Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΤΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΑ

http://www.musicheaven.gr/html/modules/Blog/accounts/nick-k/1195072517.jpg
Αν πριν απο 50η60 χρόνια, έλεγες σε κάποιον ότι σου αρέσουν,τα ρεμπέτικα τραγούδια, εκείνος θα σε κοίταζε με....περιφρόνηση. Αυτό συνέβαινε γιατί ο Όρος "ρεμπέτικο", ήταν τότε συνώνυμος του "Υποκόσμου, του Τεκέ, του χασισιού, των φόνων ,κλπ" Από τότε μέχρι και σήμερα, τα ρεμπέτικα τραγούδια είναι μονίμως "παρεξηγημένα" Κατ' αρχήν, ο Όρος "παρεξηγημένα", πηγάζει, η αν θέλετε αφορά τους δημιουργούς τους. Οι αιτίες της "παρεξήγησης"; Πολλές.Μερικές από αυτές, έχουν να κάνουν με αρθρογράφους-μουσικοκριτικούς της εποχής εκείνης (1930-1950). Κανένας δεν αμφισβητεί, ότι υπήρχαν τραγούδια του Υποκόσμου μέσα στα ρεμπέτικα. Υπήρξαν όμως και τραγούδια "διαμάντια", τα οποία τα τραγουδάμε ακόμα και σήμερα. Άλλωστε, πολλοί ιστορικοί και μελετητές του ρεμπέτικου, ίσως για να λυθεί η "παρεξήγηση" που στιγμάτισε τα ρεμπέτικα τραγούδια, τα χώρισαν σε ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ, βάσει της θεματολογίας τους.

InDebito, του Andrea Segrè

InDebito, του Andrea Segrè

Η ταινία InDebito, είναι μια ταινία για το ρεμπέτικο τραγούδι και την ελληνική κρίση, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 20 Νοεμβρίου 2013 στις 22.00 στο κινηματοθέατρο Τριανόν, παρουσία του σκηνοθέτη Andrea Segrè αλλά και του δημοφιλούς μουσικού Vinicio Capossela.


«Η ώρα του ρεμπέτικου» μέσα στη δίνη της κρίσης. Παράδοξο; Πιθανόν, μα κι από τη φύση του είναι ανένταχτο αυτό το δωρικό, μουσικό ιδίωμα, που στάθηκε αφορμή κι αιτία για την έκφραση μίας λούμπεν, αλλά επαναστατικής κοινωνίας ανθρώπων. 
Στην Ελλάδα, στη Σμύρνη, στη Σύρα, στον Περαία, στον Βοτανικό, στη Σαλονίκη; Ολούθε. Τα απομεινάρια του ξέμειναν σε όλα αυτά τα μέρη και κυρίως στις πάλαι ποτέ φτωχογειτονιές που τώρα αναβιώνουν μνήμες αλλοτινές, υπό πιο ασφαλείς συνθήκες. 
Το ρεμπέτικο μπήκε στο ρουθούνι της κυβερνώσας τάξης, έγινε ένα με τον καπνό και τη σκόνη, μπήκε κάτω από το σακάκι του μάγκα εν είδει μουσικού οργάνου (μπαγλαμάς…). Μέχρι και τον Τσιτσάνη ανάγκασε να καθυστερήσει λίγο παραπάνω έως ότου βγάλει προς τα έξω τα μεγάλα «διαμάντια».

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Πίτσα Παπαδοπούλου: «Ο νταλκάς βγαίνει μόνο από το λαϊκό τραγούδι»

http://www.iefimerida.gr/sites/default/files/pizza-660.jpg
Συνέντευξη στην Άννα Τσιάλτα
 Απλή προσιτή και πολύ ευγενική, ως γνήσια σταρ, μιλάει για όλους και για όλα. Η πιο αυθεντική λαϊκή φωνή, με πολύ μεγάλη ιστορία, η Πίτσα Παπαδοπούλου, σχολιάζει εκείνα τα χρόνια της καριέρας της δίπλα στον Γιώργο Ζαμπέτα, τον άρχοντα όπως τον αποκαλεί, αλλά και για το σήμερα της ελληνικής μουσικής, όπως εκείνη μοναδικά το έχει ζήσει. Μια συνέντευξη απλή, προσιτή, χωρίς σταριλίκι και πάνω από όλα Αληθινή και ανθρώπινη. Όπως ακριβώς είναι και η Πίτσα Παπαδοπούλου Αληθινή και Αυθεντική! Απολαύστε την!

 Μετά από δισκογραφική απουσία έχετε ετοιμάσει μια νέα δουλειά και έχετε συνεργαστεί και με νέους καλλιτέχνες, πείτε μας λίγα λόγια για αυτήν τη νέα δουλειά.

