Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Ο θάνατος στο λαϊκό τραγούδι

Ο θάνατος στο λαϊκό τραγούδι
Η τέχνη από αρχαιοτάτων χρόνων αξιοποιείται από τον άνθρωπο για να ξορκίσει τον θάνατο. Τον θάνατο ο οποίος περιγράφεται με τα πιο μελανά χρώματα, του έχουν δοθεί μαύρα φτερά, σκοτεινά πρόσωπα, η ασχήμια του σκελετού καθώς και μορφές που να κρατάει δρεπάνι και να απεικονίζει την σκληρότητα.
Ο Καζαντζίδης είχε πει πως ο λαϊκός τραγουδιστής βγάζει από μέσα του πόνο γιατί έτσι μόνο απαλύνει τον πόνο του κόσμου που τον ακούει. Ο πόνος είναι πολυπρόσωπος και εκτός από πολλές άλλες αιτίες έχει ως μία από τις βασικές τον αποχωρισμό αγαπημένων προσώπων. Στο λαϊκό τραγούδι συναντάμε μια σειρά από διαφορετικές προσεγγίσεις του θανάτου.
Ο θάνατος λειτουργεί ως λύτρωση από την σκληρή καθημερινότητα και τις δυσβάσταχτες δυσκολίες της ζωής όπως στο τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη «τι πάθος ατελείωτο που είναι το δικό μου άλλοι να θέλουν τη ζωή κι εγώ το θάνατο μου» ενώ και ο Καζαντζίδης τραγουδάει σε μουσική Μπακάλη και στίχους Βίρβου «θέλω να πεθάνω για να λυτρωθώ μα η μαύρη φτώχεια μ’ έχει δικασμένο ούτε να πεθάνω ούτε και να ζω».

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

«Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά» στο Ηράκλειο Αττικής στις 5 Μαΐου


Ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα στο ρεμπέτικο τραγούδι την Παρασκευή 5 Μαΐου 2017 στις 8μ.μ., στο Πολιτιστικό Πολυκεντρο του Δήμου Ηρακλείου Αττικής «Ηλέκτρα Αποστόλου» (Κουντουριώτου 18Α και Νεότητος), με ελεύθερη είσοδο, από τον «Άλλο Τόπο Επικοινωνίας & Πολιτισμού».
«Όλους τους ρεμπέτες του ντουνιά», πρωτοπόρους και συνεχιστές, επιφανείς και αφανείς, νησιώτες, στεριανούς και μετανάστες έρχεται να θυμίσει και να τιμήσει ο «Άλλος Τόπος Επικοινωνίας και Πολιτισμού» μέσα από το αφιέρωμα για το οποίο αναφέρει:
«Για την υλοποίηση της μουσικής και συνάμα ιστορικής αυτής αναδρομής, «συμπεθεριάσανε» διαφορετικές γενιές καθώς το ρεμπέτικο τραγούδι εξακολουθεί να γοητεύει διαφορετικές ηλικίες ανθρώπων. Έτσι, πλάι στη νεανική κομπανία το «Συμπεθεριό», βρέθηκαν μέλη του συλλόγου, λάτρεις του ρεμπέτικου που ανέλαβαν να ξετυλίξουν την ιστορία του.

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Ασχολείστε με το ρεμπέτικο; Δηλώστε συμμετοχή στο διαγωνισμό.

http://www.in.gr/files/temp2/fd5d6e5994123a79132e0d996e965fed.jpg
Από: www.in.gr 
Ο Σύλλογος των Φίλων της Μουσικής, στο πλαίσιο του ενδιαφέροντός του για τη διάδοση της ελληνικής μουσικής και τη στήριξη των νέων, καλεί κομπανίες νέων μουσικών και μεμονωμένους μουσικούς / τραγουδιστές που αγαπούν και ασχολούνται με το ρεμπέτικο τραγούδι, να δηλώσουν συμμετοχή σε ένα πρωτότυπο μουσικό «αγώνα».

Πολλά νέα παιδιά ασχολούνται με το ρεμπέτικο τραγούδι. Τραγουδούν και παίζουν μουσική στους πεζόδρομους, στις πλατείες, στις συντροφιές, σε φιλικές συναυλίες και μας αποδεικνύουν με τον τρόπο τους ότι η ανάγκη και το αίτημα για το πραγματικό λαϊκό τραγούδι δεν μπορεί να αντικατασταθεί ούτε από την «έντεχνη» επεξεργασία του, ούτε από τα υποκατάστατά του.
Στο κάλεσμα αυτό, μπορούν να συμμετέχουν τραγουδιστές, μουσικοί και κομπανίες νέων από όλη την Ελλάδα ηλικίας μέχρι 35 ετών δηλώνοντας συμμετοχή μέχρι τις 31 Μαΐου 2017,

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Το μουσικό συγκρότημα «Rebetien» στο Άλικο..

ax-glukia-mou-poli
Το «Άλικο» υποδέχεται ζωντανά τους «Ρεμπετιέν» τις Παρασκευές 21, 28 Απριλίου και 5 Μαΐου στις 22.30. Η ορχήστρα «Rebetien» είναι μια παρέα τεσσάρων μουσικών που ερμηνεύουν τραγούδια και σκοπούς από το ρεπερτόριο του ρεμπέτικου και της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, αλλά και νέες δικές τους συνθέσεις.

