Γιώργος Κάβουρας (Καστελλόριζο 1909 – Αθήνα 1943) (Βιογραφία)

Ο πατέρας του Γιώργου Κάβουρα, Σταμάτης, εξαιρετικός βιολιστής και οργανοποιός με καταγωγή από το Λίβισι της Μικράς Ασίας, για να γλυτώσει από τις διώξεις των Τούρκων βρίσκει καταφύγιο στα 1906 στο Καστελλόριζο. Εκεί γνωρίζεται με τη Γαρουφαλλιά Μπεηγιώργη επίσης Μικρασιάτικης καταγωγής και παντρεύονται.

Ο Γιώργος, πρώτο παιδί της οικογένειας, γεννιέται στα 1909 (ή πολύ πιθανόν το 1907). Στα 1918 όλη η οικογένεια βρίσκεται στον Πειραιά, κατοικούν αρχικά στο Χατζηκυριάκειο και μετά τη Μικρασιατική καταστροφή στη Δραπετσώνα.

Αρχίζει να ασχολείται με τη μουσική σαν οργανοπαίκτης αρχικά - έπαιζε βιολί, σαντούρι αλλά και κιθάρα - στην κομπανία του πατέρα του, παίζοντας στις ταβέρνες του Πειραιά και σε πανηγύρια.
Στα τέλη του 1930, ο Γιώργος Κάβουρας, με τη βοήθεια του φίλου του Γιάννη Αγορόπουλου–Χατζή και ενός ταξιτζή, κλέβει την Ειρήνη Κωνσταντάρα με την οποία παντρεύεται και αποκτούν τέσσερα παιδιά.

Ο ΘΑΝΑΣΗΣ, Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΟ ''ΜΕΤΑΞΙ''

ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΟ "ΜΕΤΑΞΙ" Μ. Αλεξάνρου 42, Μεταξουργείο.

ΓΙΑΤΡΟΣ - ΘΑΝΑΣΗΣ - ΔΗΜΗΤΡΗΣ και όλοι ΕΣΕΙΣ..!!!

ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ.♪ ♫ ♪

            

George Girnas

Enjoy the videos and music you love, upload original content, and share it all with friends, family, and the world on YouTube.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΟΡΑΚΑΚΗΣ.

 

Ο Βαγγέλης Κορακάκης είναι σύγχρονος μουσικός, στιχουργός και ερμηνευτής λαϊκών τραγουδιών.
Γεννήθηκε το 1961 στην Καισαριανή.
Η πρώτη του επαφή με το μπουζούκι ήρθε σε ηλικία 9 χρονών, όπου απέναντι από το πατρικό του υπήρχε ένας ξυλουργός που έφτιαχνε και μουσικά όργανα. Το πρώτο του μπουζούκι, τρίχορδο, το απέκτησε σε ηλικία 11 χρονών, στο οποίο πέρασε ο ίδιος χορδές.
Πρόκειται για κλασσική περίπτωση αυτοδίδακτου καλλιτέχνη, αφού αφιέρωνε και αφιερώνει πολλές ώρες παίζοντας μπουζούκι. Σε ηλικία 18 χρονών, και ενώ είχε συμμετάσχει σε διάφορα σχολικά συγκροτήματα στην Καισαριανή, εργάζεται για πρώτη φορά επαγγελματικά στην μουσική παράσταση του Χουρμούζη "Ο Λεπρέντης", σε μουσική Δήμου Μούτση.
Στη συνέχεια δούλεψε για λίγο στην ταβέρνα του Φίτσουλα και το 1982 άνοιξε, μαζί με τον Γιώργο Κούκιο, το "Μακάμι", το σημερινό του ορμητήριο που είναι γνωστό ως Μαγιοπούλα στην Καισαριανή. Σε ηλικία 19 χρονών νυμφέθηκε τη σύζηγό του Μαριάνα, και απέκτησε 2 παιδιά, την Ελένη και το Βασίλη. Ο Βασίλης βαδίζει στα βήματά του πατέρα του αφού έχει μυηθεί στο μπουζούκι, ενώ στην αρχή της επαγγελματική του πορείας συνεργάζεται μαζί του.

ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ (η ταινία)

ΥΠΟΘΕΣΗ
Η ιστορία μια μεγάλης τραγουδίστριας του ρεμπέτικου,που γεννιέται το 1919 στη Σμύρνη,
και καταλήγει το 1956 στην Αθήνα.
Οι περιπλανήσεις, οι έρωτες,οι επαγγελματικές επιτυχίες και οι προσωπικές καταστροφές της ηρωίδας,
αλλά και μια ξεχωριστή ματιά στα γεγονότα που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην Ιστορία
της Ελλάδας στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα,συνοδεύονται από τη μουσική και
τα τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου.
Η αναπαράσταση της εποχής,η ανάκληση του χαμένου ήθους των μουσικών του παλιού καιρού,
και όλα τα στοιχεία ενός λαϊκού μουσικού δράματος, ολοκληρώνουν αυτό το επικό αριστούργημα
που έγραψε ιστορία.
Διάρκεια: 150' Λεπτά Είδος Ταινίας: Βιογραφική
Σκηνοθέτης: Κώστας Φέρρης  Σενάριο: Κώστας Φέρρης, Σωτηρία Λεονάρδου
Ηθοποιοί:
Σωτηρία Λεονάρδου,Μιχάλης Μανιάτης,Βίκυ Βανίτα
Νίκος Δημητράτος,Θέμις Μπαζάκα,Νίκος Καλογερόπουλος
Κωνσταντίνος Τζούμας,Βάσω Αλεξανδρίδου,Νίκος Μπιρμπίλης
Σπύρος Μαβίδης,Λίνα Μπαμπατσιά,Γιώργος Ζορμπάς

Κώστας Καρίπης (Κωνσταντινούπολη - Αθήνα) 1865-1944

pic:

sekarius87

Για το σπουδαίο αυτό Κωνσταντινοπολίτη κιθαρίστα, τραγουδιστή και συνθέτη, που ήρθε στην Αθήνα, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή στα 1922, δεν είναι γνωστά ούτε το έτος γέννησης ούτε το έτος θανάτου.
Ο Τάσος Σχορέλης στη Ρεμπέτικη Ανθολογία του, αναφέρει ως έτος γέννησης το 1865 και έτος θανάτου το 1944, ενώ ο Παναγιώτης Κουνάδης βασιζόμενος σε αφηγήσεις φίλων και συναδέλφων του αλλά και των αρχείων της Columbia όπου φαίνεται να συμμετέχει σε ηχογραφήσεις μέχρι και το 1951, αναφέρει ότι γεννήθηκε μεταξύ 1890 – 1895 και πέθανε περί το 1952 – αφού τότε χάνονται ξαφνικά τα ίχνη του. Σημαντικό ρόλο στην έλλειψη στοιχείων για τον Κώστα Καρίπη έπαιξε το γεγονός ότι δεν είχε οικογένεια.
Είναι όμως γεγονός ότι, όταν στα 1922 ήρθε στην Ελλάδα είχε ήδη τη φήμη σπουδαίου μουσικού. Έτσι από το 1923 αρχίζει να εργάζεται ως κιθαρίστας και τραγουδιστής με διάφορα Σμυρναίικου ύφους συγκροτήματα, ενώ αργότερα τον βρίσκουμε ως κιθαρίστα σε Πειραιώτικου ύφους ρεμπέτικα συγκροτήματα.

Γιάννης Κότσιρας: «Το ρεμπέτικο έχει ειλικρίνεια»

photo: allismusicworld.blogspot.com

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΓΙΩΤΑ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ
Βλέπει το ρεμπέτικο επαναστατικό και ειλικρινές. Κάπως σαν το ροκ, το οποίο «ακούει» ως το ρεμπέτικο της Δύσης. 

Ο λόγος για τον Γιάννη Κότσιρα, που επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη με την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Βόλου -με αφορμή τα 90 χρόνια από την καταστροφή της Σμύρνης και την κυκλοφορία του άλμπουμ «Η Σμύρνη του έρωτα»- για μια συναυλία στις 6 Οκτωβρίου, στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (συμπαραγωγή του ΜΜΘ και της ΜΙΝΟS ΕΜΙ ενταγμένη στο πρόγραμμα «Θεσσαλονίκη 2012»).

Στην παράσταση, που είναι αφιερωμένη στη λαϊκή παράδοση της Σμύρνης, θα ακουστούν κομμάτια του ’20 («Πού να βρω γυναίκα να σου μοιάζει», «Ομορφη Σμυρνιά», «Ο Αντώνης ο βαρκάρης», «Μισιρλού», «Το γελεκάκι», «Καρδιά ορφανή»), αλλά και τραγούδια - πρόδρομοι της πειραιώτικης (ρεμπέτικης) σχολής, σημαντικών συνθετών. Μετρημένος, καλλιτεχνικά και κοινωνικά συνειδητοποιημένος ο Γιάννης Κότσιρας, μιλώντας στον «ΑτΚ» εξηγεί την κοινωνική διάσταση αυτών των ερωτικών τραγουδιών, ενώ αναφέρεται ακόμη στη «χυδαία πολιτική πανικού», όπως λέει, αλλά και στη λύση που «θα έρθει από μέσα και όχι απ' έξω».

ΘΕΕ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΟΔΥΝΑΜΕ..

από το χρήστη LimperisStudio

Γιώργος Μουσταϊρας-τραγούδι Νίκος Πετσάκος-μπουζούκι Λυμπέρης Πιτουράς-κιθάρες, μπαγλαμά, κρουστά ηχογράφηση:LIMPERIS "SOUND-POWER" STUDIO

ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ Από τα κάρβουνα στη «Φραγκοσυριανή»

^«Και το χασίσι απ' τη Σύρα ξεκίνησε στην Παλαιά Ελλάδα. Και οι κουτσαβάκηδες εκεί υπήρχαν. Αλλά εκεί ήμουν μικρό παιδί και δεν τα 'ξερα αυτά. Ακουσα όμως τους μεγαλύτερους εκ των υστέρων ότι ήτανε διάφοροι μάγκες που πηγαίνανε και φουμέρνανε. 

 

Κι αυτοί που ντυνόντουσαν σα ζεϊμπέκια, μάγκες ήταν σχεδόν, γιατί εχορεύανε να πούμε» (Μάρκος Βαμβακάρης, «Αυτοβιογραφία», εκδ. Παπαζήσης). 

 

Μάρκος ο Φραγκοσυριανός. Πόσο τον ξέρουμε άραγε; Φωνή αδρή, χωρίς ίχνος καλλιέπειας, και λόγος απλός και τσεκουράτος, βγαλμένος από τα βιώματά του. Εφημεριδοπώλης από τα 12 του στη Σύρο και αργότερα λιμενεργάτης στον Πειραιά, καρβουνιάρης, εκδοροσφαγέας κ.λπ., κατέγραψε στα τραγούδια του ως άλλος χρονογράφος τον αυθεντικό τρόπο ζωής του περιθωρίου, διατηρώντας ζωντανό ένα κομμάτι εποχής που αποκλειόταν από την κυρίαρχη κουλτούρα (επιθεωρήσεις, οπερέτες κ.λπ.), η οποία φλέρταρε με τις αστικές συνήθειες της Δύσης. Μάρκος ο χρονογράφος.

«Μάρκος ο Φραγκοσυριανός» στο Ηρώδειο

Μάρκος Βαμβακάρης

Κότσιρας, Ζερβουδάκης, Σοφία Παπάζογλου, Απόστολος Ρίζος και ο Στέλιος Βαμβακάρης σε ένα πρόγραμμα της Λίνας Νικολακοπούλου για τον μεγάλο ρεμπέτη.

