Τρίτη, 3 Μαΐου 2011

Καλό ταξίδι Θ Α Ν Α Σ Η !!!!!! (Videos)

http://www.veggos.gr/images/thanasis-veggos.jpg
Σε ηλικία 84 ετών πέθανε σήμερα το πρωί ο αγαπημένος Έλληνας κωμικός Θανάσης Βέγγος, μετά από πολλές περιπέτειες με την υγεία του.

Ο Θ.Βέγγος άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», όπου νοσηλευόταν τους τελευταίους μήνες.

Ο Θανάσης Βέγγος έφυγε από τη ζωή διακριτικά έτσι όπως έζησε, παρά την φήμη του και το γεγονός ότι δημοσιογράφοι και κάμερες τον πολιορκούσαν στενά τα τελευταία χρόνια. Απέφευγε τις συνεντεύξεις και στις λιγοστές δημόσιες εμφανίσεις του οι δημοσιογράφοι κρέμονταν από τα χείλη του κυριολεκτικά.

ΦΙΛΕ ΜΑΣ ΘΑΝΑΣΗ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΑ. ΚΑΛΟ   Τ Α Ξ Ι Δ Ι  !!!!!!


Ξέρεις απο βέσπα --- Θανάσης Βέγγος από lostromoscorfu

http://www.veggos.gr/images/logo-bg-veggos.jpg

  
 

ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ

Ο Ελληνας κλόουν

Από τα χρόνια της Μακρονήσου στην επαγγελματική επιτυχία και στην καταξίωση. Μια εργοβιογραφία για τον λαϊκό ηθοποιό αλλά και για τη δύσκολη πορεία της ελληνικής κοινωνίας το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα.....
Ο Θανάσης Βέγγος γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο το 1927. Κατάγεται από τα Θολάρια της Αιγιάλης από την πλευρά της μητέρας του Ευδοκίας, του γένους Ιωάννη Σμυρνή. Η γιαγιά του η Μαρουλιώ ήταν πρακτική μαία στα Θολάρια της Αμοργού (Τα στοιχεία καταγωγής προέρχονται από την έκδοση «Επιφανείς Αμοργίνοι» 1983 του Συνδέσμου Αμοργίνων). Ηταν το μοναχοπαίδι του κυρ Βασίλη και της κυρα-Ευδοκίας που κατάφεραν να δώσουν στον Θανάση μόνο τις εγκύκλιες σπουδές. Ο πατέρας Βέγγος, υπάλληλος στο εργοστάσιο της Ηλεκτρικής Εταιρίας στο Φάληρο, αγωνίστηκε επί Κατοχής για να το σώσει από την ανατίναξη που σχεδίαζαν οι Γερμανοί ­ οι μαρτυρίες λένε πως το εργοστάσιο σώθηκε χάρη στις προσπάθειες αυτού ακριβώς του ανθρώπου, ο οποίος στη συνέχεια απολύθηκε από τη δουλειά του εξαιτίας των αριστερών φρονημάτων του. Αλλά και ο Θανάσης αντιμετώπισε την εκδικητικότητα του κράτους: βρέθηκε στη Μακρόνησο, το κολαστήριο και τόπο μαρτυρίου για χιλιάδες αριστερούς φαντάρους αλλά και πολίτες.
Τάσος Κατράπας, Νίκος Κούνδουρος, Θανάσης Βέγγος.
Μακρόνησος 1949
Εκεί, στον κατ' ευφημισμόν «νέο Παρθενώνα», ο νεαρός Θανάσης βίωσε τον εξευτελισμό, έμαθε να υπομένει, υιοθέτησε την αξιοπρέπεια ως στάση ζωής και ταυτόχρονα γνώρισε τη συντροφική αλληλεγγύη. Εκεί επίσης συνδέθηκε φιλικά με τον Νίκο Κούνδουρο, τον άνθρωπο που θα άλλαζε την πορεία της ζωής του.
Ηταν το 1953 όταν τον κάλεσε ο Κούνδουρος να παίξει στη «Μαγική πόληι», την πρώτη ταινία της καριέρας του: υποδύεται τον πωλητή λεμονιών στη λαχαναγορά, μέλος μιας παρέας νεαρών βιοπαλαιστών. Ο ήρωας λέγεται Θανάσης ; ο Βέγγος παίζει τον εαυτό του ;, όνομα που θα τον ακολουθεί στη συνέχεια σε πολλές άλλες ταινίες και θα μπαίνει αργότερα και στους τίτλους των ταινιών του («Ο Θανάσης, η Ιουλιέτα και τα λουκάνικα», «Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;», «Θανάση, πάρε τ' όπλο σου», «Δικτάτωρ καλεί Θανάση», «Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας» κτλ.), όταν βέβαια δεν μπαίνει το επώνυμό του («Είναι ένας τρελός τρελός Βέγγος», «Δόκτωρ Ζι-Βέγγος», «Ενας Βέγγος για όλες τις δουλειές»).
Στον «Δράκο», τη δεύτερη ταινία του Κούνδουρου, ο Βέγγος υποδύεται τον μπάρμαν σε ένα κέντρο διασκέδασης, ο οποίος είναι συγχρόνως και μπράβος του αρχηγού μιας συμμορίας απατεώνων. Εκεί θα φάει τις τρεις πρώτες θεαματικές φάπες, που θα ανοίξουν τους ασκούς της σφαλιάρας η οποία καταδιώκει τον Θανάση Βέγγο σε ολόκληρη την κινηματογραφική σταδιοδρομία του. Ετσι ο εκφραστικός ηθοποιός με τη φαλάκρα, το συμπαθητικό πρόσωπο, την αβέβαιη έκφραση, μπήκε δυναμικά στον χώρο του κινηματογράφου, χωρίς να έχει προϋπηρεσία στο θέατρο. Ηταν ένας ερασιτέχνης που για να επιβιώσει έκανε ένα σωρό δουλειές ­ κυρίως του φροντιστή σε ταινίες ­, δουλειές κοπιαστικές, επίπονες και γλίσχρα αμειβόμενες. Στη συνέχεια πήρε την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος, γράφτηκε στο σωματείο, έπαιξε στο θέατρο και πήρε σημαντικότερους ρόλους. Μολονότι συμμετείχε σε αρκετές ενδιαφέρουσες και ονομαστές ταινίες («Το κορίτσι με τα μαύρα» του Μιχάλη Κακογιάννη, «Ο Μιμίκος και η Μαίρη» του Γρηγόρη Γρηγορίου, «Ο Ηλίας του 16ου» του Αλέκου Σακελλάριου, «Μανταλένα» του Ντίνου Δημόπουλου, «Ποτέ την Κυριακή» του Ζυλ Ντασσέν, «Ψηλά τα χέρια, Χίτλερ» του Ροβήρου Μανθούλη, «Ησυχες μέρες του Αυγούστου» του Παντελή Βούλγαρη, «Το βλέμμα του Οδυσσέα» του Θόδωρου Αγγελόπουλου, «Το αίνιγμα» του Γιάννη Σολδάτου), ως κινηματογραφικός τύπος καθιερώθηκε από άλλες κωμικές παραγωγές όπου ενσάρκωνε τον μέσο Ελληνα: τον φουκαρά, τον γκαφατζή, τον αγαθό, τον περιδεή, τον αγχωμένο, τον κυνηγημένο, αλλά και τον καπάτσο.
Αυτό το παιδί για όλες τις δουλειές διαμόρφωσε έναν μοναδικό λαϊκό κινηματογραφικό ήρωα, ολοκληρωμένο και αναγνωρίσιμο, με σταθερά χαρακτηριστικά. Ο Βέγγος, δημιούργημα της ανάγκης για ρεαλιστική απεικόνιση του σύγχρονου Αθηναίου, στο πλαίσιο της φαρσοκωμωδίας, κινηματογραφικού είδους που συγκινούσε πλατιά στρώματα του ελληνικού λαού, ερμήνευσε τον άνεργο, τον πολυτεχνίτη και ερημοσπίτη, τον τίμιο και εργατικό, τον αμήχανο και πολυμήχανο, που κάνει κάθε είδους δουλειά για να επιβιώσει. Σε αυτή την προσπάθειά του μετατρέπεται σε μια αεικίνητη φιγούρα, έναν κλόουν, έναν Έλληνα Σαρλό, ή καλύτερα στον Καραγκιόζη αυτοπροσώπως. Ωστόσο η φαρσοκωμωδία δεν είναι ρεαλιστική, ξεφεύγει από τα όρια της πραγματικότητας, και ο Βέγγος βρίσκει την ευκαιρία να εισέλθει σε αυτήν ως υπερρεαλιστικό στοιχείο, να παλέψει με την πείνα και την ανασφάλεια, να φέρει τον κόσμο πάνω κάτω. Για να το επιτύχει αυτό στην εντέλεια έπρεπε να περάσει στη σκηνοθεσία, μα και στην παραγωγή των ταινιών του (κάτι που τον οδήγησε σε οικονομική καταστροφή), ώστε να ενσαρκώσει το όραμά του, το όραμα της απόλυτης ελευθερίας, να υπερβεί τις συμβάσεις, «να χτίσει τη δική του Οκτάνα», σύμφωνα με τον Σολδάτο.
ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ Από το ΒΗΜΑ, 03/12/2000