Ναι, ήθελα να κάνω έναν δίσκο με νέους δημιουργούς, γιατί πιστεύω στα νέα παιδιά και ξέρω ότι έχουμε πολύ καλούς δημιουργούς, βέβαια σ’ αυτόν τον δίσκο υπάρχουν και τραγούδια μεγάλων καταξιωμένων δημιουργών.
 
Είστε μια γυναίκα που ερμηνεύει με πάθος. Τι σκέφτεστε κάθε φορά που ερμηνεύεται ένα κομμάτι;


Κατερίνα Τσιρίδου: «Το ρεμπέτικο είναι η καθαρότητα της μουσικής»

http://www.e-orfeas.gr/images/stories/articles_2013/faces/tsiridou_1.jpg
Κατερίνα Τσιρίδου: «Το ρεμπέτικο είναι η καθαρότητα της μουσικής»
Συνέντευξη στην Κέλλυ Γκούνη

Το ρεμπέτικο τραγούδι, στις αρχές του 20ου αιώνα, θεωρούνταν το ισχυρό όπλο μουσικής έκφρασης, της ανδροκρατούμενης, τότε, κοινωνίας. Οι γυναίκες μέχρι το 1930, απλά υμνούνταν, μέσω του ρεμπέτικου στίχου, ως το αντικείμενο του ανδρικού πόθου. Πρώιμες όμως γυναίκες φεμινίστριες διείσδυσαν στον χώρο αυτό, κατακτώντας την ισονομία και ισοτιμία στον ελεύθερο τρόπο έκφρασης. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε την Ρόζα Εσκενάζυ και την Ρίτα Αμπατζή, οι οποίες άφησαν το μουσικό τους στίγμα στο ρεμπέτικο τραγούδι της δεκαετίας του ’30.

Φτάνοντας στο σήμερα, η καθαρότητα αυτής της μουσικής, έχει, με μεγάλη επιτυχία, συνεχιστές. Συνεχιστής αυτής της μουσικής παράδοσης του λαϊκού αστικού τραγουδιού είναι και η Κατερίνα Τσιρίδου.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, από γονείς Καβαλιώτες, σε μικρή ηλικία ασχολήθηκε με την εκμάθηση μουσικών οργάνων όπως πιάνο, κιθάρα και μπαγλαμά. Μία άρτια καλλιτέχνιδα, όχι λόγω της μουσικής της παιδείας, μιας και στον καλλιτεχνικό χώρο είναι ιδιαίτερα αγαπητή για την ακεραιότητα της ψυχής της. Είναι απόλυτα δοσμένη στο ρεμπέτικο, αγαπά την ελευθερία του πνεύματος, είναι ερωτευμένη με τους συνεργάτες της και ξέρει να αγγίζει το ακροατήριο με την μοναδική μελωδική φωνή της. Μία φωνή που δεν αφήνει αδιάφορο και τον πιο άπιστο, συναισθηματικά ανέγγιχτο άνθρωπο. Ο «Ορφέας», φιλοξενεί την  ερμηνεύτρια και μας μιλά για εκείνη και τις συνεργασίες της.  

Η εξομολόγηση του Χρήστου Νικολόπουλου: «Ήρθα αντιμέτωπος με το θάνατο»!

Η εξομολόγηση του Χρήστου Νικολόπουλου: «Ήρθα αντιμέτωπος με το θάνατο»!

«Επί δύο χρόνια βίωσα εξαιρετικές δυσκολίες»...

Ο σπουδαίος Χρήστος Νικολόπουλος μιλάει στο περιοδικό ΕΓΩ και τον Γιάννη Βίτσα για τις δυσκολίες που έχει περάσει στη ζωή του και για πρώτη φορά αποκαλύπτει το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε...

Τα δύσκολα χρόνια που βίωσε

Πέρασα πολύ δύσκολα, τόσο εγώ όσο και η οικογένειά μου, όπως και όταν πρωτοήρθα στην Αθήνα. Επί δύο χρόνια βίωσα εξαιρετικές δυσκολίες. Υπήρχαν ημέρες που δεν είχα να φάω. Μοιραζόμουν με φίλους ένα πιάτο...
Πηγή www.newsit.gr

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

Να ’ταν τα νιάτα δυο φορές… Γιώργος Μητσάκης (1924 – 1993).

