Τη δραματική δεκαετία του 1940, το ρεμπέτικο καθιερώνεται ως κυρίαρχη λαϊκή μουσική έκφραση, αποκτώντας ευρεία απήχηση στο μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας.
Το ελαφρό τραγούδι αδυνατούσε πλέον να ακολουθήσει τις νέες μεταπολεμικές συνθήκες. Το μπουζούκι γίνεται το απόλυτο κυρίαρχο όργανο. Παράλληλα, σπουδαίοι δημιουργοί όπως ο Τσιτσάνης, ο Χιώτης, ο Παπαϊωάννου, ο Καλδάρας και ο Μητσάκης πρωτοστατούν δυναμικά στη σταδιακή μετεξέλιξη του ρεμπέτικου στο κλασικό λαϊκό, διευρύνοντας εντυπωσιακά το ακροατήριό τους.
Την ίδια περίοδο, ο Χατζιδάκις, ο Θεοδωράκης και ο Ξαρχάκος αναβαθμίζουν το λαϊκό, εισάγοντας την έντεχνη προσέγγιση και μελοποιώντας ταυτόχρονα μεγάλους Έλληνες ποιητές. Τη δεκαετία του ‘60 αναδύεται το ελαφρολαϊκό, γνωρίζοντας την ακμή του την περίοδο της δικτατορίας. Αντίθετα, στη δεκαετία του ‘70 ξεκινά συστηματική προσπάθεια αναβίωσης του αυθεντικού προπολεμικού ρεμπέτικου. Η νεολαία, αναζητώντας το αληθινό, αναγνώρισε στις μορφές των παλιών ρεμπετών τους ανυπότακτους και εντελώς απείθαρχους ήρωες της εποχής τους.
𝚨𝚴𝚨𝚲𝚼𝚻𝚰𝚱𝚶 𝚷𝚸𝚶𝚪𝚸𝚨𝚳𝚳𝚨 𝚬𝚱𝚫𝚮𝚲𝛀𝚺𝚬𝛀𝚴
«ΡΟΖΑ, ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΙ ΜΑΡΙΚΑ: ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΞΕΝΕΣ». Τρεις θρυλικές φωνές σε ένα σταυροδρόμι πολιτισμών. Με τη ΣΟΦΙΑ ΠΑΠΑЗОГΛΟΥ.
Η Σοφία Παπάζογλου παρουσιάζει την παράσταση «Οι δικές μας ξένες» αποτίνοντας φόρο τιμής σε τρεις εμβληματικές τραγουδίστριες που έζησαν και μεγαλούργησαν στην Ελλάδα – χωρίς να έχουν ελληνικές ρίζες: την εβραϊκής καταγωγής Ρόζα Εσκενάζυ (Σάρα Εσκενάζυ) που γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στα τέλη του 19ου αιώνα και θεωρείται η σπουδαιότερη τραγουδίστρια του σμυρναίικου τραγουδιού, τη Στέλλα Χασκίλ επίσης εβραϊκής καταγωγής (Στέλλα Γιεχασκέλ-Γαέγου) που γεννήθηκε το 1918 στη Θεσσαλονίκη, και τη Μαρίκα Νίνου, αρμένικης καταγωγής (Ευαγγελία Αταμιάν) που γεννήθηκε στον Καύκασο το 1918 ή το 1922.
Συντελεστές:
- • Σπύρος Πατράς: μπουζούκι – τραγούδι
- • Ντάσο Κούρτι: ακορντεόν
- • Μανώλης Κοττορός: βιολί
- • Βασίλης Κετεντζόγλου: κιθάρα
- • Νίκος Γύρας: κοντραμπάσο
- • Ηχοληψία: Μιχάλης Αλεξάκης
ΤΑΛΙΛΙ ΝΟОΜΠΑ
Στη γειτονιά του Βροντάδου, όπου για δεκαετίες λειτούργησαν λαϊκά στέκια, με ένα εξ αυτών την ιστορική ταβέρνα του «Τεμπέλη», μια παρέα νέων παιδιών, οι «Ταλίλι Νοόμπα», θα παρουσιάσει ρεμπέτικα τραγούδια που αγαπήσαμε, από την προπολεμική αλλά και μεταπολεμική περίοδο, μέσα από τα οποία αναδεικνύονται τόσο τα διαχρονικά κοινωνικά θέματα όπως η φτώχεια, η μετανάστευση και η περιθωριοποίηση, όσο και οι ομορφιές της ζωής, όπως περιγράφονται γλαφυρά μέσα στα ρεμπέτικα τραγούδια.
