Η Στέλλα, ντυμένη με ένα μαύρο φόρεμα, περίμενε στην άκρη της κουΐντας. Οι τέσσερις μουσικοί είχαν πάρει τη θέση τους στη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης. Κάθονταν ο ένας δίπλα στον άλλο. Είχαν αφήσει μια καρέκλα κι ένα μικρόφωνο στη μέση για εκείνην. Όπως ακριβώς στο ρεμπέτικο πατάρι δεκαετίες πριν.
Η αίθουσα κατάμεστη, τα φώτα χαμηλωμένα, η ησυχία απόλυτη. Η ίδια είχε πολλά χρόνια να τραγουδήσει στη Σαλονίκη. Να τραγουδήσει γενικώς. Νόμιζε ότι την έχουν ξεχάσει, μέχρι που της ζήτησαν να εμφανιστεί στο Μέγαρο. Μεγαλεία. Είπε ναι προς χάριν του παλιού καιρού. Αλλά και προς χάριν των τραγουδιών, που τόσο είχε αγαπήσει, και των ανθρώπων που τα είχαν γράψει και τους οποίους, επίσης, είχε πολύ αγαπήσει.


«…το ρεμπέτικο έχει επιβάλλει τη δύναμή του σε όλους μας. Αυτά τα
τραγούδια είναι τόσο κοντινά σ’ εμάς και σε τέτοιο σημείο δικά μας που
δεν έχουμε νομίζω σήμερα τίποτα άλλο να ισχυριστούμε το ίδιο. Το
ρεμπέτικο κατορθώνει με μια θαυμαστή ενότητα να συνδυάσει το λόγο, τη
μουσική και την κίνηση.










Ο πολιτιστικός και λαογραφικός Σύλλογος Σκοπέλου, ανοίγει την αυλαία
του Ρεμπέτικου Φεστιβάλ στη Σκόπελο για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και
σας καλεί στην αρχόντισσα Σκόπελο, όπου καταξιωμένοι μουσικοί,
οργανοποιοί και ομιλητές θα παρουσιάσουν την ιστορία και το ύφος του
κοινωνικό-μουσικό-χορευτικού φαινομένου του Ρεμπέτικου.
Οι 
Οι «Κασέτες του Μελωδία 99.2», τα θεματικά live του ραδιοσταθμού, κορυφώνονται γι’ αυτό το καλοκαίρι με
μια μεγάλη συναυλία στο Ηρώδειο (11/7) που έχει τίτλο «Ρεμπέτικα - Οι
τέλειες ατέλειες» και τη «φτιάχνει» ένας μετρ του είδους, ο κιθαρίστας
(και καθηγητής της λαϊκής κιθάρας) Δημήτρης Μυστακίδης. Έτσι,
τραγούδια που μιλούν για το «τσαλάκωμα», την αλήθεια και τις ατέλειές
μας θα ακουστούν από τη Βελεσιώτου, τη Βιτάλη, τη Νέγκα, τον Νταλάρα,
τον Β. Παπακωνσταντίνου, τον Περίδη, τον Σαββόπουλο και την
Τσαλιγοπούλου, μαζί με τον Christian Ronig και τον Εισβολέα, σε μια συναυλία που είναι ήδη sold out. Ο
Δημήτρης Μυστακίδης είναι καθηγητής λαϊκής κιθάρας στο τμήμα Λαϊκής και
Παραδοσιακής Μουσικής του ΤΕΙ Ηπείρου και οι δύο πιο πρόσφατοι δίσκοι
του, «Esperanto» και «Amerika» είναι υψηλής αισθητικής και έκδοσης. Όπως
συνηθίζω να λέω, επιπέδου Smithsonian Institute!