο δημόσιο μπορντέλο στη Δραπετσώνα που έφτιαξε ο δήμος του Πειραιά και φρουρούσε η αστυνομία

Οι πελάτες και το ψώνισμα, τι ήταν το μπανιστήρι, πώς αντιμετώπιζαν οι πόρνες τις θεούσες, σε τι χρησίμευε η σφυρίχτρα, ουσίες, οινοπνεύματα, η τραγική ιστορία του Ανέστη Δελιά με την Κούλα τη Σκουλαρικού και προσωπικές ιστορίες γυναικών των Βούρλων

Η πελάτες και το ψώνισμα

Τα Βούρλα ήταν ανοιχτά για τους πελάτες από το πρωί που άνοιγε η πορτάρα, μέχρι τη νύχτα που ξανάκλεινε. Σύμφωνα με την αστυνομική διάταξη τη χειμερινή περίοδο (από Σεπτέμβρη μέχρι Απρίλη) τα Βούρλα έκλειναν στις 11 το βράδυ και τη θερινή στις 12. Ένα κουδούνι ειδοποιούσε δέκα λεπτά πριν και ξαναχτυπούσε δέκα λεπτά μετά. Οι πελάτες έπρεπε να τα μαζέψουν και να φύγουν. Οι κοπέλες τηρούσαν το ωράριο, γιατί η παράβαση σήμαινε τιμωρία.
Μερικοί αγαπητικοί διανυκτέρευαν στο δωμάτιο της αγαπητικιάς τους. Σοβαρή παράβαση, αλλά καμία από τις άλλες γυναίκες δεν κάρφωνε.
Η είσοδος στους ανήλικους κάτω των 18 απαγορευόταν. Επίσης και σε όσους εμφανώς έπασχαν από αφροδίσιο. Οι υπόλοιποι υποβάλλονταν σε ιατρική εξέταση. Τουλάχιστον έτσι όριζε ο κανονισμός.
Οι πελάτες πήγαιναν κατευθείαν στην κάμαρα της πόρνης της προτίμησής τους και χτυπούσαν την πόρτα. Αν είχε άλλον πελάτη μέσα, η κοπέλα φώναζε: «Άλλος είναι μέσα!».
Μία κουφή πόρνη είχε κρεμάσει έξω από την πόρτα της ένα ρόπαλο, για να χτυπάνε οι πελάτες δυνατά και να τους ακούει.

ΔΕΙΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ...

ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΖΟΥΑΝΑΚΟΣ ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΣ, ΣΥΝΘΕΤΗΣ, ΕΡΜΗΝΕΥΤΗΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΟΠΑΙΚΤΗΣ

14 Αυγούστου 1925 - 17 Δεκεμβρίου 1974

Ο Σταύρος Τζουανάκος γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου του 1925 στον Πειραιά. Κατά τον Τάσο Σχορέλη γεννήθηκε το 1921, όμως η πληροφορία αυτή δεν είναι σωστή.
Κατάγεται από φτωχή οικογένεια και είναι γόνος του Μανιάτη Θανάση και της Κυπαρισσιώτισσας Ελένης Γεωργακοπούλου.
Ο Σταύρος Τζουανάκος αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ολοκληρωμένου δημιουργού. Τη χρονική περίοδο από το 1948 έως και το 1964 πρόσφερε στο ρεμπέτικο και λαϊκό τραγούδι περίπου 140 όμορφα τραγούδια (δικά του και άλλων δημιουργών) που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Είναι αναμφίβολα σημαντικός συνθέτης του Ρεμπέτικου και εκφραστικότατος τραγουδιστής του.
Ανήκει στην τελευταία «φουρνιά» των δημιουργών του νεώτερου ρεμπέτικου τραγουδιού (1940 - 1955) και θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι ο τελευταίος των «Μοϊκανών»-Ρεμπετών σαν συνθέτης και στιχουργός.
Αποτελεί σοβαρό κεφάλαιο για το Ρεμπέτικο Τραγούδι, που είναι άγνωστο τι διαστάσεις θα είχε πάρει το έργο του αν δεν έφευγε τόσο νέος από τη ζωή. Μάλλον δεν πρόλαβε να δώσει στο έργο του την πλήρη διάστασή του από άποψη όγκου και ποικιλίας. Η ποιότητά του όμως, στις υπάρχουσες δημιουργίες του, είναι αναμφίβολα δεδομένη.
- Η φωνή του ήταν υπέροχη, με τεράστιες δυνατότητες και σαν πρώτη και σαν δεύτερη. Γνήσια ρεμπέτικη, φωνάρα, εκφραστική και νταλγκαδιάρικη. Την ακούς και σε «πειράζει» στην καρδιά, «φτιάχνεσαι» ......