Μουσικό σχήμα:
- • Βασιλική Γιαννακούλη: κιθάρα – τραγούδι
- • Ειρήνη Ζώγαλη: μπουζούκι – μπάντζο
- • Γιάννης Αναστασόπουλος: βιολί
- • Σέργιος Δημόπουλος: ακορντεόν
- • Σπύρος Μεϊδάνης: μπουζούκι
Το σχήμα του ΚΩΣТА ΔΟΥΜΟΥΛΙΑΚΑ
Με μουσικούς και ερμηνεύτριες που διαμένουν μόνιμα στη Σύρο, σε μια αναδρομή στις δεκαετίες ’40, ΄50 και ’60 και μια ζωντανή αναπαράσταση της αισθητικής αλλαγής των τραγουδιών όπως γαλουχήθηκε μέσα απ’ τα λαϊκά πάλκα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, οι εμβληματικές συνθέσεις «Φραγκοσυριανή» και «Βεργούλες» του Μάρκου Βαμβακάρη, «Μες στην πολλή σκοτούρα μου» του Τσιτσάνη, από την αυθεντική «ρεμπέτικη» εκτέλεση στη μεταγενέστερη λαϊκή τους μορφή. Η εξελικτική αυτή πορεία συνέδεσε την προπολεμική παράδοση με τη μεταπολεμική κοινωνική πραγματικότητα, φτάνοντας έως την «έντεχνη» προσέγγιση της γενιάς του Θεοδωράκη και του Χατζιδάκι.
Συντελεστές:
- • Κώστας Δουμουλιάκας: τραγούδι – μπουζούκι
- • Νάνα Μπινοπούλου: τραγούδι
- • Αργυρώ Πανταζή: τραγούδι
- • Αντώνης Μαραγκός: μπουζούκι – κιθάρα
- • Δημήτρης Μαραγκός: ακορντεόν – κιθάρα
- • Δημήτρης Καπέλλας: κοντραμπάσο
- • Δημήτρης Πάντος: κιθάρα – τραγούδι
Μουσικό εργαστήριο με τον Βαγγέλη Τρίγκα, έναν από τους σπουδαιότερους σύγχρονους δεξιοτέχνες και δασκάλους του μπουζουκιού, με θέμα την «εξέλιξη της τεχνικής του μπουζουκιού κατά τη μετάβαση από το ρεμπέτικο στο λαϊκό».
Το σχήμα του ΒΑΓΓΕΛΗ ΤΡΙΓΚΑ στην παράσταση «…και το ρεμπέτικο λαϊκό εγένετο», με τη συμμετοχή της ΚΑΙΤΗΣ ΚΟΥΛΛΙΑ και της ΖΑΝΕΛ.
Η παράσταση αναδεικνύει την εξέλιξη της λαϊκής μας μουσικής με τις κυριότερες δημοφιλείς εκφάνσεις της. Κεντρικό σημείο αναφοράς είναι το αποκαλούμενο «έντεχνο», αλλά και άλλες αποχρώσεις του λαϊκού τραγουδιού που δημιουργήθηκαν μετά το ’50 και το ’60. Παράλληλα, μέσα από αυτή την παρουσίαση και τις συνθέσεις των μεγάλων λαϊκών δημιουργών, προβάλλεται το μπουζούκι ως πρωταγωνιστικό όργανο και αναπόσπαστο μέρος της λαϊκής μας μουσικής.
Συντελεστές:
- • Βαγγέλης Τρίγκας: μπουζούκι – τραγούδι
- • Ζανέλ: τραγούδι
- • Καίτη Κουλλιά: τραγούδι
- • Δημήτρης Κοτταρίδης: βιολοντσέλο
- • Αναστάσης Μπίτζιος: μπουζούκι – τραγούδι
- • Θόδωρος Μπρουτζάκης: πιάνο
- • Γιάννης Πλαγιανάκος: κοντραμπάσο
- • Αντώνης Σίδερης: μπουζούκι – τραγούδι
* Στην παράσταση, ομάδα χορευτών της Λαογραφικής Στέγης Σαλαμίνας θα χορέψουν τον Κουλουριώτικο χασάπικο, ο οποίος δεν είναι απλά μια ακολουθία βημάτων, αλλά μια ζωντανή έκφραση μνήμης και συλλογικής ταυτότητας.
Αίθουσα Γιάννη Ρίτσου – Πνευματικό Κέντρο
Τετ-Παρ: 10:30-14:00 & 18:00-21:00 | Σάβ: 10:30-14:00
Επίσημη Αφίσα 10ου Φεστιβάλ Ρεμπέτικου «Η Σύρα του Μάρκου Βαμβακάρη»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου