Τάκης Μπίνης (Βιογραφία-video)

Ο Tάκης Mπίνης είναι η πιο αντιπροσωπευτική φωνή του ρεμπέτικου τραγουδιού. Γεννήθηκε το 1923, από γονείς πρόσφυγες, στη Θεσσαλονίκη. 

Στη δικτατορία του Mεταξά κρατείται σε στρατόπεδο συγκέντρωσης μαζί με άλλα παιδιά της ηλικίας του επειδή δεν οργανώθηκαν στην EON (Eθνική Oργάνωση Nέων).

Άρχισε την καριέρα του πολύ μικρός, με το μπουζούκι του και σαν τραγουδιστής, το 1939 στη Θεσσαλονίκη. Παίζει σε γνωστά περιθωριακά στέκια της πόλης, στου «Kέρκυρα», στου «Kαφαντάρη», στου «Mακρή» στην περιοχή του Βαρδάρη κι έτσι συναναστρέφεται με όλους τους μουσικούς της εποχής.

Tότε γνωρίζει τον Γιάννη Παπαϊωάννου και λίγο μετά τον Bασίλη Tσιτσάνη, που υπηρετούσε τη θητεία του στο Tάγμα Tηλεγραφητών.

Ο Τάκης Μπίνης, το ρεμπέτικο και οι σαμουράι

Αναστασοπουλος Νικος (okeboss)

Το ρεμπέτικο ανήκει στο ευρύτερο λαϊκό τραγούδι. Δεν είναι από μόνο του είδος μουσικής, αλλά είδος και φιλοσοφία ζωής πλαισιωμένα από μουσική. Σίγουρα αυτό το είδος ζωής δεν είναι αρμοστό στην σύγχρονη κοινωνία αλλά το διέπουν αρχές που σήμερα έχουν εκλείψει, όπως η μπέσα, η τιμή και η υπόληψη. Κάτι σαν την κοινωνία των Σαμουράι.

Ο Τάκης Μπίνης ήταν η ενσάρκωση αυτού του είδους ζωής και φιλοσοφίας. Με τον θάνατό του έσβησε και ο τελευταίος μεγάλος του αυθεντικού ρεμπέτικου. Πολλοί των παρομοίαζαν με τον τελευταίο των Μοϊκανών. Εγώ πάλι θα έλεγα πως μάλλον ήταν ο τελευταίος Σαμουράι...

Με τον Μανώλη παίζουμε μαζί ρεμπέτικα και κλασικά λα'ι'κά, εδώ στο Παρίσι, σχεδόν 4 χρόνια τώρα. Κάθε Παρασκευή και Σάββατο, στο μαγαζί γίνεται το αδιαχώρητο, όχι μόνο από Έλληνες αλλά και από Γάλλους, Αμερικάνους μέχρι και Τούρκους. Και το κυριώτερο, πολλοί απ'αυτούς είναι γνώστες! Δεν είναι και λίγο πράγμα να έρχεται ο Γάλλος και να σου ζητάει τους ''δυό σερέτες'' του Νταλγκά, όταν οι 9.9 στους 10 Έλληνες δεν ξέρουν καν ποιος είναι!