Στη μνήμη του φίλου μου Μπάμπη Μώκου, 4 χρόνια από τον θάνατό του....

«Σήμερα συμπληρώνονται 4 χρόνια από τη μέρα που ο Μπάμπης Μώκος, ο δικός μας Μπάμπης από τη Λαμία, έκανε το τελευταίο του ταξίδι. 

Για πολλούς ήταν ο συγγραφέας του "*παυσίλυπου", για άλλους ο δεξιοτέχνης του μπουζουκιού. Για μένα, όμως, ήταν ο φίλος, από μακριά, χωρίς να έχουμε συναντηθεί ποτέ, μιλούσαμε σχεδόν κάθε μέρα, ο άνθρωπος που η ψυχή του ήταν "κουρδισμένη" στο ρεμπέτικο και το αυθεντικό.

Είχα την τιμή και τη χαρά να συνεργαστούμε στενά όλα αυτά τα χρόνια. Μέσα από τη σελίδα μου "ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ", είχα και εγώ το προνόμιο να φιλοξενώ τα γραπτά του, δείτε εδώ, εκείνες τις ιστορίες που μόνο εκείνος ήξερε να διηγείται με τόσο πηγαίο χιούμορ και νοσταλγία. 

Θυμάμαι τις φορές που μιλούσαμε τηλεφωνικώς μαζί για το βιβλίο του, το «Άτιμη… Κενωνία….!»· έναν τίτλο που έκλεινε μέσα του όλη την κοσμοθεωρία του για τη ζωή και τους ανθρώπους.

Ο Μπάμπης δεν έγραφε απλώς· κατέγραφε την ιστορία της Λαμίας και της λαϊκής μας παράδοσης, όχι με στεγνές ημερομηνίες, αλλά με βιώματα. Κάθε του κείμενο ήταν μια πενιά στην καρδιά μας.

Σήμερα, λοιπόν, κάνουμε ένα "άτυπο μνημόσυνο" στη μνήμη του. Όχι με δάκρυα, αλλά με ένα ποτήρι κρασί, ένα παλιό ρεμπέτικο να παίζει στο βάθος και τις σελίδες των βιβλίων του ανοιχτές. Γιατί όσο διαβάζουμε τις λέξεις του και ακούμε τις μουσικές που αγάπησε, ο Μπάμπης θα είναι πάντα εδώ, "κουρδίζοντας" τις αναμνήσεις μας.

Καλό σου ταξίδι, φίλε μου Μπάμπη. Το "Ρεμπέτικο Τραγούδι" θα σε θυμάται πάντα».

Γιώργος Γυρνάς..

*Η λέξη παυσίλυπο είναι σύνθετη: από το ρήμα παύω + τη λέξη λύπη.

• Σημαίνει κυριολεκτικά αυτό που σταματά τον πόνο και τη στεναχώρια, το "φάρμακο" για τη λύπη της ψυχής.