Τα ρεμπέτικα της βιοπάλης

Αναδημοσίευση από peiraiotika.gr
Μια από τις κύριες διαφορές του ρεμπέτικου από το σύγχρονο «λαϊκό» τραγούδι είναι και η πηγή της έμπνευσης του δημιουργού. 
Το ρεμπέτικο αντλεί τη θεματολογία του σε μεγάλο βαθμό από την καθημερινότητα, «φωτογραφίζοντας» το κοινωνικό περιβάλλον των δημιουργών του. Η ηθογραφική αυτή διάστασή του το καθιστά θαυμάσια πηγή σκιαγράφησης της κοινωνικής πραγματικότητας στη χώρα μας την περίοδο που αυτό ακμάζει, δηλαδή κατά το δεύτερο τέταρτο του εικοστού αιώνα.

Ο ρεμπέτης δημιουργός περιγράφει πρώτα απ’ όλα αυτό που ζει κάθε μέρα στους χώρους που κινείται.
Ήρωες λοιπόν των τραγουδιών γίνονται οι άνθρωποι που τον τριγυρίζουν και ένας πρώτος άξονας περιγραφής είναι η επαγγελματική τους δραστηριότητα.
Ο χασάπης, ο μανάβης, ο λούστρος, ο τσαγκάρης, ο αμαξάς, ο κουρέας, ο ψαράς, ο ταβερνιάρης, ο καστανάς και οι λοιποί μεροκαματιάρηδες αποκτούν τη θέση τους στο πάνθεον της λαϊκής τέχνης και αποκτούν τραγούδια αφιερωμένα στα επαγγέλματά τους και πολλές φορές επωνύμως και στους ίδιους. Ένα τέτοιο τραγούδι γράφει ο Γρηγόρης Ασίκης το 1932, όπου περιγράφει με ύφος σκωπτικό και κεφάτο μερικά από τα επαγγέλματα του κυριαρχούν τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο.
Ο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ
(Σύνθεση-Ερμηνεία: Γρ. Ασίκης)

Τραυματίας με εγκαύματα ο Μανώλης Λιδάκης

 Πηγή www.thetoc.gr
Το αυτοκίνητο του τραγουδιστή πήρε φωτιά και ο Μανώλης Λιδάκης τραυματίστηκε όταν προσπάθησε να βγάλει από το φλεγόμενο αυτοκίνητο τον αγαπημένο του σκύλο.
Ο Μανώλης Λιδάκης κατευθυνόταν με το αυτοκίνητό του προς την Κυπαρισσία, όταν στο ύψος της Τσακώνας διαπίστωσε ότι από τη μηχανή του ΙΧ άρχισαν να βγαίνουν καπνοί.
Άμεσα ο τραγουδιστής προσπάθησε να ακινητοποιήσει το όχημά του αλλά τα φρένα δεν έπιαναν και έτσι για να το ακινητοποιήσει το έριξε στις μπάρες.
Βγαίνοντας από το ΙΧ διαπίστωσε ότι ο σκύλος του – ένα μπόξερ- φοβισμένο, είχε μείνει στο πίσω κάθισμα. Χωρίς δεύτερη σκέψη ο Μανώλης Λιδάκης μπήκε και πάλι προκειμένου να σώσει το αγαπημένο του τετράποδο.
Έπαθε εγκαύματα στο δεξί του χέρι, στο πόδι και στο πρόσωπο, αλλά ήταν το λιγότερο που τον ένοιαζε, καθώς ήταν χαρούμενος που κατάφερε να σώσει το σκύλο του.
«Είναι εξαιρετικοί άνθρωποι και επιστήμονες, η ανθρωπιά που βρήκα στο Κέντρο Υγείας Μεγαλόπολης είναι κάτι σπάνιο και συγκινητικό», είπε ο Μανώλης Λιδάκης για τους γιατρούς οι οποίοι τον φρόντισαν.
Το αυτοκίνητο του Μανώλη Λιδάκη καταστράφηκε ολοσχερώς, ενώ στο σημείο του ατυχήματος χρειάστηκε να διακοπεί η κυκλοφορία για περίπου μισή ώρα
ΠΗΓΗ: eleftheriaonline.gr

Η ζωή σαν παραμύθι της Σωτηρίας Μπέλλου - Σαν σήμερα έφυγε η μεγάλη ρεμπέτισσα

"Συννεφιασμένη Κυριακή", "σαν απόκληρος γυρίζω", "δε λες κουβέντα"...τραγούδια σφραγίδα όπως και η φωνή της μεγάλης ρεμπέτισσας. Η Σωτηρία Μπέλλου έζησε μια ζωή σαν παραμύθι, γεμάτη δόξα αλλά και κακουχίες. To ημερολόγιο έγραφε 27 Αυγούστου 1997 όταν έφυγε...

