Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

ΑRTηρία Λευκάδας: Αφιέρωμα στον Βασίλη Τσιτσάνη

 
 
Η μουσική ομάδα «ΣΤΗΣΙΧΟΡΟΣ» παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στον μεγάλο λαϊκό δημιουργό ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΙΤΣΑΝΗ, με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από το θάνατό του, το Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2015 και ώρα 21.00΄ στην ΑRTηρία. 
    Η ομάδα ΣΤΗΣΙΧΟΡΟΣ δημιουργήθηκε το 2012 από ανθρώπους που αγαπούν την ελληνική μουσική. Σκοπός της ομάδας είναι η μελέτη και παρουσίαση του έργου ελλήνων δημιουργών από όλο το φάσμα της ελληνικής μουσικής (ρεμπέτικο, έντεχνο, παραδοσιακό)..............

ΤΟ ''ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ'' ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ..


Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

Μανώλης Χρυσαφάκης ή Φυστιξής

Μανώλης Χρυσαφάκης ή Φυστιξής. Δίπλα του ο Ατραίδης. Ο μικρός που κάθεται είναι ο γιός του Γιώργος.
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1894 και πέθανε στην Αθήνα το 1972. Στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε μετά το 1923. Προηγούμενα είχε έρθει στη Θεσσαλονίκη για να πάρει μέρος, σαν εθελοντής, στο κίνημα της Εθνικής Άμυνας. Το 1922 πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Τούρκους.
Για τα δημοκρατικά του φρονήματα καταδιώχθηκε πολλές φορές και δέχθηκε και δολοφονικές επιθέσεις από τους επίστρατους. ‘Οπως και ο Ογδοντάκης, σώθηκε από τη λαϊκή συνδρομή.
  Επί είκοσι σχεδόν χρόνια ήτανε πρόεδρος του Σωματείου Λαϊκών Μουσικών και φυσικά όχι διορισμένος.
Υπήρξε κορυφαίος σαν μουσικός – έπαιζε σαντούρι - και εργάστηκε 60 ολόκληρα χρόνια, με ελάχιστες διακοπές, σε σμυρναίικα, λαϊκά, δημοτικά και ρεμπέτικα συγκροτήματα (1910-1970). Επίσης ήταν πολύ καλός συνθέτης. Πολλά από τα τραγούδια του έγιναν επιτυχίες. Οι στίχοι των τραγουδιών είναι δικοί του.

Συνθέσεις του:
Ο μπαρμπουτατζής με Στ. Περπινιάδη σε στίχους του Νίκου Μάθεση (1934)
Πηγή ανάρτησης  Παντάκης Γιώργος

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

Θεέ μου μεγαλοδύναμε (Η προσευχή του μάγκα) BINTEO


Παλιό ρεμπέτικο (μουρμούρικο), που τραγουδιέται ως τελευταίο τραγούδι, πριν κλείσει ο τεκές

 Η προσευχή του μάγκα" (Θέε μου μεγαλοδύναμε

Θεέ μου, μεγαλοδύναμε,
που 'σαι ψηλά εκεί απάνω
ρίξε λιγάκι τουμπεκί,
Θεούλη μου,
στον αργιλέ μου απάνω.

Ανάμεσα στης εκκλησιάς
τις αψηλές καμάρες,
ανάβαμε τις λουλαδιές,
Θεούλη μου,
σα να 'τανε λαμπάδες.

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Αφιέρωμα στους μεγάλους Θεσσαλούς συνθέτες

Η ΤΕ Πόλης Καρδίτσας του ΚΚΕ, στο πλαίσιο του γιορτασμού των 100 χρόνων από την ίδρυση του ΚΚΕ που συμπληρώνονται το 2018 και της Οικονομικής Εξόρμησης που βρίσκεται σε εξέλιξη, οργανώνει αύριο, Πέμπτη, στις 9 μ.μ., στη μουσική σκηνή «Ρεμπέτικο», εκδήλωση - αφιέρωμα στο κοινωνικό τραγούδι και τους μεγάλους συνθέτες με καταγωγή από τη Θεσσαλία (Βασίλης Τσιτσάνης, Μπάμπης Μπακάλης, Απόστολος Καλδάρας κ.ά.), οι οποίοι είχαν πηγή έμπνευσης τη ζωή της εργατικής τάξης και του λαού, τη φτώχεια, τη μετανάστευση, την άρνηση της κοινωνικής αδικίας, τον έρωτα. Πηγή

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2014

Γρηγόρης Μπιθικώτσης: (11/12/1922)

Γρηγόρης Μπιθικώτσης: Ο μεγάλος λαϊκός τραγουδιστής
Σαν σήμερα (11/12) το 1922 γεννήθηκε ο μεγάλος λαϊκός τραγουδιστής και συνθέτης Γρηγόρης Μπιθικώτσης.
Ο σερ του ελληνικού πενταγράμμου, όπως χαρακτηρίστηκε, γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου του 1922 στο Περιστέρι. Πρωτότοκος ήταν ο Χρήστος και ακολουθούσαν η Κοντιλιώ, ο Γιώργος, ο Κώστας και τελευταίος ο Γρηγόρης. Φτωχή οικογένεια, πάλευαν να τα βγάλουν πέρα. Μέσα στη θύελλα του '40 τα αδέλφια του έφυγαν για το Μέτωπο, στην Αλβανία.
Εκείνος έκανε τα πρώτα του βήματα σ' ένα ταβερνάκι της γειτονιάς του, τραγουδώντας με μία κιθάρα, ευρωπαϊκά. Όλα άλλαξαν, όταν μια κρύα νύχτα του χειμώνα του 1937 πήγε ν' ακούσει τρεις μουσικούς που έπαιζαν με τα μπουζούκια τους σ' ένα κουτούκι. Ήταν ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Μανώλης Χιώτης και ο Στράτος Παγιουμτζής. Ο μικρός Γρηγόρης ενθουσιάστηκε κι από τότε ασπάστηκε το ρεμπέτικο και το λαϊκό.

Τα ''Bar-Κοντσέρτα'' των String Demons! (ΒΙΝΤΕΟ Τα ματόκλαδα σου λάμπουν)

string-demons
Μετά από την εμφάνισή τους  στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και κατά τη διάρκεια των εμφανισεών τους ως ''καλεσμένοι'' του Στέφανου Κορκολή στην Αθηναϊδα (Αθήνα) οι String Demons
παρουσιάζουν τα...''Βar-Κοντσέρτα'' εκτός Αθηνών!!

3 Δεκεμβρίου.....Τρίκαλα Suita Art Cafe
12 Δεκεμβρίου...Λιβαδειά Αστραδενή Art Cafe
15 Δεκεμβρίου...Πάτρα Cafe Del Bar
4 Ιανουαρίου.....Γρεβενά Fuit Art Cafe

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Στέλιος Χρυσίνης (Βιντεο)

Στέλιος Χρυσίνης
Κρανιδιώτης στην καταγωγή, γεννήθηκε στου Σερφιώτη, στον Πειραιά, το 1916 και πέθανε το 1970. Εξι μηνών μωρό τυφλώθηκε και παρέμεινε τυφλός σ’όλη του τη ζωή.

Η αναπηρία του δεν τον εμπόδισε να ασχοληθεί με τη μουσική και να εξελιχθεί σε άριστο μουσικό. Επαιζε με εξαιρετική δεξιοτεχνία βιολί (το πρώτο του όργανο), πιάνο, κιθάρα, μπουζούκι, μπαγλαμά, μαντολίνο, λαούτο, μαντόλα. Επίσης ήταν πολύ καλός λαϊκός ενορχηστρωτής.
Από δώδεκα χρονών άρχισε να δουλεύει, μαζί με τον αδελφό του Παναγιώτη, σε κινηματογράφους όπου έπαιζε μουσική υπόκρουση στις τότε βουβές ταινίες και στα καμπαρέ της Τρούμπας. Από το 1936 συμμετείχε σε λαϊκά συγκροτήματα. Το 1937 φωνογράφησε στην «Κολούμπια» τα πρώτα του τραγούδια. Στην ίδια εταιρία, στα χρόνια 1950-56, ήταν μαέστρος.

Εγραψε μεγάλο αριθμό τραγουδιών – ρεμπέτικα, λαϊκά, δημοτικά – που πολλά από αυτά γνώρισαν ιδιαίτερη επιτυχία. Αρκετοί καθιερωμένοι συνθέτες κατέφευγαν σ’αυτόν για να τους «χτενίσει» τα τραγούδια τους. Για μεγάλο χρονικό διάστημα συνεργάστηκε με τον Σέμση ή Σαλονικιό. Ο Χρυσίνης υπήρξε μια ξεχωριστή προσωπικότητα του λαϊκού μας τραγουδιού και η προσφορά του σ’αυτό αναμφίβολα ήταν εξαιρετικά σημαντική.

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2014

Μπάμπης Μπακάλης (Κουβάς ή Τρικαλινός)

http://www.tralala.gr/wp-content/uploads/2013/03/SANSHMERA_MPAKALIS-e1364298484245.jpg
Από πολύ νεαρή ηλικία άρχισε να ασχολείται με το μπουζούκι και τον μπαγλαμά. Το 1944 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και εργάστηκε εκεί για τις επόμενες δεκαετίες, με συνεργάτες μεγάλα ονόματα, όπως ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και ο Στράτος Διονυσίου

Πολλά από τα τραγούδια που έγραψε είναι σε στίχους του Κώστα Βίρβου.
Επίσης, επηρεάστηκε από τη μουσική χωρών της Ανατολής, ιδιαίτερα από την Ινδία, και έδωσε τραγούδια όπως το «Γράμμα πικραμένο» και το ελληνοποιημένο «Καρδιά μου καημένη», το οποίο τραγουδήθηκε αρχικά από την Ινδή καλλιτέχνιδα Ναργκίς, πρωταγωνίστρια στη κινηματογραφική ταινία (ελληνικό τίτλο) Γη ποτισμένη με ιδρώτα (ή Mother India).
Ο Μπακάλης απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών.