Θανάσης Βέγγος - Ο Ηλίας του 16ου (1959)

Θανάσης Βέγγος - Αστροναύτες για δέσιμο

Θανάσης Βέγγος - Ποιός Θανάσης (1968)

Θανάσης Βέγγος - Πάρε κόσμε (1967)

Θανάσης Βέγγος - Βέγγος, ο τρελός καμικάζι (1980)

Θανάσης Βέγγος - Οι φτωχοδιάβολοι (1964)

Θανάσης Βέγγος - Για το ψωμί και τον έρωτα, ή Συννεφιασμένη Κυριακή (1957)

Τρελλός παλαβός και Βέγγος (1967)

Θανάσης Βέγγος - Τρελός, παλαβός και Βέγγος

ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΤΗΣ ΚΙ ΕΡΗΜΟΣΠΙΤΗΣ - ΒΕΓΓΟΣ

Θανάσης Βέγγος - Διακοπές στην Αίγινα (1958)

Θανάσης Βέγγος - Ο βασιλιάς της γκάφας (1962)

Θανάσης Βέγγος - Τυφλός άγγελος (1960)

Θανάσης Βέγγος - Βοήθεια! Ο Βέγγος φανερός πράκτωρ 000 (1967)

Θανάσης Βέγγος - Ερωτικά παιχνίδια (1960)

Θανάσης Βέγγος - Δόκτωρ Ζι-Βέγγος (1968)

Θανάσης Βέγγος - Θανάση, σφίξε κι άλλο το ζωνάρι (1980)

Θανάσης Βέγγος - Ο Θανάσης, η Ιουλιέτα και τα λουκάνικα (1970)

Θανάσης Βέγγος - Ο πρωταθλητής

Θανάσης Βέγγος - Ψηλά τα χέρια Χίτλερ (1962)

Θανάσης Βέγγος - Έξω φτώχεια και καλή καρδιά (1964

Θανάσης Βέγγος - Ζήτω η τρέλα

Θανάσης Βέγγος - Τύφλα να ‘χει ο Μάρλον Μπράντο (1963)

Θανάσης Βέγγος - Ξένοιαστος παλαβιάρης

Θανάσης Βέγγος - Ζητείται ψεύτης (1961)

Θανάσης Βέγγος - Τα ντερβισόπαιδα (1960)

Θανάσης Βέγγος - Μην είδατε τον Παναή (1962)

Θανάσης Βέγγος - Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ (1973)

Θανάσης Βέγγος - Ο τσαρλατάνος

Θανάσης Βέγγος - Ο Θανάσης και το καταραμένο φίδι (1982)

Θανάσης Βέγγος - Ψηλά τα χέρια Χίτλερ (1962)

Θανάσης Βέγγος - Θανάσης ο βομβιστής (1990)

Θανάσης Βέγγος - Ένα ασύλληπτο κορόιδο (1969

Θανάσης Βέγγος - Διαμάντω Η πονεμένη Τσελιγκοπούλα (1961)

Θανάσης Βέγγος - Κυριακάτικοι ήρωες (1956)

Θανάσης Βέγγος - Η αυγή του θριάμβου (1960)

Θανάσης Βέγγος - Το κορίτσι με τα μαύρα (1956)

Θανάσης Βέγγος - Η κατάρα της μάνας (1961)

 

 

 

 

 

 

Next page