  Έχουν περάσει 17 χρόνια από τότε που "ο μάγκας με φουστάνια" πέρασε στην αιωνιότητα. Η φωνή της ωστόσο δε σίγησε και δεν πρόκειται να σιγήσει ποτέ. Τα τραγούδια της που ύμνησαν τον έρωτα, τον πόνο, τη μοναξιά, την απόρριψη, την περιθωριοποίηση... μας συντροφεύουν είτε στα γλέντια μας, είτε στις άλλες, τις πολύ προσωπικές, μοναχικές μας στιγμές.

Rebetika Greek Music Documentary..Τα μπλούζ της Ελλάδας..

 

Ένα καταπληκτικό ντοκιμαντέρ για τo Ρεμπέτικο και την ιστορία  του. Αν αγαπάτε τα Ρεμπέτικα, τότε θα λατρέψετε αυτό το ντοκιμαντέρ από το BBC. 

 

Παρουσιάζει ο Anthony Quinn 

 

Πηγή βίντεο  Worldwide Greeks and Greek Boston

Σπάνιο τραγούδι..Σταμπούλ Ουσάκ Μανέ - Ρόζα Εσκενάζυ

 

Αμάν αμάν γιαιντες. Όποιος μ,ακούει που τραγουδώ Αμάν αμάν λέει χαρά πως έχω μαιντες αμάν αμάν αμάν. Μα 'γω 'χω στην καρδούλα μου ωχ αμάν αμάν πόνους καημούς και τρέφω αμάν αμάν. 

 

Video by  kotsos32

Τα σπίτια είναι χαμηλά σαν έρημοι στρατώνες... [video]

Φωτογραφία από anemourion.blogspot.com

ΠΗΓΗ: sansimera.gr
Σωτηρία Μπέλλου
Κορυφαία τραγουδίστρια του λαϊκού και ρεμπέτικου τραγουδιού. Γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου 1921 στο χωριό Χάλια της Χαλκίδας. Ήταν μέλος εύπορης οικογένειας και η μεγαλύτερη από τα τέσσερα αδέλφια της. Είχε το όνομα του αγαπημένου της παππού, Σωτήρη Παπασωτηρίου, που ήταν παπάς στο Σχηματάρι. Στο πλευρό του, «ζυμώθηκε» από μικρή με τους εκκλησιαστικούς ήχους και τη βυζαντινή μουσική.

Τραγουδίστρια αποφάσισε να γίνει όταν είδε στον κινηματογράφο την ταινία «Η Προσφυγοπούλα» με τη Σοφία Βέμπο. Οι γονείς της, όμως, είχαν αντιρρήσεις κι έτσι σε ηλικία 17 ετών αποφάσισε να κατεβεί μόνη στην Αθήνα.
Εκεί παντρεύτηκε τον Βαγγέλη Τριμούρα, ελεγκτή στα λεωφορεία, με τον οποίο είχε γνωριστεί όσο ήταν ακόμη στη Χαλκίδα. Ο γάμος τους κράτησε μόνο έξι μήνες και η Σωτηρία βρέθηκε στις φυλακές «Αβέρωφ», όταν στον τελευταίο τους καβγά του έριξε βιτριόλι στο πρόσωπο. Στο Εφετείο η ποινή της μειώθηκε από 3,5 χρόνια σε 6 μήνες και αφέθηκε ελεύθερη.

Ξέρετε τους Gadjo Dilo; Η ελληνική gypsy jazz σε απογείωση

Ακούστε πρώτα αυτό το τραγούδι

Πηγή ανάρτησης: www.lifo.gr

Οι Gadjo Dilo είναι ένα συγκρότημα, που ακούγοντάς το ανοίγει η καρδιά σου.

Ακούς τις πενιές του Τσιτσάνη και του Χιώτη που γνωρίζεις καλά μαζί με τη gypsy swing κιθάρα του Django Reinhardt.

Μέσα στο πολύχρωμο σύμπαν της μουσικής τα τραγούδια και οι ήχοι συνδέονται, φωτίζονται από μια νέα μελωδία.