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

"Τράβα Ρε Μάγκα".. Μια γεύση από τον επερχόμενο δίσκο της Ελένης Τσαλιγοπούλου.(ΒΙΝΤΕΟ)

Eleni_Tsaligopoulou
"Τράβα Ρε Μάγκα"

Μουσική: Ελένη Τσαλιγοπούλου & Σπύρος Χατζηκωνσταντίνου

Στίχοι: Κώστας Λειβαδάς
Με νέο τραγούδι-πρόταση, επιστρέφει η Ελένη Τσαλιγοπούλου.
Το «Τράβα ρε μάγκα» είναι ένα τραγούδι με ρίζα στο ρεμπέτικο τραγούδι και απόλυτα σημερινή ενορχήστρωση.
Προλογίζει την επόμενη ολοκληρωμένη δουλειά της Ελένης Τσαλιγοπούλου που θα κυκλοφορήσει στις αρχές της επόμενης χρονιάς και μας προετοιμάζει με τον καλύτερο τρόπο για τις επερχόμενες εμφανίσεις της τον Δεκέμβριο στο Passport.

Γιάννης Δραγάτσης ( Ογδοντάκης) Σμύρνη 1886-Αθήνα 1958

ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΡΑΓΑΤΣΗΣ ( Ογδοντάκης)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΡΑΓΑΤΣΗΣ ( Ογδοντάκης) Σμύρνη 1886-Αθήνα 1958
Συνθέτης – στιχουργός- οργανοπαίκτης – μαέστρος.
 Ο Γιαννης Δραγάτσης ανήκε σε μεγάλη οικογένεια μουσικών, γνωστή στη Σμύρνη με το ψευδώνυμο
 " Οι Ογδοντάκηδες". Ο πατέρας του Γιώργος έπαιζε κόντρα μπάσο, ο αδελφός του Θόδωρος έπαιζε βιολί και ο άλλος αδελφός του Χαράλαμπος έπαιζε τσέμπαλο. 
Ο ανιψιός του Γιώργος γιος του Χαράλαμπου έπαιζε πιάνο και ήταν γνωστός συνθέτης και στιχουργός. Ο Γ.Δ ασχολήθηκε με την μουσική από πολύ μικρός και σύντομα έγινε περίφημος μουσικός και άριστος δεξιοτέχνης βιολιστής.
Λέγεται ότι ήξερε πάνω από εξήντα πέντε "δρόμους". Πριν έρθει στην Ελλάδα είχε δουλέψει στη Σμύρνη με τα καλύτερα μουσικά συγκροτήματα και συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους Σμυρνιούς μουσικούς.

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Ροκ... ρεμπέτικο του Μητσιά με Στόκα- Βελεσιώτου!

Λίγο πριν ανοίξει τη σεζόν στο Γυάλινο μουσικό θέατρο (12\12), εκεί όπου πέρσι γνώρισε αποθεωτική υποδοχή από το κοινό του ο Μανώλης Μητσιάς, ετοιμάζεται για 4 παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη...  

Του: Γιάννη Κούρκουλου
Ο κορυφαίος Έλληνας τραγουδιστής, με τα μεγάλα τραγούδια-αριστουργήματα της σύγχρονης ελληνικής δημιουργίας, φτιαγμένα με τα καλύτερα υλικά της μουσικής μας σκηνής και με κύριο όπλο το ήθος, τη δύναμη και την εκφραστικότητα της φωνής του,κινείται από το αυθεντικό λαϊκό άκουσμα στο σύγχρονο έντεχνο και από το ελαφρολαϊκό στη δημοτική παράδοση της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Μακεδονίας.
Αριστουργήματα των Μίκη Θεοδωράκη, Μάνου Χατζιδάκι, Σταύρου Ξαρχάκου, Βασίλη Τσιτσάνη, Θάνου Μικρούτσικου, Άκη Πάνου, Μανώλη Αναγνωστάκη και πολλών άλλων μεγάλων μουσικών και ποιητών μας, τραγούδια αξεπέραστα στο χρόνο, που έχουν σημαδέψει ολόκληρες γενιές, θα παρουσιαστούν από τον τελευταίο των "μεγάλων", ίσως τον μεγαλύτερο όλων στο είδος του, με τον γενικό τίτλο: «Τραγούδια που αγαπήσαμε»...
"Στο Θέατρο Βεργίνα θα κάνουμε 4 συναυλίες, 27 & 28 Νοεμβρίου, 5 & 6 Δεκεμβρίου", σχολιάζει ο ίδιος και εξηγεί...

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Ο φωνόγραφος κλείνει 137 χρόνια

o-fwnografos-kleinei-137-xronia
Πριν από 137 χρόνια ο Τόμας Έντισον ανακάλυψε την πρώτη συσκευή εγγραφής ήχου: το φωνόγραφο.

Την επόμενη φορά που θα ακούσετε τον αγαπημένο σας δίσκο, να ευχαριστήσετε τον Τόμας Έντισον γιατί σαν σήμερα το 1877 ανακάλυψε το μυστικό για την εγγραφή ήχου: τον φωνόγραφο.

Το 1877 ο Έντισον προσπαθούσε να βελτιώσει δύο άλλες εφευρέσεις που είχε στα σκαριά: τον τηλέγραφο και το τηλέφωνο. Έτσι, στις 21 Νοεμβρίου του 1877 δημιούργησε μια περίεργη συσκευή με δύο βελόνες που εφάπτονταν σε ένα τσίγκινο κύλινδρο: μια για να ηχογραφεί και μια για αναπαράγει τον ήχο. Μιλώντας στον ειδικό φωναγωγό, οι ηχητικές δονήσεις εγγράφονταν σε έναν κύλινδρο από τη πρώτη βελόνα. Και κατόπιν αναπαράγονταν από τη δεύτερη.

Σύμφωνα με το μύθο, οι πρώτες λέξεις που ηχογράφησε ο Έντισον ήταν οι εισαγωγικοί στίχοι του γνωστού τραγουδιού «Mary had a little lamp».
Το 1878 ο Έντισον δημιούργησε τη δική του εταιρία για να πουλήσει τη νέα του συσκευή,την οποία αποκαλούσε ομιλούσα μηχανή (talking machine).
www.thetoc.gr

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Πρόβα Générale την Πέμπτη για το “Ρεμπέτικο” της Πατραϊκής Μαντολινάτας

Πρόβα Générale την Πέμπτη για το “Ρεμπέτικο” της Πατραϊκής Μαντολινάτας 
Ένα συναυλιακό τριήμερο στο Θέατρο Λιθογραφείον
Ακολουθώντας την παράδοση των πρωτότυπων θεματικών αφιερωμάτων, που τόσο αγαπήθηκαν από το κοινό της Πάτρας, έρχεται τώρα να προστεθεί μια διαφορετική ανάγνωση του Ρεμπέτικου, μέσα από την επεξεργασία του αυθεντικού μουσικού υλικού, από το Νίκο Δημογιάννη (Καλ/κό Δ/ντη του Ομίλου), αποκλειστικά για Συμφωνική Μαντολινάτα, Χορωδιακά σύνολα & τραγουδιστές, δίνοντας μία τελείως διαφορετική διάσταση σε γνωστά ρεμπέτικα τραγούδια.
Αξίζει να σημειωθεί ότι όπως όλα τα προηγούμενα θεματικά αφιερώματα ( μουσική από τον ξένο & ελληνικό κινηματογράφο- αφιέρωμα Χατζιδάκι-νέο κύμα-παλιό «ελαφρό» ελληνικό τραγούδι, που παρουσιάστηκαν από το 2006 έως σήμερα, έτσι και αυτό («το ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ στη ΣΥΜΦΩΝΙΚΗ ΜΑΝΤΟΛΙΝΑΤΑ») έχει γραφτεί αποκλειστικά για τα προαναφερόμενα μουσικά σύνολα, και παίζεται σε Α΄εκτέλεση στο Πατραϊκό κοινό.

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Γιάννης Λεμπέσης, γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1956. (ΒΙΝΤΕΟ)

giannis-lempesis
Ο Γιάννης Λεμπέσης γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1956 σε ένα μικρό ορεινό χωριό της Εύβοιας τον Κρεμαστό.

Ο Γιάννης μελετηρός και πειθαρχημένος ήταν άριστος μαθητής και αθλητής και στο δημοτικό και στο γυμνάσιο. Έτσι το 1975 μπαίνει με εισαγωγικές εξετάσεις στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και τον Ιούνιο του 1981 παίρνει πτυχίο.
Στο αίμα του όμως κυλούσε η μουσική. Από πολύ μικρός σκάρωνε μόνος του αυτοσχέδια όργανα και προσπαθούσε να παίξει. Από 8 χρονών ήταν ψάλτης και τα Βυζαντινά ακούσματα ριζώθηκαν μέσα του. Παράλληλα με τις σπουδές του γνώρισε από τους παλιούς τα μυστικά του μπουζουκιού και του λαϊκού τραγουδιού και όσα χρόνια φοιτούσε, έπαιζε παράλληλα και τραγουδούσε σε ταβερνάκια της Αθήνας και του Πειραιά.
Εκείνη την εποχή γνώρισε τους περισσότερους από τους θρύλους του ρεμπέτικου που είχαν απομείνει (Ιωάννα Γεωργακοπούλου, Οδυσσέα Μοσχονά, Κώστα Ρούκουνα, Ρένα Στάμου, Μιχάλη Γενίτσαρη κ.α) με τους οποίους αργότερα συνεργάστηκε στο πάλκο, σε μαγαζιά και σε συναυλίες. Η γνωριμία του το 1976 με τον σπουδαίο μελετητή του ρεμπέτικου, Παναγιώτη Κουνάδη καθόρισε ουσιαστικά την μουσική του πορεία καθώς ο Κουνάδης τον μύησε στους θησαυρούς των 78 στροφών και έτσι ο Γιάννης πριν ακόμα ανέβει στο πάλκο έπαιζε και τραγουδούσε χιλιάδες παλιά ρεμπέτικα και σμυρναίικα τραγούδια.

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Mε ένα σμυρνέϊκο μινόρε, η Ρόζα Εσκενάζυ, ανοίγει τα φτερά της πάνω απ’ την Ευρώπη.



Με το “Καναρίνι μου γλυκό” ενός ισραηλινού σκηνοθέτη, φτάνει στην Αγγλία και συγκλονίζει με το πρώτο της αμάν!

 Όλα ξεκίνησαν σε ένα μικρό νυχτερινό κέντρο της Ιερουσαλήμ.
Ο Roy Sher ακούει την τραγουδίστρια Hadas Pal Yarden να ερμηνεύει σε ακαταλαβίστικη για αυτόν γλώσσα, μερικά συγκλονιστικά τραγούδια. Η τραγουδίστρια μοιράζεται με το κοινό τη ζωή της Ρόζας και συνεχίζει με το “Σμυρνέικο Μινόρε”.
Ο Roy εξακολουθεί να μην καταλαβαίνει τους στίχους, αλλά στο πρώτο ” Αμάν – Αμάν” αισθάνεται ένα ρίγος να τον διαπερνά. Όταν αναζήτησε πληροφορίες για την ιστορία της τραγουδίστριας, βρήκε ελάχιστες. Αποφασίζει να καταγράψει τη ζωή της. Η αποστολή του δεν ήταν εύκολη. Υπήρχαν ελάχιστες αξιόπιστες πηγές για την Ρόζα που τραγoύδια της ακούγονται ακόμη ως σήμερα. 
Ο Roy αποφασίζει να κάνει ένα ντοκιμαντέρ για την Ρόζα και τότε συνειδητοποιεί πως στην περίπτωσή της, η μουσική ήταν επιβλητικότερη από την εικόνα.

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Οι String Demons με..Τσιτσάνη Καγκέλια στο Μέγαρο Μουσικής!

  http://i.stpl.gr/image.ashx?m=Fit&f=L2ZpbGVzLzEvbmV3X2ltYWdlcy8yMDE0LTExLTExLzE3MTEvMjMxNTUwNDMuanBn&t=635512600191454320&w=300&h=204

Στη συναυλία του Βαγγέλη Μπουντούνη και της Μάρως Ραζή, την Πέμπτη  20 Νοεμβρίου (ώρα 20.30) στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, οι String Demons παρουσιάζουν το ανατρεπτικό τους πρόγραμμα, από Καγκέλια , Iron Maiden μέχρι Vivaldi και Τσιτσάνη.. σε μία βραδιά γεμάτη εκπλήξεις και πολύ Μουσική.

Εισιτήρια από 5 Ευρώ

Πληροφορίες στο τηλ:210 72 82 333

Παρακάτω δείτε την αφίσα..

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

Οι τελευταίοι ναργιλέδες στην Αθήνα

Λεπτομέρεια από τον «ΡΩΜΗΟ» του Γ. Σουρή.
Λεπτομέρεια από τον «ΡΩΜΗΟ» του Γ. Σουρή.
Του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά.
Μετά την Κωνσταντινούπολη έκαναν την επανεμφάνισή τους και στην Αθήνα, κυρίως στα δρομάκια του Ψυρρή, οι βλαβεροί ανατολίτικοι ναργιλέδες. 

Ο διαβάτης βλέπει τα απομεινάρια της νωχέλειας παλαιότερων χρόνων, ακουμπισμένα στα πεζοδρόμια ή στα τραπεζάκια και πολλούς νέους να αρέσκονται στη χρήση τους. Θλιβερά αντίγραφα μιας εποχής που έφυγε ανεπιστρεπτί. Της εποχής την οποία το σπινθηροβόλο πνεύμα του Σουρή απεικόνιζε στον τίτλο της εφημερίδας του με το αραλίκι στον καφενέ, το ναργιλέ έμβλημα της ανατολίτικης απραξίας και του ραχατιού και τον μικρό λούστρο να αγωνίζεται για τα προς το ζην. Αλλά πότε εξαφανίστηκαν από την Αθήνα οι ναργιλέδες;
Ο πρώτος που έδιωξε τους ναργιλέδες από τα καφενεία του, στις αρχές ακόμη του 20ού αιώνα, ήταν ο περίφημος Ζαχαράτος. Εξάλλου, στην πραγματικότητα ελάχιστοι ήταν εκείνοι που γνώριζαν την τέχνη του. 
Όπως παραδεχόταν ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου, η χρήση του ναργιλέ ήταν μία «μικρά επιστήμη», μια περίπλοκη τέχνη και διαδικασία ολόκληρη με τσιμπίδια, κάρβουνα, επιστόμια, ανάμματα, γουργουρητά. Η χρήση τους στην Αθήνα ήταν μια παρωδία. Ακόμη και το πολυτελές κάρβουνο που χρησιμοποιούσαν στις χώρες της ανατολής και στην επαρχία και προερχόταν από τους κόμπους του κλήματος της αμπέλου, στην ελληνική πρωτεύουσα είχε αντικατασταθεί από το κοινό και κακής ποιότητας κάρβουνο. Τα κομψοτεχνήματα των καφενείων της Σμύρνης, με τα κουδουνάκια, τα λιλιά, τα φιρφιριά και τα αστραφτερά μέταλλα, στην Αθήνα είχαν μεταβληθεί σε γυμνούς, ευτελείς και κακομοίρηδες ναργιλέδες!

Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2014

1934: Σαν σήμερα γεννιέται στη Νιγρίτα ο Στράτος Διονυσίου. (Βίντεο)


Ο Στράτος, γιος του Άγγελου και της Στάσας Διονυσίου, προσφύγων από τη Μικρά Ασία, από πολύ μικρός μπήκε στα βάσανα της ζωής καθώς η φτώχια και η κατοχή ήδη ταλαιπωρούσαν πολύ κόσμο.
Σε αυτά ήρθε να προστεθεί και η ορφάνια, καθώς το 1948 έχασε τον πατέρα του.
Ένα χρόνο νωρίτερα, το 1947, ο Στράτος Διονυσίου άφησε το χωριό του και πήγε να ζήσει στους Αμπελόκηπους της Θεσσαλονίκης.
Το 1955 παντρεύτηκε τον παιδικό του έρωτα, τη Γεωργία Λαβένη, με την οποία απέκτησαν τέσσερα παιδιά: τον Άγγελο, την Τασούλα, το Στέλιο και το Διαμαντή.
Έπειτα από διάφορες δουλειές, σαν μικροπωλητής ή σαν ράφτης, ο Στράτος έκανε το ντεμπούτο του ως επαγγελματίας τραγουδιστής στο κέντρο «Φαρίντα» της Θεσσαλονίκης.
Τα προηγούμενα χρόνια, ο Διονυσίου είχε ήδη γίνει γνωστός στα μαγαζιά της πόλης, στα οποία γυρνούσε και τραγουδούσε χωρίς όμως να δουλεύει.
Από τις πρώτες του κιόλας εμφανίσεις ο Στράτος Διονυσίου τράβηξε το ενδιαφέρον φτασμένων καλλιτεχνών, οι οποίοι τον προέτρεπαν να κατέβει στην Αθήνα, ώστε να βρεθεί μέσα σε καταξιωμένους μουσικούς και τραγουδιστές.
Έπειτα από τον πάταγο της «Φαρίντα», ο Στράτος με τρομερές οικονομικές δυσκολίες αποφάσισε να κατέβει στην Αθήνα, μερικούς μόνο μήνες μετά την πρώτη του εμφάνιση στην Θεσσαλονίκη.
Στο στέκι των καλλιτεχνών της Οδού Σατωβριάνδου γνωρίστηκε με πολλούς τραγουδιστές, μεταξύ των οποίων και με την Καίτη Γκρέυ.
Η Γκρέυ, μεγάλο όνομα ήδη από τότε, του πρότεινε συνεργασία και έτσι ξεκίνησαν να εμφανίζονται μαζί στον "Αστέρα" της Κοκκινιάς.
Στο μεταξύ, την ίδια χρονιά, το 1959, ο Στράτος Διονυσίου γραμμοφώνησε και τον πρώτο του δίσκο 45 στροφών με το τραγούδι "Δεν είμαι ένοχος" σε στίχους Χρήστου Κολοκοτρώνη και μουσική Σταύρου Χατζηδάκη να κάνει αξιοσημείωτη επιτυχία.

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2014

Βούλα Γκίκα.

Βούλα Γκίκα
Η Βούλα Γκίκα ήταν σύζυγος του λαικού συνθέτη Νίκου Καρανικόλα.

Το 1951 ανέβηκε στο πάλκο.Aπό τότε συνόδευσε όλους σχεδόν τους μεγάλους τραγουδιστές εκείνης της εποχής, Καζαντζίδη, Μπιθικώτση , Διονυσίου, Γαβαλά κ.α.

Θεωρείται η "βασίλισσα" του σεγόντου. Οι "διφωνίες" της -στο πλάι όλων των μεγάλων του ελληνικού τραγουδιού- ξεπερνούν τα 5.000 τραγούδια. Το 1969, σε μια από τις λιγοστές στιγμές που πέρασε στη δισκογραφία σαν "πρώτη φωνή", γνώρισε επιτυχία με το "Ξαναγεννήθηκα" του Άκη Πάνου.

Επί σειρά ετών αποτελούσε το μόνιμο σεγόντο στην εταιρεία Columbia.Ίσως , στο λαικό τραγούδι, να είναι η φωνή με τα περισσότερα σεγόντα.

Πολύ λίγα τραγούδια έχουν ηχογραφηθεί , στα οποία κάνει πρώτη φωνή.

Πηγή Ρεμπετο.Μανια.

Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2014

Οι φυλακές της Παλιάς Στρατώνας στο Μοναστηράκι..(Βίντεο)

http://www.newsbeast.gr/files/1/2014/10/31/filakes4.jpg
Ρεμπέτικα τραγούδια μαρτυρούν την ιστορία των φυλακών που άλλοτε στέγασαν τον χειρότερο οθωμανό διοικητή της Αθήνας .

«Κάθε φορά που περνούσα από εκεί, έβλεπα από τα σιδερόφρακτα παράθυρα ν' απλώνονται χέρια και ν' ακούωνται φωνές που προκαλούσαν τον οίκτο των διαβατών», αναφέρει ο Αντώνης Βερβενιώτης στο βιβλίο του «Η Αθήνα του 1900». Οι φυλακές της Παλιάς Στρατώνας, δίπλα από την πύλη Ανδριανού στο Μοναστηράκι, υπήρξαν ένα κτίριο που έχει σημαδέψει την ιστορία της πρωτεύουσας από την εποχή που οικοδομήθηκε, το 1780 μέχρι και το 1932 που κατεδαφίστηκε.

Γράφει η Νίκη Παπάζογλου

Η εμφάνιση και η έξαρση της ληστοκρατίας, που επηρέασε την κοινωνική ζωή των Ελλήνων ως τα μέσα της δεκαετίας του 1930 και η αδυναμία απορρόφησης και ενσωμάτωσης των κατοίκων της υπαίθρου στην οικονομική και στην κοινωνική ζωή των πόλεων, όπου μετακινούνταν όλο και περισσότεροι, δημιούργησε περιθωριακά στρώματα.

Η απάντηση στον διαγωνισμό..


Δυστυχώς δεν απάντησε κανείς στον διαγωνισμό (Απαντήστε και κερδίστε ένα CD με ρεμπέτικα τραγούδια!!) 

Η απάντηση στην ερώτηση ποιος είναι ο παρακάτω εικονιζόμενος  είναι ο ΜΠΑΜΠΗΣ ΤΣΕΡΤΟΣ


Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Στέλιος Σπανός ή «Καρδάρας»


Πηγή  Afthentikos42 .
Ο Στέλιος Καρδάρας ήταν ένας απ' τους ηρωικότερους σαμποτέρ της Εθνικής Αντίστασης κατά των Γερμανών. Ανατίναζε αυτοκίνητα, αποθήκες, σαλταδόρος με καρδιά, άρπαζε τρόφιμα και άλλα αγαθά από τους Γερμανούς και τα μοίραζε στο φτωχό κοσμάκη που πέθαινε της πείνας. 
Η φήμη του σαν Αγωνιστή μεγάλη, Θεός της φτωχολογιάς. Οι Γερμανοί τον καταζητούσανε με λύσσα αλλά που να πιαστεί το παλικάρι. Ότι δεν κατάφεραν οι φασίστες το κατόρθωσαν « έλληνες» χαφιέδες ,οι γνωστοί ταγματασφαλίτες.

Ήταν καλοκαίρι και πήγε να πιει νερό και να πλυθεί σε μια στέρνα στα περβόλια στον Άγιο Γιάννη Ρέντη. Εκεί του την είχανε στημένη, τον πιάσανε τον πήγανε στον Άγιο Διονύση στη Δραπετσώνα κοντά και τον εκτελέσανε. Τέτοιο μίσος του είχανε που του έκοψαν και τα γεννητικά όργανα. Τον άδικο χαμό του 18χρονου λεβέντη θρήνησε όλος ο Πειραιάς, μαζί και ο Μ. Γ. που έκανε το θρήνο του τραγούδι. Να πως περιγράφει την απήχηση που είχε το τραγούδι στον σκλαβωμένο Έλληνα. «Μόλις έβαλα μουσική και το 'παιξα λίγες φορές, το μάθανε παντού. Το μάθανε όλοι οι σαμποτέρ, οι αγωνιστές, οι αντάρτες, όλοι. Το μάθανε και ήρθανε και με πήρανε ΕΑΜίτες και αντάρτες, και με πήγανε στην πλατεία στην Κοκκινιά. Πέντε χιλιάδες κόσμος και παραπάνω μαζεύτηκε. Με βάλανε και το 'παιξα και το τραγούδησα. Πριν αρχίσω, κρατήσαμε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του ήρωα. Όταν το τραγουδούσα όλος ο κόσμος έκλαιγε».

Στίχοι: Μιχάλης Γενίτσαρης
Μουσική: Μιχάλης Γενίτσαρης

Πενθοφορεί η Αγιά Σοφιά
Παλιά και Νέα Κοκκινιά
κλάψε κι εσύ τώρα ντουνιά
πιάσαν το Στέλιο τα σκυλιά

Τον πιάσαν Γερμανόφιλοι
και ταγματασφαλίτες
το Στέλιο τον Καρδάρα μας
στο Ρέντη οι αλήτες

Δεμένο τον επήγανε
μπρος τον Άγιο Διονύση
δέκα τουφέκια του ρίχνανε
ώσπου να ξεψυχήσει

Άδικα τον σκοτώσανε
λες κι ήτανε κατάρα
γιατί ήταν στην αντίσταση
το Στέλιο τον Καρδάρα

 
Βίντεο: Afthentikos42 .

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

Μπάμπης Τσέρτος..27 Οκτωβρίου 1956

Ο Μπάμπης Τσέρτος γεννήθηκε στα Τρόπαια του Νομού Αρκαδίας (27 Οκτωβρίου 1956)
Σε ηλικία 17 ετών έρχεται στην Αθήνα, όπου κατοικεί πλέον μόνιμα.

Παρ' ότι από πολύ μικρός τραγουδάει και ψέλνει επιθυμεί και να σπουδάσει. Το 1974 εισάγεται στο Φυσικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. «Ήμουν πολύ τυχερός που στην οικογένειά μου τραγουδούσαν όλοι πολύ καλά, ο δε πατέρας μου έπαιζε και μαντολίνο. Ήμουν επίσης τυχερός που μεγάλωσα στα Τρόπαια, που ήταν πάντα εμπορικό, πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο, για την περιοχή. Μου έχουν μείνει πολλά γλέντια αξέχαστα, γλέντια όπου μπορούσαμε να ακούσουμε όλα τα είδη του ελληνικού τραγουδιού».

Ως φοιτητής πια, ο Μπάμπης Τσέρτος ζει την «αναβίωση» του ρεμπέτικου τραγουδιού, μαθαίνει μπουζούκι και συμμετέχει στο συγκρότημα του Πανεπιστημίου, τραγουδώντας έντεχνα, λαϊκά, ρεμπέτικα και δημοτικά. «Η ζωή μου δένεται πλέον έντονα με τη μουσική, κάθε βράδυ σχεδόν γλεντάμε στις ταβέρνες της εποχής παίζοντας και τραγουδώντας με την παρέα μας. Η σκέψη όμως να ασχοληθώ επαγγελματικά με το τραγούδι ήταν ακόμα, μακριά».

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

Βασίλης Τσιτσάνης: Ενα βήμα πέρα από το ρεμπέτικο


basilis-tsitsanis-ean-bima-pera-apo-to-rempetiko
Ο Βασίλης Τσιτσάνης είχε 550 ηχογραφήσεις στο ενεργητικό του. Πρώτη φορά αποτιμάται το έργο του σε επίπεδο ακαδημαϊκής μελέτης. Παρουσίαση 23 Οκτωβρίου.

Η εξέλιξη μίας διδακτορικής διατριβής, που εκπονήθηκε στο πανεπιστήμιο ου Leeds της Αγγλίας.
Αυτό είναι το βιβλίο του συνθέτη Νίκου Ορδουλίδη «Η δισκογραφική καριέρα του Βασίλη Τσιτσάνη (1936-1983). Ανάλυση της μουσικής του και τα προβλήματα της έρευνας στην ελληνική λαϊκή μουσική» (εκδόσεις Ιanos), που παρουσιάζεται 23 Οκτωβρίου, στο βιβλιοπωλείο «Ιανός» στην Αθήνα.

Η δισκογραφική καριέρα του Τσιτσάνη αποκαλύπτει πληροφορίες που δεν αφορούν µόνο την ίδια τη μουσική αλλά και ποικίλες κοινωνιολογικές όψεις του ελληνικού πολιτισμού.
Η έκδοση αποτελεί μετάφραση και εξέλιξη της διδακτορικής διατριβής µε τίτλο The recording career of Vasίlis Tsitsάnis (1936-1983). An analysis of his music and the problems of research into Greek popular music, η οποία εκπονήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Leeds της Αγγλίας. Ο πρόλογος είναι του Γιώργου Νταλάρα.