Γεννημένος το 1905 στην Απάνω Χώρα της Σύρου από οικογένεια αγροτών, ο Μάρκος Βαμβακάρης έπαιζε τουμπί (νησιώτικο τύμπανο) από τα παιδικά του χρόνια, ακολουθώντας τον ερασιτέχνη μουσικό πατέρα του στα πανηγύρια. Η μουσική τον συνόδευε σε όλη του τη ζωή, για να γίνει ο κύριος πόρος βιοπορισμού του όταν, στα τέλη της δεκαετίας του ΄20, στην Αθήνα έμαθε μπουζούκι. 

Έκτοτε, τα τραγούδια που συνέθεσε έγιναν… μικροί εθνικοί ύμνοι που μίλησαν για τα πάθη και τα όνειρα ενός ολόκληρου λαού. Τέτοια τραγούδια θα ακουστούν και τώρα, σαράντα χρόνια μετά το θάνατό του λαϊκού συνθέτη (Φεβρουάριος του 1972) στη συναυλία «Μάρκος ο Φραγκοσυριανός» που θα δοθεί στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών στις 22 και στις 23 Ιουνίου (21.00) στο Ηρώδειο. 

Το σκηνικό θα είναι εικόνες από τη Σύρο, την ιδιαίτερη πατρίδα του, ενώ στη σκηνή για να ερμηνεύσουν με το δικό τους τρόπο τις αθάνατες μελωδίες του θα ανεβούν οι: 

Γιάννης Κότσιρας, Δημήτρης Ζερβουδάκης, Σοφία Παπάζογλου, Απόστολος Ρίζος, Δημήτρης Νικολούδης, Εβελίνα Αγγέλου και ο Στέλιος Βαμβακάρης. 

Συμμετέχουν: Vivicio Capossela, Νέα Τάξη Πραγμάτων, Στίχοιμα. 

Επιλογή ρεπερτορίου, ιδέα, καλλιτεχνική διεύθυνση Λίνα Νικολακοπούλου. 

Σκηνογραφία Άγγελος Μέντης. Νίκος Πρίντεζης

Info

22 Ιουνίου 2012 ΩΔΕΙΟ ΗΡΩΔΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ, Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Ακρόπολη Τηλ.: 210-3241807 / 324858 Η προπώληση έχει ξεκινήσει, με τα εισιτήρια να κοστίζουν 10, 15 και 30 ευρώ. http://tospirto.net/

Μικρασιάτικα τραγούδια από το Μουσικό Σχήμα «ΔΗΘΕΝ»

Το μουσικό σχήμα  δημιουργήθηκε στην Αθήνα το 1994 από μια ομάδα νέων μουσικών με κύριο στόχο την απόδοση και μελέτη του ρεπερτορίου που περιέχει τραγούδια και μουσικές από την παράδοση της Μικράς Ασίας, των Εστουδιαντίνων της Σμύρνης και της Πόλης, καθώς και τραγούδια από την Πειραιώτικη Σχολή του Ρεμπέτικου.  

Μια από τις επιδιώξεις τους είναι η δημιουργία μιας ατμόσφαιρας και αισθητικής που παραπέμπει σε τρόπους ψυχαγωγίας μιας άλλης εποχής, της εποχής που άνθισε η μουσική που μελετάμε ,που βασίζεται στην αγάπη και στη γνώση για τη μουσική, στο μεράκι και στην αυθεντικότητα των ανθρώπων.

Στα 17 χρόνια που υπηρετούν και προβάλουν το σμυρναίικο και ρεμπέτικο τραγούδι, έχουν παίξει ως σχήμα σε πολλούς χώρους.  Μεταξύ αυτών στην Κληματαριά, στον Μπερντέ, στο Εναλλάξ κ.α. Την περίοδο 2001-2002 βρίσκονται σε ένα από τα πιο ιστορικά κουτούκια της Αθήνας, την Κοτταρού.