Ένα καινούργιο παιχνίδι γεννιέται. Έχει ήχο και εικόνα.

Τους συναντήσαμε και μας εξήγησαν ακριβώς από που προέρχεται όλο αυτό το κέφι 

Θα συστηθείτε;

Μπάτσοι και ρεμπέτικο τραγούδι

Το βρήκαμε εδώ ksipnistere.blogspot.gr
Μέχρι τώρα από τα ρεμπέτικα άσματα (χαρακτηριστικό αυτό εδώ) είχαμε σχηματίσει μια άποψη για την αντίληψη που είχαν οι παλιοί ρεμπέτες για τις κρατικές δυνάμεις καταστολής της εποχής τους.
Αξιοσημείωτος όμως είναι  και ο
τρόπος με τον οποίον στέκεται απέναντι στο ρεμπέτικο τραγούδι, και στους ρεμπέτες φυσικά, η μπασκηναρία της δεκαετίας του ’50. Στο πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του συντρόφου Γ. Αλεξάτου «Το τραγούδι των ηττημένων. Κοινωνικές αντιθέσεις και λαϊκό τραγούδι στην μεταπολεμική Ελλάδα»,  βρίσκουμε το κύριο άρθρο που έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό  «Αστυνομική  Επιθεώρηση» το 1954.

Εχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Το παραθέτουμε:

«Κατά την περίοδον των τελευταίων τούτων ετών, ο Ελληνικός Λαός έπειτα από τας τόσας δοκιμασίας και συμφοράς αι οποίαι τον έπληξαν, ήρχισε, δυστυχώς, να αποβάλη πολλάς των κληρονομικών του αρετών, των αρετών εκείνων, που χάρις εις αυτάς διετηρησε άσπιλον την εθνικήν του υπόστασιν, την θρησκείαν και τη\ γλώσσαν του επί τόσας χιλιετηρίδας.

Εννοούμεν την εκ μέρους μεγάλου αριθμού νέων μας, προτίμησιν προς την μουσικήν, την άλλως ρεμπέτικην καλουμένην, η οποία αποδίδεται από τα ξενικής προελεύσεως “μπουζούκια”, ως και την προτίμησιν των επίσης προς τους αυτής προελεύσεως και ποιότητος χορούς.

Κώστας Σκαρβέλης ή Παστουρμάς



Πηγή videosmusicview.blogspot.gr
Κωνσταντινούπολη 1880 - Αθήνα 8.4.1942)

Από πολύ μικρός ασχολήθηκε με τη μουσική. Μετά την ενηλικίωσή του, για να αποφύγει την κατάταξή του στον τουρκικό στρατό, φυγαδεύτηκε και εγκαταστάθηκε με άλλους συγγενείς του στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Τουλάχιστον για μια εικοσαετία δεν υπάρχουν στοιχεία για το πού ήταν και με τι ασχολήθηκε. Βέβαιο είναι ότι δεν επανήλθε στην Κωνσταντινούπολη, ούτε σε άλλο μέρος της Τουρκίας. Στην Αθήνα πρέπει να εγκαταστάθηκε μεταξύ 1915 και 1920, επομένως δεν ανήκει στους πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής. Η κύρια εργασία του στην Αθήνα πριν από το 1922 ήταν ειδικός τεχνίτης στην κατασκευή υποδημάτων πολυτελείας.

Με την εγκατάσταση των Μικρασιατών στην Ελλάδα, ο Κώστας Σκαρβέλης ξαναβρήκε γνωστά πρόσωπα από τον χώρο των μουσικών και άρχισε αμέσως την επαγγελματική του καριέρα ως μουσικός. Από το 1923 ανέβηκε στο πάλκο ως κιθαρίστας και έπαιξε σε όλα τα γνωστά στέκια που δημιουργήθηκαν από τους Μικρασιάτες μουσικούς στην Αθήνα του Μεσοπολέμου: στον «Πουρούζη» στη Λ. Αλεξάνδρας, στου «Πικίνου» στο Θησείο, στο «Αραράτ» στην Λ. Αλεξάνδρας, στο «Απταιό» στο Φάληρο κ.α. Μαζί του ήταν, μεταξύ άλλων, ο Κώστας Τζοβένος, ο Μήτσος Αραπάκης, ο Κώστας Καρίπης, ο Αντώνης Νταλγκάς, ο Γιώργος Λαζαρίδης (ή Σπανός), ο Κώστας Ρούκουνας, ο Στελλάκης Περπινιάδης κ.ά.