Ο εθνικός θησαυρός

Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

Καλό ταξίδι Σπύρο.....(Βίντεο)

 
Έφυγε χθες από τη ζωή, σε ηλικία 86 ετών, ο σπουδαίος ερμηνευτής, στιχουργός και συνθέτης Σπύρος Ζαγοραίος. Η κηδεία του θα γίνει αύριο το απόγευμα από το Γ' Νεκροταφείο.

Ο Σπύρος Ζαγοραίος γεννήθηκε στον Άγιο Αρτέμιο του Παγκρατίου στις 23 Ιουνίου 1928. Σε ηλικία 15 ετών έχασε σε ατύχημα το ένα του χέρι, όταν έσκασε μια χειροβομβίδα την ώρα που έπαιζε με συμμαθητές του στην Αγία Παρασκευή της Αττικής. Παρόλα αυτά, μπήκε δυναμικά στο χώρο του λαϊκού τραγουδιού και ξεχώρισε με τη φωνή του. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1952 από την Αθήνα και μετά τη Θεσσαλονίκη.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 άρχισε να τον συνοδεύει στο τραγούδι η σύζυγος του Ζωή, δημιουργώντας ένα από τα πιο λαοφιλή ντουέτα του λαϊκού τραγουδιού. Πραγματοποίησε πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και σε χώρες του εξωτερικού που ζουν Έλληνες. Έως και τα τελευταία σχεδόν χρόνια της ζωής του εξακολουθούσε την καλλιτεχνική του δραστηριότητα στο Αιγάλεω Αττικής όπου διέμενε και είχε δημιουργήσει το λαϊκό κέντρο "Εντελαμαγκέν".

Δύσκολα τα τελευταία χρόνια της ζωής του

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

ΦΟΥΣΤΑΛΙΕΡΗΣ- Ο «ρεμπέτης» της Κρήτης

http://2.bp.blogspot.com/-1lUiinDhShw/VCmWSUH_moI/AAAAAAAABBc/IN4gnqkoNZA/s1600/foustalieris%2Bmousiko%2Bsxoleio%2Birakleiou%2B-%2Bfiloi%2Brempetikou.jpg
photo: filoi-rempetikou.blogspot.com

Μοναχικός ταξιδιώτης στον μεγάλο μπαξέ της κρητικής μουσικής παράδοσης είναι ο Στέλιος Φουσταλιεράκης (Φουσταλιέρης).
Μεγάλωσε με μικρασιάτικα τραγούδια, έγινε δεξιοτέχνης στο μπουλγαρί, έπαιξε με τους Κρητικούς μαστόρους της μουσικής αλλά -μοναδική περίπτωση- ταίριαξε και με τους μεγάλους ρεμπέτες. Ο απόηχος της μουσικής του παραμένει ζωντανός, παρότι πολλοί πήραν τα τραγούδια του δανεικά και… αγύριστα.
Ο Στέλιος Φουσταλιεράκης γεννιέται το 1911 στο Ρέθυμνο. Παίρνει το όνομα του πατέρα του, που δεν γνώρισε αφού σκοτώθηκε σε δυστύχημα όταν η μητέρα του, Κυριακούλα, ήταν πέντε μηνών έγκυος. Πηγαίνει στο νυχτερινό σχολείο ως τα 11, στην τρίτη δημοτικού, κ’ ύστερα αρχίζει τη μαθητεία του στην τέχνη του ρολογά. Αυτό θα είναι και το «κανονικό» του επάγγελμα.
Η αγάπη του, όμως, για τη μουσική ξυπνάει πολύ νωρίς και με το πρώτο του μισθό, δυο χρόνια αργότερα, αγοράζει ένα μπουλγαρί που είχε ξεμείνει σε κάποια ταβέρνα. «Εκείνη την εποχή το Ρέθυμνο ήταν γεμάτο από μπουλγαριά. Κάθε ταβέρνα είχε κι από ένα. Εκεί πήρα τα πρώτα μου ακούσματα. Έβλεπα τους άλλους που παίζανε και -στο λόγο της αντρικής μου τιμής- έκλαιγα!» Θείος του ήταν ένας ξακουστός λυράρης, ο «Καρεκλάς».

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Διαγωνισμός...Απαντήστε και κερδίστε ενα CD με ρεμπέτικα τραγούδια!!

 

Απαντήστε σωστά και θα κερδίσετε ένα CD με ρεμπέτικα τραγούδια .
Την απάντηση στην ερώτηση ποιος είναι ο εικονιζόμενος στην παρακάτω φωτογραφία, θα την στείλετε με mail (amfilochia1968@gmail.com) έως Παρασκευή 31/10/2014.

Το CD που θα κερδίσετε είναι το παρακάτω. Ο τυχερός θα το παραλάβει μέσω ΕΛ.ΤΑ.
Tracklist
1Μάρκος ΒαμβακάρηςΌλοι Οι Ρεμπέτες Του Ντουνιά
2Μάρκος Βαμβακάρης - Ρόζα ΕσκενάζυΧρόνια Στον Περαία
3Μάρκος Βαμβακάρης - Έλλη ΠετρίδουΧαράματα Η Ώρα Τρεις (Θα 'ρθώ Να Σε Ξυπνήσω)
4Μάρκος ΒαμβακάρηςΜικρός Αρραβωνιάστηκα
5Μάρκος ΒαμβακάρηςΚάν' Τονε Σταύρο Κάν' Τονε
6Γρηγόρης ΜπιθικώτσηςΑντιλαλούνε Οι Φυλακές
7Γρηγόρης ΜπιθικώτσηςΦραγκοσυριανή
8Γρηγόρης ΜπιθικώτσηςΤα Δυο Σου Χέρια
9Γρηγόρης ΜπιθικώτσηςΤα Ματόκλαδά Σου Λάμπουν
10Καίτη ΓκρέυΚαλέ Μάνα Δεν Μπορώ
11Μάρκος Βαμβακάρης - Άντζελα ΓκρέκαΝα Πεθάνεις
12Μάρκος ΒαμβακάρηςΦεγγάρι Αν Είσαι Λαμπερό

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ; 

Λωποδύτες και άεργοι στην καθαριότητα σε περίοδο οικονομικής κρίσης!

του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά.
Το καλοκαίρι 1893, σε περίοδο μεγάλης οικονομικής κρίσης, λίγο πριν ακουστεί το αποδιδόμενο στον Χαρίλαο Τρικούπη «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» και λόγω των κρουσμάτων χολέρας που είχαν εμφανιστεί στα Μικρασιατικά παράλια το κράτος αποφάσιζε να παρέμβει στα ζητήματα καθαριότητας των Αθηνών. Η ελληνική πρωτεύουσα παρουσίαζε απαράδεκτη κατάσταση από πλευράς καθαριότητος, λόγω της οικονομικής αδυναμίας του Δήμου Αθηναίων να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Οπότε, τα έντονα παράπονα και το πλήθος των δημοσιευμάτων ανάγκασαν την Κυβέρνηση να λάβει μέτρα και να αναθέσει την καθαριότητα της πόλης στην Αστυνομία!
Χρησιμοποιώντας έναν νόμο της εποχής του Όθωνα που προέβλεπε την αναγκαστική εργασία των δημοτών σε έργα κοινής ωφέλειας, η Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών έβαλε σε ενέργεια ένα… διαβολικό σχέδιο. Για να καθαρίσει την πόλη χρησιμοποίησε τους δεκάδες άεργους αλλά και τους λωποδύτες που σύχναζαν στα ύποπτα στέκια. Έκανε μάλιστα και διάκριση, αφού οι άεργοι, οι οποίοι εμφανίζονταν συχνά πυκνά ζητώντας εργασία, θα πληρώνονταν για τις υπηρεσίες τους, ενώ οι λωποδύτες δεν θα πληρώνονταν μέχρι η εργασία τους να ισοψηφήσει με τις κλοπές και λωποδυσίες που έκαναν!
Η Αστυνομία έσπευσε να πραγματοποιήσει «επιχείρηση-σκούπα» συλλαμβάνοντας δεκάδες «υπόπτους δια την δημοσίαν ασφάλειαν» και οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν «δια την καθαριότητα της πόλεως». Το πρόγραμμα βρήκε σύμφωνους τους πολίτες αλλά και τον Δήμο Αθηναίων. Το δημοτικό συμβούλιο έσπευσε να ψηφίσει κονδύλι για να ενοικιάσει κάρα με βυτία διαλυμένου ασβέστη. Και μετά από πρόταση του δημοτικού συμβούλου Ευστάθιου Χοϊδά, όλοι οι δημοτικοί σύμβουλοι συμμετείχαν επισήμως στην εκστρατεία καθαριότητας λειτουργώντας ως «επόπτες» και ελέγχοντας όχι μόνον τους δημόσιους αλλά και τους ιδιωτικούς χώρους, συμπεριλαμβανομένων και των αυλών και των αποχωρητηρίων των σπιτιών. Η χολέρα τότε έπληξε μόνον νησιά, ενώ η Αθήνα σε είκοσι ημέρες έλαμπε από καθαριότητα!
του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά  από mikros-romios.gr

Οι «The Athenian» τραγουδάνε για τον ΕΝΦΙΑ.