Του Δημήτρη Γκιώνη

Γιώργος Μητσάκης 
Βαλεντίνα (Αχ! Βαλεντίνα…), Βράδιασε και στο Γεντί – Κουλέ, Δεν είμαι εγώ ο Γιώργος σου, Οπου Γιώργος και μάλαμα, Είναι κρίμα (να είσαι θύμα…), Ο μπαρμπα-Θωμάς (Να ’ταν τα νιάτα δυο φορές…), Ο Νικόλας ο ψαράς, Οταν καπνίζει ο λουλάς, Στον Πειραιά συννέφιασε, Συννεφιές (όταν δεν σε βλέπω έχω ακεφιές…), Φτωχό κομπολογάκι μου, Η πρώτη σου αγάπη είμαι εγώ, Νίτσα Ελενίτσα, Θέλω στα μπουζούκια απόψε να με πας…
 Τραγούδια πασίγνωστα, πολυτραγουδισμένα και ανθεκτικά του Γιώργου Μητσάκη, που έφυγε από τη ζωή πριν είκοσι χρόνια (17 Νοεμβρίου 1993), στα 69 του, χτυπημένος από καρκίνο, που τον ταλαιπώρησε δυο χρόνια. Από τους σημαντικότερους συνθέτες, στιχουργούς και μπουζουξήδες – ερμηνευτές.
 Στους μεγάλους
 «Ηταν φτιαγμένος από το υλικό των αυθεντικών δημιουργών. Εκείνων που ισορροπούν πάνω στις συναισθηματικές τους αντιφάσεις», γράφει ο Πάνος Γεραμάνης, που τον είχε γνωρίσει, στο βιβλίο του «Η ζωή μου ένα τραγούδι» (εκδ. Καστανιώτη, 2007). «Πίκρα και χαρά, πόνος και γιορτή, έβγαιναν μαζί από το μπουζούκι του. Κοινός παρονομαστής οι αξεπέραστες μελωδίες του.

Έφυγε από τη ζωή, η Αντιγόνη Βαλάκου Σε ηλικία 83 ετών

 
 Έφυγε από τη ζωή, η Αντιγόνη Βαλάκου  σε ηλικία 83 ετών
Η Αντιγόνη Βαλάκου, μία από τις σημαντικότερες πρωταγωνίστριες της ελληνικής δραματικής σκηνής του θεάτρου αλλά και του κινηματογράφου, απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών.

Η σπουδαία ηθοποιός γεννήθηκε το 1930 στην Καβάλα και σε ηλικία 16 ετών πήγε στην Αθήνα. Την περίοδο που σπούδαζε στις δύο τελευταίες τάξεις του γυμνασίου, παράλληλα, φοιτούσε και στο «Θεατρικό Σπουδαστήριο» του Βασίλη Ρώτα.

Στη σκηνή εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1946,  με τον θίασο του «Ρεαλιστικού Θεάτρου» του Αιμίλιου Βεάκη στο έργο «Νυφιάτικο τραγούδι» του Περγιάλη, στο ρόλο της  Τριανταφυλλιάς. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τον θίασο της Κατερίνας και αργότερα με τον θίασο Μανωλίδου - Αρώνη - Χατζίσκου (1951 - 1952).

Τα νησιά και το ρεμπέτικο...

 

Να ένα θέμα που δεν το έχει αγγίξει κανείς!! Η καταγωγή των πρωταγωνιστών του ρεμπέτικου και η σχέση των νησιών με τη δημιουργία του νέου αυτού μουσικο-κοινωνικού είδους και ιδιώματος.

Με πρώτο το Γιώργο Θεολογίτη τον επονομαζόμενο και Κατσαρό που γεννήθηκε το 1888 στην Αμοργό και στη συνέχεια τη Μαρίκα Παπαγκίκα που γεννήθηκε το 1890 στην Κώ, δεν είναι καθόλου άστοχο να διαπιστώσουμε ότι οι περισσότεροι από τους πρώτους ρεμπέτες και καθοριστικούς παράγοντες και προσωπικότητες του νέου αυτού είδους, είχαν καταγωγή από νησιά. Ο Μανώλης Καραπιπέρης ήταν από τη Σάμο ενώ οι πρόδρομοι του ρεμπέτικου, αιχμάλωτοι στο Γκέρλιτς το 1917, Καλαμαράς και Παπαδιαμάντης, ήταν από τη Σύρο και τη Σκιάθο αντίστοιχα.
Ο Μάρκος Βαμβακάρης, γεννήθηκε το 1905 και μεγάλωσε στη Σύρο και ο Κώστας Ρούκουνας γεννήθηκε το 1903, στη Σάμο.

5+ ωραία μέρη για ρακή και ρακόμελο στην Αθήνα

 
 Ένας οδηγός γιά τσιπουράδικα και ρακομελάδικα στην Αθήνα και τα πέριξ, γιά όσους ενδιαφέορνται... αλλά και μιά καταγραφή της επικρατούσας τάσης ή μόδας, που εμάς δεν μας χαλάει...

δείτο το άρθρο εδώ

Τα στέκια στό άρθρο (δείτε και στα σχόλια) είναι:

Μπιέλα
Κορυτσάς 14 & Πέλλης 22, Βοτανικός 

Κρίκος
Γενναίου Κολοκοτρώνη 49, Κουκάκι

Next page