Η ιστορία ενός αγοριού μας δίνει κουράγιο και μας χαρίζει ένα μήνυμα αισιοδοξίας

Καθώς οι φετινές πανελλήνιες είναι σε εξέλιξη και οι περισσότεροι νέοι της Ελλάδας ζουν την αγωνία των θεμάτων και των αποτελεσμάτων, ας τους τονώσουμε το ηθικό με δυο νότες αισιοδοξίας... από έναν νέο που δεν ξέρει πώς είναι να τρέχεις, γιατί δεν έχει τρέξει ποτέ.
Ομως αγαπάει τη ζωή και της είναι ευγνώμων. Πέρασε με άριστα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης παρά τα κινητικά προβλήματά του και είναι ένας νέος άνθρωπος που απαιτεί τα δικαιώματά του.

Πρόκειται για τον 20χρονο Ραφαήλ Παπαδόπουλο, ο οποίος δίνει με τις πρωτιές του το δικό του μήνυμα σε όσους φοβούνται τη ζωή και τα δύσκολα. Οταν τον ακούς να παίζει τζουρά, ξέρεις ότι η ζωή χορεύει μαζί του ένα ζεϊμπέκικο. Ο Ραφαήλ Παπαδόπουλος γεννήθηκε με σπαστική τετραπληγία. Η μητέρα του τον νανούριζε κρατώντας στο άλλο χέρι της βιβλία με τη θεωρία του Σπινόζα. Στα δώδεκα χρόνια του αναγκάστηκε να περιμένει έξι μήνες για να κατασκευαστεί μια μπάρα αναπήρων στο σχολείο του για να μπορεί να ανεβαίνει χωρίς πρόβλημα στις αίθουσες.

«ΣΜΥΡΝΙΟΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΟΥ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ»

  Το προπολεμικό ρεμπέτικο, στα χέρια μουσικών του σήμερα…

Την Κυριακή 27 Μαΐου 2012, 2 με 4 το μεσημέρι, από το Δεύτερο Πρόγραμμα 103,7 και από το αρχείο της εκπομπής «ΗΣΥΧΙΑ! ΓΡΑΦΟΥΜΕ…» μεταδίδεται μια ξεχωριστή ζωντανή ηχογράφηση.

Ο Δημήτρης Μυστακίδης - κιθαρίστας με μεγάλη θητεία σε ηχογραφήσεις και χρόνια στενός συνεργάτης του Θανάση Παπακωνταντίνου – ο Ευγένιος Βούλγαρης με ούτι αλλά και με σπάνια όργανα της Ανατολής όπως το «Γιαιλί – ταμπούρ», ο Απόστολος Τσαρδάκας με το κανονάκι του και η Θεοδώρα Αθανασίου – από τις σπάνιες πολύ νέες φωνές σε τέτοια ακούσματα.

Μπάμπης Τσέρτος...

Ο Μπάμπης Τσέρτος γεννήθηκε στα Τρόπαια του Νομού Αρκαδίας. Σε ηλικία 17 ετών έρχεται στην Αθήνα, όπου κατοικεί πλέον μόνιμα. Παρ” ότι από πολύ μικρός τραγουδάει και ψέλνει επιθυμεί και να σπουδάσει. 

 

Το 1974 εισάγεται στο Φυσικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. «Ήμουν πολύ τυχερός που στην οικογένειά μου τραγουδούσαν όλοι πολύ καλά, ο δε πατέρας μου έπαιζε και μαντολίνο. Ήμουν επίσης τυχερός που μεγάλωσα στα Τρόπαια, που ήταν πάντα εμπορικό, πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο, για την περιοχή. 

 

Μου έχουν μείνει πολλά γλέντια αξέχαστα, γλέντια όπου μπορούσαμε να ακούσουμε όλα τα είδη του ελληνικού τραγουδιού». Ως φοιτητής πια, ο Μπάμπης Τσέρτος ζει την «αναβίωση» του ρεμπέτικου τραγουδιού, μαθαίνει μπουζούκι και συμμετέχει στο συγκρότημα του Πανεπιστημίου, τραγουδώντας έντεχνα, λαϊκά, ρεμπέτικα και δημοτικά.

