Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016

Δημήτρης Γκόγκος, ο πολιτικοποιημένος ρεμπέτης με το οξύ κοινωνικό αισθητήριο

Δημήτρης-Γκόγκος
Ο Μπαγιαντέρας, ο τυφλός ραψωδός του πολέμου και της Αντίστασης που το μυαλό του φτερούγιζε σα μαγεμένο
Ο σπουδαίος μπουζουξής μας που δόξασε το ρεμπέτικο ως συνθέτης, ερμηνευτής και δεξιοτέχνης ήταν μια τραγική φυσιογνωμία, άμεσα συνυφασμένη με τις εθνικές μας περιπέτειες.
Ο Μήτσος (ή μπαρμπα-Μήτσος αργότερα) Γκόγκος χάρισε στο ελληνικό πεντάγραμμο μια σειρά από τα ωραιότερα κανταδόρικα ρεμπέτικα, μοναδικά τραγούδια που έμελλε να είναι διαχρονικά και να μη βγουν ποτέ από το στόμα του Έλληνα.
Οι ευαίσθητοι και ρομαντικοί στίχοι του ύμνησαν προπολεμικά τον έρωτα όσο λίγοι, αν και όταν θα ερχόταν ο Β’ Παγκόσμιος και η Κατοχή, ο αριστερός Μπαγιαντέρας θα μετατρεπόταν σε πολιτικοποιημένο καλλιτέχνη που θα υμνούσε τον αντιστασιακό αγώνα κατά του βάρβαρου κατακτητή!
Αφού πολέμησε γενναία στο αλβανικό μέτωπο, έγραψε αντιπολεμικά και επαναστατικά ρεμπέτικα τραγούδια, την ώρα που τυφλώνεται, δίνοντας στους στίχους του κάτι από τη σκοτεινιά και τα βάσανα της προσωπικής του οδύσσειας.
Εδώ η συνέχεια...



Next page