Δείτε εδώ τη συνέχεια…

ΣΤΗΣ ΜΑΣΤΟΥΡΑΣ ΤΟ ΣΚΟΠΟ… ΤΑ AΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ «ΧΑΣΙΚΛΙΔΙΚΑ» ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ -
Πηγή zenithmag.wordpress.com

«Ζούλα σε μια βάρκα μπήκα

και στη σπηλιά του Δράκου βγήκα

Βλέπω τρεις μαστουρωμένοι

και στην άμμο ξαπλωμένοι.

Ήταν ο Μπάτης και ο Αρτέμης

και ο Στράτος ο τεμπέλης

Βρε συ Στράτο, βρε συ Στράτο

φιάξε αργιλέ αφράτο

να φουμάρει το Μπατάκι

που είναι χρόνια ντερβισάκι

να φουμάρει και ο Αρτέμης

που πάει και μας φέρνει

Μας φέρνει μαύρο από την Πόλη

και μαστούρια είμαστε όλοι

τουμπεκί απ’ την Περσία

πίνει ο μάγκας με ησυχία»…

Στα στενά που περπάτησε ο Μάρκος...

Για δεύτερη φορά πραγματοποιείται φέτος, από τις 30 Αυγούστου μέχρι και τις 3 Σεπτεμβρίου, το Φεστιβάλ Ρεμπέτικου στην Σύρο, τείνοντας έτσι να μετατραπεί σε θεσμό. 

Το Φεστιβάλ Ρεμπέτικου διοργανώνεται από τον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης και έχει τον υπότιτλο «Η Σύρα του Μάρκου Βαμβακάρη», τιμώντας έτσι τον κατά τεκμήριο σημαντικότερο από τους αυθεντικούς δημιουργούς του ιδιώματος που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της λαϊκής μουσικής μας και ο οποίος γεννήθηκε στην πρωτεύουσα των Κυκλάδων.

Έτσι, για ένα πενταήμερο σχεδόν όλες οι γειτονιές του μεγάλου λιμανιού της Ερμούπολης -σε χώρους που ξεκινούν από το Θέατρο Απόλλων και την έπαυλη Τσιροπινά και φτάνουν μέχρι την πηγή του Αγίου Αθανασίου και την Πιάτσα της Άνω Σύρου - θα φιλοξενήσουν φυσικά πολλές συναυλίες ρεμπέτικου, αλλά ταυτόχρονα και αρκετές παράλληλες εκδηλώσεις, παρουσιάσεις βιβλίων, σεμινάρια και έκθεση λαϊκών και παραδοσιακών οργάνων.

Ιωάννα Γεωργακοπούλου..

Η Ιωάννα Γεωργακοπούλου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών σαν σήμερα, την Τρίτη 7 Αυγούστου 2007

Γεννήθηκε στα 1920 στον Πύργο της Ηλείας. Μόλις δύο χρονών χάνει τον πατέρα της. Στη συνέχεια η οικογένειά της μετακομίζει στην Αθήνα (στα Θυμαράκια επί της Λιοσίων ήταν το σπίτι τους), όπου η μητέρα της Ελευθερία, δουλεύοντας ως παραδουλεύτρα, τους εξασφαλίσει το καθημερινό φαγητό.

Από οκτώ χρονών η Ιωάννα συμμετέχει στη χορωδία της ενορίας του Αγίου Παύλου, όπου την ανακαλύπτει αργότερα η τραγουδίστρια του ελαφρού τραγουδιού Αγγέλα Λυκιαρδοπούλου που εργαζόταν τότε στη «Μάντρα του Αττίκ».

«Η ηλικία σου είναι μικρή, αλλά η φωνή σου μεγάλη! Δεν κάνεις όμως για ελαφρά τραγούδια. Θα μπορούσες θαυμάσια να τραγουδήσεις λαϊκά. Εκεί πιστεύω πως θα κάνεις θαύματα», της είχε πει η Λυκιαρδοπούλου, μόλις την πρωτοάκουσε.

Μαριώ Κωνσταντινίδου (ΜΑΡΙΩ)

Μαριώ Κωνσταντινίδου -  Ρεμπέτικη ιστορία
 Oι Τimes την παρομοίασαν με την Μπέτυ Σμιθ, η Telegram με την Έντιθ Πιαφ και ο ελληνικός τύπος με «Καθιστή Τίνα Τάρνερ της Ελλάδας». Η Μαριώ από την άλλη, δεν φαίνεται να πολυδίνει σημασία: «Ψευδεπίγραφα όλα» λέει. Τέλος πάντων, ο δίσκος «50 χρόνια Μαριώ» καταφτάνει σύντομα, χωρίς επιγραφές, να αποδείξει ότι στις φλέβες της δεν κυλά αίμα πλέον…  αλλά το ρεμπέτικο και λαϊκό τραγούδι.

Γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου (ένα μήνα πριν την απελευθέρωση) του 1945 στη Θεσσαλονίκη από μητέρα μικρασιάτισσα και πατέρα «Καθαρόαιμο Μακεδόνα» όπως λέει η ίδια. Πρωτότοκη, με μια μικρότερη αδελφή και δύο αγόρια που μεγάλωσαν «δίπλα στη διεθνή έκθεση στην Κάτω Αγία φωτεινή. Ήταν απέναντι από το πάρκο. Ζεστά πράγματα, ανθρώπινα…» όπως θυμάται.

Χασικλίδικα Ρεμπέτικα... Ανθολογία-Ανάλυση-Σχόλια

An introduction to and an anthology of Greek "rebetika" ("hashish songs", subcultural, romanticising folk music), recorded in 1925-1936. The book is in Modern Greek.

« ΟΙ…ΑΛΜΠΑΝΗΔΕΣ του ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ!». [Γράφει ο Μπάμπης Κ.Μώκος]

Και ξαφνικά,γέμισε ο κόσμος από…τάχα μου…«μερακλήδες» περιεργους ευκαιριακούς μουσικοασχολούμενους…αλχημιστές!. Γέμισε ο κόσμος από μουσικά…παγανιστικά…ξεκούδουνα!. Γέμισε ο κόσμος από τυχοδιώκτες,συλητές…χειρουργούς,αυθάδεις κομπογιαννίτες,σκυλευτές του νεοελληνικού μουσικού πολιτισμού.

Γέμισε ο κόσμος από…όψιμους ρεμπετολόγους,ρεμπετοεπαίοντες και ρεμπετοεκφραστές για το πιο γνήσιο μουσικό κεφάλαιο του μουσικού μας πολιτισμού. Κάποιους  επιφανειακά …μισογνώστες του είδους,που δεν σέβονται τίποτα και που καιροσκοπικά, επιπόλαια και…κουτσουρεμμένα καυχώνται πως το…υπηρετούν και το τιμούν.

Το ρεμπέτικο δεν είναι μόδα. Δεν είναι κουλτούρα για επιδειξιομανείς,δήθεν γνωστικούς. Είναι φιλοσοφία. Είναι τρόπος ζωής,με χρώμα ανεξίτηλα ταξικό,επαναστατικό και…πολιτιστικά κινηματικό!.