Βίκυ Μοσχολιού – Η μοναδική φωνή της «έσβησε» πριν από εννέα χρόνια

Η Βίκυ Μοσχολιού ήταν ένας μύθος της ελληνικής μουσικής σκηνής. Ήταν ένας χαρισματικός άνθρωπος, με μια ανεπανάληπτη φωνή – διαμάντι, από εκείνες που δύσκολα μπορούν να αντικατασταθούν. 

Και τη Βίκυ δεν μπόρεσε να την αντικαταστήσει καμία. Τη βραχνάδα της φωνή της, δεν την συναντήσαμε σε καμία. Επίσης, δεν συναντήσαμε πουθενά την αυθεντική μαγκιά της! Είχε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που την έκαναν star.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

Ρεμπέτικο και έρως - Τα ωραιότερα ερωτικά τραγούδια (Βίντεο)

Ανάρτηση από videosmusicview.blogspot.gr

Έρωτας και έρως, ο Έντονη συναισθηματική έλξη στην οποία συνυπάρχει και πόθος για σαρκική επαφή. Το συναίσθημα το οποίο δημιουργείται σε κάποιον, όταν το σεξουαλικό του ενδιαφέρον επικεντρωθεί σε ορισμένο πρόσωπο, και εκδηλώνεται με ποικίλους τρόπους: Mεγάλος / παράφορος / σφοδρός / τρελός / φλογερός / κεραυνοβόλος ~. Επιπόλαιος ~. Aμοιβαίος ~. Γάμος από έρωτα. Φυσικός ~ ή σαρκικός ~,η σεξουαλική πράξη• συνουσία. Πλατωνικός ~ ή αγνός ~, από τον οποίο λείπει το σεξουαλικό στοιχείο. Ύμνος / τραγούδι στον έρωτα. Aφροδίτη, η θεά του έρωτα. || Έρωτας, ονομασία του σχετικού θεού της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας: Ο φτερωτός Έρωτας. Παραστάσεις / λατρεία του Έρωτα. Ο Aπρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε. Tον χτύπησαν τα βέλη του Έρωτα, ερωτεύτηκε.

Ο ΕΡΩΤΑΣ γεννήθηκε στην Ελλάδα και μόνο στα ελληνικά λεξικά συναντάται η λέξη έρως. Οι υπόλοιποι λαοί μπορούν να… προσεγγίζουν τον φτερωτό θεό μόνο με την έννοια της αγάπης (love, amor, amore…) . Όμως άλλο η αγάπη και άλλο ο έρως. Ο θεός Έρωτας ήταν από τους σημαντικότερους θεούς της αρχαιότητας, μία από τις τρεις θεότητες που δημιούργησαν τον κόσμο, σύμφωνα με τη «Θεογονία» του Ησιόδου, που περιγράφει την καταγωγή των θεών. «Εν αρχή ην το Χάος» κατά τον Ησίοδο. Τρία στοιχεία συνυπάρχουν, το Χάος, η Γαία και ο Έρωτας. Ο Έρωτας δεν γεννά αλλά ενθαρρύνει και διευκολύνει τη γέννηση και τη δημιουργία. Από το Χάος γεννήθηκαν το Έρεβος και η Νύχτα, ενώ τα παιδιά τους ήταν ο Αιθέρας και η Ημέρα.
«Έρως ανίκατε μάχαν…». Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στον θεό Έρωτα από τους αρχαίους τραγικούς. Ο Ευριπίδης διαχωρίζει τον έρωτα σε θετική και αρνητική δύναμη, καθώς μπορεί να οδηγήσει τόσο στην Αρετή όσο και στην Αθλιότητα

Οι πρώτοι δίσκοι ρεμπέτικου των Ελλήνων μεταναστών στις ΗΠΑ

Ένα ικανό κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού ήταν Έλληνες μετανάστες στα διάφορα σημεία του ορίζοντα, κυρίως όμως στην Βαλκανική χερσόνησο και , Αμερική.

Για τη βάση του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού ενδιαφέρει εδώ περισσότερο πληθυσμός των Ελλήνων μεταναστών στην Αμερική, που ανήκει στην τρίτη πληθυσμιακή κατηγορία που αναφέραμε.

Η μετανάστευση, λοιπόν, στην Αμερική αρχίζει ουσιαστικά μετά το 1890 και φτάνει στο απόγειο της στις αρχές 20ού αιώνα.