Δημήτρης Μητροπάνος: Η τελευταία του συνέντευξη

«Δεν μπορώ να λέω ψέματα, δε θα πολιτευτώ ποτέ», είχε πει ο σπουδαίος τραγουδιστής

Για την οικονομική κρίση και τη γνώμη του για το πολιτικό σκηνικό αλλά και για τη μουσική στην Ελλάδα είχε μιλήσει στην τελευταία του συνέντευξη ο κορυφαίος λαϊκός τραγουδιστής Δημήτρης Μητροπάνος.
Στη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο aixmi.gr στάθηκε στην παρακμή του ελληνικού τραγουδιού καθώς όπως λέει αν και έχουμε τραγουδιστές οι δημιουργοί έχουν εκλείψει.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του Δημήτρη Μητροπάνου.
Αν έκλεινε κάποιος σε ένα πακέτο πέντε- δέκα μελωδίες που να θυμίζουν Ελλάδα, μία απ’ αυτές θα ήταν τα ζεϊμπέκικα του Μητροπάνου. Αν ήθελε κάποιος να εξηγήσει τι εννοούμε όταν λέμε απλός, γνήσιος και καθαρός λαϊκός τραγουδιστής θα μίλαγε για τον Μητροπάνο.
Ο μεγάλος έλληνας τραγουδιστής δεν χρειάζεται συστάσεις σε κανένα κοινό. Ούτε σε εκείνους που ακούνε έντεχνα, ούτε στους άλλους που απορρίπτουν τα λαϊκά, ούτε στους ροκάδες, ούτε στους εναλλακτικούς. Τον Μητροπάνο τον ξέρουν όλοι. Ξέρουν τα τραγούδια του, αναγνωρίζουν την φωνή του.

Δημήτρης Μητροπάνος (1948-2012): Σίγησε η πλέον δωρική φωνή του τραγουδιού μας...

Στις 11 προχθες το πρωί, λίγες ημέρες αφότου είχε κλείσει τα εξήντα τέσσερα χρόνια του, έφυγε από τη ζωή ο Δημήτρης Μητροπάνος. 

 
Ο σπουδαίος ερμηνευτής είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο "Υγεία" νωρίτερα το ίδιο πρωί με πολύ έντονα συμπτώματα και η δύσπνοια που παρουσίασε λίγο αργότερα αποδείχθηκε, δυστυχώς, προοίμιο οξέος πνευματικού οιδήματος, το οποίο ήταν και η αιτία του θανάτου του στη μονάδα εντατικής του νοσοκομείου.

Ο Δημήτρης Μητροπάνος γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1948 στην Αγία Μονή, μια συνοικία στην περίμετρο των Τρικάλων. Στην ουσία τον μεγάλωσε μόνη της η μητέρα του, αφού πίστευε ότι ο πατέρας του είχε σκοτωθεί στον Εμφύλιο, ώσπου πληροφορήθηκε στα δεκάξι του ότι ζούσε στη Ρουμανία, για να καταλήξει να τον συναντήσει για πρώτη φορά όταν ο ίδιος ήταν σχεδόν... τριάντα ετών! Όντας παιδί φτωχής οικογένειας, εργαζόταν από μικρός σε διάφορες χειρωνακτικές δουλειές στα Τρίκαλα, μέχρι τα δεκάξι του, όταν, μαθητής γυμνασίου ακόμα, κατέβηκε στην Αθήνα. Στην πρωτεύουσα έμεινε μαζί με έναν θείο του και τελείωσε το σχολείο, ενώ παράλληλα δούλευε, ήδη όμως ως τραγουδιστής.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ - ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ- βιογραφία...(1893-1972)

Η Ευτυχία Χατζηγεωργίου-Οικονόμου, κατόπιν Νικολαίδου και τελικά Παπαγιαννοπούλου (1893 - 7 Ιανουαρίου 1972) υπήρξε μια από τις σημαντικότερες στιχουργούς του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. 

Γεννήθηκε στο Αϊδίνι της Μικράς Ασίας, αναγκάστηκε όμως να έλθει στην Ελλάδα με την μικρασιατική καταστροφή, το 1922 με δίπλωμα δασκάλας , πτυχίο που δε χρησιμοποίησε ποτέ καθώς αρχικά στράφηκε στο θέατρο(1926-1942, μεγάλο σκάνδαλο είχε κάνει τότε) κι έπειτα το 1949 στη στιχουργική, ακατάπαυστα ως το τέλος της.

Αθυρόστομη, ψεύτρα, παμπόνηρη, καπάτσα, παθιασμένη στους έρωτές της και παρορμητική μέχρι εκεί που δεν παίρνει, εκ πρώτης όψεως συνιστά έναν χαρακτήρα που δεν μπορεί να περιγράφει και με τα καλύτερα των χρωμάτων. Πολύ όμορφη γυναίκα με πολύ ισχυρή προσωπικότητα κι ιδιαίτερα ευφυής ήταν πολύ ερωτεύσιμη και προκαλούσε στους άλλους δυνατά συναισθήματα, όπως δυνατά ήταν και τα δικά της.

Ο αργιλές, οι ρεμπέτες και το ρεμπέτικο.

source pic: patratv.gr

Όλοι οι ειδήμονες συμφωνούν ότι το επονομασθέν ρεμπέτικο τραγούδι είναι το ελληνικό αστικό τραγούδι που αναπτύχθηκε στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα στα μεγάλα εμπορικά και κοινωνικά κέντρα, εκφράζοντας τους καημούς, τους πόθους και τις αντιλήψεις των περιθωριακών ατόμων, τα οποία είχαν αποκληθεί ή αυτοαποκληθεί, ρεμπέτες. 

H ίδια η λέξη ρεμπέτης έχει κατά καιρούς επιδεχθεί ποικίλες ερμηνείες. Άλλοι χαρακτηρίζουν με αυτήν τον απείθαρχο, άλλοι τον παράνομο (ιδιότητα που περιλαμβάνει τον αλήτη, τον μάγκα, τον νταή, τον κουτσαβάκη) κι άλλοι τον γλεντζέ, τον ξενύχτη. 

 H λέξη ρεμπέτης και ρεμπέτικο προέρχονται πιθανότατα από την τουρκική γλώσσα (ρεμπέτ = ανυπότακτος) ή από τη σερβική (ρεμπέτ = με την έννοια του αντάρτη) ή ίσως από τη βενετική rebelo (αντάρτης) και την ισπανική rebelde (αντάρτης, επαναστάτης).

ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ-Παρασκευή 30/3 στο passport

ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ
Παρασκευή 30 ΜΑΡΤΙΟΥ 21:30   

Στη σκηνή του passport με παλιά και καινούργια τραγούδια ,από το τελευταίο άλμπουμ του, Αγνώστου ΔιαμονήΟ Στέλιος Bαμβακάρης, εκτός από γιος του "πατριάρχη" του ρεμπέτικου τραγουδιού Mάρκου Bαμβακάρη, είναι ένας δεξιοτέχνης σολίστας του τρίχορδου μπουζουκιού και τραγουδοποιός με πρωτοτυπία και δικό του χαρακτηριστικό ήχο, ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες στον χώρο του λαϊκού και ρεμπέτικου τραγουδιού, με σημαντική πορεία τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Προερχόμενος από το ρεμπέτικο, με αρκετή προϋπηρεσία στο πάλκο, κατάφερε να ενσωματώσει στη μουσική του στοιχεία από το λαϊκό τραγούδι του ʼ60 και του ʼ70, για να φτιάξει ένα δικό του προσωπικό χαρμάνι.