ΤΟ ΠΟΛΥ ΤΟ ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ

Γράφει ο Θανάσης Θ. Νιάρχος

Δεν μπορεί να παραμείνει ασχολίαστο ένα γεγονός έστω κι αν πρόκειται για σύμπτωση, έστω κι αν αφορά φίλους αγαπημένους που πρόκειται να την υλοποιήσουν. 
Εννοούμε το ανέβασμα τον ερχόμενο χειμώνα, σε τρία διαφορετικά θέατρα, έργων που αναφέρονται στη ζωή του Μάρκου Βαμβακάρη, του Γιώργου Ζαμπέτα και του Στέλιου Καζαντζίδη. Με όλη την αξία τους, το εκτόπισμά τους στην καλλιτεχνική ζωή φαίνεται να μονοπωλεί, για δεκαετίες ολόκληρες πια, έναν πολιτισμό που πιστώνεται όμως στο σύνολό του με απείρως σημαντικότερες φυσιογνωμίες. Αν τώρα οι τρεις αυτοί καλλιτέχνες έτυχε να γίνουν ιδιαίτερα δημοφιλείς γιατί, πέραν της μουσικής τους αξίας - την πολύ μεγάλη, θέλετε;
Την πολύ μεγάλη - έστερξε να καλλιεργηθεί γύρω από τον καθένα τους μια μυθολογία όσον αφορά την προσωπική του ζωή, δεν είναι λόγος αυτός για να αναπαράγονται στο διηνεκές η φτώχεια του Βαμβακάρη, το καβουράκι του Ζαμπέτα και η μητέρα του Καζαντζίδη, η κυρα-Γεσθημανή.

«Ο ΩΡΩΠΟΣ»,«ΟΙ ΠΟΝΤΙΚΟΙ…ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ!» και η «ΙΣΤΟΡΙΑ!».

Παλιές Φυλακές Σκάλας Ωρωπού

Γράφει ο Μπάμπης Κ.Μώκος Από τα «Δίστιχα του μάγκα» του Θανάση Μανέττα και του Σπαχάνη,με ασύντακτη,αυθαίρετη στιχουργική που αποτέλεσαν την πρώτη ηχογράφηση με μπουζούκι στην Ελλάδα,κάποιοι άλλοι στον Πειραιά έφθασαν και με έναν …πήδο,όσα έπαιζαν,όσα τραγουδούσαν για πάρτη τους,άρχισαν κι’ αυτοί να τα γραμμοφωνούν.

Η διαφορά πως στα τραγούδια τους αποτυπώθηκε βαθιά χαραγμένη η ρεπορταζιακή χρειά. Κάθε τραγούδι,συμπυκνωμένη μια ιστορία,ένα βίωμα,ένα γεγονός,όπως κυρίως οι δημιουργοί του Πειραιώτικου ρεμπέτικου το κατέγραψαν και το εξέφρασαν. Γι’αυτό και το 80% των τραγουδιών της
«Τετράδας» είναι απόλυτα χρονογραφικά.

Βούρλα, ένα δημόσιο πορνείο στη Δραπετσώνα που έφτιαξε το κράτος και φρουρούσε η αστυνομία

Τα Βούρλα που θα μας απασχολήσουν δεν είναι τα Καμμένα Βούρλα, δεν είναι ούτε τα φυτά ούτε οι ανόητοι άνθρωποι (παρόλο που ο χαρακτηρισμός τους ως βούρλα δεν είναι εντελώς άσχετος με το θέμα μας).
Τα Βούρλα ήταν ένα τεράστιο δημόσιο μπορντέλο στη Δραπετσώνα που έφτιαξε ο δήμος του Πειραιά και λειτούργησε υπό την προστασία του κράτους και την περιφρούρηση της αστυνομίας. Ήταν περιφραγμένο με ψηλό μαντρότοιχο, είχε πτέρυγες με ομοιόμορφα κελιά κι έμοιαζε με φυλακή. Τον καιρό της κατοχής μετατράπηκε σε φυλακή και ως φυλακή τελείωσε τη σταδιοδρομία του το 1970 που κατεδαφίστηκε.

Ανάπτυξη και υπόκοσμος

Το 1835 ο Πειραιάς ήταν ένα λιμανάκι χωρίς κίνηση, με λίγα αλιευτικά, μερικές καλύβες και χίλιους κατοίκους. Κάπου κάπου προσορμιζόταν κανένα πλοίο, για ν' αποπλεύσει μετά από λίγες ώρες.