Χαρακτηριστικό στοιχείο του ήχου του συγκροτήματος αποτελεί κυρίως το νοσταλγικό χρώμα της εποχής του γραμμοφώνου, σε διακριτικό συνδυασμό, ενίοτε, με αλλογενείς μουσικές γεύσεις από τις διάφορες παραδόσεις της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων.

Ποιος ήταν ο Σακαφλιάς που έγινε θρύλος στα χείλη του Τσιτσάνη;

Οι εκδοχές για το φονικό «Στα Τρίκαλα στα δυο στενά»

Τόσο ο Σακαφλιάς όσο και τα Τρίκαλα έγιναν πασίγνωστα στην Ελλάδα από το βαρύ ζεϊμπέκικο του Βασίλη Τσιτσάνη που ηχογράφησε το 1938.
Μέσα στα χρόνια, ο Σακαφλιάς θα γινόταν θρύλος, καθώς ο μύθος του έμοιαζε για άγνωστο λόγο ακαταμάχητος. Πιθανότατα για αυτόν τον στίχο «Δυο μαχαιριές του δώσανε και κάτω τον ξαπλώσανε».
Δεν ήταν λίγοι αυτοί που αναρωτιούνται ποιος ήταν ο Σακαφλιάς του τραγουδιού και ποιος αυτός που τον σκότωσε. Όταν μάλιστα έγινε γνωστό πως ο Σακαφλιάς δολοφονήθηκε πισώπλατα και πως ο δράστης του αυτοκτόνησε αργότερα, ο τύπος μετατράπηκε σε σωστό λαϊκό φαινόμενο! Οι Τρικαλινοί έφτασαν να αποκαλούνται στην αργκό «Σακαφλιάδες», αφήνοντας το υπαρκτό πρόσωπο στην αχλή του Μεσοπολέμου.
Και τι κρίμα για το αλάνι που σεργιανούσε άλλοτε στα κακόφημα σοκάκια των Αθηνών, πριν τον φάνε μπαμπέσικα κάτι μαχαιροβγάλτες στις φυλακές των Τρικάλων, εκεί στα «δυο στενά».

Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

«ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΧΑΝΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ - Ο ΘΕΟΣΕΒΗΣ!». Γράφει ο Μπάμπης Κ.Μώκος

apostolos-xatzixristos.jpg
Περισυλλογή. Μέρες Άγιες. Συγκράτηση, νηστεία, κατάνυξη. Εβδομάδα των Αγίων Παθών. Και το μυαλό περιδιαβαίνει θύμησες από μικρά ξωκλήσια, όπου το υπέροχο ψαλτικό ταξίδι σε ταξιδεύει για πολλοστή φορά σε στιγμές ευφραντικές περιούσιων βυζαντινών ύμνων.
Η αφάνταστα,περιούσια επιτηδευμένη βυζαντινή γλυκιά μελωδικότητα που οδηγεί φορές φορές σε αναγωγές, ώστε να συναρτάς τα σχετικά ακούσματα και να τιμάς την αναμφίβολη μελωδική σχέση τους με το ρεμπέτικο και πολλούς από τους εκφραστές του.

Ειδική μνεία οφείλεται σε κάποιον από τους σπουδαιότερους πασίγνωστους εκφραστές του. Τον Απόστολο Χαντζηχρήστο.
Τον αφάνταστα γενναιόδωρο, βαθιά ευγενή, αλληλέγγυο, γλυκύτατο και θρήσκο.

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

«Το ρεμπέτικο είναι πάντα επίκαιρο!»

Η Απόδημη Κομπανία
Λίγα ελληνικά μουσικά σχήματα έχουν αγαπηθεί από την ομογεένεια της Αυστραλίας όσο η Απόδημη Κομπανία

Κάθε φορά που η Απόδημη Κομπανία επιστρέφει στην Αυστραλία, είναι ευκαιρία για γιορτή. Το συγκρότημα έχει αποκτήσει διαστάσεις θρύλου, καθώς είναι σχεδόν αποκλειστικά υπεύθυνο για την ουσιαστική αναβίωση του ρεμπέτικου στη Μελβούρνη, πριν από δυο δεκαετίες, κάνοντάς το γνωστό, όχι μόνο στην παροικία, αλλά και έξω από αυτήν.
Η κομπανία πλέον έχει ως βάση την Αθήνα, ενώ το 2012 δέχτηκε ένα σοβαρό πλήγμα, με τον θάνατο του Έκτορα Κοσμά. Ωστόσο, οι αδελφοί Γιώργος και Μανώλης Γαλιάτσος, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος -την Χρυσούλα Κεχαγιόγλου, τον Γιάννη Νιάρχο και τον νέο βιολιστή Βαγγέλη Βοττέα- δεν το έβαλαν κάτω. Συνέχισαν να υπηρετούν το ρεμπέτικο κι αυτές τις μέρες βρίσκονται στην Αυστραλία, για να ξανατραγουδήσουν μαζί με τους φίλους τους. Τους 'μερακλήδες', όπως τους αποκαλεί ο Γιώργος Γαλιάτσος, μιλώντας στον 'Νέο Κόσμο'.