 ΒΙΝΤΕΟ-Το τραγούδι για τον ΕΝΦΙΑ
Κυκλοφορεί στο διαδίκτυο ένα χιουμοριστικό τραγούδι με θέμα τον ΕΝΦΙΑ.

Το τραγούδι των «The Athenian» περιγράφει τον πόνο ενός άνδρα που χώρισε και τώρα πρέπει να σηκώσει μόνος του το βάρος του χαρατσιού για το ακίνητο!

Δείτε και ακούστε το βίντεο:
Από www.enikos.gr

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

Gadjo Dilo:Gypsy ρυθμοί, τζαζ αυτοσχεδιασμοί και ρεμπέτικο

 
Του Δημήτρη Κανελλόπουλου
Οι Gadjo Dilo στήνουν στο Passport έναν τσιγγάνικο καταυλισμό
Το δημοφιλές ελληνικό συγκρότημα, μετά την καλοκαιρινή του εμφάνιση στο Ηρώδειο στο πλευρό της Μαίρης Λίντα, επανακάμπτει για δύο βραδιές στον Πειραιά.  


Οι Gadjo Dilo, που παίζουν αύριο και το επόμενο Σάββατο στο Passport του Πειραιά, είναι ένα ελληνικό συγκρότημα το οποίο ανακατεύει τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Μανώλη Χιώτη με τον Τζάνγκο Ρέινχαρντ. Πώς γίνεται αυτό; Παίρνουν τα τραγούδια των παλιών λαϊκών μας και τα διασκευάζουν στους gypsy ρυθμούς του Τζάνγκο. Δεν ξέρω πώς σας φαίνεται σαν αίσθηση, ακούγεται πάντως πολύ γοητευτικό, πιστέψτε με.

Πού μοιάζουν οι Τσιτσάνης και Χιώτης με τον Τζάνγκο Ρέινχαρντ; «Εχουν και οι τρεις μουστάκι!», μας απαντούν χαριτολογώντας. «Γεννήθηκαν όλοι τους την ίδια εποχή. Ο Τζάνγκο είναι γεννημένος το 1910, ο Τσιτσάνης το 1915 και ο Χιώτης το 1921. Θα πρέπει να πούμε πολλά για τον καθένα για να σχηματίσουμε μια εικόνα για το τι τους συνδέει και τι όχι. Θα λέγαμε, όμως, ότι ο συνδετικός κρίκος είναι ο Χιώτης.

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Γιώργος Μαργαρίτης: Από το «Κελί 33» στο Παλλάς.

Γιώργος Μαργαρίτης: Από το «Κελί 33»  στο Παλλάς
Ο αυθεντικός λαϊκός τραγουδιστής από το Πετρωτό Τρικάλων μιλάει για όλα χωρίς φόβο και πάθος. Για τη συμμετοχή του στο φεστιβάλ του ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα, τη συνεργασία του με τη Ρένη Πιττακή στην παράσταση «Ο αγαπητικός της Βοσκοπούλας» στο «Παλλάς»,
τα παλάτια στα οποία έχει τραγουδήσει, τα δύσκολα χρόνια της δικτατορίας, τη φυλακή και τον τζόγο 

Ο Γιώργος Μαργαρίτης δεν είναι μόνο ένας μεγάλος τραγουδιστής με γνήσια λαϊκή φωνή, αλλά κι ένας άνθρωπος με ιδιοσυγκρασία η οποία δίνει το δικό της ιδιαίτερο τέμπο όχι μόνο στις ερμηνείες αλλά και στα λεγόμενά του. 
Η συζήτηση μαζί του σου δίνει τη μοναδική απόλαυση της ντόμπρας και καθάριας κουβέντας, αφού ο λόγος του είναι ευθύς και λιτός, χωρίς περιττά τερτίπια, τα οποία συνήθως έχουν μοναδικό σκοπό να χαϊδέψουν αυτιά. Ο Γιώργος Μαργαρίτης είναι στην πιο ώριμη ερμηνευτική του φάση.

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Σμύρνη: Οι… μόρτηδες αλλά και τα Μορτάκια. Η προέλευση της λέξης, η πανώλη και ο Βαρδιάνος!

http://mikros-romios.gr/wp-content/uploads/2014/09/%CE%BC%CF%8C%CF%81%CF%84%CE%B7%CE%B4%CE%B5%CF%82.jpg
Άποψη της Σμύρνης, τέλη 18ου αιώνα.

του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά.

Αναζητούν χρόνια τώρα οι γλωσσολόγοι και οι λεξικογράφοι την προέλευση της λέξης «μόρτης», η οποία στις ημέρες μας έφθασε να σημαίνει τον άνθρωπο του δρόμου, αυτόν που ζει με ύποπτους ή ανέντιμους τρόπους, τον μάγκα, το αλάνι.

 Οι περισσότεροι βλέπουν ιταλική ρίζα (συγκοπή του beccamorti = τυμβωρύχος και morto = νεκρός).

 Άλλοι το mordace, δηλαδή χλευαστικός, δηκτικός, πικρόγλωσσος και άλλοι το τουρκικό morto/u, δηλαδή το κουφάρι, που είναι και πάλι δάνειο από την ιταλική.

 Αλλά ας αφήσουμε τους γλωσσολόγους και ας πάμε στους Σμυρνιούς ιστορικούς, που έχουν πολλά να μας αφηγηθούν για την ιστορία που κρύβεται πίσω από τους μόρτηδες.

 Έτσι αποκαλούσαν οι Σμυρνιοί όσους είχαν προσβληθεί από πανώλη και είχαν καταφέρει να επιβιώσουν και να περιέλθουν σε κατάσταση ανοσίας.

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

Τα Ρεμπετάκια για τέσσερις εμφανίσεις στο Τσάι στη Σαχάρα

Τα Ρεμπετάκια για τέσσερις εμφανίσεις στο Τσάι στη Σαχάρα
Το Τσάι στη Σαχάρα, πιστό στις διαφορετικές μουσικές βραδιές παρουσιάζει για 4 βραδιές ρεμπέτικης μουσικής τα "Ρεμπετάκια", κάθε Κυριακή του Οκτωβρίου 2014.

Τα "Ρεμπετάκια"  θα μας θυμίσουν ρεμπέτικα τραγούδια μεγάλων μουσικών όπως οι Μάρκος Βαμβακάρης και Βασίλης Τσιτσάνης , με σκοπό να τραγουδήσουμε, να ξεχαστούμε, να ψυχαγωγηθούμε και εντέλει, να γίνουμε όλοι μια μεγάλη παρέα. Άλλωστε τραγούδια όπως η "Φραγκοσυριανή", το "Χατζηκυριάκειο", η "Συννεφιασμένη Κυριακή" και η "Όμορφη Θεσσαλονίκη" έχουν κερδίσει με την αξία τους θέση στο πάνθεον της ιστορίας της ελληνικής μουσικής.

Ρεμπετάκια
Τα "Ρεμπετάκια" ξεκίνησαν την πορεία τους πριν από περίπου ένα χρόνο. Μια φοιτητική ομάδα, που επεκτάθηκε για να δοκιμάσει την τύχη της, παίζοντας αρχικά στο δρόμο, στην Ερμού, στην Ακρόπολη και σε άλλα σημεία της Αθήνας. Στη συνέχεια έφτασαν οι πρώτες επαγγελματικές προτάσεις, καθώς και η συμμετοχή στο 20ό Φεστιβάλ "Super Bock, super Rock" στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας, τον Ιούλιο του 2014, σε μια προσπάθεια ανάδειξης καλλιτεχνών του δρόμου από όλη την Ευρώπη.

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

''Η Παλιά Αθήνα ζει γλεντά, γεύεται 1834-1938''. Ένα κιμπάρικο ανάγνωσμα για μερακλήδες αναγνώστες

 
 Πηγή ανάρτησης www.paliaathina.com
Πώς διασκέδαζε η Παλιά Αθήνα; Πώς διαµορφωνόταν η καθηµερινή ζωή του Αθηναίου και της Αθηναίας; Ποια ήταν η γαστρονοµία της εποχής;

Μέσα από αυθεντικές µαρτυρίες, φωτογραφίες, χρονογραφήµατα, διαφηµίσεις, µικρές πικάντικες ειδησούλες, σχόλια, ανέκδοτα και γελοιογραφίες, ο συγγραφέας µας παρουσιάζει ένα ογκώδες υλικό µε τρόπο γλαφυρό κι ευχάριστο, κρατώντας αµείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη σε κάθε σελίδα.

Όπως θα έλεγε κι ένας λόγιος κριτικός βιβλίου εκείνης της εποχής: «Το ανάγνωσµα τούτο διδάσκει, φαιδρύνει, τέρπει, ζωγραφίζει, ηθογραφεί, συγκινεί, µορφώνει, διεγείρον το αίσθηµα, την µελέτην, τον γέλωτα, την σκέψιν, το ενδιαφέρον, την φαιδρότητα. Το περιεχόµενόν του, ευφυές, τερπνόν, ευχερές, τερψίθυµον, διδακτικόν όσον και πλήρες αττικού άλατος, υπόσχεται διασκέδασιν, ουχί του ωφελίµου αµέτοχον...».

Στο τέλος ο αναγνώστης αποκτά µια εµπλουτισµένη οπτική και για τη σύγχρονη πόλη, αφού γνωρίζει την ιστορία και την εξέλιξή της στο χρόνο. Μέσα από τα ήθη και τα έθιµα κάθε περιόδου αναδεικνύεται ο χαρακτήρας του κατοίκου αυτής της πόλης και µε τις απαραίτητες συγκρίσεις µάς βοηθά να καταλάβουµε την εξέλιξή του σήµερα.