Δείτε εδώ τη συνέχεια…

Ο Θανάσης Παπαγεωργίου θα ενσαρκώσει τον κορυφαίο ρεμπέτη Μάρκο Βαμβακάρη

Τον κορυφαίο Έλληνα μουσικό του ρεμπέτικου τραγουδιού Μάρκο Βαμβακάρη θα ενσαρκώσει ο Θανάσης Παπαγεωργίου τον επόμενο χειμώνα στην παράσταση με τίτλο «Εγώ, ο Μάρκος Βαμβακάρης» στο Θέατρο Στοά.

Πρόκειται για μονόλογο, που έγραψε η Νάνση Τουμπακάρη, ο οποίος είναι βασισμένος στις αφηγήσεις του ίδιου του Μάρκου έτσι όπως καταγράφηκαν στο βιβλίο της Αγγελικής Βέλλου-Κάιλ «Μάρκος Βαμβακάρης, Αυτοβιογραφία».

Η ζωή του βασανισμένου ποιητή, συνθέτη, μπουζουξή και τραγουδιστή, του μεγάλου ρεμπέτη, του αριστοκράτη μάγκα που με το έργο του καθόρισε την πορεία του αστικού λαϊκού τραγουδιού, συμπυκνώνεται μέσα στην εξομολόγηση - συνέντευξη που έδωσε το 1969, τρία χρόνια πριν τον θάνατό του.

Annabouboula - Ανναμπουμπούλα: Οι εφευρέτες της ελληνικής της διασκευής

Οι εφευρέτες της ελληνικής ψυχεδελικής Funk και της διασκευής.

Το 1986, οι Ανναμπουμπούλα ξεκίνησαν με το πρώτο άλμπουμ  με τον τίτλο"Hamam"

Ας ακούσουμε μερικά από τα τραγούδια-διασκευές...

Λεωνίδιο: Αφιέρωμα στο ρεμπέτικο τραγούδι στην Φάμπρικα Πολιτισμού (pics-vid)

Η Χορωδία Ενηλίκων Δήμου Νότιας Κυνουρίας, υπό τη διεύθυνση του μαέστρου κ. Σταύρου Κουτίβα, μας ταξίδευσε  το βράδυ,2 Ιουλίου, σε καιρούς περασμένους αλλά όχι ξεχασμένους, με αγαπημένα ρεμπέτικα τραγούδια, στην κατάμεστη αίθουσα πολλαπλών χρήσεων της Φάμπρικας Πολιτισμού στο Λεωνίδιο.

Την εκδήλωση συνδιοργάνωσαν το Αρχείο Τσακωνιάς και η Χορωδία Ενηλίκων Νότιας Κυνουρίας, υπό την αιγίδα του Δήμου Νότιας Κυνουρίας.

Η κάμερα του Leonidion.gr ήταν εκεί:

«ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΚΑΙ…ΟΡΙΕΝΤΑΛΙΣΜΟΣ!» (Γράφει ο Μπάμπης Κ.Μώκος)

Στην πολιτική και την διπλωματία,εν πολλοίς, σε χαρακτηρισμούς  και λέξεις διαπιστώνεται σκοπούμενη νοηματική σημειολογική εννοιολογική παραλλαγή. Στον προσδιορισμό όμως ρευμάτων μουσικής εκφραστικότητας τα πράγματα αλλάζουν. Κάθε παρέκκλιση είναι αξιωματικά ανεπίτρεπτη.

Μουσικός οριενταλισμός. Νοοτροπία,ύφος  έκφρασης από την στιχουργική μέχρι την μελωδία,που στηρίζεται σε θεώρηση της ανατολίτικης εξωτικής εθιμικότητας από τη δύση και αφορά η πραγματεύεται δρώμενα εκδηλωτικότητας της ανατολίας.

Ιδιαίτερη η σχέση του με το ρεμπέτικο,καθώς άξιοι και σημαντικοί του ρεμπέτες δημιουργοί  τον προσδιόρισαν σαν πηγή έμπνευσής τους και νοσταλγικά και αριστοτεχνικά αποτύπωσαν μουσικά αριστουργήματα.