Σύμφωνα με τα ντοκουμέντα που μας δίνουν οι ελληνικές κρατικές υπηρεσίες στατιστικής, από το 1824 ως το 1889 , φαίνονται εγγεγραμμένοι 2.187 μετανάστες από την Ελλάδα για την Αμερική. Το 1900 το νούμερο έφτανε τις 3.711, το έφτασαν 36.580 μετανάστες Έλληνες στην Αμερική.

Το Ελληνικό Κράτος εκείνη την εποχή είχε 2.631.952κατοίκους. Επίσημα έγγραφα αποδεικνύουν ότι από το 1890 μέχρι το 1922 υπήρχαν στην Αμερική 400.000 μετανάστες Έλληνες.

Εκπομπή ''στήν υγειά μας'' αφιερωμα στο ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ

 

video by aLeKoS2012

Οι Locomondo σε Λαικορεμπέτικα..

photo: www.mixgrill.gr

Οι Locomondo είναι σήμερα ένα από τα πιο γνωστά και αγαπητά συγκροτήματα στην Ελλάδα.
Το όνομα μεταφρασμένο θα πει "τρελός κόσμος" (loco = τρελός στα ισπανικά, mondo = κόσμος στα ιταλικά). Η μουσική τους είναι μία μίξη από Reggae, Ska και Latin ρυθμούς που συνδυάζονται κυρίως με ελληνικό στίχο και συχνά με στοιχεία από την ελληνική παραδοσιακή μουσική.

Ιδρύθηκαν από τον Μάρκο Κούμαρη και το Γιάννη Βαρνάβα το 2003 στην Αθήνα. Αργότερα προσχώρησαν οι: Σπύρος Μπεσδέκης (μπάσο), Σταμάτης Γούλας (πλήκτρα), Θανάσης Ταμπάκης (ηχοληψία), Στρατής Σούντρης (drums), Μιχάλης Μουρντζής (κρουστά). Από το 2003 ως το 2005 drummer του συγκροτήματος ήταν ο Στέφανος Ψαραδάκης. Σήμερα αποτελούνται από αυτόν τον πυρήνα 7 μελών με επικεφαλής τον κύριο συνθέτη και στιχουργό Μάρκο Κούμαρη και πλαισιώνονται κατά καιρούς από διάφορους guest μουσικούς.
H συνέχεια εδώ στην σελίδα του  συγκροτήματος www.locomondo.gr

«Αντιλαλούνε τα βουνά» σε γλώσσα ηλεκτρονική ..

Το παρελθόν συνάντησε το παρόν κοιτώντας στα ίσια το μέλλον, την Παρασκευή και το Σάββατο στη Μικρή Επίδαυρο, χάρη στον Vassiliko και το «Sunday cloudy Sunday».

Θρυλικά λαϊκά τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη μπολιασμένα από την ποπ μουσική κουλτούρα παρουσιάστηκαν τις δύο βραδιές, κερδίζοντας το χειροκρότημα του κοινού.
Μελωδίες του Τσιτσάνη επηρεασμένες από την Ανατολή όπως η «Γκιουλμπαχάρ» αλλά και τραγούδια όπως η «Συννεφιασμένη Κυριακή», «Αργοσβήνεις μόνη», «Αντιλαλούνε τα βουνά», «Το γράμμα», «Κάνε λιγάκι υπομονή» μεταφράστηκαν σε μία γλώσσα ηλεκτρονική, με φαντασία, έμπνευση και σεβασμό. Το κλίμα το οποίο δημιούργησε ο Βασιλικός μάς αποκάλυψε σχεδόν μια μεταφυσική ταύτιση των δύο δημιουργών, στον λιτό τρόπο εκφοράς και έκφρασης της μελωδίας και του στίχου αλλά και με την ταυτόχρονη ύπαρξη διαφορετικών συναισθημάτων. Ανατρεπτικές ενορχηστρώσεις, παράδοξοι ήχοι, καθηλωτικές ερμηνείες, όλα χτισμένα πάνω σε συνθέσεις του Τσιτσάνη που γαλούχησαν γενιές μουσικών.

«Η μουσική του Τσιτσάνη δεν είπε ποτέ ψέματα»

H «Συννεφιασμένη Κυριακή» θα γίνει «Sunday Cloudy Sunday» και ο ήχος του Βασίλη Τσιτσάνη θα τοποθετηθεί στο σήμερα. Ολα αυτά θα συμβούν αύριο και μεθαύριο στο Θέατρο της Μικρής Επιδαύρου στη σκηνή του οποίου θα βρεθεί ο Vassilikos μαζί με τις δύο προσκεκλημένες του ερμηνεύτριες, τη Δήμητρα Γαλάνη και την Ελευθερία Αρβανιτάκη.

 Ο τραγουδοποιός, ο οποίος αναδεικνύεται ως ένας από τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους της γενιάς του, θα παρουσιάσει μια μουσική παράσταση η οποία θα είναι βασισμένη στο υλικό του τελευταίου του άλμπουμ που αποτελεί μια επαναπροσέγγιση στο μουσικό έργο του Τσιτσάνη με στόχο την προβολή του αλλά και την επανατοποθέτησή του στη σύγχρονη εποχή.
Ο Vassilikos, εξάλλου, έχει αποδείξει στο παρελθόν πως είναι πολύ καλός σε τέτοιου είδους σύγχρονες «αναγνώσεις».

Βαρύ ρεμπέτικο - Βαμβακαρης Μαρκος (Φραγκος)

  Video by spiros sal

«Η ελληνική μουσική είναι οικουμενική» λένε οι Ιμάμ Μπαϊλντί στον Καναδά

Το ελληνικό συγκρότημα που πραγματικά έπανέφερε την μουσική της δεκαετίας του '30 και '40, (Βέμπτω, Αττικ κτλ.) έδωσε δύο συναυλίες στο φεστιβάλ τζάζ του Μόντρεαλ ξεσηκώνοντας χιλιάδες Καναδούς και Έλληνες στην κεντρική σκηνή της Μπέλ.

Ήχοι της Ανατολής, των Βαλκανίων, ήχοι πειραγμένοι με ηλεκτρικές νότες, έκαναν τους Ιμάμ Μπαϊλντί να ξεχωρίσουν απ' όλα τα έθνικ συγκροτήματα του φημισμένου διεθνούς φεστιβάλ της τζάζ, αφήνοντας τη σφραγίδα της πρώτης ελληνικής παρουσίας στο Μόντρεαλ της μουσικής.

Στο περιθώριο των συναυλιών τους, συναντηθήκαμε με τον Λύσανδρο Φαληρέα, συνιδρυτή του συγκροτήματος και τον Γιάννη Δίσκο, σαξοφωνίστα που καθηλώνει το κοινό με τον ελληνικό ήχο του κλαρίνου.

Οι δύο νεαροί εκφραστές μιας νέας άποψης για την ελληνική και τη βαλκάνια μουσική μίλησαν για το συγκρότημα Ιμάμ Μπαϊλντί και την προσπάθειά τους να παντρέψουν το παλιό με το καινούριο.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ: Είχαν... συγγένεια Μάνος και Τσιτσάνης.

Δύο κορυφαίοι συνθέτες του ελληνικού τραγουδιού, ο Βασίλης Τσιτσάνης και ο Μάνος Χατζιδάκις, θα «συναντηθούν» αύριο βράδυ, στη σκηνή του Ηρωδείου.

Τα υπέροχα, διαχρονικά τραγούδια τους θα «βαδίσουν» για μια βραδιά πλάι πλάι με βασικό συνδετικό κρίκο τη φωνή του Μανώλη Μητσιά ο οποίος θα είναι ο ερμηνευτής της μουσικής αυτής παράστασης με τίτλο «Εσπερινοί διάλογοι. Από τον Τσιτσάνη στον Χατζιδάκι».
Και μπορεί, εκ πρώτης ακροάσεως, οι δύο αυτοί δημιουργοί να μοιάζουν αταίριαστοι και τα τραγούδια τους διαφορετικού μουσικού ύφους, η αλήθεια είναι όμως πως υπάρχουν ανάμεσά τους πολλά κοινά χαρακτηριστικά όπως η αρμονία, το ήθος, η ποιότητα, η αυθεντικότητα. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι έτρεφαν μεγάλο θαυμασμό ο ένας για τον άλλο.
«Ο Χατζιδάκις θεωρούσε τον Τσιτσάνη μετεμψύχωση του Μότσαρτ» μας λέει χαρακτηριστικά ο Μανώλης Μητσιάς και συμπληρώνει: «Τόσο ο Χατζιδάκις όσο και ο Θεοδωράκης εμπνεύστηκαν από τη μουσική του Τσιτσάνη, άρα είναι αυτονόητο πως υπάρχει μουσική συγγένεια ανάμεσά τους».