Η λαογραφική ιστορία της Αθήνας ενός ολόκληρου αιώνα ξετυλίγεται σαν ένα µικρό ντοκιµαντέρ.
«Η Παλιά Αθήνα ζει, γλεντά, γεύεται 1834-1938» από τις εκδόσεις Ωκεανίδα, 2011
Κατεβάστε το pdf και ξεφυλλίστε το απόσπασμα, γεμάτο φωτογραφίες, πικάντικα νέα και διαλόγους.

αγόρασέ το

 

Ταβέρνες, ταβέρνες, ταβέρνες

 
  Πίνε πίνε ως τον πάτο

                                Το ξανθό το ρετσινάτο
                                Έξω έξω το μαράζι
                                Όποιος πίνει δεν στενάζει

Οκτώβριος, μήνας αφιερωμένος στο κρασί και την παραδοσιακή ταβέρνα. Ένα μικρό αφιέρωμα-ύμνος, δανεισμένο από την «Βραδυνή» (1940).

«Τις μετρήσατε; Είναι περισσότερες από τα θέατρα και τους κινηματογράφους. Ταβέρνες, ταβέρνες, ταβέρνες. Και κάθε μέρα ξεφυτρώνει και από μία. Αυτό σημαίνει πώς το κρασί ξεπέρασε το νερό, και πώς το νερό έχασε την υπόληψή του. Σ’ αυτό ίσως να οφείλεται και η λειψυδρία. Ντρέπεται να βρέξη. Σε λίγο θα εκτοπισθεί και από το λουτρό. Οι Αθηναίοι και οι Αθηναίες θα παίρνουν το μπάνιο τους σ’ ένα βαρέλι με γνήσια ρετσίνα των Μεσογείων. Τα κρασόλουτρα θα διατάσσονται ακόμα και από τους γιατρούς.

Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014

Στα καταγώγια του ρεμπέτικου...

Μια αναδρομή στην ιστορία του τραγουδιού που αποτέλεσε συνώνυμο του μάγκα

Το ρεμπέτικο τραγούδι, που πλέον έχει καταχωρηθεί στη συνείδηση του Έλληνα, ανεξαρτήτως τάξης και μόρφωσης, δεν ήταν πάντα δεδομένο ως αυτονόητη ελληνική παράδοση, Χωρίς να αποτελεί πάντα το δημοφιλές αυτό είδος που σήμερα αναγνωρίζουν όλοι, τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας, εναντίον του είχε ξεσπάσει ένας σφοδρός πόλεμος, ο οποίος διήρκεσε σχεδόν έναν ολόκληρο αιώνα…

Γράφει η Νίκη Παπάζογλου

Με διάφορους παράγοντες να συμβάλλουν στη δημιουργία του και στην διαμόρφωση του, όπως τα δημοτικά τραγούδια, η Βυζαντινή και Βαλκανική μουσική, η Τούρκικη και ανατολίτικη μουσική είναι ένα είδος που επηρεάστηκε έντονα και από κοινωνικού περιεχομένου παράγοντες, όπως ο τρόπος ζωής (τεκέδες, φυλακές , παρανομία) και μεγάλα ιστορικά γεγονότα (καταστροφή της Σμύρνης το 22 και το κύμα της προσφυγιάς, η βιομηχανική επανάσταση και η άνοδος -και αργότερα κάθοδος- της αστικής τάξης, οι διάφοροι πόλεμοι -1897, Β' παγκόσμιος, εμφύλιος)…

Οι απαρχές του φαίνεται να συνδέονται με τα τραγούδια των φυλακών στα τέλη του 19ου αιώνα. Ήδη από το 1850, όταν ο Γάλλος ευγενής Αππέρ επισκέφτηκε την Ελλάδα για να μελετήσει το πρόβλημα των οθωνικών φυλακών, αναφέρθηκε στα τραγούδια που ακούγονταν σ' αυτές. Βέβαια ο Αππέρ δεν ήταν ο μόνος, ο Παπαδιαμάντης, ο Δάφνης και ο Καρκαβίτσας, ο οποίος επισκέπτεται το Μοριά το 1890, καταγράφουν στα χειρόγραφά τους αρκετά από αυτά.

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

«Έφυγε» από τη ζωή η σύζυγος του μεγάλου ρεμπέτη Μάρκου Βαμβακάρη

«Έφυγε» από τη ζωή η σύζυγος του μεγάλου ρεμπέτη Μάρκου Βαμβακάρη 

Με το Μάρκο Βαμβακάρη ήταν μαζί απ’ τα πρώτα χρόνια του ΄40 μέχρι και το φινάλε του στις 8 Φεβρουαρίου του 1972 - Γ ι αυτήν, ο Μάρκος αφιέρωσε πολλές σελίδες ευγνωμοσύνης και αγάπης στην αυτοβιογραφία του - Διαβάστε την τελευταία της συνέντευξη 

Έφυγε από την ζωή η Ευαγγελία Βαμβακάρη. Πρόκειται για τη σύζυγο του μεγάλου και αείμνηστου Μάρκου Βαμβακάρη. Μαζί οι δυο τους απέκτησαν δυο παιδιά τον Στέλιο και τον Δομένικο Βαμβακάρη.
Άφησε την τελευταία της πνοή τη Δευτέρα το βράδυ και η κηδεία της έγινε στο Τρίτο Νεκροταφείο σε στενό οικογενειακό κύκλο μία ημέρα μετά.
Η Ευαγγελία Βαμβακάρη έφυγε στα 96 της χρόνια, αθόρυβα, αφήνοντας πίσω της μονάχα αναμνήσεις σε όσους τη γνώρισαν.

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Συγκίνηση Νταλάρα για τη συναυλία-αφιέρωμα στον Τόκα

 
«Συμμετέχω στη συναυλία για τον Μάριο με χαρά και συγκίνηση. Γνωριζόμαστε από πολύ νέοι και θυμάμαι πάντα έναν πολύ γλυκό άνθρωπο, με ταλέντο μεγάλο, με αγάπη για τη μουσική, για τα τραγούδια, για τους Έλληνες συνθέτες. Αυτά ήταν τα εφόδια του και οι αποσκευές του, όταν άφησε την μικρή του πατρίδα να έρθει να σπουδάσει στην Ελλάδα. Τελικά τον κέρδισε η μουσική. Τα τραγούδια του τραγουδήθηκαν από όλο τον κόσμο, μας έδωσαν χαρά και μας συγκίνησαν. Συμμετέχω σε αυτή τη βραδιά με την ψυχή μου και για έναν ακόμα λόγο, γιατί τα τραγούδια που θα πω είναι αυτά που έγραψε ο Μάριος για την Κύπρο και τους αγώνες της» λέει ο Γιώργος Νταλάρας, με αφορμή τη μεγάλη συναυλία που πραγματοποιείται στη μνήμη του Μάριο Τόκα, το βράδυ της Παρασκευής (21.00), στο Ηρώδειο, με τη συμμετοχή σημαντικών τραγουδιστών, μεταξύ των οποίων και του ίδιου του Γ. Νταλάρα.

Από την πλευρά του, ο Μίλτος Πασχαλίδης, που επίσης συμμετέχει στην εκδήλωση, επισημαίνει:

Ποιος ήταν ο Θανάσης για χάρη του οποίου ο Γιώργος Ζαμπέτας τραγούδησε το περίφημο «Που σαι Θανάση;»

Ποιος ήταν ο Θανάσης για χάρη του οποίου ο Γιώργος Ζαμπέτας τραγούδησε το περίφημο «Που σαι Θανάση;» [βίντεο] 
«Είχα ένα παλιόφιλο, τα ίχνη του έχω χάσει»....

Ενα από τα πιο γνωστά, τα πιο τραγουδισμένα από τον κόσμο τραγούδια του Γιώργου Ζαμπέτα είναι το «Που 'σαι Θανάση». Και όπως συνέβαινε συνήθως με τα τραγούδια του σπουδαίου συνθέτη και τραγουδιστή, ο Θανάσης υπήρξε, πέρασε με κάποιον τρόπο – έστω φευγαλέο- από τη ζωή του και αποτυπώθηκε.

Ο Θανάσης, λοιπόν, ήταν ένας από τους πιο φανατικούς θαυμαστές του Ζαμπέτα. Τον ακολουθούσε παντού, στο πρώτο τραπέζι και του φώναζε «Αχ βρε Ζαμπέτα. Ξέρεις από πού έρχομαι για να δω το κάδρο σου;» Ο Ζαμπέτας, με τον που τον αντίκριζε του φώναζε «Που 'σαι Θανάση»; Κάποια στιγμή ο Θανάσης εξαφανίστηκε. Ο Ζαμπέτας αναρωτήθηκε μιλώντας στην παρέα του που βρίσκεται και τι έπαθε. Ανάμεσα σε αυτούς που το άκουσαν ήταν και ο στιχουργός ο Μπάμπης Βασιλειάδης, γνωστός ως Τσάντας γιατί κρατούσε μια τσάντα γεμάτη στίχους.

