Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010

Μιχάλης Γενίτσαρης (βιογραφία)

mixalis-genitsaris
ΦΩΤΟ-tralala.gr
Ο Μιχάλης Γενίτσαρης ήταν ακόμη παιδί όταν άκουσε για πρώτη φορά τον ήχο του μπουζουκιού, που έμελλε να σημαδέψει τη ζωή του. Δεν είχε συμπληρώσει καλά-καλά τα δέκα του χρόνια, όταν έπιασε στα χέρια του το μπαγλαμαδάκι και άρχισε και αυτοσχεδίαζε. 
Δάσκαλός του ο Γιώργος Mπάτης, «ένας άνθρωπος που έκανε τον κόσμο να γελάει», όπως έλεγε ο Μιχάλης Γενίτσαρης, του οποίου το καφενείο-χοροδιδασκαλείο ήταν απέναντι από το καφενείο του πατέρα του. Tην ουσιαστική του είσοδο στον κόσμο του ρεμπέτικου τραγουδιού έκανε στα 1928, όταν γύριζε τη λατέρνα και ο Mπάτης μάθαινε τους Πειραιώτες χορό.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1917 στις 15 Ιουνίου στην Αγία Σοφία στον Πειραιά, οδός Αίμου από πατέρα και μητέρα φτωχούς.
Απέναντι από το σπίτι του ήτανε το καφενείο, του Γιώργου του Μπάτη στο οποίο πήγαιναν διάφοροι «μάγκες» και παίζανε μπουζούκι η μπαγλαμά. Εκεί ο Μπάτης είχε κρεμάσει στον τοίχο του δυο-τρία μπουζούκια και μπαγλαμάδες, τα οποία όποιος ήθελε έπιανε και έπαιζε μαζί με τον καφέ του. Εκεί πήγαινε ο οχτάχρονος τότε Γενίτσαρης και άκουγε. Από τότε είχε βάλει στο μυαλό του να μάθει μπουζούκι. Το πρώτο του όργανο ήτανε ένας μπαγλαμάς του πατερά του, ο οποίος βρέθηκε κριμένος σε μια κασέλα του σπιτιού όταν η μάνα του καθάριζε μια μέρα. Με αυτό το όργανο, μέχρι τα δέκα του χρόνια είχε μάθει την «Ντουντού» και τον «Μεμέτη».

Ο Μιχάλης Γενίτσαρης είχε παρατήσει νωρίς το σχολείο, ίσα-ίσα είχε βγάλει την δεύτερη τάξη. Γύρω στο 1932 δουλεύοντας σε ένα κλειδαράδικο παθαίνει ένα ατύχημα. Πατάει έναν λεβιε μιας πρέσας δίχως να του έχει πει κανείς και του παίρνει το δεξί αντιχείρα και του τον κάνει λιώμα.
Μετά από αυτό, μόλις είδε και γιατρεύτηκε το χέρι του ο πατέρας του τον βάζει να δουλέψει σε λεβητοποιείο. Εκείνη ήταν η μόνη δουλειά που του άρεσε από όσες είχε κάνει, γιατί όπως έλεγε «όλοι οι μαστόροι και παραγιοί ήτανε μάγκες - ήτανε δουλειά μάγκικια». Με τα πρώτα του λεφτά αγόρασε μπουζούκι.
Στα δεκαπέντε του αρχίζει και παίζει στις γειτονιές, αυτός μπουζούκι και ένας φίλος του κιθάρα. Σε αυτήν την ηλικία γνωρίζει στου Μπάτη το καφενείο τον Ανεστη Δελιά και τον Μάρκο Βαμβακάρη.
Στα δεκαεπτά του ένας αστυφύλακας του σπάει το μπουζούκι και ο Γενίτσαρης του ορμαει και του σκίζει τον χιτώνα. Τον πιάνουνε και τον δικάζουνε να κάνει έξι μήνες στις Φυλακές Αβέρωφ. Επαιζε σε μαγαζιά μέχρι το '52 οπότε αποσύρεται και αρχίζει να ασχολείται με το εμπόριο λαχανικών. Aφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν, τις τελευταίες ημέρες, με βαριά λοίμωξη του αναπνευστικού.

Σταδιοδρομία στη μουσική

Άρχισε να παίζει επαγγελματικά μπουζούκι και να τραγουδάει το 1935. Στα δεκαπέντε του έγραψε το πρώτο τραγούδι του, το «εγώ μάγκας φαινόμουνα», το οποίο γραμμοφώνησε στην «Kολούμπια» το 1937. Σε μια συνέντευξη του λέει ο Γενιτσαρης ότι όταν το άκουσε η μάνα του να παίζει στα γραμμόφωνα κλείστηκε μες στο σπίτι της από ντροπή. Tο τραγούδι σημείωσε μεγάλη επιτυχία και ο δημιουργός του ξεκίνησε τις εμφανίσεις του στο ρεμπέτικο πάλκο «Δάσους» του A. Bλάχου, στον Bοτανικό. Aκολούθησαν συνεργασίες με κορυφαία ονόματα του ρεμπέτικου, μεταξύ των οποίων ο μεγάλος δάσκαλος Mάρκος Bαμβακάρης και οι Στράτος Παγιουμτζής, Aνέστος Δειλιάς, K. Kαρίπης, Σ. Kυρομύτης κ.ά.
H αγάπη του, ωστόσο, για το ρεμπέτικο και το μπουζούκι ήταν για την εποχή του «παράνομη», γι' αυτό και διώχθηκε γι' αυτήν. Την περίοδο της Κατοχής γράφει τραγούδια που στηλιτεύουν τους μαυραγορίτες, ενώ, παράλληλα, υμνεί τους τολμηρούς σαλταδόρους. Δικό του τραγούδι ο περίφημος «Σαλταδόρος».
Tο 1952, όμως, σταματά να εμφανίζεται, καθώς ήταν δυσαρεστημένος από τα μαγαζιά και αρχίζει να δίνει τραγούδια σε λαϊκούς τραγουδιστές. Mεταξύ αυτών και οι Στέλιος Kαζαντζίδης, Γρηγόρης Mπιθικώτσης, Πάνος Γαβαλάς, Kαίτη Γκρέυ, Στελλάκης και Bαγγέλης Περπινιάδης, Στράτος Διονυσίου, Xάρις Aλεξίου, Γιώργος Nταλάρας, Mανώλης Mητσιάς, Γλυκερία κ.ά.
Στο πάλκο θα επιστρέψει αρκετά χρόνια αργότερα, το 1971. Tότε θα ξεκινήσει εμφανίσεις στο «Kύτταρο» με το συγκρότημά του, έχοντας στο πλευρό του και την Aννα Xρυσάφη, την οποία ο ίδιος έπεισε να επανέλθει ύστερα από χρόνια στην ενεργό δράση.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Next page