Ο Γιώργος Παπαστεφάνου για τον Μπαγιαντέρα

Από την σελίδα του Γιώργου Παπαστεφάνου στο Facebook Γιώργος Παπαστεφάνου


Δεν τον έχω ακούσει ο ίδιος να το λέει, τον άκουσαν όμως άλλοι που είχαν δουλέψει μαζί του εκείνον τον χειμώνα στην Πλάκα, στον Ζυγό. Όποτε, λέει, τού μεταφέρανε κάποιο κουτσομπολιό απ’αυτά που συζητιούνται στα παρασκήνια, εκείνος απαντούσε «Αν δεν το δω με τα μάτια μου, δεν πιστεύω τίποτα». Λεπτομέρεια: ο Δημήτρης Γκόγκος-Μπαγιαντέρας είχε χάσει το φως του, το 1941, δυο μήνες μετά την εισβολή των Γερμανών.

Ήταν τότε γύρω στα 40 και εμφανιζόταν μαζί με τον Μπιρ-Αλλάχ σε ένα κέντρο στο Μαρούσι. Πάνω στο πάλκο τον βρήκε το κακό, όπως μάς πληροφορεί στην Ρεμπέτικη Ανθολογία του ο Τάσος Σχορέλης. Όμως κι έτσι ο Μπαγιαντέρας εξακολούθησε να εργάζεται. Στην αρχή σε λαϊκά συγκροτήματα, αργότερα μόνος του, γυρνώντας από ταβέρνα σε ταβέρνα με την βοήθεια τής κόρης του.
Διέκοψε το 1963. Το παρατσούκλι Μπαγιαντέρας τού το κολλήσανε επειδή γύρω στο ’25 είχε διασκευάσει για μπουζούκι μελωδίες από την ομώνυμη οπερέτα του Ούγγρου συνθέτη Έμεριχ Κάλμαν. Άλλες πληροφορίες που μάς δίνει ο Σχορέλης: «Ο Μπαγιαντέρας ήταν σκληρό καρύδι στα νιάτα του και όπως λένε αυτοί που τον γνώρισαν, όσο μπόι τού έλειπε, τόση καρδιά είχε. Είχε κάνει και 62 μήνες φυλακή».

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Αθηναϊκή Κομπανία: «Το ρεμπέτικο τραγουδιέται και χορεύεται ακόμη»

 Αθηναϊκή Κομπανία: «Το ρεμπέτικο τραγουδιέται και χορεύεται ακόμη»
Η Αθηναϊκή Κομπανία υποστηρίζει το ρεμπέτικο τραγούδι και παραδέχεται ότι το λαϊκό τους έχει στηρίξει σε δύσκολες στιγμές.
Τι σημαίνουν, εκφράζουν για εσάς οι όροι λαϊκό και ρεμπέτικο;
«Ωραία ερώτηση. Το ρεμπέτικο εκφράζει σήμερα; Τι απάντηση να δώσεις που από τη στιγμή που γεννήθηκε, κυρίως στο περιθώριο των αστικών κέντρων και παρότι μέχρι σήμερα έχουν περάσει σχεδόν 100 χρόνια ακούγεται, τραγουδιέται και χορεύεται ακόμη. Είναι δυνατόν να μην είναι αποδεκτό; Το ρεμπέτικο γίνεται πλατιά αποδεκτό, τραγουδιέται από όλο τον κόσμο, τραγουδιέται από το λαό, γίνεται και λαϊκό τραγούδι. Το λαϊκό τραγούδι μας έχει συμπαρασταθεί στο μόχθο για μεροκάματο, στη φτώχεια, στην αγάπη, στον έρωτα, στην προδοσία, στις καλές στιγμές, στο γλέντι, στη χαρά, στο γάμο, στον αρραβώνα. Σε όλες τις στιγμές που εκφράζεται κανείς προσωπικά, κάπου δεν συναντά τον εαυτό του μέσα σε ένα λαϊκό τραγούδι, δεν νομίζει πως είναι ο ήρωας, ότι για αυτόν γράφτηκε; Το λαϊκό μας τραγούδι είναι ο καθρέπτης μας, είναι δυνατό κομμάτι του πολιτισμού και της παράδοσης μας»
Εδώ και τέσσερις δεκαετίες η Αθηναϊκή Κομπανία παραμένει ισχυρή και αγαπητή από το κοινό. Που αποδίδετε αυτή την πορεία;

Next page