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Λουκάς Νταράλας (1927-1977)

http://s.enet.gr/resources/2010-07/28-29f1-4-thumb-large.jpg
photo: enet.gr
Αναδημοσίευση από okosmosodikosmou.blogspot.gr
Ο κορυφαίος λαϊκός τραγουδιστής και εξαιρετικός μπουζουξής Λουκάς Νταράλας (1927-1977) έζησε πάντα  ως αυθεντικός ρεμπέτης, περιπλανώμενος και ελεύθερος.
 Ήταν γιός του δεξιοτέχνη του βιολιού Χρήστου Νταράλα (1880-1942) απο την Καρδίτσα, (τον οποίον συναντάμε στον δίσκο 78 στροφών της Columbia, με κωδικό D.G. 6062, που ηχογραφήθηκε το 1935. Εκεί ο Νίκος Καρακώστας (κλαρίνο) και ο Xρήστος Νταράλας (βιολί) , παίζουν τα οργανικά: „Σβαρνιάρα“ και „Πέρα στον πέρα μαχαλά"). 
Παιδιά του ο Γιώργος (Νταλάρας), η Ελένη, ο Χρήστος (πέθανε το 2010) και η Σόνια.
Από τα τέλη της δεκαετίας του 40 έως και τα τέλη της δεκαετίας του 50 έπαιξε μουσική δίπλα σε μεγάλα ονόματα της ρεμπέτικης αλλά και λαϊκής μουσικής όπως ο Μάρκος, ο Τσαουσάκης, ο Στελλάκης, και το δίδυμο Καζαντζίδη - Μαρινέλλας. 

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

Διπλό live άλμπουμ για τον Γιάννη Χαρούλη

Από Χάρη Ποντίδα και http://tospirto.net/music/news/19365

Θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο περιλαμβάνοντας τις καλύτερες συναυλιακές του στιγμές.
Καλά νέα για τα παιδιά που αγαπούν τον Γιάννη Χαρούλη και ξεροσταλιάζουν σε ταμεία. 
Όχι ότι ένα cd μπορεί να αντικαταστήσει το κλίμα ενός λάιβ, αλλά εν πάση περιπτώσει, μια γεύση για τον παλμό και τον αυθορμητισμό που έχει το «κοπέλι» εν ώρα δράσης, ίσως και να μπορεί να φτάσει στον καναπέ τους. Μέσα στις δισκογραφικές παραγωγές που θα κυκλοφορήσουν, λοιπόν, τον Οκτώβριο θα είναι κι ένα διπλό live με τις καλύτερες συναυλιακές του στιγμές.

Εκείνο που είναι όντως ξεχωριστό στα live του (εκτός από την έκλυση θερμότητας που ανέφερα) είναι ο τρόπος που έχει να περνάει την παράδοση στο πρόγραμμά του, φτιάχνοντας ένα δικό του χαρμάνι, απόλυτα σημερινό έτσι ώστε να σου έρχεται φυσικά να τραγουδάς τα «Μαύρα μου Μάτια» και καπάκι Ξυλούρη, Πορτοκάλογλου, Παπακωνσταντίνου, Μάλαμα, Ξαρχάκο κλπ. 
Είναι σα να έχει βρει μια δική του γραμμή -της …καρδιάς !- που ενώνει το χθες με το σήμερα. Για να μην πούμε και για τους καταπληκτικούς μουσικούς του.



Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Η ορχήστρα “Smyrna” live στο Ίλιον Cinema & Stage (Βίντεο)

Η ορχήστρα ελληνικής παραδοσιακής μουσικής Smyrna, με νέα δισκογραφική δουλειά στις αποσκευές της, θα εμφανιστεί την Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2014 στο Ίλιον Cinema & Stage στο κέντρο της Αθήνας.

Η Κάλη Καμπούρη (κανονάκι, τραγούδι), η Ελευθερία Κουρλιά (κιθάρα, τραγούδι), η Πένυ Παπακωνσταντίνου (πολίτικο λαούτο, κρουστά, τραγούδι), η Ειρήνη Συσκάκη (βιολί, τραγούδι) και η Χαρά Τσαλπαρά (ακορντεόν, τραγούδι) ερμηνεύουν σκοπούς και τραγούδια από τη Μ. Ασία, την Καππαδοκία, την Κωνσταντινούπολη, τη Θράκη, την Μακεδονία, την Ήπειρο, το Αιγαίο αλλά και έργα Σμυρνιών συνθετών.

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Ηρώδειο 3 Οκτωβρίου 2014: Μια μουσική παράσταση – αφιέρωμα στον Μάριο Τόκα, 6 χρόνια μετά το θάνατό του.

AFISA-TELIKO1-copy

Ανάρτηση από mariostokas.gr
Μια μουσική παράσταση – αφιέρωμα στον Μάριο Τόκα, 6 χρόνια μετά το θάνατό του.

Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2014

Ωδείο Ηρώδου Αττικού

Τραγουδούν

ΓΛΥΚΕΡΙΑ
Γιάννης ΚΟΤΣΙΡΑΣ
Μίλτος ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ
Δώρος Δημοσθένους
Δήμητρα Σταθοπούλου

Τιμητική Συμμετοχή
Γιώργος ΝΤΑΛΑΡΑΣ

Αφήγηση: Στέλιος ΜΑΪΝΑΣ

Δημήτρης Γκόγκος (Μπαγιαντέρας) Ο υμνητής του Έρωτα και της Εθνικής Αντίστασης

http://cdn.sansimera.gr/media/photos/main/Dimitris_Gkogkos.jpg
ΦΩΤΟ: www.sansimera.gr
Μια πολλή καλή ανάρτηση για τον Μπαγιαντέρα από τον κύριο Πάπιστα στο  rebetiko.gr/news/papistas/mpagianteras
Ο Δημήτρης Γκόγκος ή Μπαγιαντέρας είναι γεννημένος στον εργατικό Πειραιά, στο Χατζηκυριάκειο, το 1903, από πολυμελέστατη οικογένεια αλλά ευκατάστατη (ήταν 22 αδέλφια και αυτός το τελευταίο της παιδί). Είχανε κτήματα στο Καραπολίτι  του Πόρου. Ο πατέρας του, ο Γιάννης Γκόγκος, ήταν μόνιμος υπαξιωματικός του Λιμενικού Σώματος.
Πιτσιρικάς είχε έφεση στα γράμματα. Τελείωσε το τότε τεταρτάξιο Γυμνάσιο και σπούδασε ηλεκτρολόγος σε μια τεχνική σχολή του Πειραιά, αλλά –όπως λένε οι πληροφορίες– ποτέ δεν εξάσκησε αυτό το επάγγελμα (λόγω του ατίθασου χαρακτήρα που είχε, τις παράνομες δουλειές του ποδαριού έκανε με λαθραία και την ενασχόλησή του με τη γυμναστική και την πάλη). Κατά δήλωση όμως δική του (βλέπε παρακάτω), δούλευε ως «Ηλεκτριστής» (ηλεκτρολόγος) –σ.σ.: έστω και περιστασιακά– στο εργοστάσιο λιπασμάτων της Δραπετσώνας. Ο πατέρας του, βέβαια, είχε αντιρρήσεις για τις επιλογές του γιου του, γιατί τον προόριζε  για το Λιμενικό Σώμα και δεν ήθελε να τον δει μπουζουξή.
Με τη μουσική ασχολήθηκε από πολύ μικρός. Στην αρχή έπαιζε μαντολίνο και κιθάρα μέχρι το 1920 και μετά βιολί και τέλος, από το 1924, άρχισε να μαθαίνει μπουζούκι και μπαγλαμά. Το 1925 διασκεύασε την ιταλική οπερέτα «Μπαγιαντέρα», του Εριχ Κάλμαν, για λαϊκή ορχήστρα με μπουζούκι και μαντολίνο. Από τότε γίνεται γνωστός με το παρατσούκλι «Μπαγιαντέρας». Συνεπώς, την ίδια εποχή, άρχισε να ασχολείται με τους μπουζουκομπαγλαμάδες, τη σύνθεση και το ρεμπέτικο τραγούδι.
Από το 1930 αρχίζει και τριγυρνά στα γνωστά στέκια του Πειραιά, παίζοντας μπουζούκι και μπαγλαμά, συντροφιά με τον νεώτερό του Στέλιο Κερομύτη και συμμετέχοντας ενεργά πλέον στη μεγάλη παρέα του ρεμπέτικου τραγουδιού, που έμελλε να εξελιχθεί στα επόμενα χρόνια στην «Πειραιώτικη Κομπανία».

Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

ΥΠΑΡΧΩ!!!!!29 Αυγούστου του 1931 - 14 Σεπτεμβρίου 2001


ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ: Ένα σύμβολο για τις μάζες. Ξεπερνάει την έννοια του όρου "λαϊκός τραγουδιστής" ο Στέλιος Καζαντζίδης. Είναι κάτι παραπάνω από καταξιωμένος καλλιτέχνης. 
Έχει μπει βαθιά στις καρδιές και στο νου των απλών ανθρώπων, κάθε ηλικίας και τάξης, σε τέτοιο βαθμό ώστε να τον θεωρούν ένα κομμάτι από την ίδια τους τη ζωή, όπως άλλωστε αποδεικνύεται καθημερινά από την απέραντη αγάπη , τον θαυμασμό και τον σεβασμό που του δείχνουν. 
Ο Στέλιος Καζαντζίδης είναι ο θρύλος του ελληνικού τραγουδιού από το 1950. 51 ολόκληρα χρόνια είναι η φωνή του λαού. Μια φωνή καθαρή, δυνατή, ρωμαλέα που βγαίνει από τα βάθη της ψυχής, απλώνεται παντού και αγκαλιάζει (κάθε εποχή) τις χαρές, τις λύπες και τις αγωνίες του κόσμου. Είναι η φωνή της παρηγοριάς και της ελπίδας. Η φωνή των αδικημένων, των ξενιτεμένων, των εργατών.

Next page